Χρειαζόταν... Μοντεριάδα σε τέτοιο ματς;

Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε στον πρώτο ημιτελικό του «Σούπερ» Καπ σαν να ήθελε να υπενθυμίσει, προς φίλους και εχθρούς, ότι το φεγγάρι έχει δύο όψεις. Η μία είναι η ωραία λιακάδα της Βιτόρια, αυτή που έκανε τους αισιόδοξους να παραληρούν από ενθουσιασμό παραβλέποντας τα προβληματάκια. Η άλλη ψιλομουσκεύει από πρωτοβρόχια σαν τα σημερινά, που έφεραν πίσω στο άστυ όσους νόμιζαν ότι τέλη Σεπτέμβρη είναι ακόμη καλοκαίρι.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έβλεπε τους παίκτες του να δίνουν θάρρος στη -χλωμή, ελλιπή και μολαταύτα θαρραλέα- ΑΕΚ και τρελαινόταν από εκνευρισμό. Το +20 έγινε +11 εν ριπή οφθαλμού στο φινάλε του πρώτου ημιχρόνου, το 70-47 έγινε 82-75, ο Ολυμπιακός δεν κινδύνευε σοβαρά με ανατροπή ούτε όμως έπαιζε το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού. Γιατί δηλαδή έπρεπε τέτοιο ματς να εξελιχθεί σε Μοντεριάδα αντί να παίξουν στο τέλος ο Πλώτας, ο Νετζήπογλου και ο Καραγιαννίδης;

Το άλλοθι της χαλαρότητας κρύβεται βέβαια στο απαιτητικό πρόγραμμα. Ο Ολυμπιακός ξημερώθηκε χθες στη Χώρα των Βάσκων, αύριο παίζει ντέρμπι ενός κάποιου τίτλου, την Τρίτη δοκιμάζεται στο Κάουνας, την Πέμπτη στη Μπολόνια, πέντε δοκιμασίες, οχτώ αεροπλάνα, χώρια το Άμπου Ντάμπι, μία εκκίνηση που απαιτεί σπριντ με την έξοδο από τους βατήρες.

Ο αγώνας με την ΑΕΚ ήταν θεωρητικά ο ευκολότερος από τους πέντε. Πότε να πάρουν ανάσα οι «ερυθρόλευκοι» αν όχι κόντρα στον Κατσίβελη και στον Τσαλμπούρη;

Αλλά ο Τσαλμπούρης και ο Κατσίβελης έβαλαν 28 πόντους σε μία άμυνα που ακομη ψάχνει το κουμπί «ON», οι εικοσάρες εξανεμίζονταν μέσα σε λίγα λεπτά και κάπως έτσι χρειάστηκε να τραβήξει ο Γιαν Μοντέρο το σπαθί του από το θηκάρι για να απομακρύνει τους εχθρούς.

Μετά το 35ο λεπτό του ημιτελικού ο Δομινικανός δημιούργησε από το τίποτε τους 12 τελευταίους πόντους του Ολυμπιακού: 8 με δικά του καλάθια (ή βολές) και άλλους 4 με ασίστ για τα καρφώματα των Εντιάι, Χολ. Πότε ήταν η τελευταία φορά που είχε τέτοιον πόιντ-γκαρντ τύπου alpha male ο Ολυμπιακός; «Από τον καιρό του Ρίβερς» λέει ο αρχαιοδίφης, σίγουρα όμως όχι από τον καιρό του Γουόκαπ.

Tα προβληματάκια είναι αυτά για τα οποία έγραφα τις προάλλες. Το αμυντικό φίλτρο εμφανίζεται περισσότερο στη χάση και λιγότερο στη φέξη, η «δεύτερη» πεντάδα είναι κάπως επιπόλαιη και δεν διαθέτει έναν Πίτερς, κάποιοι παίκτες έχουν μείνει λίγο πίσω, ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ μοιράζει τραπουλόχαρτα (8 ασίστ) αλλά δεν κάνει τίποτε άλλο.

Ο αυριανός τελικός θα αποτελέσει πιο αξιόπιστο τεστ όποιος και αν είναι ο αντίπαλος, αλλά ιδίως αν είναι ο Παναθηναϊκό. Το ίδιο ισχύει και για τη διαβολοβδομάδα που έρχεται. Απομένει να δούμε πού και πόσο θα παίξει ο προβληματικός Μιλουτίνοφ, ενώ και ο Γουόρντ φάνηκε να τραυματίζεται σήμερα και έπαιξε ένα σκάρτο δεκάλεπτο.

Η ΑΕΚ θα χρειαστεί να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να μη γίνει πέμπτη ρόδα στο πρωτάθλημα των τεσσάρων, εφ’ όσον μάλιστα τη σαμποτάρουν οι ίδιοι της οι οπαδοί. Έχει πάντως ικανό προπονητή και καλούτσικο υλικό, το οποίο θα βελτιωθεί αισθητά όταν επιστρέψουν οι τραυματίες Γουίλιαμς, Φίζελ και Μπράουν.

Με ανέτοιμο τον Φρανκ Μπάρτλεϊ, η εικόνα της σήμερα ήταν καλύτερη του αναμενομένου, άσχετα με την ηττοπάθεια του πρώτου εικοσαλέπτου. Ο πολύπειρος Ερτέλ ασφαλώς θα προσθέσει ποιότητα, αλλά κάποιος λόγος υπάρχει που αυτός ο παίκτης ήταν ελεύθερος τέλη Σεπτεμβρίου και ξεβράστηκε από την Euroleague.

Σε κάθε περίπτωση, ο σημερινός αγώνας ήταν μόλις ο πρώτος επίσημος για την ΑΕΚ της νέας σεζόν. Μόνο το τελευταίο οκταήμερο, ο Ολυμπιακός είχε αντιμετωπίσει τη Φενέρ, τη Ρεάλ και τη Βασκόνια.

Θα τα πούμε όμως και αύριο το βράδυ, στο έκτακτο Gazz Floor με το φινάλε του τελικού. Με Ιωάννη, με Παντελή και με όλο το επιτελείο σε θέση μάχης.