Ο Άρης ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει το καλοκαίρι

• Ο Άρης πρέπει να διαβάσει σωστά το περιβάλλον

Οι βασικές διαπιστώσεις από το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ δεν παρεκκλίνουν ούτε κατ’ ελάχιστο από αυτές που ήδη καταγεγραμμένες. Ξεκινώντας από το χαμηλό επίπεδο πνευματικής ετοιμότητας στα ιδιαίτερα παιχνίδια και καταλήγοντας στον τρόπο λειτουργίας αυτού του γκρουπ. Ο φετινός Άρης βασίζεται στον ρυθμό και τη… ρέντα δύο περιφερειακών παικτών. Εάν νιώθει καλά ένας εκ των Ελάιζα Μήτρου Λονγκ και Μπράις Τζόουνς, οι σημαντικές νίκες είναι εντός προγράμματος. Αν είναι και οι δύο, έρχονται και κυριαρχικές εμφανίσεις όπως αυτή στην επικράτηση επί του Παναθηναϊκού. Στο σενάριο απώλειας βηματισμού, αυτομάτως βραχυκυκλώνει το σύμπαν. Τόσο απλά. Αυτό έγινε όταν ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς άφησε το παιχνίδι στα χέρια του Λονγκ με την προσδοκία ότι ο Ελληνοκαναδός θα επανάλαμβανε εμφάνιση αντίστοιχη της νίκης επί της ΑΕΚ. Με υποθέσεις δεν γράφεται ιστορία, είναι αλήθεια όμως ότι άλλα θα είχαν συμβεί αν σ’ εκείνο το ελεύθερο τρίποντο η μπάλα του έκανε το χατίρι.

Το χθεσινό ματς αποτέλεσε σπουδαίο case study έστω κι αν στερούταν σημασίας συγκριτικά με άλλα που προηγήθηκαν στη διάρκεια της σεζόν. Σαν για παράδειγμα τα παιχνίδια με Τσεντεβίτα, Μανρέσα και Κλουζ για το Eurocup τα οποία έκριναν τον ευρωπαϊκό στόχο. Η Μανρέσα έβαλε 35 πόντους στο δεκάλεπτο και 63 στο ημίχρονο. Αντίστοιχες ήταν και οι επιδόσεις της Κλουζ. Προϊόντος του χρόνου, προφανώς ο Άρης έκανε βήματα βελτίωσης με πιστοποίηση τις οκτώ διαδοχικές νίκες στην GBL Basket League. Εντούτοις, το χθεσινό φανέρωσε ότι είναι ζήτημα ικανότητας του υλικού, διαχείρισης αυτού, κυρίως όμως ανέδειξε την ανάγκη σημαντικών αλλαγών προς όφελος της ποιοτικής αναβάθμισης του ρόστερ.

Η πνευματική ανετοιμότητα φάνηκε μέσα από το -16 (35-19) στα πρώτα λεπτά της δεύτερης περιόδου. Αναμφίβολα δεν είναι σύνηθες να ξεκινά μια ομάδα με 9/13 τρίποντα και με 3/3 από τον Πάτρικ Μπέβερλι ο οποίος είχε 7/36 πριν από το τζάμπολ. Από την άλλη πλευρά όμως ήταν ανεπίτρεπτη η «παροχή» ελεύθερων σουτ σ’ έναν από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες του αντιπάλου (σ. σ. Μέλβιν). Το ίδιο ισχύει και για την αντίδραση του συνόλου στο σημείο απόλυτης ισορροπίας (72-72). Και ο «αδαής» ήξερε ότι για την τύχη του παιχνιδιού θα αποφάσιζε (και) ο Μπριν Ταϊρί. Ορθώς «κόπηκε» η αριστερή ντρίμπλα στον Αμερικανό στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, κακώς του επιτράπηκε το ένας εναντίον ενός στο τέλος. Η φάση που επιλέχθηκε να δοθεί το ελεύθερο σουτ στον Αμερικανό αντί του Αντώνη Κόνιαρη έδειξε την έλλειψη συγκέντρωσης.

Χειρότερο όλων ήταν τα 19 επιθετικά ριμπάουντ του ΠΑΟΚ καθώς ισοδυναμούν με αντίστοιχο αριθμό επιπλέον επιθέσεων. Κατά τη στατιστική, κατ’ αυτόν τον τρόπο ο Άρης δέχθηκε 16 πόντους, θαρρώ όμως ότι ήταν περισσότεροι. Σίγουρα ήταν μεγαλύτερη η φθορά μέσα από φάουλ που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί ή την απώλεια ευκαιριών στο transition παιχνίδι.

Μέσα σε όλ’ αυτά τα αγωνιστικά στοιχεία «κουμπώνουν» και τα παράπονα του Ιγκόρ Μίλιτσιτς για τις αποφάσεις των διαιτητών. Δεν δικαιολογείται η διαφορά στις ελεύθερες βολές (23-9) σε παιχνίδι τόσων επαφών όπου και οι δύο ομάδες έπαιξαν άμυνα επί των ορίων του φάουλ. Δεν δικαιολογούνται τα 3-4 σφυρίγματα για φάουλ κατά τη διεκδίκηση ριμπάουντ και όλα εις βάρος του Άρη. Δεν υπάρχει ούτε ένα επιχείρημα στήριξης της απόφασης μη καταλογισμού του αντιαθλητικού φάουλ του Μπέβερλι στον Τζόουνς το οποίο μάλιστα οι διαιτητές είδαν και στο instant replay έπειτα από το challenge του Άρη.

Ο Άρης πρέπει να διαβάσει σωστά το περιβάλλον

Το σπουδαιότερο για τον Άρη είναι να αντιληφθεί την ολοκληρωτική αλλαγή δεδομένων στο μπάσκετ προσαρμόζοντας το πλάνο του πάνω στα πραγματικά στοιχεία. Η αγωνιστική αναβάθμιση απαιτεί μεγαλύτερη επένδυση ούτως ώστε να επιδιωχθούν υψηλότεροι στόχοι με ρεαλιστικές πιθανότητες υλοποίησής τους. Ο Άρης δεν έχει κανένα λόγο να σύρει τον εαυτό του στα σενάρια επιστημονικής φαντασίας που «φοριούνται» τελευταία, ούτε να προαναγγείλει κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά σκοπεύει να κάνει. Η αλήθεια πρέπει να παραμείνει ο βασικός οδηγός. Ωστόσο, η αύξηση του αγωνιστικού προϋπολογισμού αποτελεί προϋπόθεση εξέλιξης γιατί η συμμετοχή στην Euroleague προϋποθέτει την κατάκτηση του Eurocup. Αυτός είναι ο δρόμος και τον ξέρουν όλοι.