“Η σιωπή των αμνών” (vid & pic)

Αλέξανδρος Στεργιόπουλος
“Η σιωπή των αμνών” (vid & pic)

bet365

Το θρίλερ του Τζόναθαν Ντέμι εξακολουθεί να μας προκαλεί τρόμο και ανασφάλεια. Συγκλονιστική ερμηνεία από τον Άντονι Χόπκινς.

Η σιωπή, αυτό το αδιαπέραστο τείχος που επιβάλλεται και τρομάζει! Δεν υπάρχει πιο απειλητική κατάσταση απ’ αυτή: από τη σιωπή. Ο ήχος της ψυχρός, απόμακρος, μια μόνιμη πηγή ανησυχίας. Η σιωπή να πυκνώνει, να πλησιάζει όλο και περισσότερο και το αόρατο χέρι της να σε χαϊδεύει και να ανεβαίνει ως τον λαιμό και να σε σφίγγει μέχρι που ένα ρίγος σε διαπερνά και ξεροκαταπίνεις, τινάζεις το αόρατο χέρι από πάνω σου και ανασαίνεις βαριά. Κοιτάς γύρω σου και τα μάτια σου δεν σταματούν να εξετάζουν το χώρο. Η σιωπή χάνεται και ο θόρυβος της μέρας σε σώζει, σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια, αλλά το τρέμουλο στο σώμα παραμένει. Κοιτάς τον τοίχο, τα αντικείμενα στο δωμάτιο και αισθάνεσαι ότι κάτι κρύβουν, ότι κάτι περιμένει να ξεσπάσει. Η απειλή ένα βήμα πίσω και η ανησυχία να μη σταματά παρά μόνο όταν συνειδητοποιείς ότι απέναντι στον τρόμο έτσι νιώθεις και πως μόνο το φως θα σε σώσει. Στην ιστορία του σινεμά δεν υπάρχει πιο τρομακτική ταινία απ’ αυτήν που μας έδειξε ότι η σιωπή μπορεί να φτάσει ως τα τρίσβαθα της ψυχής μας. Δεν υπάρχει θεατής που να μην ένιωσε την απειλή. Το Gazzetta Weekend Journal σας παρουσιάζει την ταινία “Η σιωπή των αμνών”.

Δεν σου αφήνει περιθώρια…

Έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε που είδαμε το θρίλερ που στοίχειωσε τη σκέψη μας. Και όμως! Ακόμη και σήμερα η ίδια αίσθηση, η ίδια απειλή, η ίδια ανησυχία, το ίδιο σφίξιμο και η ίδια αγωνία. Αυτό είναι επιτυχία για την ταινία! Ο τρόμος καταλαμβάνει τον χώρο, γεμίζει κάθε τετραγωνικό και επηρεάζει το μυαλό και το σώμα του θεατή. Τι κι αν ξέρεις τι θα συμβεί και πώς. Κάθε φορά σε ξαφνιάζει, σε ακινητοποιεί, σε κάνει να φοβάσαι. Για τον σκηνοθέτη Τζόναθαν Ντέμι και τον σεναριογράφο Τέντι Τάλυ, η αναμονή της απειλής και η σιωπή είναι που χαρακτηρίζουν την ταινία. Όσο κυλά η δράση, η σιωπή καταλαμβάνει κάθε εκατοστό της εικόνας, της ιστορίας και σε παραλύει. Αυτό, βέβαια, οφείλεται στο βιβλίο του Τόμας Χάρις και στον εμβληματικό πια χαρακτήρα του “Χάνιμπαλ Λέκτερ”. Στη διάρκεια του φιλμ, η “Κλαρίς Στάρλινγκ”, μαθητευόμενη πράκτορας του FBI, ακούει τον προϊστάμενο της να λέει: “μην αφήσεις τον Λέκτερ να μπει στο κεφάλι σου”. Ε, αυτό ακριβώς κάνει τη ταινία. Εισβάλει στο κεφάλι, στο μυαλό μας και ό,τι ανήκει στην περιοχή του μύθου, περνά δίχως αντίσταση στην πραγματικότητα. Ο τρόμος στην οθόνη σε κοιτά κατάματα και δεν σου αφήνει περιθώρια…

Οι συνεδρίες λύνουν το μυστήριο

Η νοσηρή επιθυμία μανιακού, κατά συρροή, δολοφόνου στον πυρήνα της ιστορίας. Ο “Μπάφαλο Μπιλ” θέλει να γίνει κάτι που δεν είναι. Ποθεί αυτό που είναι οι γυναίκες και θέλει το δέρμα τους για να γίνει κι αυτός γυναίκα! Τις συλλαμβάνει, τις κρατά αιχμάλωτες και τις σκοτώνει αφού τους αφαιρέσει το δέρμα. Ο φόνος είναι το αποτέλεσμα της νοσηρής του επιθυμίας. Τελευταίο υποψήφιο θύμα κόρη γερουσιαστού. Την απαγάγει και τη φυλακίζει σε άδειο πηγάδι. Η εξήγηση της επιθυμίας υπάρχει μόνο σε έναν εγκέφαλο, αυτόν του ψυχιάτρου “Χάνιμπαλ Λέκτερ”. H πράκτορας “Στάρλινγκ” τον πλησιάζει, κερδίζει την εμπιστοσύνη του και την ίδια στιγμή γίνεται αντικείμενο χειραγώγησης. Οι ιδιαίτερες συνεδρίες τους λύνουν σιγά σιγά το μυστήριο. Η “Στάρλινγκ” όμως πρέπει να φέρει στο φως βαθιά θαμμένα μυστικά, τραύματα ψυχής ανομολόγητα. Ο δολοφόνος θα σκοτωθεί, η κοπέλα θα σωθεί, η “Στάρλινγκ” θα λάβει τα εύσημα των ανωτέρων της και ο “Λέκτερ” θα αποδράσει!

Η ταινία από το ξεκίνημα, με την απειλητική μουσική του Χάουαρντ Σορ, σου δίνει να καταλάβεις ότι ο παραλυτικός φόβος είναι εδώ και θα σε κρατήσει δέσμιο του για δύο ώρες. Η σχέση “Λέκτερ”-“Στάρλινγκ” δίνει τον ρυθμό και τη συνοχή που χρειάζεται η αφήγηση. Η εκδήλωση της βίας γίνεται με απόλυτα ψύχραιμο και ατάραχο τρόπο. Τα θύματα, οι διώκτες του δολοφόνου και οι συνομιλούντες με τον “Λέκτερ” δεν προλαβαίνουν να βάλουν τις φωνές, ξέρουν ότι ο τρόμος έχει ήδη φωλιάσει μέσα τους και δεν θα υποχωρήσει μέχρι το τέλος. Η ερμηνεία του Άντονι Χόπκινς είναι άψογη και παρά το γεγονός ότι παίζει μόλις 16 λεπτά, δικαίως πήρε το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Πολύ κοντά και αυτές των Τζόνι Φόστερ (Στάρλινγκ), Τεντ Λεβίν (Μπάφαλο Μπιλ). Σημαντική συμβολή της φωτογραφίας του Τακ Φουτζιμότο και του μοντάζ Κρεγκ ΜακΚέι. Η ταινία κέρδισε πέντε βραβεία Όσκαρ.

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Τελευταία Νέα