Νίκολς: «Ειλικρινά δεν πίστευα ότι θα έφτανα να δω την ηλικία των 25 ετών»

• Αναλυτικά όσα είπε ο Τάι Νίκολς:

Στο podcast της Stoiximan GBL «Man 2 Man», φιλοξενήθηκε ο Τάι Νίκολς, δίνοντας μαθήματα ζωής, μέσω της αφήγησης που έκανε για τη ζωή του.

Ο Αμερικανός γκαρντ, διανύει μια εξαιρετική σεζόν με το Περιστέρι, όμως δεν έχει ξεχάσει τι έχει περάσει για να φτάσει στο επίπεδο που βρίσκεται σήμερα.

Δείτε Επίσης

Αθλητικές Μεταδόσεις στο Gazzetta

• Στον εισαγγελέα πρωτοδικών ο Άντριου Γκάουντλοκ

Αναλυτικά όσα είπε ο Τάι Νίκολς:

Για την παιδική του ηλικία: «Μεγάλωσα με έξι αδέλφια και δύο αδελφές, με τη μητέρα μας. Μεγαλώνοντας εκεί που μεγάλωσα εγώ, ειλικρινά δεν πίστευα ότι θα έφτανα να δω την ηλικία των 25 ετών, για να είμαι ειλικρινής.

Έχασα τον πατέρα μου σε πολύ νεαρή ηλικία. Ήμουν τεσσάρων ετών όταν τον έχασα. Ήταν δύσκολο, ξέρεις, να μεγαλώνεις. Μεγαλώσαμε σε μια γειτονιά στο κέντρο της πόλης, η οποία είναι λίγο υποβαθμισμένη, με συμμορίες, βία, ναρκωτικά και τέτοια πράγματα. Και μετά, ξέρετε, έπρεπε να φροντίζω τα αδέλφια μου και τις αδελφές μου, επειδή ήμουν ο μικρότερος στην οικογένειά μου. Και όπως είπα, η μητέρα μου δούλευε πολλές ώρες, πάρα πολλές ώρες, μερικές φορές 16, 17 ώρες την ημέρα, χωρίς ύπνο, και έπρεπε να μεγαλώσει οκτώ, οκτώ παιδιά μόνη της.

Οπότε, τεράστια εύσημα σε αυτήν και τεράστια εύσημα στα αδέλφια μου για το ότι με βοήθησαν να φτάσω εκεί που είμαι σήμερα. Καθώς μεγάλωνα, από τα 10-11 και μετά, κατάλαβα ότι δεν είναι αυτός ο τρόπος που πρέπει να ζει ένας άνθρωπος. Τα βγάζουμε πέρα με ό,τι έχουμε και νιώθω ότι το άγχος δεν με χτύπησε πραγματικά μέχρι που κατάλαβα τι πραγματικά συνέβαινε με την οικογένειά μου».

Για τον πατέρα του που ήταν σε κώμα τρία χρόνια: «Δεν θυμάμαι πραγματικά, δεν θυμάμαι πολλά για τον πατέρα μου, μόνο κομμάτια από ιστορίες που μου λένε οι άνθρωποι.

Αλλά απλά και μόνο το να είμαι χωρίς αυτόν μέχρι σήμερα, μπορώ να πω ότι είχε τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή μου, γιατί προφανώς θα ήταν διαφορετική αν ήταν εδώ. Αλλά ναι, το να είναι σε κώμα για τρία χρόνια, είναι κάπως δύσκολο. Και όταν η οικογένειά σου πρέπει να πει, είτε να τον αφήσει να φύγει, είτε να συνεχίσει να τον διατηρεί αυτές τις συνθήκες, είναι η πιο δύσκολη απόφαση που μπορείς να πάρεις ως οικογένεια.