Παναθηναϊκός: Στο μυαλό του Άταμαν

• Το πρόβλημα και η κακή περίοδος
• Για ποιους χτύπησε η καμπάνα;
• Παίζεις στον Παναθηναϊκό; Τότε...

Δεν πέρασε καλά - καλά ένας μήνας από το μεγάλο «διπλό» του Παναθηναϊκού στο Κάουνας. Τότε που είχε βγάλει αντίδραση στο παιχνίδι και με εξαιρετικό μπάσκετ στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα είχε σκορπίσει πολλά και πλατιά χαμόγελα. Όλα αυτά τα «χαμόγελα» ωστόσο «πάγωσαν» απότομα.

Ακολούθησε η γρίπη που -όσο και αν ακούγεται ως δικαιολογία αποτελεί την στυγνή πραγματικότητα- «γονάτισε» την μισή ομάδα με αποτέλεσμα να χαθούν προπονήσεις, ρυθμός και στη συνέχεια να γίνει το μεγάλο πισωγύρισμα στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.

Και όλοι γνωρίζουν ότι μια ήττα από τον «αιώνιο» αντίπαλο είναι ικανή να φέρει τα πάνω κάτω στην ψυχολογία. Όσες νίκες και αν είχαν προηγηθεί έως τότε, όσο καλό και αν ήταν το κλίμα που επικρατούσε ήταν ολοφάνερο ότι ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να συνέλθει.

Το πρόβλημα και η κακή περίοδος

Ακολούθησαν άλλες δύο ήττες σε τρία παιχνίδια, στο σύνολο τρεις σε τέσσερα ματς της Euroleague μετά την έλευση του νέου έτους. Και λίγο έλλειψε να φάει και ένα γερό χαστούκι από τον ΠΑΟΚ. Ε, εδώ που τα λέμε δεν ήθελε και πολύ όπως εξελίχθηκε το ματς και έχοντας απωλέσει οι «πράσινοι» διαφορά 21 πόντων. Θα «ακούσω» ότι υπήρχαν απουσίες στο παιχνίδι με την Μπάγερν. Όμως στο ματς του ελληνικού πρωταθλήματος δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία.

Ούτε και τώρα υπάρχει. Και ας νίκησε ο Παναθηναϊκός. Η εικόνα που παρουσίασε στο δεύτερο μισό του αγώνα και πιο συγκεκριμένα στο τρίτο δεκάλεπτο, όταν και δέχθηκε επιμέρους σκορ 31-12, ήταν αποκαρδιωτική. Για λύπηση. Στην κυριολεξία. Είναι δεδομένο ότι στην παρούσα φάση αντιμετωπίζει πρόβλημα. Τόσο αγωνιστικό, όσο και ψυχολογικό. Και οι τέσσερις γραμμές το αποδεικνύουν εμφατικά.

Όπως ανέφερα και σε προηγούμενα κείμενα, την ευθύνη την έχουν όλοι. Καθένας από το δικό του μετερίζι. Τόσο ο προπονητής όσο και οι παίκτες. Ποιος έχει τις περισσότερες και ποιος τις λιγότερες δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Το σίγουρο είναι ότι στην ΠΑΡΟΥΣΑ φάση ο Παναθηναϊκός διανύει μια κακή περίοδο. Μπορεί να συμβεί σε όλες τις ομάδες. Το θέμα είναι να ΜΗΝ χαθεί έδαφος από πλευράς αποτελεσμάτων και να ΒΡΕΘΕΙ γρήγορα και άμεσα η λύση.

Για ποιους χτύπησε η καμπάνα;

Μετά το τέλος, λοιπόν, ο Εργκίν Άταμαν έβγαλε στον… τάκο κάποιους παίκτες χωρίς ωστόσο να τους κατονομάσει. Χρησιμοποίησε βαριές κουβέντες. Και αν κρίνουμε από την εικόνα του αγώνα, το πόσο και το πώς χρησιμοποιήθηκαν, δεν χρειάζεται να είναι κάποιος… μέντιουμ για να καταλάβει ποιους εννοούσε. Και όχι μόνο απέναντι στον ΠΑΟΚ αλλά και στο Μόναχο απέναντι στην Μπάγερν.

Ούτε ο Τι Τζέι Σορτς, αλλά ούτε και Ομέρ Γιούρτσεβεν ανταποκρίθηκαν σε αυτά τα δύο παιχνίδια. Και είναι γεγονός. Σίγουρα υπάρχει η κουβέντα για τον Αμερικανό αναφορικά με τον χρόνο που παίρνει και πώς τον έχει «χωρέσει» στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού αλλά από την άλλη και ο ίδιος ο Σορτς έχει μετακομίσει σ’ ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον από αυτό της «ασφάλειας» μιας ομάδας χωρίς την παραμικρή πίεση όπως είναι η Παρί. Και προσωπικά μιλώντας, τον Σορτς τον είχα πιστέψει (και εξακολουθώ να πιστεύω) από την πρώτη στιγμή.

Παίκτης με τα χαρακτηριστικά του βραχύσωμου Αμερικάνου δεν υπάρχει στην Euroleague. Από εκεί και πέρα είναι θέμα νοοτροπίας, προσωπικότητας, σκληράδας και το πόσο «κωλοπετσομένος» μπορεί να είναι προκειμένου να αποδεχθεί και να ανταποκριθείς σ’ έναν τελείως διαφορετικό ρόλο σε μια ομάδα που κάθε ήττα θα μετράει και μπορεί να επηρεάζει έναν ολόκληρο οργανισμό.

Από την άλλη θεωρώ ότι έγινε λάθος με την παραμονή του Γιούρτσεβεν. Και το έχω γράψει πολλές φορές και το έχω αναφέρει και στο Gazz Floor. Ο Τούρκος ό,τι ήταν να δείξει, το έδειξε. Καταλαβαίνω την απόφαση της παραμονής επειδή θα υπήρχε η «ανασφάλεια» του «κάτι καινούργιου» σε πιθανή απόκτηση άλλου παίκτη αλλά το ξαναζεσταμένο φαγητό δεν έχει την ίδια γεύση. Θα μου πείτε επιλογές του ίδιου του Άταμαν ήταν και οι δύο παίκτες. Αν έκανε αυτές τις δηλώσεις για τους «ξυπνήσει» και να πεισμώσει τον εγωισμό τους, καλά έκανε και τις έκανε.

Βέβαια θα βάλω έναν αστερίσκο σε αυτά που ανέφερε πριν από τη συνέντευξη Τύπου και πιο συγκεκριμένα στην flash interview μετά το παιχνίδι ότι «δεν μπορώ να βρω τη λύση. Οι παίκτες πρέπει να βρούνε τη λύση». Όχι. Πρέπει ΚΑΙ ο προπονητής να βρει την λύση. Μάλλον Ο προπονητής πρεπει να βρει πρωτίστως τη λύση. Και στη συνέχεια να πράξει αναλόγως.

Παίζεις στον Παναθηναϊκό; Τότε...

Δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι. Ο Άταμαν είναι προπονητής υψηλών απαιτήσεων. Έχει στο μυαλό του το εξής σκεπτικό: Παίζεις στον Παναθηναϊκό; ΠΡΕΠΕΙ να είσαι έτοιμος να προσφέρεις και να παίξεις βάσει των δυνατοτήτων σου και του ταλέντου σου, είτε αγωνιστείς πέντε λεπτά, είτε δέκα λεπτά, είτε τριάντα λεπτά. Δύσκολο; Δεν τον νοιάζει. Για να βρίσκεσαι στο σημείο να φοράς τη φανέλα του Παναθηναϊκού, οφείλεις να είσαι έτοιμος χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία. Προσέξτε. Δεν το σκέφτομαι εγώ έτσι. Ο Άταμαν το σκέφτεται. Και γι’ αυτόν τον λόγο χρησιμοποιεί πολλές φορές σκληρή γλώσσα για τους παίκτες του.

Κάποιες φορές έχει δίκιο. Κάποιες φορές ενδεχομένως να το παρατραβάει. Και ξέρετε που τρελαίνεται περισσότερο; Όταν βλέπει τον Κώστα Σλούκα να δίνει το παράδειγμα όντας από τους καλύτερους του Παναθηναϊκού. Όχι πάντα. Και είναι και λογικό. Είναι 36 ετών και «κουβαλάει»« γεμάτες σεζόν, Eurobasket και ένα πρώτο τετράμηνο παίζοντας στα κόκκινα. Λογικό και επόμενο να κάνει «κοιλιά» και εκείνος. Και εκεί θέλει να πάρει πράγματα από τους υπόλοιπους παίκτες.

Όπως ανέφερα και μετά το ματς με την Μπάγερν, έχει και εκείνος τις ευθύνες που του αναλογούν για την εικόνα του Παναθηναϊκού τον τελευταίο (σχεδόν ένα) μήνα. Κυρίως σε θέματα διαχείρισης και κινήτρου στους παίκτες. Αν μπορεί να αλλάξει; Σίγουρα μπορεί καθώς ακόμα ούτε έχει χαθεί κάτι, αλλά ούτε και βρίσκεται η ομάδα σε κρίσιμο σημείο. Δεν παίζει καλά. ΟΚ. Μέχρι εκεί. Υπάρχει ο χρόνος να αλλάξουν τα πράγματα με την διπλή αγωνιστική που έρχεται να είναι πάρα πολύ κρίσιμη και σημαντική. Η Μπασκόνια έρχεται στο Telekom Center Athens έχοντας ρίξει 130 πόντους στο τελευταίο της ματς για το ισπανικό πρωτάθλημα ενώ ακολουθεί το ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ δύσκολο ματς στο Τελ Αβίβ με την Μακάμπι.

Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να γυρίσει εκ νέου ο διακόπτης. Θα γυρίσει;