Νεοσύλλεκτοι, ετών τριάκοντα

To πρώτο παραθύρι των προκριματικών για το Μουντομπάσκετ έμπασε ανοιξιάτικο αεράκι σε ένα απόγευμα κατακλυσμών, ό,τι πρέπει για να ξαναβάλει η «επίσημη αγαπημένη» με το ένδυμα περιπάτου μετά από το μπαρούτι του Ευρωμπάσκετ. Ο αντίπαλος ήταν βγαλμένος από το κάτω κάτω ράφι, καμία σχέση με αυτούς που παραμονεύουν στους επόμενους σταθμούς καθ’ οδόν προς το Κατάρ, αλλά αυτό ποσώς ενδιαφέρει.

Στο παρθενικό μπλε ταξίδι μου για ματς «παραθύρου» εκτός Ελλάδας, Νοέμβρη του 1989, η Εθνική Ελλάδας, πρωταθλήτρια Ευρώπης τότε, ηττήθηκε από τη Βουλγαρία στην πόλη Πάζαρτζικ, παρ’ όλο που πήρε 44 πόντους από το Νίκο Γκάλη. Στο δεύτερο, όχι πολύ αργότερα, με Γιαννάκη, Φασούλα και Χριστοδούλου, είδαμε και πάθαμε για να ξεφορτωθούμε τη Ρουμανία του Μουρεσάν, του Πόπα και του …Γεράσιμου Τζάκη.

Εν έτει 2025, οι Ρουμάνοι πρέπει να στραβολαιμιάσουν άσχημα για να μας κοιτάξουν στα μάτια. «Δεν είμαστε στο ίδιο επίπεδο με τις ομάδες που αγωνίστηκαν στο Ευρωμπάσκετ», ομολόγησε ο προπονητής τους. Πόσο μάλλον, με εκείνες που ανέβηκαν στο βάθρο, πριν από 2,5 μήνες στη Ρίγα.

Το ξένοιαστο σκηνικό στο Παλέ ήταν ιδανικό για να κάνουν ηχηρό ντεμπούτο οι πρωτάρηδες της βραδιάς. Ο Ελάιτζα Μήτρου-Λονγκ έγραψε 13 πόντους, 6 ασίστ και 4 ριμπάουντ στο ίδιο γήπεδο όπου βγάζει το ψωμί του, ενώ ο Νίκος Περσίδης του γείτονα ΠΑΟΚ πέτυχε 17 πόντουςσε 13,5 λεπτά με 7/7 σουτ.

Ο Ελάιτζα, για τους φίλους «Έλι», παίζει εδώ και χρόνια στην όχι ιδιαίτερα βαριά σκιά του αδελφού του, Ναζ, ενώ ο Περσίδης είχε φορέσει το εθνόσημο μόνο σε αγώνες της Εθνικής ομάδας 3x3, με κορωνίδα τη συμμετοχή του στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018.

Πόσων χρονών είναι οι δύο νεοσύλλεκτοι; Ο ένας κλείνει τα 29 τον άλλο μήνα, ο άλλος γιόρτασε τα 30 του τη βραδιά του προημιτελικού Ελλάδας-Λιθουανίας. Ο Ελάιτζα Μήτρου-Λονγκ θήτευσε στα πρωταθλήματα Βουλγαρίας, Τουρκίας, Ισραήλ και Ιταλίας, καθώς και σε 3+1 ελληνικές ομάδες, από το 2020 και δώθε.

Ο δε Περσίδης έχει περάσει από 12 ομάδες Α1 και Α2 σε ισάριθμες χρονιές.Τα όνομά του θα μπορούσε να είναι η λύση ενός εξαιρετικά δύσκολου κουίζ: ποιος διεθνής μπασκετμπολίστας έχει παίξει σε Παναθηναϊκό, ΑΕΚ, Άρη και ΠΑΟΚ και Περιστέρι μετά το 2019 και έχει μέσο όρο 17 πόντους στην Εθνική Ανδρών χωρίς να χάσει έστω ένα σουτ;

Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης, ο Αλέηξανδρος Σαμοντούροφ, ο Βασίλης Τολιόπουλος και ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης, τέσσερις ήρωες της Ρίγα, βρήκαν ζωτικό χώρο για να παίξουν και ξεμπούκωσαν, ιδίως οι δύο πρώτοι. Την Κυριακή έχει σειρά ο κάπτεν Παπανικολάου.

Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος επέστρεψε για να υπενθυμίσει ότι μπορεί να έχασε το Ευρωμπάσκετ, αλλά ήταν παρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το ίδιο και ο Δημήτρης Μωραΐτης, που πέρυσι δεν κλήθηκε. Ο Καραγιαννίδης, ο Κακλαμανάκης και ο Τσαλμπούρης καμουφλάρισαν τη λειψανδρία στους ψηλούς.

Το ματσάκι κύλησε δίχως δυσάρεστα απρόοπτα και ο Βασίλης Σπανούλης δήλωσε απόλυτα ευχαριστημένος: «Πετύχαμε όλους τους στόχους που είχαμε θέσει, ενώ ευχαριστήθηκε και ο κόσμος». Πέντε χιλιάδες θεατές στο Αλεξάνδρειο, κανονικοί άνθρωποι και όχι από εκείνους τους αγριεμένους με τα βλέμματα τα γεμάτα μίσος.

Τώρα που ψάχνω μία κορώνα για να κλείσω αυτό το σημείωμα, βλέπω ότι η Πορτογαλία έκανε παρέλαση απέναντι στους Μαυροβούνιους και μάλιστα εκτός έδρας, στην Ποντγκόριτσα: 62-83 παρακαλώ.

Μπορεί να μην έχει τον Νεεμίας Κουέτα που είναι πια βασικός στους Μπόστον Σέλτικς, αλλά κατά τα λοιπά είναι η ίδια στριφνή ομάδα που επί 30 λεπτά χτυπιόταν με τους πρωταθλητές Γερμανούς στα σχοινιά στο νοκ-άουτ ματς των «16» στη Ρίγα.

Θα εκπλαγώ πολύ (και πολύ ευχάριστα) εάν ο αγώνας της Κυριακής στο Πόρτο αποδειχθεί απλή υπόθεση. Παρακολουθώ και τους Σέρβους να στραπατσάρονται γηπεδούχοι από την Ελβετία και φοβάμαι ότι θα χρειαστεί να επαναλάβω από Δευτέρα τη δυσοίωνη ψαλμωδία του σημερινού Gazz Floor.

Εάν το χάσατε, μπορείτε να το παρακολουθησετε ολόκληρο με την ησυχία σας με ένα κλικ σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο. Τα υπόλοιπα θα τα πούμε αύριο το απομεσήμερο, μαζί με τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη, στο εβδομαδιαίο Old School.