Μηδέν στα έξι, ώσπου... ήρθε ο Σπανούλης

Το αφήγημα της προηγούμενης εβδομάδας κάπου ανάμεσα σε Λεμεσό και Ρίγα ήταν, για την Εθνική Ελλάδας του Eurobasket 2025, η κατάρα των χαμένων προημιτελικών. Αυτήν την ξορκίσαμε υπερήφανα στο απολαυστικό ματς με τη Λιθουανία, αλλά απόψε η «επίσημη αγαπημένη» καλείται να αρχειοθετήσει οριστικά μία άλλη χίμαιρα, αυτή που επί μία εξαετία στοίχειωνε τα όνειρά της και της στέρησε μία σειρά από μετάλλια.

Αυτά συνέβησαν τη μακρινή δεκαετία του ’90, όταν πολλοί από τους σημερινούς διεθνείς ήταν μωρά παιδιά ή και αγέννητοι, αλλά χαράχτηκαν ανάγλυφα στο πετσί ημών των παλαιότερων. Και άφησαν χωρίς μετάλλιο μία σειρά από εξαίρετους Έλληνες διεθνείς, της γενιάς του Σιγάλα, του Οικονόμου, του Αλβέρτη, του Κορωνιού, του Ρεντζιά, του Μπουντούρη.

Μέσα σε έξι παράξενα χρόνια, από το 1993 μέχρι το 1998, η Εθνική μας βρέθηκε πέντε φορές σε μικρό τελικό, κουβαλώντας στην καμπούρα της την πίκρα χαμένων ημιτελικών. Και τους έχασε και τους πέντε. Συχνά με σκορ ιλιγγιώδη.

Στο Eurobasket του 1993 στο Μόναχο, μας νίκησαν οι (μετέπειτα πρωταθλητές) οικοδεσπότες στον ημιτελικό και οι Κροάτες στον μικρό τελικό, όπου χάθηκε το τόπι: 73-76 και 59-99.

Στο Παγκόσμιο του 1994 στο Τορόντο, το τελευταίο τριήμερο έφερε άλλες δύο συντριβές, από τη δεύτερη Dream Team των ΗΠΑ (58-97) και από την Κροατία (60-78).

Έναν χρόνο αργότερα, στην Αθήνα, είδαμε τις πλάτες πρώτα των Σερβομαυροβούνιων («Γιουγκοσλαβία» τους έλεγαν ακόμη) και έπειτα των Κροατών, που είχαν τις μαύρες τους και έπαιξαν με τα δεύτερα: 52-60 ο ημιτελικός, 68-73 ο μικρός τελικός.

Το 1997, στη Βαρκελώνη, η αήττητη μέχρι την τετράδα Εθνική μας υποκλίθηκε πρώτα στον Ντέγιαν Μποντιρόγκα (80-88) και μετά στον Ρώσο Κουντέλιν (77-97).

Το 1998, επί ελληνικού εδάφους (ΟΑΚΑ), «θύτες» στο Μουντομπάσκετ ήταν κατά σειρά η Γιουγκοσλαβία (73-78 στην παράταση, σε ένα ημιτελικό που θα μπορούσε κάλλιστα να στολιστεί με γαλανόλευκη κορδέλα) και μία χλιαρή ομάδα των ΗΠΑ, με «υπηρεσιακή» σύνθεση λόγω του λοκ-άουτ στο ΝΒΑ: 61-84.

Μηδέν στα πέντε, μέσα σε μία εξαετία. Με μηδενική αντίσταση και με μέση διαφορά ήττας στους μικρούς τελικούς 21,2 πόντους! Μόνο το ’95 στην Αθήνα το παλέψαμε, με τη βοήθεια της εξέδρας, απέναντι σε μία Κροατία που ήταν πιο κακόκεφη και από τη δική μας ομάδα. Και που αρνήθηκε να σταθεί στο πόντιουμ δίπλα στους Σέρβους…

Ακολούθησαν τα μελαγχολικά χρόνια της προσωρινής παρακμής, όπου οι τέταρτες θέσεις έμοιαζαν με ξεχασμένη (και πλέον απαγορευμένη) πολυτέλεια: η Ντιζόν, η Αττάλεια, χαμένες Ολυμπιάδες,λ χαμένα Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Το ποτάμι ξαναβρήκε την κοίτη του από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά, ή ίσως από τη Στοκχόλμη, αλλά ακόμα και τον καιρό των θριάμβων μας επισκέφτηκε το φάντασμα των μικρών τελικών: το 2007, στη Μαδρίτη, απέναντι στους Λιθουανούς του Σάρας (69-78), λίγες ώρες πριν παραδώσουμε τα σκήπτρα στους Ρώσους και στον Ντέιβιντ Μπλατ.

Πάνω που νομίζαμε ότι δεν υπάρχει γιατρικό για αυτό το σύνδρομο, κατέφτασε ο Βασίλης Σπανούλης για να δείξει τον δρόμο. Στο Eurobasket του 2009 στο Κατοβίτσε, απέναντι στους Σλοβένους (Λάκοβιτς, Λόρμπεκ, Νάχμπαρ, Ούντριχ κ.α.). Με προπονητή τον αγλαό Γιόνας Καζλάουσκας.

Ο ίδιος ο Σπανούλης ήταν πτώμα στην κούραση και έβαλε 3 πόντους με 1/11 σουτ εκείνο το βράδυ, αποκαμωμένος από την υπερπροσπάθεια μίας πορείας στην οποία δεν συμμετείχαν Παπαλουκάς και Διαμαντίδης. Τέσσερις μέρες νωρίτερα, όμως, είχε εκτελέσει την Τουρκία με 23 πόντους, 7 ασίστ και 6 τρίποντα στον προημιτελικό (76-74 στην παράταση).

Στον μικρό τελικό τον ξελάσπωσαν οι συνοδοιπόροι του: Νίκος Ζήσης, Γιώργος Πρίντεζης, Γιάννης Μπουρούσης, Στράτος Περπέρογλου, o Σοφοκλής Σχορτσανίτης που ισοπέδωσε τους αντίπαλους ψηλούς με 23 πόντους, ο Αντώνης Φώτσης που πέτυχε ένα καθοριστικό τρίποντο στο τελευταίο λεπτό.

Οι δύο καταπονημένοι διεκδικητές του χάλκινου μεταλλίου στο Κατοβίτσε (μία από τις ασχημότερες πόλεις της Ευρώπης) έφτασαν με χίλια ζόρια στο ήδη κομμένο από άλλον νήμα. Εκεί κέρδισε με το φτωχό 57-56 αυτός που είχε κάποια -λίγα- καύσιμα στο ρεζερβουάρ. Οι Σλοβένοι είχαν χάσει τον δικό τους ημιτελικό μετά από παράταση (92-96 από τη Σερβία), ενώ ο δικός μας ήταν υγιεινός περίπατος. Όχι για εμάς, αλλά για τους εν τέλει πρωταθλητές Ισπανούς: 82-64.

Ο Κώστας Παπανικολάου «κόπηκε» από τη δωδεκάδα παραμονές των αγώνων του 2009, ενώ ο έτερος τινέιτζερ Κώστας Σλούκας δεν ήταν ακόμη έτοιμος. Ο Νικ Καλάθης και ο Κώστας Κουφός ήταν δύο άγουρα 20χρονα που είχαν υποτυπώδη συνεισφορά, ενώ στη δωδεκάδα του Κατοβίτσε βρίσκονταν ακόμη ο Καλαμπόκης, ο Καϊμακόγλου, ο Γλυνιαδάκης.

Κάτοχοι μεταλλίων πλέον και ήρωες, όλοι τους, σε μία σπάνια βραδιά. Τότε που ο Έλληνας μπασκετμπολίστας αποτίναξε από το κορμί και από το μυαλό του την κατάρα των μικρών τελικών.

Το Pamestoixima.gr στην καρδιά του Eurobasket 2025

Η μεγάλη γιορτή του ευρωπαϊκού μπάσκετ είναι εδώ! Ζεις κι εσύ τον παλμό του Eurobasket 2025 μαζί με το Pamestoixima.gr, εκεί που θα βρεις εκατοντάδες επιλογές για στοίχημα στο Eurobasket τόσο πριν, όσο και κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Στο Pamestoixima.gr είναι εξασφαλισμένη μια μοναδική στοιχηματική εμπειρία με μακροχρόνια & ειδικά στοιχήματα Eurobasket και μοναδικές προσφορές για όλους!