Μπαρτζώκας: «Μου έλεγαν ότι πάω στην... κρεμάλα»

Αναλυτικά όσα είπε στη κάμερα της Nova:

«Ανέλαβα την ομάδα που υποστήριζα από την αρχή. Ο Ολυμπιακός βρισκόταν στην απόλυτη ακμή του, ως Πρωταθλητής Ελλάδος και Ευρώπης».

Για την αλλαγή ηγεσίας: «Είναι δύσκολο να διαδεχθείς έναν προπονητή σαν τον Ντούσαν Ίβκοβιτς. Αυτό από μόνο του ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα. Όταν συμφώνησα με τον Ολυμπιακό, μου είπαν οι φίλοι μου ότι "είναι σα... να πηγαίνεις στην κρεμάλα". Αυτό που έλεγα διαρκώς ήταν ότι "πήγα στην ομάδα που αγαπούσα. Ήταν η πιο χαρούμενη στιγμή της επαγγελματικής μου καριέρας. Πιο χαρούμενη κι από την κατάκτηση της Euroleague"».

Για την κόντρα με τον Ντόρσεϊ: «Μου άρεσε πολύ ως αθλητής. Το καλοκαίρι ήθελε να περιμένει να δει τι θα γίνει και να εξαργυρώσει το γεγονός πως ήταν Πρωταθλητής Ευρώπης. Δεν απαντούσε. Είναι από τους καλύτερους πικ εν ρολ αμυντικούς που υπήρχαν στην Ευρώπη. Είχε βέβαια και αδυναμίες στο παιχνίδι του. Καταφέρθηκε εναντίον του τρόπου που έπαιζε η ομάδα και του Βασίλη. Μας στεναχώρησε πολύ όλο αυτό. Το να φύγει από την ομάδα ήταν μονόδρομος. Οποιοσδήποτε βρισκόταν στη θέση μου, το ίδιο θα έκανε».

Για την στιγμή που έκανε την διαφορά στο Final Four του Λονδίνου: «Μετά το αρχικό 1-3 στο Top 16 μου έστειλαν μήνυμα οι πρόεδροι, λέγοντας ότι "είμαστε μαζί σας, θα είμαστε ενωμένοι και θα πετύχουμε τον στόχο μας". Ήταν κάτι πάρα πολύ σημαντικό για την ψυχολογία μου. Ήταν μία καταπληκτική σχέση αυτή που είχαμε. Είναι φανταστικοί άνθρωποι και αυτή παραμένει η άποψή μου μέχρι σήμερα. Στα δύο και κάτι χρόνια που έμεινα στην ομάδα, είχαμε πολύ καλή συνεργασία. Ξέρουν πολλά πράγματα, που δεν ξέρει ο κόσμος, για το πως δουλέψαμε και τι είχαμε στο μυαλό μας».

Για τον τραυματισμό που είχε ο Βαγγέλης Μάντζαρης: «με στεναχώρησε πολύ, παρότι είμαι εξοικειωμένος. Εκείνη την χρονιά, ο Βαγγέλης ήταν πρώτος σε χρόνο συμμετοχής. Του είχαμε μεγάλη εμπιστοσύνη γιατί ήταν ο defensive stopper της ομάδας, μαζί με τον Έισι. Η απουσία του ήταν τεράστια. Έμεινε εκτός δράσης μέχρι το τέλος της σεζόν και το γεγονός πως τα καταφέραμε δίχως αυτό είναι μεγάλο credit για τους παίκτες που τον αναπλήρωσαν στο ροτέισον».

Για το γεγονός ότι στο τέταρτο ματς με την Εφές άφησε τον Βασίλη Σπανούλη εκτός πεντάδας στο τέλος: «Ξέρω τι δουλειά κάνω και ότι ο προπονητής είναι ο απόλυτος υπεύθυνος στις ήττες. Το εύκολο θα ήταν να βάλω τον Βασίλη στο παρκέ και να ρίξω την ευθύνη στους υπόλοιπους. Ποτέ δεν ήθελα να τον διαχειριστώ. Ήταν καθαρά θέμα ενστίκτου. Εγώ είχα την ευθύνη και δεν μου χαρίστηκε κανείς. Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Ο κόσμος χρειάζεται σταρ και ο Βασίλης είναι τέτοιος. Τώρα για το αν το έχω μετανιώσει; Όχι! Εκείνο το βράδυ, οι υπόλοιποι παίκτες της ομάδας κατάλαβαν πως τους εμπιστεύομαι εξίσου».

Για τον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ: «Δεν ήταν μόνο ότι κάναμε πολύ καλή αμυντική δουλειά. Κάτι που προφανώς έγινε. Από ένστικτο ένιωθα ότι μας φοβόντουσαν. Είχαν φόβο για να μας κερδίσουμε. Κάτι που εν τέλει φάνηκε όταν κάναμε ένα πολύ αμυντικό παιχνίδι. Δεν πιστεύω ότι ήταν το τέλειο. Δεν υπάρχει τέλειο. Στοχεύσαμε σε συγκεκριμένα πράγματα και μας βγήκαν».

Για τον τελικό με την Ρεάλ: «Η Ρεάλ έβαλε μεγάλα σουτ στην αρχή. Είχα κι εγώ την ευθύνη βέβαια. Για παράδειγμα, ο Γιούλ είχε 2/2 τρίποντα, ενώ είχαμε επιλέξει να πηγαίνουμε από κάτω στα σκριν. Στην πορεία το αλλάξαμε και εφαρμόσαμε άλλη άμυνα πάνω του, αλλάξαμε και την πεντάδα, πηγαίνοντας σε ένα πιο αμυντικογενές σχήμα. Σιγά σιγά πήγαμε το παιχνίδι στα μέτρα μας. Το γεγονός ότι στο ημίχρονο ήμασταν πίσω με τέσσερις πόντους, ήταν το πρώτο μεγάλο βήμα για να πάρουμε την Euroleague. Ο Φίλιππος Συρίγος με ρώτησε τότε αν είναι τόσο εύκολο να παίρνεις την Euroleague, γιατί το κάναμε να φαίνεται εύκολο. Αυτό που του απάντησα ήταν ότι ο δρόμος μέχρι να φτάσεις στην κορυφή είναι δύσβατος».

Για το ότι ήταν ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κατακτά την Euroleague: «Είναι κάτι πολύ σημαντικό και τιμητικό. Αν θέλετε τη γνώμη μου, προπονητές - θρύλοι όπως ο Ιωαννίδης και ο Γιαννάκης άξιζαν να το πάρουν κι αυτοί. Οι συγκυρίες ήταν εναντίον τους, για διαφόρους λόγους. Στην περίπτωση μου ήταν υπέρ. Βοήθησα λίγο από την πλευρά μου να αλλάξει το... κατεστημένο, αφού δεν το είχε πάρει προπονητής από τη χώρα μας. Ίσως το γεγονός πως ένας Έλληνας κατέκτησε την Euroleague, έκανε τους ιδιοκτήτες των ομάδων να δουν πιο θετικά την επιλογή ενός Έλληνα προπονητή».