Το δις εξαμαρτείν

Το δις εξαμαρτείν

Χρήστος Κιούσης Χρήστος Κιούσης
Το δις εξαμαρτείν

bet365

Ο Χρήστος Κιούσης καταγράφει την ανησυχία του για το κενό που υπάρχει στο ρόστερ του Παναθηναϊκού στη θέση του point guard.

Ενώ από τη μια η παρουσία του Δημήτρη Πρίφτη κρίνεται από πολλούς η καλύτερη συνθήκη για τον φετινό Παναθηναϊκό, ο προβληματισμός παραμένει. Ενώ η παρουσία των Αλβέρτη και Διαμαντίδη δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για τη μπασκετική γνώση, η ανορθογραφία δε διορθώθηκε. Ο εξάστερος μετά το περσινό του πάθημα παραμένει η ομάδα χωρίς τον καταφανή number 1 οργανωτή.

Με ψήνει κι εμένα η προπονητική φιλοσοφία του Αθηναίου κόουτς. Αυτό το όλοι μαζί στην άμυνα και στην επίθεση, η δημιουργία μια σκληρής ομάδας, η συνολική δράση και αντίδραση μέσα στο γήπεδο είναι ο δυσκολότερος δρόμος που θα μπορούσε να περπατήσει ένας νεοφερμένος προπονητής κι αυτό δείχνει ότι ο Πρίφτης δεν είναι ένας προπονητής της επιφανειακής, της πρόσκαιρης προσπάθειας. Είναι όμως λες και καλείται να λύσει ένα πρόβλημα προεγκατεστημένο, σαν να είναι υποχρεωμένος να ξεκινήσει με handicap.

Σε οποιαδήποτε άλλη θέση κι αν του έλειπε ο starter παίκτης, αυτό το ιδιότυπο «όλοι μαζί μπορούμε» θα μπορούσε να θεραπεύσει, να κρύψει το ελάττωμα. Στο ξεκίνημα της περσινής σεζόν τα ονόματα των Σαντ Ρος, Νέντοβιτς, Μήτογλου, Παπαπέτρου, Παπαγιάννη, Φόστερ, Μακ, Ουάιτ, Μποχωρίδη και λοιπών έκαναν πολλούς μπασκετικούς φίλους μου να σχολιάσουν ότι «ok πλάκα πλάκα μια χαρά ανταγωνιστικό ρόστερ έφτιαξε ο Παναθηναϊκός». Τη συνέχεια την ξέρετε.

Τα πάντα επιτρεπόταν να χάσει κατ’ εμέ ο Παναθηναϊκός, όλοι μα κυριολεκτικά όλοι θα μπορούσαν να αντικατασταθούν (προφανώς όχι όλοι ταυτόχρονα), δεν θα έπρεπε όμως να χάσει την ευκαιρία να βρει έγκαιρα έναν αξιόπιστο οργανωτή. Το «αξιόπιστος» είναι για μένα η λέξη κλειδί. Play maker αστέρι δεν μπορεί να αποκτήσει μια ομάδα που δεν τον μεγαλώνει στις τάξεις της και πάει να τον αγοράσει με μικρότερο πορτοφόλι από τους άλλους. Είναι η εποχή που είτε σημαδεύεις έναν υποτιμημένο νέο παίκτη στο ξεκίνημά του είτε έναν έμπειρο σε μια κάμψη της καριέρας του.

Ένας παίκτης με υγιή συντελεστή ασίστ-λαθών, με εξαιρετικό ball handling υπό πίεση, με πρώτη προτεραιότητα την πάσα και το διάβασμα της αντίπαλης άμυνας, με πιεστική άμυνα ακόμα και χωρίς εξαιρετικό μέγεθος (προτιμώ τα γρήγορα πόδια), χωρίς απαραίτητα μεγάλο σκορ αλλά με αξιοπιστία σε βολές και στατικό σουτ. Βάλτε εσείς ονόματα δίπλα, καλύτερα να μην μπλεχτώ στην ονοματολογία, δεν μπορεί, κάπου θα υπάρχει στον υπέροχο πλανήτη μας. Από την Αυστραλία μέχρι την Φινλανδία κι από την Αργεντινή μέχρι την Πολωνία κάπου - κάποιος θα πληροί τις προδιαγραφές. Sorry coach παρασύρθηκα.

Αυτό το περιμένουμε να πάρουμε τον κατάλληλο, χωράει πολύ συζήτηση γιατί αν ανέβουν πολύ οι προσδοκίες, κινδυνεύουμε να παραμείνουμε στην αναμονή. Κι αν κάνεις δυο φορές το ίδιο θεμελιώδες λάθος, δε σημαίνει ότι θα γίνεις δυο φορές σοφός, μάλλον θα κριθείς δυο φορές ανεπαρκής. Κι αυτό δεν αφορά ως μομφή τον Δημήτρη Πρίφτη.

Τα χρήματα που έχουν ακουστεί ως προσφορά στον Ντίνο Μήτογλου, ως έσοδα λόγω Γιώργου Καλαϊτζάκη και ως ταμείο λόγω μη παραμονής Χεζόνια (κυρίως) και Μπρέι, εύλογα δημιουργούν την ερώτηση: «πόσα χρήματα είχε προϋπολογίσει το front office του Παναθηναϊκού για την πιο σημαντική θέση του ρόστερ;» Με την αγορά της Κίνας κλειστή δεν βρέθηκε ούτε ένας;

Μπατίστ

Κι επίσης μια προσωπική απορία. Οι πράσινοι των 6 ευρωπαϊκών και των αναρίθμητων παικταράδων-προσωπικοτήτων που έχουν φορέσει τα τριφύλλι λόγω Παύλου Γιαννακόπουλου έχουν μάτια σε όλα τα πρωταθλήματα, ώστε να μπορούν να προσελκύσουν νωρίς και φτηνά παίκτες που θέλουν να χτίσουν το όνομά τους σε ένα από τα μεγαλύτερα μπασκετικά brands; Εξαιρώντας τις ομάδες που παραδοσιακά το κάνουν αυτό και είναι κυρίως ισπανικές και γαλλικές, αν οι γερμανικοί μπασκετικοί σύλλογοι, ανυπόληπτοι μέχρι πρότινος, το καταφέρνουν αυτό σήμερα καλύτερα από εμάς, τότε Houston we have a problem.

Μήπως ο Παναθηναϊκός κινείται ακόμα ως η ομάδα του Παύλου Γιαννακόπουλου χωρίς το budget που μπορεί να εγγυηθεί αυτό το όνομα, χωρίς το αξίωμα «όποιον θέλουμε τον αγοράζουμε»; Γιατί είναι σημαντικά διαφορετικό να είσαι η μεγάλη ομάδα (που αδιαμφισβήτητα είσαι) από το να είσαι το μεγάλο club που «ακούει» κάθε ενδιαφέρουσα ντρίπλα σε κάθε γωνιά της Ευρώπης και όχι μόνο.

Υ.Γ. Παλιότερα σε κάποια γενέθλια του Gazzetta είχα γράψει ένα blog με τίτλο «Πρώτα απ’ όλα Gazzetta σε διαβάζω». Η αποστολή του Gazzetta στην Σερβία και η δημοσιευμένη συνέντευξη του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Γιάννη Σταυρουλάκη είναι ακριβώς το περιεχόμενο που προσωπικά με συναρπάζει στο αγαπημένο μου αθλητικό Μέσο. Και ο δημοσιογραφικός λόγος του Γιάννη γενικότερα ένα καλό μάθημα επαγγελματισμού προς νέα παιδιά που ονειρεύονται μια καριέρα στην αθλητική και όχι μόνο δημοσιογραφία. Κάτι μου λέει ότι η συνέχεια της «σέρβικης αποστολής» θα είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.

Αφού λάνσαρε έναν καινοτόμο υπερπλήρη οδηγό για τη νέα σεζόν του ΝΒΑ, το Gazzetta ταξίδεψε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για ένα NBA Tour χωρίς προηγούμενο. Ο Αντώνης Καλκαβούρας θα βρεθεί σε έξι διαφορετικές πολιτείες των Η.Π.Α. ακολουθώντας τους πρωταθλητές Μιλγουόκι Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Μείνετε συντονισμένοι, το περιεχόμενο θα είναι εντυπωσιακό!

 

Χρήστος Κιούσης
Χρήστος Κιούσης