Σπόραρ στο Gazzetta: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου εκείνο το πέναλτι, ευκαιρίες έχασαν κι ο Ρονάλντο με τον Μπενζεμά»!
Το καλοκαίρι του 2022 ένα από τα ονόματα που έκαναν... φασαρία στο μεταγραφικό παζάρι του καλοκαιριού ήταν αυτό του Αντράζ Σπόραρ. Ο Σλοβένος φορ ήρθε στον Παναθηναϊκό από τη Σπόρτινγκ Λισαβώνας. Στα λιοντάρια πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα μετά από 19 χρόνια και πήγε στην οικογένεια των Πρασίνων για να ζήσει κάτι αντίστοιχο. Καθώς όπως είπε και μιλώντας στο Gazzetta είδε τη μεταγραφή αυτή σαν challenge.
Το όνομα του απασχόλησε όσο λίγα την τελευταία τριετία τον Παναθηναϊκό. Για κάποιους ήταν ο επιθετικός που έβαλε κρίσιμα γκολ σε μια περίοδο που το Τριφύλλι επέστρεφε στην διεκδίκηση του τίτλου. Για άλλους, ήταν ο άνθρωπος που συνδέθηκε με χαμένες ευκαιρίες και στιγμές που σημάδεψαν μια ολόκληρη σεζόν.
Ο Σλοβένος επιθετικός δεν κρύφτηκε πίσω από εύκολες απαντήσεις. Αναφέρθηκε στις σεζόν που φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού, στις απαιτήσεις ενός συλλόγου που διψά για τίτλους. Μίλησε για στιγμές που θα ήθελε να ξαναζήσει διαφορετικά και παραστάσεις που ακόμη τον στοιχειώνουν... Ωστόσο ακόμα και ο Ρονάλντο και ο Μπενζεμά έχουν χάσει ευκαιρίες σαν αυτή με τη Μπράγκα ή πέναλτι όπως εκείνο με τον Βόλο.
Μίλησε για τις αποφάσεις του Γιάννη Αλαφούζου αλλά και για την αγάπη του για την Αθήνα, όπου έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά του μίλησε σε μια εξομολόγηση από καρδιάς.
Πλέον, έχοντας γυρίσει σελίδα στην καριέρα του και βρίσκοντας ξανά την ηρεμία που αναζητούσε, ο Σπόραρ κοιτάζει το παρελθόν διαφορετικά. Δεν ξεχνά, όμως, ούτε όσα πέτυχε ούτε όσα δεν κατάφερε να πετύχει. Και κυρίως δεν κρύβει ότι ο τρόπος με τον οποίο έκλεισε το κεφάλαιο του Παναθηναϊκού θα ήθελε να είναι διαφορετικός.
«Δεν έπαιζα στον Παναθηναϊκό, σωστή επιλογή η Αλάνια. Σε άλλο επίπεδο η Σλόβαν του Champions League»
Πώς ξεκίνησες να παίζεις ποδόσφαιρο και σε ποια θέση αγωνιζόσουν στα πρώτα σου βήματα;
«Ξεκίνησα να παίζω ως κεντρικός αμυντικός και, όταν έγινα 11 ετών, άρχισα να αγωνίζομαι ως σέντερ φορ».
Ο πατέρας σου, που ήταν ποδοσφαιριστής, ήταν ο πιο αυστηρός κριτής μαζί σου;
«Δεν θα έλεγα ότι ήταν ο πιο αυστηρός κριτής μου. Ωστόσο, κάθε φορά μιλούσαμε μετά τα παιχνίδια όταν ήμουν μικρός. Ήμουν, βέβαια, αρκετά πεισματάρης και αλαζόνας. Ο πατέρας μου έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καριέρα μου».
Αν δεν γινόσουν ποδοσφαιριστής, τι πιστεύεις ότι θα είχες επιλέξει να κάνεις;
«Δεν ξέρω πραγματικά, είναι πολύ δύσκολη ερώτηση να απαντήσω. Η ζωή μου πάντα περιστρεφόταν γύρω από το ποδόσφαιρο. Πραγματικά δεν έχω ιδέα τι θα έκανα!»
Ποιο ήταν το ποδοσφαιρικό σου είδωλο;
«Είμαι οπαδός της Λίβερπουλ, οπότε θα πω τον Στίβεν Τζέραρντ και τον Φερνάντο Τόρες».
«Παιδικό μου όνειρο να παίξω στη Λίβερπουλ»
Ήσουν καλός μαθητής στο σχολείο;
«Όχι. Είχα πάρα πολλή ενέργεια ως παιδί. Όταν πήγαινα σχολείο, απλώς περίμενα να σχολάσω για να πάω να παίξω ποδόσφαιρο. Έπαιζα επίσης μπάσκετ και χόκεϊ επί πάγου. Ασχολούμουν πραγματικά με πολλά αθλήματα ως παιδί. Το αγαπημένο μου τώρα θα έλεγα ότι είναι το πάντελ».
Ποιο ήταν το μεγαλύτερό σου όνειρο ως παιδί;
«Το μεγαλύτερό μου όνειρο ήταν να παίξω στη Λίβερπουλ. Αυτό δεν το κατάφερα. Φυσικά, το όνειρό μου ήταν να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και να μπορώ να προσφέρω πράγματα στην οικογένειά μου».
Πώς είναι σήμερα η ζωή και η καθημερινότητά σου στη Μπρατισλάβα με τη Σλόβαν;
«Η ζωή μου είναι πραγματικά φοβερή. Κερδίσαμε το πρωτάθλημα για όγδοη συνεχόμενη φορά. Πλέον το μόνο που κοιτάμε είναι να προετοιμαστούμε καλά για τα προκριματικά του Champions League».
Πού πιστεύεις ότι οφείλεται αυτή η κυριαρχία στο πρωτάθλημα;
«Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι είμαστε μια πολύ καλή ομάδα. Ωστόσο, το πρωτάθλημα δεν είναι τόσο ανταγωνιστικό όσο άλλα. Η Σλόβαν είναι σε άλλο επίπεδο. Επίσης, έχουμε μεγαλύτερο μπάτζετ σε σχέση με τις άλλες ομάδες, το καλύτερο γήπεδο και τους καλύτερους οπαδούς. Είναι μια ιστορική ομάδα. Είχε κατακτήσει και ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο το 1969 (σ.σ. το Κύπελλο Κυπελλούχων)».
Είναι αλήθεια ότι σε είχαν προσεγγίσει και παλαιότερα;
«Ναι, είναι αλήθεια. Είχαμε συζητήσει και παλαιότερα. Δεν είχαμε φτάσει τότε σε συμφωνία, όμως είμαι χαρούμενος που πήγα στην ομάδα το επόμενο καλοκαίρι. Απολαμβάνω πραγματικά πολύ το ποδόσφαιρο εδώ».
Τι βρήκες στη Σλόβαν που είχες ανάγκη εκείνη τη στιγμή της καριέρας σου, μετά τη σεζόν στην Αλάνιασπορ;
«Ήταν πολύ σημαντικό για εμένα να πάω κάπου κοντά στη Σλοβενία. Η Τουρκία ήταν αρκετά μακριά και τα ταξίδια ήταν μεγάλα. Εδώ αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου. Γνωρίζω τον πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο, γενικά όλη την ομάδα. Ξέρουν πώς να μου συμπεριφέρονται και νιώθω πολύ καλά εδώ».
Θεωρείς ότι η Αλάνιασπορ ήταν σωστή επιλογή;
«Ναι, αφού δεν έπαιζα στον Παναθηναϊκό τους τελευταίους έξι μήνες. Μετά από τέσσερα παιχνίδια στην Αλάνιασπορ ήμουν βασικός. Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία».
Θεωρείς ότι υπάρχει διαφορά σε σχέση με το ελληνικό πρωτάθλημα;
«Είναι δύσκολο να το πεις. Σίγουρα υπάρχει μεγάλη διαφορά στα μπάτζετ. Υπάρχει μεγάλη διαφορά, για παράδειγμα, στις μικρομεσαίες ομάδες της Ελλάδας σε σχέση με εκείνες της Τουρκίας. Δεν μπορείς καν να συγκρίνεις τα ποσά. Επίσης, η Τουρκία είναι μεγαλύτερη χώρα, υπάρχουν περισσότεροι οπαδοί και μεγαλύτερα στάδια. Ωστόσο, είναι δύσκολο να πεις ότι η ποιότητα του πρωταθλήματος είναι καλύτερη από της Ελλάδας. Εμένα με εξέπληξε το πόσο δύσκολο είναι το ελληνικό πρωτάθλημα».
Πώς ήταν η ζωή στην Τουρκία;
«Ζούσα κοντά στη θάλασσα και ήταν πολύ ωραία. Όμως ήταν μια μεγάλη αλλαγή σε σχέση με την Αθήνα, όπου έμενα. Πραγματικά, η ζωή εκεί ήταν φοβερή».
Πόσο σημαντικό είναι για έναν επιθετικό να νιώθει βασικός και σημαντικός μέσα στην ομάδα;
«Θεωρώ ότι είναι το πιο σημαντικό. Σε βοηθά όταν δεν βρίσκεσαι στην καλύτερή σου κατάσταση. Κάθε επιθετικός περνά τέτοιες περιόδους. Όταν νιώθεις ότι είσαι σημαντικός για την ομάδα, έχεις διαφορετική ενέργεια. Αυτό ισχύει για κάθε παίκτη, αλλά ειδικά για τους επιθετικούς».
«Θα με ρωτούσατε αν είναι τοξικό το ελληνικό πρωτάθλημα, αν κερδίζαμε το πρωτάθλημα την πρώτη σεζόν;»
Έχοντας πλέον φύγει από την Ελλάδα, τι εμπειρία ήταν συνολικά για σένα ο Παναθηναϊκός;
«Ο Παναθηναϊκός μου έδωσε πολλές καλές στιγμές, αλλά για εμένα η μεγαλύτερη απογοήτευση ήταν ότι δεν κερδίσαμε το πρωτάθλημα την πρώτη μου σεζόν. Οι οπαδοί το ήθελαν και το περίμεναν τόσο πολύ. Ήταν απογοητευτικό για όλους μας που δεν τα καταφέραμε. Ειδικά για εμένα, που έχω και κάποιες άσχημες αναμνήσεις που με επηρέασαν πολύ. Το πέναλτι με τον Βόλο είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου. Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι στην καριέρα μου, θα ήταν αυτό το πρωτάθλημα που δεν πήραμε. Ήταν πραγματικά κρίμα.
Όπως ήταν φυσικό, οι οπαδοί ήταν θυμωμένοι μαζί μας. Είναι λογικό, έχουν τόσα χρόνια να πάρουν πρωτάθλημα. Αλλά, σε γενικές γραμμές, είμαι χαρούμενος που είχα την ευκαιρία να παίξω σε έναν τόσο μεγάλο σύλλογο. Ο Παναθηναϊκός είναι ένας τεράστιος σύλλογος, με οπαδούς που τον ακολουθούν και τον υποστηρίζουν παντού. Είχαμε καλές και κακές στιγμές. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Αν είχαμε κερδίσει το πρωτάθλημα, όλοι θα ήταν χαρούμενοι και θα γινόμασταν θρύλοι, ανάμεσά τους κι εγώ. Δεν καταφέραμε να το κάνουμε, όμως. Πιστεύω ότι με το νέο γήπεδο θα πάρουν πρωτάθλημα και τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα για την ομάδα».
Πόσο δύσκολο είναι να ξεχάσεις μια τέτοια χαμένη ευκαιρία;
«Τρομερά δύσκολο. Θέλει δουλειά για να το ξεπεράσεις. Γι’ αυτό πρέπει να είσαι ψυχικά υγιής. Δυσκολεύτηκα πολύ να το διαχειριστώ. Ειδικά οι πρώτες εβδομάδες δεν ήταν καθόλου εύκολες. Είμαι πολύ συναισθηματικός άνθρωπος και τα παίρνω όλα πολύ προσωπικά».
Εκείνο το βράδυ, τι σκεφτόσουν όταν τελείωσε το ματς;
«Πραγματικά τίποτα. Ένιωσα κενός. Υπάρχει ένα βίντεο που κάθομαι στο χορτάρι και δεν νιώθω τίποτα...».
«Ακόμη μου στέλνουν μηνύματα για τη χαμένη φάση με τη Μπράγκα. Ο Ρονάλντο και ο Μπενζεμά δεν έχουν χάσει τέτοια γκολ;»
Θεωρείς ότι εκείνη η στιγμή άλλαξε κάτι μέσα σου;
«Όχι. Ακόμα και μεγαλύτεροι παίκτες χάνουν ευκαιρίες. Ο Ρονάλντο και ο Μπενζεμά δεν έχουν χάσει; Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Είναι απλά δύσκολο να ανακάμψεις».
Ένα ακόμη παιχνίδι που συζητήθηκε πολύ ήταν αυτό με τον Βόλο. Πώς το θυμάσαι αυτό το ματς;
«Το θυμάμαι αναλυτικά. Πραγματικά παίζαμε χάλια όλο το παιχνίδι. Ωστόσο, στο τέλος είχαμε ένα πέναλτι. Το έχασα... Ήμασταν σε ένα πολύ κακό φεγγάρι εκείνη την περίοδο. Φυσικά, αν σκόραρα, θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα.Το ποδόσφαιρο, αν το σκεφτείς, είναι αστείο. Σε εκείνο το ματς έχασα το πέναλτι, την επόμενη εβδομάδα σκόραρα το νικητήριο τέρμα κόντρα στον Άρη».
Είπες ότι το κλίμα εκείνη την περίοδο δεν ήταν καλό. Τι πήγαινε λάθος τότε;
«Είναι πολύ δύσκολο να πω. Ήμασταν σε καλή κατάσταση μέχρι τον Ιανουάριο. Μετά απλά χάσαμε τη φόρμα μας. Αυτό μας λύγισε. Το γιατί δεν το ξέρω».
Νιώθεις ότι κρίθηκες πιο αυστηρά απ’ όσο άξιζες;
«Οι οπαδοί έχουν πάντα δίκιο, μπορώ να τους καταλάβω. Όπως είπα, έχασα κάποιες ευκαιρίες, όπως το πέναλτι. Σκόραρα πολλές φορές στο 90’, αλλά στο τέλος δεν πήραμε το πρωτάθλημα. Τους έζησα και τους είδα όταν τα πηγαίναμε καλά με τον Γιοβάνοβιτς. Ήταν τόσο παθιασμένοι και το έδειχναν αυτό σε κάθε ματς. Ήταν τέλειο. Έτσι και όταν δεν τα πηγαίναμε καλά, μας το έδειχναν. Δεν ένιωθα ωραία φυσικά, ούτε όταν έγραφαν άσχημα πράγματα για εμένα. Με επηρέαζε, όπως είναι φυσικό, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Τη μία μέρα είσαι θεός, την επόμενη τίποτα».
Ένιωσες ποτέ ότι «κουβαλούσες» το βάρος της μεταγραφής σου και των προσδοκιών;
«Δεν σκέφτομαι έτσι όταν κάνω μια μεταγραφή. Εγώ προσωπικά θέλω να είμαι πάντα ο καλύτερος που μπορώ. Για εμένα, μια καλή εβδομάδα φαίνεται μόνο από το αν έχω σκοράρει. Είμαι επιθετικός, οπότε είναι σαν η διάθεσή μου να εξαρτάται από το πόσα γκολ θα σκοράρω και πόσες ασίστ θα μοιράσω. Γι’ αυτό προσπαθώ να μην δέχομαι πιέσεις από εξωτερικούς παράγοντες. Στην πραγματικότητα, εγώ έκανα ό,τι μπορούσα. Στο τέλος δεν ένιωθα καλά, μπορούσες να το δεις και από τις αποδόσεις μου στο γήπεδο».
Γιατί διάλεξες τον Παναθηναϊκό;
«Γιατί ήταν ένα μεγάλο challenge. Ένας τεράστιος σύλλογος με φανταστικούς οπαδούς, μια θρυλική ομάδα σε μια τρομερή πόλη. Είναι επίσης ένα δύσκολο περιβάλλον, όπου πρέπει να δείξεις χαρακτήρα».
Θεωρείς το ελληνικό πρωτάθλημα τοξικό; Θα επέστρεφες ποτέ στην Ελλάδα;
«Είναι δύσκολο σίγουρα, δεν ξέρω αν θα το έλεγα τοξικό. Αν κερδίζαμε το πρωτάθλημα την πρώτη σεζόν, θα με ρωτούσατε κάτι τέτοιο; Μάλλον όχι».
Τι θυμάσαι πιο έντονα από τις πρώτες σου μέρες στον Παναθηναϊκό; Μίλησες με κάποιον πριν έρθεις;
«Μίλησα με τον Τσέριν, που ήταν ήδη εκεί. Έψαξα στο ίντερνετ κάποια παιχνίδια και είδα την ατμόσφαιρα που υπήρχε στα ματς. Ήταν φανταστική.Το πρώτο μου παιχνίδι ήταν εντός έδρας κόντρα στη Σλάβια Πράγας και σκόραρα. Το γήπεδο ήταν μικρό, αλλά δεν ένιωθες ότι υπήρχαν μόνο 16 χιλιάδες άτομα. Είμαι πολύ περήφανος που υπήρξα μέλος αυτής της ομάδας. Αν ήταν αλλιώς ο πρώτος χρόνος, όλα θα ήταν διαφορετικά».
Πώς σε υποδέχθηκαν στα αποδυτήρια και τι σου έκανε εντύπωση στον σύλλογο;
«Πολύ ωραία! Είχαμε πολλούς παίκτες από τα Βαλκάνια. Είχαμε καλή ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια με τον Γιοβάνοβιτς. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο στην ομάδα ήταν οι οπαδοί. Δεν θα ξεχάσω όταν πηγαίναμε σε ένα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και είχαν περικυκλώσει το πούλμαν με μηχανάκια. Δεν είχα βιώσει ποτέ κάτι αντίστοιχο».
Ποιο είναι το αγαπημένο σου παιχνίδι που έχεις παίξει και ποιο το χειρότερο;
«Το αγαπημένο μου ήταν το εντός έδρας με τον Ολυμπιακό, όπου σκοράραμε εγώ και ο Κουρμπέλης. Ίσως και εκείνο που σκόραρα για το 1-1. Το χειρότερο ματς ήταν σίγουρα αυτό με την Μπράγκα ή με τον Βόλο».
Η χαμένη φάση με την Μπράγκα είναι κάτι που σε ακολουθεί ακόμη; Ακόμη το θυμάσαι;
«Ναι, κάποιες φορές. Δεν με επηρεάζει πλέον, αλλά το σκέφτομαι. Επίσης, κάποιοι οπαδοί μού στέλνουν ακόμα μηνύματα στο Instagram».
Τι σου στέλνουν;
«Όχι καλά πράγματα, θα έλεγα».
Θα ήθελες να μας πεις;
«Όχι, η αλήθεια είναι. Είναι πολύ παθιασμένοι. Βέβαια, όλα πρέπει να έχουν και τα όριά τους. Στο ίντερνετ είναι τόσο εύκολο να γράψεις κάτι».
«Δεν ένιωθα πλέον καλά στον Παναθηναϊκό, ήθελα να φύγω κι όχι να παίρνω τον μισθό και να κάθομαι στον πάγκο»
Πόσο δύσκολο είναι να ξεχάσεις μια τέτοια χαμένη ευκαιρία;
«Τρομερά δύσκολο. Θέλει δουλειά για να το ξεπεράσεις. Γι’ αυτό πρέπει να είσαι ψυχικά υγιής. Δυσκολεύτηκα πολύ να το διαχειριστώ. Ειδικά οι πρώτες εβδομάδες δεν ήταν καθόλου εύκολες. Είμαι πολύ συναισθηματικός άνθρωπος και όλα τα παίρνω πολύ προσωπικά».
Εκείνο το βράδυ, τι σκεφτόσουν όταν τελείωσε το ματς;
«Πραγματικά τίποτα, ένιωσα κενός. Υπάρχει ένα βίντεο που κάθομαι στο χορτάρι και δεν νιώθω τίποτα…».
Θεωρείς ότι εκείνη η στιγμή άλλαξε κάτι μέσα σου;
«Όχι, ακόμα και μεγαλύτεροι παίκτες χάνουν ευκαιρίες. Ο Ρονάλντο και ο Μπενζεμά δεν έχουν χάσει; Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Είναι απλά δύσκολο να ανακάμψεις».
Ένα ακόμη παιχνίδι που συζητήθηκε πολύ ήταν αυτό με τον Βόλο. Πώς το θυμάσαι αυτό το ματς;
«Το θυμάμαι αναλυτικά. Πραγματικά παίζαμε χάλια όλο το παιχνίδι. Ωστόσο, στο τέλος είχαμε ένα πέναλτι. Το έχασα… Ήμασταν σε ένα πολύ κακό φεγγάρι εκείνη την περίοδο. Φυσικά, αν σκόραρα, θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Το ποδόσφαιρο, αν το σκεφτείς, είναι αστείο. Σε εκείνο το ματς έχασα το πέναλτι, την επόμενη εβδομάδα σκόραρα το νικητήριο τέρμα κόντρα στον Άρη».
Είπες ότι το κλίμα εκείνη την περίοδο δεν ήταν καλό. Τι πήγαινε λάθος τότε;
«Είναι πολύ δύσκολο να πω. Ήμασταν σε καλή κατάσταση μέχρι τον Ιανουάριο. Μετά απλά χάσαμε τη φόρμα μας. Αυτό μας λύγισε. Το γιατί δεν το ξέρω».
«Από τα 19 μου έχω ψυχολόγο»
Δεδομένου ότι ήταν μια πολύ κακή περίοδος για την ομάδα, υπήρχε κάποιος ψυχολόγος για να μπορείτε να μιλάτε σε τέτοιες στιγμές;
«Ο κάθε παίκτης έχει τον δικό του ψυχολόγο, νομίζω. Δεν τον χρειάζεσαι από την ομάδα».
Εσύ είχες;
«Φυσικά, από τότε που ήμουν 19 χρονών. Οι περισσότεροι έχουν. Εμένα μου αρέσει να μιλάω σε ειδικούς για κάποια πράγματα».
Διαβάζεις τι γράφεται για σένα στα social media ή το αποφεύγεις;
«Προσπαθώ να το αποφεύγω».
Αλλά σου στέλνουν…
«Ναι, αλλά δεν δίνω σημασία, δεν θα κερδίσω κάτι από αυτό».
Σε έχει πειράξει κάτι συγκεκριμένο που γράφτηκε ή ειπώθηκε;
«Δεν με πληγώνουν αυτά. Αν δει κανείς το ντοκιμαντέρ του Ροναλντίνιο, είπε ότι διάβαζε μόνο σχόλια όταν έπαιζε καλά».
Πιστεύεις ότι ο κόσμος μένει περισσότερο στα λάθη παρά στα καλά;
«Όχι μόνο οι οπαδοί, οι άνθρωποι γενικότερα».
Πόσο επηρεάζει έναν επιθετικό όλος αυτός ο «θόρυβος»;
«Πάρα πολύ! Το είπα και πριν για κάθε παίκτη. Γι’ αυτό προσπαθώ να το αποφεύγω. Μετά από όλα αυτά, σταμάτησα να διαβάζω για εμένα και προσπάθησα να δώσω τα πάντα στο χορτάρι».
Για εσένα τι είναι σημαντικό ώστε να είσαι παραγωγικός;
«Εγώ θέλω να νιώθω υποστήριξη από την ομάδα και τον προπονητή. Θέλω να δω ότι είναι καλός μαζί μου. Έτσι λειτουργώ. Ακόμα και όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, να υπάρχει υποστήριξη. Εδώ στη Σλόβαν ξέρουν πώς να μου συμπεριφέρονται. Κάποιοι άλλοι παίκτες δεν το χρειάζονται αυτό».
Στον Παναθηναϊκό δεν ήταν έτσι τα πράγματα;
«Δεν θα ήθελα να κάνω κάποιο σχόλιο».
Είχε προκαλέσει εντύπωση ότι δεν πανηγύρισες το γκολ με τον Λεβαδειακό. Γιατί;
«Είχα πει στην ομάδα να με δώσει το καλοκαίρι μετά το Euro, γιατί δεν ένιωθα καλά πλέον εκεί. Δεν ήμουν χαρούμενος και ήθελα να φύγω. Ένιωθα απαίσια, δεν ήθελα να μείνω απλά για να παίρνω τον μισθό και να κάθομαι στον πάγκο. Μετά από αυτό το γκολ ένιωσα πόσο πολύ ήθελα να φύγω. Συνήθως όταν σκοράρω είμαι χαρούμενος, αλλά τότε δεν ένιωσα καλά. Ήταν η πρώτη φορά που μου συνέβη στη ζωή μου. Δεν ένιωσα τίποτα. Αυτό ήταν ένα σημάδι που μου έδειξε ότι πρέπει να φύγω».
Ήταν δύσκολοι οι τελευταίοι μήνες;
«Ναι, ήταν αρκετά. Ζήτησα να φύγω, δεν έγινε. Ήταν μια πολύ κακή περίοδος για εμένα».
Γιατί δεν έγινε;
«Καλή ερώτηση. Πραγματικά δεν ξέρω. Τους είπα ότι δεν ήθελα να μείνω».
Θα ήθελα να σε ρωτήσω για τον Γιάννη Παπαδημητρίου, ποια είναι η άποψή σου;
«Έχω δει ότι αρκετοί παίκτες έχουν μιλήσει για εκείνον. Εγώ δεν θα ήθελα να σχολιάσω κάτι, έχω τη δική μου άποψη. Δεν χρειάζεται να την εκφράσω».
«Ο Γιοβάνοβιτς έκανε τον Παναθηναϊκό ομάδα»
Πόσο σε επηρέασε το ότι έχασες τη θέση σου από τον Φώτη Ιωαννίδη;
«Το λογικό ήταν αυτό. Να παίξει ο Φώτης. Ήταν σε καλύτερη κατάσταση από εμένα μετά το ματς με τη Μπράγκα. Όλο αυτό ήταν το λιγότερο πρόβλημα στον Παναθηναϊκό».
Ποιο ήταν το πρόβλημα;
«Είπα, δεν ένιωθα καλά».
Πώς βλέπεις την εξέλιξή του;
«Εξελίχθηκε πολύ, έγινε ένας ολοκληρωμένος επιθετικός. Θεωρώ ότι έμαθε και από εμένα πράγματα. Είναι ένας παίκτης που θέλει να σκοράρει πολλά γκολ, έγινε ένας παίκτης που διψάει πολύ για τα γκολ. Είναι πολύ καλός μου φίλος και είμαι χαρούμενος για εκείνον και τη μεταγραφή του».
Το λογικό ήταν να παίζει ο Φώτης, μένει στο σπίτι που έμενα στη Λισαβόνα»
Μιλάτε ακόμα να φανταστώ;
«Ναι φυσικά, μένει στο σπίτι που έμενα στη Λισαβόνα».
Δεν μπορώ να μην σε ρωτήσω για τον Γιοβάνοβιτς. Πόσο καθοριστικός ήταν για σένα;
«Όταν πήγα στην ομάδα, η αλήθεια είναι ότι δυσκολευόμουν πολύ να τον διαβάσω. Αλλά μετά από καιρό καταλάβαμε όλοι πώς δουλεύει. Είχαμε μια καλή περίοδο. Όπως είπα και για τον εαυτό μου, το γεγονός ότι χάσαμε το πρωτάθλημα μας επηρέασε όλους. Ειδικά εκείνον. Αλλά, σε γενικές γραμμές, είναι ένας εξαιρετικός προπονητής και έχω να πω μόνο καλά για εκείνον».
Είναι κάτι που θυμάσαι;
«Ο Γιοβάνοβιτς έκανε τον Παναθηναϊκό ομάδα. Ξέρει πολύ καλά το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν ήταν φωνακλάς, ήξερε πότε να υψώσει τη φωνή του».
Πώς διαχειριζόταν τους παίκτες του στην καθημερινότητα;
«Όταν κερδίζαμε ήταν ήρεμος. Όταν χάναμε όμως δεν ήταν καθόλου. Ήθελε το αποτέλεσμα, έτσι είναι το ποδόσφαιρο».
Σε εξέπληξε η απομάκρυνσή του; Πιστεύεις ότι το timing επηρέασε την ομάδα;
«Ήταν περίεργο το timing που έγινε. Αλλά είχα παίξει και σε άλλες ομάδες με αρκετές αλλαγές προπονητών. Στο ποδόσφαιρο μπορείς να περιμένεις τα πάντα. Δεν ξέρω αν επηρέασε την ομάδα. Δεν το περιμέναμε με τίποτα. Ήρθε μετά ο Τερίμ, που ήταν κι αυτός ένας μεγάλος προπονητής, και έπρεπε να συνεχίσουμε να δουλεύουμε μαζί του».
Τι θυμάσαι από τον Τερίμ; Ένας προπονητής που δεν έφερε τα αποτελέσματα που ήθελε η ομάδα.
«Ναι, δεν ήρθαν τα αποτελέσματα, βέβαια σε σύγκριση με τώρα τα πήγαμε φανταστικά. Ο Τερίμ είναι ένας θρύλος, όπως και ο Γιοβάνοβιτς. Εκείνη την περίοδο η ομάδα είχε χαμηλότερο μπάτζετ και καλύτερα αποτελέσματα. Έχω καλές αναμνήσεις από εκείνον. Πρέπει να σεβόμαστε το τι έχει κάνει στην καριέρα του κάποιος. Ο Φατίχ Τερίμ είναι ένας σπουδαίος προπονητής που έχει πετύχει τεράστια πράγματα, δεν πρέπει να το ξεχνάμε».
Κατά τη δική σου άποψη, ήταν λάθος η απομάκρυνσή του;
«Είναι δύσκολο να το πω. Δεν είναι δική μου αυτή η ερώτηση. Εγώ ήμουν εκεί για να σκοράρω, όχι για να παίρνω αποφάσεις».
«Ήμουν κι εγώ θετικός στον κορονοϊό. Έπρεπε να μας δώσουν περισσότερες μέρες για το ματς με τον Ολυμπιακό»
Για το 2023 και το ματς με τον Ολυμπιακό, θεωρείς ότι ήταν άδικο να παιχτεί;
«Είχαμε πολλά κρούσματα. Ήμουν και εγώ θετικός στον κορονοϊό. Έπρεπε να μας δώσουν περισσότερες μέρες. Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, δεν τα πηγαίναμε και τέλεια πριν το ματς αυτό. Δεν είναι δικαιολογία τα κρούσματα. Ωστόσο είχαμε πολλά και θα έπρεπε να μας δώσουν περισσότερες μέρες».
Γιατί ο Παναθηναϊκός μετά από 17 χρόνια δεν έχει καταφέρει να πάρει πρωτάθλημα;
«Πραγματικά δεν ξέρω, εγώ έπαιζα 2,5 χρόνια. Θα πρέπει να ρωτήσετε τους οπαδούς, θα ξέρουν καλύτερα. Είναι αρκετός καιρός πράγματι. Και στη Σπόρτινγκ δεν είχαμε πάρει πρωτάθλημα για 20 χρόνια και πήραμε. Κάποιες φορές έτσι είναι τα πράγματα. Πιστεύω με το καινούργιο γήπεδο θα έρθει».
Μετά τον Τερίμ ήρθε ο Αλόνσο. Αισθάνθηκες ότι έπρεπε να αποδείξεις κάτι;
«Όχι, ήταν μετά το Euro και είχα αποφασίσει ήδη ότι ήθελα να φύγω. Να κάνω μια νέα αρχή. Του είπα κατευθείαν ότι ήθελα να φύγω γιατί δεν ένιωθα καλά εκεί».
«Κάθε φορά που τον χρειάστηκα, ο Αλαφούζος με βοήθησε»
Σε μια συνέντευξη που είχες δώσει στο Gazzetta παλαιότερα, ανέφερες πως «εμείς αποτύχαμε, όχι ο Αλαφούζος»…
«Ο πρόεδρος είναι αυτός που βάζει χρήματα. Αν γνωρίσεις από κοντά τον κύριο Αλαφούζο, θα καταλάβεις πως θέλει μόνο το καλό του Παναθηναϊκού. Οι οπαδοί είναι θυμωμένοι γιατί ο πρόεδρος δίνει τα πάντα για την ομάδα, πολλά χρήματα, πολλούς παίκτες, είναι ακόμη πολύ τυπικός στα πάντα. Το πρόβλημα είναι ότι σίγουρα δεν λειτουργεί κάτι καλά στην ομάδα. Γιατί είναι πρόβλημα να ρίχνεις τόσα χρήματα και να τερματίζεις τέταρτος. Είναι περίεργο αυτό».
Πώς ήταν η σχέση σου με τον Γιάννη Αλαφούζο;
«Αρκετά καλή. Είναι πολύ ευγενικός. Κάθε φορά που τον χρειάστηκα, με βοήθησε. Είναι πολύ καλός άνθρωπος, εγώ πιστεύω 100% ότι δεν είναι αυτός το πρόβλημα».
Θεωρείς άδικο που δέχεται τόση κριτική;
«Δεν είμαι ο ειδικός για να πω τι είναι δίκαιο και τι όχι. Εγώ τον γνώρισα και είδα ότι θέλει το καλύτερο για την ομάδα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει τίτλος. Μια τέτοια ομάδα δεν μπορεί να μην έχει πάρει πρωτάθλημα τόσα χρόνια. Άδικο ή όχι, μπορεί σε πέντε χρόνια να αλλάξουν τα πράγματα και να τον θεωρούν τον καλύτερο, ποιος ξέρει…».
Μίλησες πριν για το κλίμα όταν η ομάδα δεν τα πήγαινε καλά. Τι θυμάσαι πιο έντονα από τα αποδυτήρια εκείνης της περιόδου;
«Σε γενικές γραμμές δεν είχαμε ποτέ κανένα θέμα. Είχαμε προφανώς κάποιους καυγάδες, αλλά σε λογικά πλαίσια. Μιλούσαμε ανοιχτά όταν υπήρχε κάποιο θέμα και λυνόταν. Ακόμα έχω πολλούς φίλους από εκείνη την περίοδο».
Αρκετοί παίκτες είπαν ότι ήταν μεγάλο πρόβλημα το γεγονός ότι η ομάδα είχε τόσο μεγάλο ρόστερ και αυτό δημιουργούσε θέμα…
«Ναι, φυσικά. Είναι λάθος να έχεις τόσο μεγάλο ρόστερ. Δεν χρειάζεται να έχεις τόσους παίκτες, να τους πληρώνεις και να μην παίζουν. Έχουν και αυτοί εγωισμό και θέλουν να παίζουν, να μην είναι εκτός ομάδας. Αυτό δεν βοηθάει το περιβάλλον. Βέβαια, κανένας από αυτούς δεν δημιούργησε θέμα».
«Σαν χθες θυμάμαι που ο Τσέριν μού χτύπησε την πόρτα και μου είπε για τον Μπάλντοκ»
Θα ήθελα να σε ρωτήσω για τον Τζορτζ Μπάλντοκ. Πώς έμαθες την είδηση και πώς ήταν σαν άνθρωπος;
«Το θυμάμαι σαν να ήταν χθες. Ήμουν στην εθνική και ο Τσέριν χτύπησε την πόρτα και μου είπε ότι ο Τζορτζ πέθανε. Ήμουν σοκαρισμένος. Λυπήθηκα πάρα πολύ και μου είναι πολύ δύσκολο να μιλήσω για αυτό. Τον ήξερα λίγους μήνες, αλλά ένιωθα λες και τον ξέρω χρόνια. Ήταν ένα πραγματικά πολύ καλό παιδί. Είχε τόση θετική ενέργεια και χιούμορ σαν άνθρωπος. Στην κηδεία του όλοι κλαίγαμε τόσο πολύ. Πραγματικά εύχομαι να μην είχε συμβεί αυτό, δεν του άξιζε».
Φεύγοντας από τον Παναθηναϊκό, έμεινες με την αίσθηση ότι έδειξες όσα μπορούσες;
«Φυσικά όχι. Αν τα πράγματα είχαν έρθει αλλιώς, όλα θα ήταν διαφορετικά. Μπορεί κάποιος να δει πόσο μεγάλη ήταν η διαφορά μου σε σχέση με τους πρώτους μήνες. Αν κάποιοι άνθρωποι με διαχειρίζονταν καλύτερα, θα είχα σκοράρει πολλά γκολ».
Στην Ελλάδα γενικότερα πώς πέρασες, πώς σου φάνηκε σαν φιλοξενία και σαν κλίμα;
«Είμαι ευγνώμων στην Ελλάδα, ο γιος μου γεννήθηκε εκεί. Θα έχω πάντα την καλύτερη ανάμνηση της ζωής μου εκεί. Ο γιος μου είναι Αθηναίος και είμαι περήφανος για αυτό. Είχα τρομερή ζωή στην Αθήνα. Φυσικά αν κερδίζαμε το πρωτάθλημα, όλα θα ήταν καλύτερα, γιατί η ζωή μου εξαρτάται από το ποδόσφαιρο».
Στο Euro 2024 ήσουν διεθνής με τη Σλοβενία. Η μεγαλύτερη τιμή για έναν ποδοσφαιριστή να υπηρετεί το εθνόσημο. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία στα γήπεδα της Γερμανίας;
«Ήταν τρομερή εμπειρία. Ξέραμε πώς να παίζουμε καλά και να έχουμε καλά αποτελέσματα. Η ομάδα ήταν πολύ ανταγωνιστική. Αν είχαμε λίγη τύχη, θα είχαμε προχωρήσει περισσότερο. Οι οπαδοί που ταξίδεψαν για να μας δουν ήταν τρομεροί. Είναι μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Η οικογένειά μου ήταν εκεί, ο γιος μου ήταν εκεί και ήταν η πιο ωραία ανάμνηση».
Πιστεύεις ότι ήταν άδικο που δεν προχώρησε περισσότερο η ομάδα;
«Θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε περισσότερο, ήταν 50-50 με την Πορτογαλία».
Τι πιστεύεις ότι έλειψε και η ομάδα δεν ήταν το ίδιο ανταγωνιστική και συνεπώς δεν πήρε το εισιτήριο για το Μουντιάλ;
«Ήταν δύσκολο. Στο Euro πετύχαμε τη μεγαλύτερη επιτυχία της εθνικής. Μετά την επιτυχία υπάρχει συνήθως πτώση. Έτσι έγινε και σε εμάς. Είναι δύσκολο να προκριθείς σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Ειδικά ως μια τόσο μικρή χώρα με 2 εκατομμύρια κατοίκους. Δεν έχουμε τόσους πολλούς παίκτες όπως η Πορτογαλία ή η Γερμανία. Μπορεί όλοι να περίμεναν να προκριθούμε, αλλά δεν είναι εύκολο. Στο τέλος δεν τερματίσαμε ούτε δεύτεροι».
Θα υποστηρίζεις κάποια ομάδα στο Μουντιάλ;
«Δεν ξέρω… θα ήθελα να τα πάει καλά η Κροατία και η Βοσνία».
Φόρτωση BOLM...
