Γιάννης και Θοδωρής Τσιριγώτης στο Gazzetta: «Πώς γίνεται να ήμασταν στο άρμα της ΑΕΚ και να βάλαμε 15 γκολ στο 90';»

Πότε μπήκατε στην ομάδα;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Το 2018. Αρχές της σεζόν 2018-19».

Η κατηγορία ήταν Γ’ Εθνική τότε;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Ναι, πήραμε τελευταία την ομάδα. Δεν τη ξεκινήσαμε εμείς τη σεζόν».

Εκείνη τη σεζόν τι γίνεται;

Γιάννης Τσιριγώτης «Πήραμε την ομάδα τελευταία, χρεωμένη. Οι παίκτες ήταν να μην κατέβουν στο πρωτάθλημα. Μπήκαμε εμείς, βρήκαμε μία ομάδα που δεν είχε ούτε μπάλες ούτε ρούχα να παίξουν. Τίποτα! Ήταν όλα υπό διάλυση. Πήραμε εμείς την ομάδα και άρχισε να λειτουργεί σαν επαγγελματική. Να ταξιδεύει με αεροπλάνα για να παίξει... Προσπαθήσαμε να προσφέρουμε τα πάντα.

Την ίδια χρονιά κιόλας ανέβηκε η ομάδα. Την πήραμε με μηδέν βαθμούς στην τέταρτη ή στην πέμπτη αγωνιστική. Κάπου εκεί. Για να καταλάβετε, ο Εθνικός είχε 15 βαθμούς, η Ιεράπετρα είχε 13 ή το αντίθετο και εμείς μηδέν. Παίξαμε ένα παιχνίδι μέσα εδώ στη Νεάπολη, πήραμε την ομάδα Τετάρτη ή Πέμπτη και παίξαμε εδώ μέσα με το Κερατσίνι και χάσαμε. Δεν ξέραμε τους παίκτες, δεν ξέραμε τίποτα».

Και την ίδια χρονιά η ομάδα ανεβαίνει στη Β’ Εθνική;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Την ίδια χρονιά βγήκαμε και η ομάδα δούλεψε μόνο επαγγελματικά. Αντί να πάμε Β’ Εθνική, ο τότε Υπουργός Βασιλειάδης, ανακάλυψε μία καινούρια κατηγορία την οποία όταν ήρθε ο Αυγενάκης, την εξαφάνισε. Για συμφέροντα της κάθε κυβέρνησης. Ήταν σαν να μείναμε στη Γ’ Εθνική. Εμείς βγήκαμε τότε και ο τότε Υπουργός Βασιλειάδης και Αυγενάκης, για τα δικά τους συμφέροντά, ο ένας έβγαλε μία νέα κατηγορία και ο άλλος την εξαφάνισε. Και μετά, πάλι με Υπουργό τον κύριο Αυγενάκη, ο Ιωνικός δεν πήρε τα λεφτά που του ανήκαν στην Α’ Εθνική.

Τότε η Λάρισα έπεσε κατηγορία και πήρε τα λεφτά κανονικά και εμείς δεν τα πήραμε. Η Λάρισα έπεσε από την Α’ Εθνική και έπαιξε με τα λεφτά της Α’ Εθνικής στη Β’ και ο Ιωνικός έπαιξε Α’ Εθνική με τα λεφτά της Β’.

Ξύπνησαν και είδαν στον ύπνο τους, για δικούς τους λόγους που γνωρίζουν οι ίδιοι να βγάλουν μία καινούρια κατηγορία. Μετά ήρθε ο νέος υπουργός αθλητισμού και εξαφάνισε αυτή την κατηγορία που είχε βάλει ο άλλος. Βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας. Η Λάρισα έπεσε και πήρε τα λεφτά του Ιωνικού, πήρε τα λεφτά μας. Η Λάρισα πήρε τα λεφτά αυτά και εμείς δεν πήραμε τίποτα».

Γιατί έγινε αυτό;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Ο λόγος που έγινε αυτό είναι ότι το κράτος μοίρασε τα λεφτά νωρίτερα».

Σε όλα αυτά τα χρόνια που είστε, η πιο δυνατή στιγμή που θυμάστε, ποία είναι;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Η άνοδος, το ματς με τον Εργοτέλη».

Η σχέση σας με τον κόσμο ποια είναι;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Εμείς λειτουργούμε σαν οικογένεια. Όπως ξέρουμε όμως, στις οικογένειες, κάποια μέλη δεν θέλουν να είναι μέλη αυτής της οικογένειας. Εμείς δεν θέλουμε ανθρώπους που έρχονται στο γήπεδο για να κάνουν κακό στην ομάδα ή που περιμένουν το κακό για να νιώθουν καλά. Γιατί υπάρχουν και αυτά. Οι καλοί είναι μαζί μας και προχωράμε όλοι μαζί, οι κακοί δεν είναι μαζί μας και δεν τους θέλουμε κιόλας»

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Όταν ήρθαμε εμείς, ο ένας ήταν προπονητής, ο άλλος το έπαιζε πρόεδρος. Ήταν μία ομάδα τριάντα ατόμων που είχαν πόστα».

Πόσες ώρες της ημέρας περνάτε στο γήπεδο;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Περνάγαμε τη μισή μέρα στο γήπεδο. Το γήπεδο συντηρείται εντελώς με δικά μας έξοδα. Ο αγωνιστικός χώρος όχι. Όσα χρόνια είμαστε, ό,τι ζημιές γίνονται μέσα στο γήπεδο, συντηρούνται με δικά μας έξοδα. Ο δήμαρχος ο τωρινός δεν έχει βάλει ούτε ένα ευρώ από όταν ανέλαβε».

Υπήρξε κάποια δημαρχία που νιώσατε τη βοήθειά της;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Ο Ιωακειμίδης. Ό,τι χρειάστηκε η ομάδα για τις απαραίτητες προδιαγραφές ώστε να παίξει στην Α’ Εθνική τα έκανε. Με πίεση δική μας αλλά ανταποκρίθηκε».

Το μυστικό της επιτυχίας ποιο είναι;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Ότι δουλεύουμε σαν οικογένεια. Το περασμένο καλοκαίρι βγήκαμε ανοιχτά, κάναμε δύο συγκεντρώσεις, καλέσαμε παλαίμαχους, τους οργανωμένους, καλέσαμε και τον ερασιτέχνη και τους είπαμε ανοιχτά ότι εμείς δεν μπορούμε να συνεχίσουμε, ότι η ομάδα είναι ξεχρεωμένη, ότι βάζουμε 700 χιλιάρικα και να βρεθεί ένας σπόνσορας ακόμα για να πάει η ομάδα ψηλά. Κάναμε κάλεσμα και στους πιο δυνατούς παράγοντες στον κόσμο της Νίκαιας για τη βοήθειά τους και δεν βγήκε κανένας».

Ακόμα όμως και τώρα, δίνετε λεφτά στην ομάδα.

Γιάννης Τσιριγώτης: «Ακόμα και ερασιτεχνική που είναι η ομάδα, εμείς τα βάζουμε. Δεν βάζει λεφτά ο ερασιτέχνης».

Γιατί πρόεδρε η ομάδα δεν κατέβηκε στη Γ’ Εθνική εφόσων μπορούσε;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Πολύ καλή η ερώτησή σας. Απλώς εμείς περιμέναμε μέχρι και την τελευταία νύχτα της Β’ Εθνικής, μήπως και βρεθεί ένας άνθρωπος συμπαίκτης μας. Χορηγός ή οτιδήποτε. Απλώς δεν βρέθηκε, γιατί αν εμείς εκείνο τον καιρό δεν περιμέναμε, έπρεπε να το είχαμε δηλώσει ότι για να παίξει η ομάδα Γ’ Εθνική, έναν μήνα νωρίτερα. Δηλαδή εμείς περιμέναμε μέχρι και την τελευταία μέρα του πρωταθλήματος να κατέβει η ομάδα. Μέχρι και την τελευταία ημέρα της Β’ Εθνικής, περιμέναμε έναν χορηγό, όπως το είχαμε κάνει και στην ανοιχτή συγκέντρωση. Δεν βρέθηκε αυτός και από το νόμο, επειδή δεν προλαβαίναμε να τη δηλώσουμε, η ομάδα πήγε στο τοπικό. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι δηλώσαμε το παράβολο για το Κύπελλο και στο πρωτάθλημα. Τα είχαμε πληρώσει γιατί περιμέναμε μέχρι και την τελευταία στιγμή, 12 τη νύχτα, περιμέναμε μήπως και βρεθεί ένας άνθρωπος. Η ομάδα, για να παίξει Γ’ Εθνική, έπρεπε να είχε δηλωθεί έναν μήνα πριν. Είχαν βγει όμιλοι, είχαν βγει τα πάντα. Για αυτό η ομάδα δεν κατέβηκα Γ’ Εθνική».

Ανέβηκε η ομάδα Γ’ Εθνική, το πλάνο ποιο είναι; Θα πάει και στη Β’ Εθνική μετά;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Ο Ιωνικός είναι μία ομάδα που πρέπει πάντα να κοιτάζει ψηλά. Εγώ είμαι εδώ όσο μπορώ και όσο αντέχω. Υπάρχουν πολλοί Νικαιώτες που δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη και μόνο στόμα έχουν. Εγώ ζήτησα ανοιχτά βοήθεια, δεν το είπα κρυφά. Εμείς δεν ήρθαμε στην ομάδα και είπαμε θα βγάλουμε τον Ιωνικό στην Α’ Εθνική ή στη Β’. Εμείς ήρθαμε εδώ, βάλαμε λεφτά, δεν μιλούσαμε κι η ομάδα είχε μόνο ανόδους. Χωρίς να το έχουμε τάξει ποτέ αυτό το πράγμα. Εμείς είμαστε εδώ ακόμη και περιμένουμε να έρθει ένας άνθρωπος».

Και γιατί μιλάτε τώρα και όχι όταν η ομάδα ήταν στην Α’ Εθνική;

Γιάννης Τσιριγώτης: «Παναγιώτη, ξέρεις το ρεπορτάζ της ομάδας και το κάνεις χρόνια, μας έχεις ζήσει πολλά χρόνια. Εμείς δεν θέλουμε να μιλάμε πολύ. Δεν μιλήσαμε για διαιτησίες όπως έκαναν άλλοι. Ποτέ ο Ιωνικός δεν έχει μηνύσει ομάδα. Ο Ιωνικός, το ξέρουν όλοι ότι είναι μία ομάδα δυνατή. Όταν νιώθουμε ότι έχουμε αδικηθεί το έχουμε πει αλλά έχουμε πει και μπράβο. Έχουμε χάσει και έχουμε βγάλει συγχαρητήρια ανακοίνωση. Θεωρούμε ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να μιλήσουμε διότι εμείς, πρέπει να πούμε κάποια πράγματα για να καταλάβει και ο κόσμος. Δεν είμαστε υπόλογοι πουθενά. Η οικογένεια Τσιριγώτη δεν χρωστάει ΦΠΑ, ΦΠΥ, ΙΚΑ και προσφυγές. Υπάρχουν προσφυγές παλιές, όχι όμως από τη δική μας διοίκηση. Ακόμα πληρώνουμε εμείς τα έξοδα για τις δικαστικές προσφυγές».

Εσύ είσαι τώρα 26. Θυμάσαι αν όλη σου τη ζωή ήσουν Ιωνικός;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ναι, Ιωνικός ήμουν πάντα. Μου αρέσει πολύ εδώ, μ' αυτήν την ομάδα. Αυτό της γειτονιάς εδώ, κάπως με τραβούσε πιο πολύ».

Το ότι η επιχείρησή σας είναι σε απόσταση λίγων μέτρων από το γήπεδο, ότι όλη σου η ζωή είναι σε αυτόν τον δρόμο πάνω και έρχεται ο πατέρας σου και σου λέει ότι παίρνουμε τον Ιωνικό, πώς θυμάσαι εκείνη την ημέρα;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Εγώ είπα στον πατέρα μου να πάρουμε τον Ιωνικό. Και πώς ξεκίνησε αυτό; Τον βλέπανε συνέχεια οπαδοί στον δρόμο ή σε μαγαζιά και του έλεγαν “Έλα κύριε Γιάννη να πάρεις την ομάδα. Έχουμε μπλέξει με τα λαμόγια”. Οπαδοί, από τους οργανωμένους συνεχώς. Κάποιοι σε στιλ χιούμορ άλλοι σοβαρά, για κάνα εξάμηνο ή χρόνο γινόταν συνέχεια αυτό. Εγώ τότε έκανα παρέα με τον Δημήτρη τον Παντελίδη, τα λέγαμε καλά και ήξερα ότι η ομάδα είναι καμένη γη ας πούμε. Τότε εκείνος έπαιζε εδώ. Όσο μιλούσα μαζί του, αυτά μου έλεγε. Τότε ο πατέρας μου είχε φτιάξει κάτι χορηγίες στο Κερατσίνι και του είπα “Πας τα βάζεις στο Κερατσίνι και δεν πάμε να βοηθήσουμε τον Ιωνικό που έχει πρόβλημα και είναι η ομάδα μας. Στη Νίκαια θα το εκτιμήσει και ο κόσμος ενώ εκεί δεν θα το εκτιμήσει κανένας”.

Βοηθήσαμε και εκείνη την ομάδα αλλά μέχρι εκεί. Ούτε Κερατσίνι ήταν ποτέ ο πατέρας μου, ούτε πηγαίναμε στο γήπεδο. Έβαλε κάποια χρήματα και του είπα: “Δεν πάμε στον Ιωνικό που έχει και πρόβλημα, να μην πέσει κατηγορία;”. Τότε θυμάμαι είχε έρθει ο Κούγιας, είχε φέρει πολύ καλούς παίκτες για την κατηγορία, τους είχε κάνει κατά τη δική μου άποψη τρελά συμβόλαια για Γ’ Εθνική. Όταν ήρθαμε, είχε φύγει ο Κούγιας. Δεν υπήρχε γυμναστήριο. Είχαν έναν πάγκο για να κάνουν βάρη. Σπασμένα όλα μέσα, έτρεχαν νερά, αποδυτήρια δεν υπήρχαν. Τίποτα! Ούτε νερό να κάνουν μπάνιο. Το γήπεδο ήταν λες και είχε πέσει βόμβα.

Σιγά σιγά, άρχισε και πλήρωνε ο πατέρας μου τους παίκτες που ήταν απλήρωτοι, ήρθε προπονητής ο Αρναούτης και ξεκίνησε η ομάδα να δουλεύει σε επαγγελματικά πρότυπα. Είχαμε καλούς παίκτες, πάντα ήμασταν παρών, πληρώναμε, η ομάδα έκανε ταξίδια με αεροπλάνα. Ήμασταν σε όλα επαγγελματίες. Για αυτό και πήγε μπροστά. Στήριξε ο κόσμος πάρα πολύ, είχαμε πολύ κόσμο στο γήπεδο για Γ’ Εθνική και σε παιχνίδια με μικρές ομάδες. Στήριξε πολύ ο κόσμος εκείνη τη χρονιά. Βγήκαμε τελικά εκείνη τη χρονιά κατηγορία. Βγήκαμε Β’ Εθνική και μας έβαλαν μία κατηγορία τελευταία στιγμή που την ονόμασαν Football League και στην ουσία ήταν πάλι Γ’ Εθνική».

Εκεί πώς νιώθεις;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Πάντα, εμείς το ζούσαμε ως οπαδοί, δεν το ζούσαμε σαν επενδυτές ή σαν επιχειρηματίες. Ήμασταν πάντα πολύ ταπεινοί, λαϊκοί, εδώ με τον κόσμο μαζί, έχουμε φίλους εδώ, πάντα στην εξέδρα με τον κόσμο μαζί, συζητούσαμε, φωνάζαμε. Το ζούσαμε μαζί με τον κόσμο δηλαδή. Μας έκοψαν τα φτερά. Πάλι Γ' Εθνική και εμπειρία δεν είχαμε σαν πρόεδροι. Μας το έκαναν αυτό και κάπως ταρακουνηθήκαμε. Λέγαμε τι κάνουμε τώρα; Παρόλα αυτά, δεν κωλώσαμε, τα ξαναχώσαμε, ξανά δίπλα, ο κόσμος δίπλα. Πήγαμε στην Χαλκιδική, στην Τριγλία 500 άτομα. Στη Νίκη Βόλου πάλι αρκετά άτομα, στήριζε ο κόσμος. Βάζαμε λεφτά, δίπλα στην ομάδα, όλη μέρα, ομιλίες, τραπέζια στην ομάδα, φαγητά, ήταν να πληρωθούν 30 του μήνα οι παίκτες, πληρώνονταν από τις 20 του μήνα, υπήρχε μία οργάνωση. Και είχαμε όλοι τον ίδιο στόχο. Ταπεινά, παιχνίδι με παιχνίδι. Τίποτα άλλο. Μία ζωή αυτό κοιτάζαμε. Να είμαστε ταπεινοί και να κοιτάμε την επόμενη Κυριακή, όχι να κοιτάμε σε τέσσερις Κυριακές και να κάνουμε πέντε σερί και τέτοια. Κοιτούσαμε πάντα να πάμε παιχνίδι με παιχνίδι. Αυτό ήταν για εμένα το μυστικό. Ήμασταν ταπεινοί και δεν λέγαμε “Πάμε να ρίξουμε τρία”. Πάμε με το μαχαίρι στα δόντια, κάθε Κυριακή, μέσα ή έξω, όπου και να παίζαμε. Πάντα ήμασταν δίπλα στην ομάδα, δεν την αφήσαμε απροστάτευτη. Σε όλη την Ελλάδα πήγαμε, από την Κρήτη, στη Ρόδο και τη Θεσσαλονίκη, όπου έπαιζε ήμασταν δίπλα της. Δεν πήγε ποτέ μόνη της πουθενά. Βγήκαμε πάλι κατηγορία, διακόπηκε το πρωτάθλημα τότε με την Τρίγλια λόγο Covid και βγήκαμε κατηγορία, Super League 2 τότε. Μετά στη Β’ Εθνική τα γήπεδα ήταν κλειστά λόγω Covid».

Εκεί ένιωσες ότι χάθηκε ένα μεγάλο μέρος της δύναμής σας που είναι ο κόσμος;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Πίστευα στην προετοιμασία ότι θα είναι μεγάλη απώλεια ο κόσμος αλλά η ομάδα με την παρουσία της, δεν με άγχωσε. Οι παίκτες έμπαιναν με μαχαίρι στα δόντια».

Εκείνη τη χρονιά ξεκίνησε το στήσιμο μίας ομάδας που είχε ως στόχο να βγει;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ήταν η πρώτη φορά που είπαμε ότι “πάμε λίγο πιο δυνατά”. Πάντα και στη Γ’ Εθνική και στη Football League δεν λέγαμε ποτέ αυτό το πράγμα. Στη Β’ Εθνική, επειδή είχαμε πάρει εμπειρία και αυτοπεποίθηση, μία ώθηση από τις δύο ανόδους, το πιστέψαμε. Κάναμε κάποιες προσθήκες καλές. Τον Κάστρο θυμάμαι, τον Ρόλε, ο Μάναλης και ο Κουιρουκίδης, όλα τα παιδιά που τα είχαμε και από πιο πριν, έδωσαν το 110%. Απλά πιστεύω ότι χωρίς τον Κάστρο δεν θα βγαίναμε κατηγορία. Βέβαια έβαλε και ο Μάναλης κάτι νικητήρια γκολ στο 90. Όλοι τους βοήθησαν, απλά πιστεύω ότι ο Κάστρο ήταν ο καλύτερός μας παίκτης εκείνη τη χρονιά».

Εκείνη τη χρονιά που βγήκατε, επειδή είμαστε Ελλάδα και μας αρέσει το καφενειακό, είπαν πως ανεβήκατε επειδή πήρατε μία βοήθεια. Αυτό το «άρμα» υπήρξε ποτέ;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Για την ΑΕΚ εννοείς;»

Έχει ακουστεί κι αυτό.

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ναι, το ακούω κι εγώ αυτό και πραγματικά απορώ... Λένε ότι βγήκαμε γιατί μας ανέβασε η ΑΕΚ, όμως η αλήθεια ποια είναι; Θα ήμασταν μία ομάδα οργανωμένη, με μία διοίκηση από πάνω, με τη βοήθεια της ΑΕΚ όπως λένε και θα βάζαμε 15 γκολ στο 90; Δεν θα τα βάζαμε πιο πριν; Δεν θα ξεκινούσαν τα παιχνίδια με 2-0 στην πλάτη μας; Έγινε ποτέ αυτό; Σε κάποια παιχνίδι ένιωσα όντως να μας ευνοούν λίγο και σε κάποια άλλα όμως ένιωσα σφάξιμο. Όπως με την Ξάνθη, τη Λειβαδιά, στα μεγάλα παιχνίδια φάγαμε σφαγή. Σε κάποια παιχνίδια εδώ πέρα ένιωσα ότι κάποια σφυρίγματα είναι έδρας αλλά γενικότερα είχαμε μία παλικαρίσια διαιτησία. Στο σύνολο ούτε θα πω ότι μας σφάξανε ούτε όμως ότι ευνοηθήκαμε. Κωλόφαρδα βγήκαμε. Είχαμε καλή ομάδα, μια οικογένεια από πάνω όλη μέρα στη Β’ Εθνική. Ήταν κι ο Covid τότε.

Πώς γίνεται να ήμασταν σε άρμα και να ανεβήκαμε με 15 γκολ στο 90; Πρέπει να είμαστε πολύ ηλίθιοι ή πολύ άσχετοι και μάλλον δεν ήμασταν ούτε το ένα ούτε το άλλο. Πήγαμε μέσα στα Τρίκαλα, είχαμε μείνει λίγο πίσω στη βαθμολογία και στο 90' ισοφαρίσαμε και στο 94' το κάναμε 2-3. Στις καθυστερήσεις δύο γκολ. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό. Τι στημένο;

Μπορεί όλο αυτό με την ΑΕΚ και το Μελισσανίδη τότε να βόλευε κάποιους να το έχουν... ευαγγέλιο. Ο κύριος Μελισσανίδης είναι ένας από τους ιστορικούς προέδρους που έχουν περάσει από την ομάδα κι εμείς είμαστε επίσης πρόεδροι στον Ιωνικό. Ο κ. Μελισσανίδης είναι Νικαιώτης, εμείς Νικαιώτες. Από τον Ιωνικό ξεκίνησε εκείνος κι εμείς είμαστε πρώτα οπαδοί του Ιωνικού και μετά πρόεδροι. Όταν ήμασταν στη Football League, είχε έρθει ο γιος του κι ο ίδιος για να δουν την ομάδα. Χαιρετηθήκαμε, κρατήσαμε μία επαφή. Χάρηκε που ανέβηκε η ομάδα από την οποία ξεκίνησε, το είδε πολύ ρομαντικά και ζεστά. Στήριζε την ομάδα με την παρουσία του, όχι ως ΑΕΚ. Με τον Μελισσανίδη είχαμε πολύ καλές σχέσεις, όχι με την ΑΕΚ όμως. Είχαμε μία σχέση φιλική ως Μελισσανίδης και Τσιριγώτης που του ενώνει η αγάπη για τον Ιωνικό και τη Νίκαια. Τίποτα παραπάνω. Όλα τ' άλλα είναι αφηγήματα που εξυπηρετούν και δικαιολογούν άλλους σκοπούς. Ακόμα και παιδιά που πέρασαν από την ομάδα μας και δεν είναι πλέον σ' εμάς, γνωρίζουν το πόσο καθαροί είμαστε και πόσο ματώναμε για να παίρνουμε νίκες και αποτελέσματα».

Και φτάνουμε τελικά στο ματς με τον Εργοτέλη. Εκείνο το παιχνίδι πώς το θυμάσαι;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Εκείνη τη στιγμή δεν το κατάλαβε κανένας μας. Ήταν κάτι σαν όνειρο. Κάθε μέρα που περνούσε μετά, ήταν και πιο δυνατό αυτό το συναίσθημα. Νιώθαμε σαν να κατακτήσαμε ολόκληρο τον κόσμο, γιατί βάλαμε πολύ πάθος. Δεν είναι τα λεφτά. Βάλαμε πολύ ενέργεια και χρόνο. Όταν πήραμε τον Ιωνικό, επειδή πάντα τον βλέπαμε παλιά που ήμασταν παιδιά, το βλέπαμε ως μεγάλη ευθύνη. Όταν τον πήγαμε στην Α’ Εθνική, νιώσαμε ανάμεικτα συναισθήματα».

Το πιο ωραίο που άκουσες εκείνες τις ημέρες βγαίνοντας στη Λαμπράκη ποιο ήταν;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Γινόταν ένας πανζουρλισμός στη Λαμπράκη. Φώναζε όλος ο κόσμος, πάνω κάτω, υπήρχε πολύς κόσμος, στα στενά, καπνογόνα, πυροτεχνήματα, φωνές… ένα χάος δηλαδή. Πραγματικό χάος δηλαδή. Πανηγυρισμοί, οι παίκτες έξω, ο κόσμος, η διοίκηση. Όλοι. Είχαμε γίνει μία γροθιά και πανηγυρίζαμε».

Μετά από πόσο καιρό κατάλαβες ότι η ομάδα είναι στην Α' Εθνική;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Στο ματς με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ. Στο πρώτο παιχνίδι. Τότε το κατάλαβα».

Εκεί τι νιώθεις; Είναι διαφορετικό να είσαι στην Α' Εθνική;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ναι. Από θέμα ποιότητας. Από τίποτα άλλο».

Η Superleague ξεκινάει τότε με στόχο τι;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Τη σωτηρία».

Εκείνο το καλοκαίρι κάνατε μεταγραφές.

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ήμασταν πολύ φορτισμένοι με την έννοια να σώσουμε την ομάδα. Γιατί εντάξει το λέγαμε, ότι δεν γίνεται να κάνουμε κάτι παραπάνω. Ειδικά στην πρώτη χρονιά. Ήμασταν δηλαδή πολύ ταπεινοί και προσγειωμένοι».

Εμπιστεύεστε τον Σπανό.

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Και ο Σπανός εκείνη τη χρονιά ήταν σαν εμάς. Ταπεινός, προσγειωμένος, σοβαρός».

Τον εμπιστεύεστε και μαζί του δημιουργείται μία ομάδα που κάποιοι είχαν εμπειρία, άλλοι ήταν άγνωστοι αλλά έκαναν τρομερή χρονιά (Άοσμαν, Λένις). Πώς δημιουργήθηκε αυτή η ομάδα και πώς έγιναν οι μεταγραφές; Με ανησυχία; Με κόπο;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Πιστεύω ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι ότι έμειναν αρκετά παιδιά από τη Β' Εθνική και στην Α΄. Δεν είναι τόσο ο Άοσμαν και τα υπόλοιπα ονόματα - που ήρθαν καλοί παίκτες - ξένοι και εννοείται βοήθησαν την ομάδα. Θεωρώ ότι ήταν ο κορμός. Δηλαδή κρατήσαμε έναν κορμό από τη Β' Εθνική. Τον Ματσούκα, τον Μουστάκη, τον Γκοτσούλια, τον Φουρλάνο, τον Μάναλη, τον Αναγνωστόπουλο, τον Πογκοσιάν, ο Κώστας (Τσιριγώτης). Κρατήσαμε αρκετά παιδιά. Κρατήσαμε δηλαδή τουλάχιστον δέκα παίκτες. Και Έλληνες. Κι αυτοί ήταν που διατήρησαν το DNA του Ιωνικού και το πέρασαν στην προπόνηση. Και στους υπόλοιπους παίκτες που ήρθαν στην ομάδα και ο προπονητής τότε εννοείται, όλοι μαζί. Θεωρώ ότι εγκλιματίστηκαν οι ξένοι παίκτες γρήγορα με τον κορμό που είχαμε κρατήσει, γιατί πραγματικά πάρα πολλά από τα παιδιά, αγαπούσαν και εμάς και τον Ιωνικό.

Με τον ΠΑΟΚ που κάναμε την ανατροπή εδώ μέσα, έπαιζε μέσα ο Γκοτσούλιας. Με τον Άρη ο Ματσούκας. Πόσα παιδιά δηλαδή έπαιξαν, που χρειάστηκαν να παίξουν γιατί κάποιος είχε τραυματιστεί, γιατί κάποιος άλλος είχε κάρτες. Έπαιξαν αυτά τα παιδιά, που δεν τα πίστευε κανένας. Όλοι μας έλεγαν “Γιατί τους κρατάτε”. Εμείς το κάναμε γιατί είχαμε δεθεί συναισθηματικά, γιατί όλες τις χρονιές είχαμε ανεβεί με αυτούς τους παίκτες. Και τους κρατήσαμε. Πήγε καλά η ομάδα».

Στα playouts η ομάδα έκανε πρωταθληματική πορεία. Εκεί πώς νιώθεις; Εσύ ονειρεύτηκες Ευρώπη όπως είχε δηλώσει κι ο κόουτς στο Gazzetta για την επόμενη χρονιά;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Όχι, δεν το ονειρεύτηκα. Πιστεύω αυτό ήταν το πρόβλημα. Ότι φούσκωσαν κάποια μυαλά εδώ πέρα. Αυτό είναι πιστεύω το πρόβλημα. Δεν κρατήσανε αυτοί οι άνθρωποι την ταπεινότητα που είχαν τόσα χρόνια. Κάπως “ψήλωσαν” κάποιοι εδώ πέρα. Δηλαδή, “ψήλωσε” ο Σπανός και μαζί του πήρε και τον πρόεδρο επειδή έκαναν παρέα, σε όλο αυτό.

Αντικειμενικά “ψήλωσαν”. Εμείς είμαστε ταπεινοί, έτσι ξεκινήσαμε, έτσι είμαστε σαν άνθρωποι. Είχαμε επιτυχίες, δεν άλλαζε ο χαρακτήρας μας, ούτε τα στέκια που αράζουμε, τίποτα. Από τη Γ' Εθνική μέχρι την Α' και τώρα που ήμασταν τοπικό, εδώ είμαστε. Δεν έχουμε αλλάξει κάτι, απλά θεωρώ ότι αυτή η χρονιά που βγήκαμε έβδομοι μας έκανε κακό. Ευρώπη, κύπελλα. Δεν πάει έτσι όμως, για εμένα. Τους το έλεγα

Στα playouts που πήραμε αυτό το σερί, εμείς το ζούσαμε. Έντονα. Κάποιες ομάδες έβλεπαν ότι έχουν σωθεί και ήταν αδιάφορες. Εμείς το ζούσαμε, παιχνίδι με παιχνίδι. Το διασκεδάζαμε. Με τον κόσμο. Ερχόταν ο κόσμος ενώ είχαμε σωθεί στην Τρίπολη, από εδώ, από εκεί. Στήριζε στο γήπεδο. Το ζούσαν έντονα οι παίκτες και οι προπονητές, όλοι. Ήταν πολύ ωραίο συναίσθημα, πρώτη χρονιά και πηγαίναμε κάθε παιχνίδι σαν να είναι τελευταίο και χωρίς να έχουμε σωθεί».

• Σπανός στο Gazzetta: «Ντρέπομαι να πω τι ονειρεύομαι, θέλω Ευρώπη με Ιωνικό»

Αρχίζει λοιπόν ο σχεδιασμός της ομάδας για τη δεύτερη χρονιά. Θεωρείς ότι έγιναν κάποιες αστοχίες; Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η ομάδα συγκέντρωσε πολλά 10άρια και δεν πήρε 6άρι ή έφυγαν κάποιοι παίκτες κλειδιά, όπως ο Τουράμ, ο Λένις. Εκεί έγιναν πράγματα τα οποία εσύ θα ήθελες να τα είχες αλλάξει;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Λοιπόν, εμένα, κατά την άποψή μου, κάποιοι παίκτες που έφυγαν είχαν ήδη μεγάλο συμβόλαιο και μιλάμε για ομάδα που της είχαν φάει 1,5 εκατομμύριο.Ήταν πολύ ζορισμένα τα πράγματα. Τελειώνοντας η χρονιά εκείνη, στην Α' Εθνική, ήταν πολύ δύσκολα. Κάναμε κάποιες προσπάθειες με τον Τουράμ, με τον Άοσμαν, να δώσουμε κάποια χρήματα παραπάνω. Εκείνοι ήθελαν πολλά περισσότερα, μας είχαν στο “περίμενε”. Ο Ντάλτσιο δηλαδή πήγε στο ΑΠΟΕΛ, ο Λένις πήγε Σαουδική Αραβία, πήρε μισό εκατομμύριο εκεί πέρα, ο Άοσμαν κάπου πήγε στην Τουρκία, με 300.000 ευρώ συμβόλαιο. Άσχετα που χάλασε μετά και τα βρήκαμε όταν τον έφεραν πίσω. Κάτι χάλασε εκεί με τον πρόεδρο, τσακώθηκαν. Κάποιοι παίκτες είχαν πάει, καλώς ή κακώς πολύ καλά στην προηγούμενη χρονιά, ήξεραν τι αξίζουν και τι δεν αξίζουν. Μας απέφευγαν στο κομμάτι να ανανεώσουμε, γιατί είχαν στο μυαλό τους ότι μπορούν να βρουν κάτι πολύ καλύτερο, στο εξωτερικό, όπως αποδείχθηκε κιόλας. Τότε, ο Γιάννης Ξανθόπουλος που είχε φέρει κάποιους παίκτες, τους είχε πιάσει να τους ανανεώσουμε. Θυμάμαι ο Ντάλτσιο είχε συμβόλαιο 120.000 στον Ιωνικό και μου έλεγε να δώσουμε ένα εικοσάρικο παραπάνω γιατί είπε ότι θα κλείσει. Του έλεγα “πες του το” και το συζητάμε. Δεν το είπε ποτέ. Τον είχαν στο... περίμενε. Οι παίκτες ήταν “ναι θα το μιλήσουμε, να περάσει το παιχνίδι της Κυριακής” και περνούσε ο χρόνος, περνούσε και όταν τελείωσε το πρωτάθλημα, εξαφανίστηκαν αυτοί οι παίκτες. Εκαναν καλή χρονιά, ήταν και νέοι. Αυτή είναι η αλήθεια».

Η ομάδα φτάνει στο τελευταίο ματς με τη Λαμία να παίζει την παραμονή της. Εκείνο το ματς πως το έχεις ζήσει; Εκείνη την ημέρα και την παραμονή του ματς.

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ήμασταν όλη την ημέρα όλοι μας στο γήπεδο. Από το πρωί μέχρι το βράδυ την προηγούμενη ημέρα. Είχαμε έρθει από το πρωί εδώ, συζητούσαμε με κόσμο. Οπαδοί, ήμασταν εδώ, μιλάμε, έγιναν όλα αυτά, η προπόνηση της ομάδας. Κάτσαμε μέχρι το βράδυ. Είχαμε αγωνιά, δεν θέλαμε να πάμε σπίτι μας. Θέλαμε να γίνει το παιχνίδι εκείνη τη στιγμή.

Δεν κλείσαμε μάτι. Με δύο ώρες ύπνου ήμασταν την άλλη ημέρα στον αγώνα. Από το πρωί πάλι στο γήπεδο, κόσμος, προετοιμασία, χαμός, το πιστεύαμε πάρα πολύ. Εμείς σαν διοίκηση. Τώρα οι παίκτες τι είχαν στο μυαλό τους δεν το ξέρω».

Τα πρώτα 45 λεπτά γράφουν Ιωνικός – Λαμία 2-0. Εκεί είπες «τη σκαπουλάραμε»;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Μου πέρασε από το μυαλό, αλλά είχα το άγχος γιατί το ίδιο είχε γίνει και την προηγούμενη εβδομάδα με τον ΟΦΗ. Δηλαδή εκεί ισοφαριστήκαμε και με 10 παίκτες. Είχαν γίνει τα ίδια και με τα Γιάννενα. Με τη Λιβαδειά. Οπότε το είχα άγχος μέχρι να τελειώσει. Δηλαδή, δεν είναι ότι είπα πως σωθήκαμε. Ούτε είπα ότι πέσαμε. Απλά κρατούσα ένα μικρό καλάθι μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι. Και ο πρόεδρος ακόμα που το συζητήσαμε, ήθελε να λήξει. Δεν τα πανηγυρίσαμε καν τα γκολ. Θέλαμε απλώς να λήξει το παιχνίδι».

Και από τον παράδεισο, μπαίνει το γκολ του Τόσιτς και στην κόλαση; Εκεί πώς νιώθεις;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Μπορεί να ακουστεί βαρύ αυτό που θα σου πω αλλά θα σου πω τι κλίμα επικρατούσε και μέσα μας και στην οικογένεια: Ήταν σαν να έχουμε χάσει έναν δικό μας άνθρωπο. Είναι η πραγματικότητα αυτή. Υπήρχε μία παγομάρα σε όλα. Ήρθαμε την άλλη μέρα, αντικρίσαμε το γήπεδο που ήταν καπνογόνα πεσμένα κάτω, σκουπίδια και ενώ συνήθως στο γήπεδο υπήρχε κόσμος και ζωή, ήρθαμε εδώ με τον πατέρα μου στο γήπεδο και δεν ήταν κανένας. Δεν χτύπαγε το τηλέφωνο την επόμενη ημέρα, τίποτα. Ήταν σαν να έχεις χάσει ένα μέλος από την οικογένειά σου. Ήταν πολύ γρήγορο, οι άνοδοι, η επιτυχία σε όλα και νομίζω πως είχαμε καλή ομάδα, ωραίο κόσμο, παροχές, σε όλα ήμασταν δίπλα. Το θεωρούσα άδικο να πέσει ο Ιωνικός. Αντικειμενικά έτσι;»

Άρα θεωρείς ότι ήταν η πρώτη μεγάλη αποτυχία;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ναι, ήταν η πρώτη αποτυχία».

Επειδή ασχολείσαι με την ομάδα πολύ ενεργά, έχεις μεγαλώσει μέσα στην ομάδα κι ο πατέρας σου φαίνεται πως σου έχει τεράστια εμπιστοσύνη, τι θεωρείς ότι ήταν το λάθος τη χρονιά του υποβιβασμού και τι θα άλλαζες αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω στη χρονιά που πέσατε;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ότι έπρεπε να φύγει ο προπονητής νωρίτερα. Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα άλλο. Να διώξεις δέκα παίκτες; Δεν μπορούσες, που είχαμε καλή ομάδα έτσι; Έπρεπε να φύγει νωρίτερα ο Σπανός. Τους το έλεγα. Είχε χαθεί η χημεία, η εμπιστοσύνη, όλα. Έπρεπε να έρθει άλλος προπονητής να βάλει μία τάξη εδώ πέρα. Να έρθει μ' ένα αυστηρό στιλ, αυτό έλειπε από την ομάδα. Να έρθει με το σταφ του, οργανωμένα και να αλλάξει κάποια πράγματα εδώ πέρα. Η αλλαγή του προπονητή καθυστέρησε να γίνει πολύ».

Η επιλογή Γρηγορίου ήταν καλή και σας δικαίωσε θεωρείς;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Η πορεία του στον Ιωνικό, μαθηματικά δηλαδή, βοήθησε την ομάδα. Για τα χρήματα όμως που πήρε και για τον τρόπο που χειρίστηκε τα τελευταία δύο παιχνίδια και δεν πήρε την ευθύνη. Πήγε στον ΠΑΣ Γιάννινα και τους είπε ότι “δεν έπεσα, με ρίξανε”. Κάναμε ραντεβού με τον Μάντζιο αλλά είχε δώσει τον λόγο του στον Αστέρα Τρίπολης και το απέδειξε. Είχαμε μιλήσει με τον Μεταξά και πήγαμε στην τρίτη επιλογή».

Πώς διαχειρίζεσαι την κατάσταση μετά και πως ξεκινάς από την αρχή;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Αργήσαμε βέβαια. Δεν περιμέναμε με τίποτα αυτό που έγινε. Αργήσαμε να ξεκινήσουμε γιατί μας πήρε και ώρα ώστε να το συνειδητοποιήσουμε, να το “χωνέψουμε” αυτό που έγινε».

Εκεί σκεφτήκατε να αποχωρήσετε;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Όχι. Μας έτρωγε ο εγωισμός που είχε γίνει έτσι η κατάσταση και έπεσε η ομάδα. Θέλαμε να ξαναβγάλουμε την ομάδα δηλαδή. Δεν το σκεφτήκαμε εκείνη τη χρονιά να μην συνεχίσουμε. Το πήγαμε όλα για όλα».

Πώς θυμάσαι εκείνη τη χρονιά;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Πηγαίναμε τώρα σε κάτι γήπεδα, δεν υπήρχε οργάνωση, δεν υπήρχε τίποτα. Δηλαδή κάποια πράγματα, που ήταν πιο ρυθμισμένα δηλαδή στην Α' Εθνική. Πιο προγραμματισμένα όλα κάπως».

Τι παραπάνω είχαν οι ομάδες που βγήκαν πάνω από τον Ιωνικό εκείνη τη χρονιά;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Δεν υπήρχε τίποτα παραπάνω. Σε καμία ομάδα. Ειδικά στη Β' Εθνική. Από γήπεδο, από οργάνωση, από κόσμο, από τίποτα. Καλύτερη ομάδα είχαμε, σφαγές φάγαμε, σε πολλά παιχνίδια. Όχι σε ένα ή δύο. Εβδομάδα παρά εβδομάδα τρώγαμε από μία σφαγή. Πέναλτι δεν μας έδιναν, βάζανε οι άλλοι γκολ οφσάιντ, ό,τι να' ναι. Φαινόταν από την αρχή, δηλαδή μέσα μου εγώ προσωπικά δεν το ανέφερε ποτέ αυτό το πράγμα, στην οικογένειά μου αλλά, είχα πει ότι θα είναι ζόρικα εκείνη τη σεζόν. Μετά τις πρώτες δύο σφαγές, εγώ το θεωρούσα αγγαρεία να πάω στο γήπεδο γιατί ήξερα τι θα γίνει. Ήξερα τι θα συμβεί. Άμα εκείνη τη χρονιά τη ζούσαμε την πρώτη που ήρθαμε στην ομάδα, με την απειρία μας, θα είχαμε σκοτώσει κάποιον άνθρωπο, άθελά μας. Σφαγές κανονικές. Δεν τα έχω δει ούτε στο Πακιστάν τέτοιες διαιτησίες. Τρελά πράγματα. Με τον Παναθηναϊκό Β', τρία πέναλτι δεν μας έδωσαν. Όλη τη χρονιά να κερδίσαμε τρία πέναλτι; Όλη τη χρονιά. Με την Καλαμάτα εδώ τους κερδίσαμε με δέκα παίκτες. Δύο γκολ τους βάλαμε, ανατροπή με δέκα παίκτες».

Το καλοκαίρι αυτό όπου η ομάδα δεν βρήκε συμπαίκτη πώς το θυμάσαι;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ξέραμε από την αρχή που ξεκινήσαμε στη Β' Εθνική, ότι εάν δεν βγούμε, το είχαμε συζητήσει, ή να βρεθεί κάποιος να αγοράσει την ομάδα, ή να μπει μαζί μας ή δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Το ξέραμε, δεν το είχαμε βγάλει ανακοίνωση, το ήξερε ο κόσμος όμως. Είχε ακουστεί. Το λέγαμε δηλαδή, δεν το κρύψαμε ότι αν δεν βγει Α' η ομάδα, θα προσπαθήσουμε πάλι μόνοι μας, χωρίς βοήθειες να το ξανακάνουμε. Το ξέραμε. Δεν βρέθηκε κάποιος, ούτε να την αγοράσει, ούτε να μπει συμπαίκτης».

Θες να πούμε με νούμερα το πόσο κόστισε; Είναι κάτι το οποίο το έχεις υπολογίσει;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Δυόμισι εκατομμύρια. Όλα μαζί έτσι; Όχι μεταγραφικό μπάτζετ. Προπονητές, ταξίδια, όλα».

Και μιλάμε για μία Β' Εθνική όπου τα δυόμισι εκατομμύρια υπήρχαν κάπου σαν έσοδα;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Εντάξει, υπάρχουν χορηγοί πάρα πολλοί με προσωπικές μας γνωριμίες. Όχι Ιωνικοί. Έχουμε χορηγό μέχρι και από τη Θεσσαλονίκη. Τα διαρκείας ήταν νορμάλ. Μη φανταστείς, υπήρχε ένα σοκ λόγω του υποβιβασμού. Το μεγαλύτερο όμως ήταν από τις τσέπες μας. Όπως πάντα».

Αφού βγάλατε την ανακοίνωση με το κάλεσμα στον κόσμο που κάνατε. Εκεί εισέπραξες ότι ακόμα και στο τέλος θα βρεθεί κάποιος;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Εγώ όχι δεν το πίστευα. Θα είχε γίνει αν ήταν. Όποιος αγαπάει αυτή την ομάδα, αυτόν τον τόπο και θα ήθελε να το κάνει όπως το κάναμε εμείς, θα είχε βρεθεί από την πρώτη στιγμή. Λένε ότι η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία αλλά σ' αυτά τα κομμάτια δεν νομίζω ότι συμφέρει κάποιον να φέρει λεφτά δικά του τελευταία στιγμή, τέλος Αυγούστου, αρχές Σεπτέμβρη να πει “Έλα πάμε”. Πού να πας; Η ομάδα πάλι είχε μείνει στο μηδέν. Χωρίς προπονητές, χωρίς παίκτες, χωρίς τίποτα. Άσχετα που εμείς θα δουλεύαμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να το κάνουμε. Δεν νομίζω ότι κάποιος θα εμφανιζόταν».

Με τα λεφτά που βάλατε φέτος στην ομάδα, άμα ήταν στη Β' Εθνική θα μπορούσε να πάει κάπου;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Θα πάλευες για να σωθείς. Θα πάλευες».

Ακόμα και αυτό όμως δεν θεωρείς πως θα ήταν κάτι;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Όχι γιατί άμα ξεκινούσαμε τελευταία στιγμή και με όχι τόσο καλή ομάδα, δεν θα γινόταν τίποτα. Δεν έχουμε κάνει ποτέ διοίκηση για να πούμε ότι πάμε να σώσουμε την ομάδα».

Επειδή είχατε χάσει την προθεσμία της Γ' Εθνικής το λέω

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Η ομάδα με το που δεν βγήκε, κάναμε συγκέντρωση και τα ξεκαθαρίσαμε. Σε όλους. Σε παλαίμαχους, σε οπαδούς, σε ερασιτέχνες, παντού. Είπαμε ότι εμείς μόνοι μας δεν μπορούμε να συνεχίσουμε στη Β' Εθνική. Κανείς δεν έλεγε τίποτα. Ερχόντουσαν, άκουγαν μόνο και έφευγαν. Δεν είπε κάποιος να βρούμε μία λύση. Δεν είπε κάποιος να ψάξουμε να βρούμε κάτι. Δεν είπε κανένας τίποτα. Ήρθαν, άκουσαν και έφυγαν. Το ξανακάναμε και δεύτερη φορά. Μαζεύτηκε πιο πολύς κόσμος, πάλι τα ίδια. Τους λέμε “Παιδιά, εμείς σας το έχουμε πει, δεν μπορούμε να βγάλουμε την ομάδα μόνοι μας, να κάνουμε πρωταθλητισμό από Β' στην Α'. Αλλά και το να κάτσει μία ομάδα , γιατί όποιοι δεν πάνε για άνοδο παίζουν στοίχημα στη Β' Εθνική. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Ή πέφτεις. Αυτές που δεν παίζουν στοίχημα, πέφτουν. Δεν θες 1 εκατομ. Ευρώ, ένα διακόσια για να σωθείς; Να είσαι στη μέση ας πούμε. Αυτά τα λεφτά; Να βρούμε τρία εκατοστάρικα χορηγίες, διαρκείας χονδρικά τώρα και οκτακόσια από την τσέπη μας, εννιακόσια, γιατί; Για να περάσουν δέκα μήνες και του χρόνου άλλα εννιακόσια; Δεν πάει έτσι. Εδώ δεν σε κερνάνε έναν καφέ έξω. Το είπαμε ξεκάθαρα, ότι εμείς θέλουμε να βγάλουμε τον Ιωνικό. Θέλουμε να πρωταγωνιστήσουμε. Δεν έχουμε μάθει να πηγαίνουμε προτελευταίοι, τρίτοι από το τέλος ή να παίζουμε στοίχημα. Δεν τα ξέρουμε εμείς αυτά.

Δεν στήριξε επίσης ο κόσμος στη Β’ Εθνική για λόγους που δεν μπορώ να καταλάβω. Ξέρω, επειδή είμαι από την περιοχή εδώ πέρα και επειδή έχω πολλούς φίλους μου Ιωνικούς, τι λένε. Δεν τα λένε δημόσια, τα λένε ψιθυριστά, στα αυτιά, ο ένας στον άλλον. Ο κόσμος δεν στήριξε όσο θα έπρεπε. Είχαμε κόσμο στο γήπεδο αλλά δεν στήριξε όσο θα έπρεπε να στηρίξει».

Το λες σαν κάτι να σε έχει πειράξει. Τι είναι αυτό που άκουσες και σε έχει πειράξει;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Με έχει πειράξει ότι… επειδή είμαι Ιωνικός, δηλαδή και από τη διοίκηση να φύγουμε, πάλι εδώ θα είμαι. Με έχει πειράξει, έχω απογοητευτεί γιατί τους περίμενα πολλούς που ξέρω να είναι ρομαντικοί Ιωνικοί. Όπως έδειχναν ότι είναι. Ενώ δεν είναι. Αυτό με έχει πειράξει. Δηλαδή δεν στηρίζουν την ομάδα τους. Στο μπάσκετ για παράδειγμα, ήταν πρώτος ο Ιωνικός και πάνε στο γήπεδο 30 ή 40 άτομα. Πήγανε σε κάποια εκτός έδρας στην Αθήνα 20 παιδιά και φωνάζουν. Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα εμείς. Και είμαστε σε μία περιοχή, στη Νίκαια. Φτωχή περιοχή. Ήρθαμε εδώ, επενδύσαμε, βγάλαμε την ομάδα πόσες κατηγορίες. Ο κόσμος θα έπρεπε να ήταν δίπλα. Μέχρι και εδώ, Α’ Πειραιά. Όχι Β’ Εθνική που λέμε πέρυσι. Μετά τον Χρήστο Κανελλάκη ήταν στην αφάνεια ο Ιωνικός. Να φάνε δεν είχαν οι παίκτες εδώ. Με τα καράβια ταξίδια, ταλαιπωρία, προπονητές. Δεν υπήρχε τίποτα εδώ πέρα. Και ήρθαμε και πήρε ζωή. Δηλαδή τι; Μόνο στις επιτυχίες ο κόσμος; Ιωνικός στα εύκολα, Ιωνικάρα στα δύσκολα; Όχι;»

Φέτος υπήρξε στήριξη;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Υπάρχει αλλά εγώ που είμαι Ιωνικός και το βλέπω πολλές φορές οπαδικά και παθιάζομαι, δεν μου αρκεί. Καταλαβαίνω να μην έχεις τον ίδιο κόσμο όπως έχεις στην Α’ Εθνική, μετά στη Β’, στη Γ’, καταλαβαίνω. Η ομάδα ήταν Α’ τοπικό, καταλαβαίνω ότι δεν μπορεί να έρχεται ο ίδιος κόσμος που ερχόταν στη Β’ Εθνική και στην Α’. Είναι λογικό αυτό. Αλλά θεωρώ ότι θα έπρεπε να στηρίζουν περισσότερο τον Ιωνικό, όχι τον Τσιριγώτη».

• Κανελλάκης στο Gazzetta: «Ο Βουλινός πούλησε τον ΠΑΟΚ στον πατέρα μου, του έκαψαν σπίτι και εργοστάσιο»

Η απορία η δική μου και φαντάζομαι αρκετού κόσμου είναι η εξής. Ο Ιωνικός έχει αυτή τη στιγμή την οικογένεια στο τιμόνι ακόμα. Η ομάδα πάει στη Γ’ Εθνική, τι υπάρχει στο μυαλό σας για το αύριο;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Δεν σκεφτόμαστε εμείς το αύριο, ποτέ. Ποτέ δεν το σκεφτόμασταν. Κοιτάμε το τώρα, τι γίνεται. Δηλαδή αν πούμε ότι φεύγουμε εμείς, δεν πρέπε να έρθει ένας άνθρωπος εδώ, να πει “Θα αναλάβω εγώ” ή κάτι τέτοιο; Δηλαδή τι; Κλείνουμε την πόρτα του γηπέδου και εξαφανιζόμαστε δηλαδή; Ποιος ερασιτέχνης; Δεν υπάρχει ερασιτέχνης. Αληθινά είναι πολύ σκληρά τα πράγματα. Όχι απλά σκληρά. Κάτι απατεώνες που το παίζανε Ιωνικοί είναι στον ερασιτέχνη. Φύγανε τώρα αλλά μέχρι το καλοκαίρι αυτό που η ομάδα έπαιξε Α’ Πειραιά, αυτοί ήταν. Το έπαιζαν οπαδοί. Είναι αυτοί που είχαν πάει και στον Χρήστο τον Κανελλάκη, στην εταιρεία του, κάτι συλλαλητήρια που είχαν γίνει. Πώς έφυγε ο Χρήστος Κανελλάκης από τον Ιωνικό; Αυτοί που πήγαιναν τότε και τα έκαναν αυτά, προσπάθησαν να τα κάνουν και σε εμάς. Αλλά με υπόγειους τρόπους. Όταν πας κάπου και λες “αυτοί βαράνε, αυτοί κάνουν”, αυτό έκαναν αυτοί. Ποιον βαρέσαμε;».

Στο Αγρίνιο τι είχε γίνει εκεί; Ο Ιωνικός πάει με μπράβους στα γήπεδα;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Ούτε ένας μπράβος δεν υπήρχε. Στο Αγρίνιο είχαμε πάρει προσκλήσεις, είχαν έρθει 30 οπαδοί, άλλα δέκα άτομα που ήμασταν εμείς της διοίκησης και της οικογένειας».

Γενικότερα τι σε χαλάει;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Μία μερίδα κόσμου οπαδών, με ενοχλεί που βρίσκουν δικαιολογίες και προφάσεις για να μην έρθουν στο γήπεδο. Δεν λένε δεν στηρίζω στα δύσκολα. Μόνο στα εύκολα. Παντελονάτα, ξεκάθαρα, προσπαθούν να βρουν κάποια δικαιολογία για να μην έρθουν στο γήπεδο. Ο Τσιριγώτης, ο ένας, ο άλλος… χίλια δύο. Σαλιαρίσματα και κουτσομπολιά. Εμείς δεν έχουμε μάθει έτσι. Και τώρα άμα θα έρθεις, όλο το γήπεδο είναι 300 άτομα, 400, 500. Αυτοί είναι γνήσιοι Ιωνικοί που στηρίζουν. Χωρίς να παίρνουν μία δραχμή έτσι; Γιατί τα έχουν πει και αυτά. Ότι πολλοί πληρώνονται, παίρνουν μεροκάματα… Ποτέ. Όταν λέμε ποτέ, ποτέ. Αυτοί που τα λένε δηλαδή, έχουν πάρει μεροκάματα, όσοι δεν έρχονται. Ή έχουν επωφεληθεί με εμάς στο τιμόνι».

Με ποίον τρόπο έχουν επωφεληθεί;

Θοδωρής Τσιριγώτης: «Αυτοί που τα λένε αυτά τα πράγματα, είχαν κάποτε τον σύνδεσμο του Ιωνικού και όταν είχαμε ξεκινήσει εμείς διοίκηση να κάνουμε στον Ιωνικό, σε αυτούς τους δίναμε λεφτά και έπαιρναν καπνογόνα. Θέλανε κάποιο πανό να βγάλουν, δηλαδή εμείς στηρίζαμε. Στήριζε η οικογένεια. Μετά αυτοί, αποχώρησαν, μπήκαν κάποιοι άλλοι στο τιμόνι και έκαναν πόλεμο. Και σε αυτούς που είχαν μπει στο τιμόνι το οπαδικό. Στην ομάδα δεν μπορούν να κάνουν πόλεμο. Κάνανε όμως πόλεμο στις πλατείες, ψιθυριστά, υποχθόνια, στα τηλέφωνα. Μαθαίνονται όλα. Μπορεί να μη μαθαίνονται στο 100% όλα αλλά στο 70% με 80% από όσα λέει ο καθένας, μαθαίνονται. Με έχει ενοχλήσει σαν Ιωνικός που είμαι, όχι σαν διοίκηση, που δεν στηρίζουν στα δύσκολα την ομάδα. Σε όλα τα αθλήματα. Με την παρουσία τους. Άμα έρθουν τώρα 100 άτομα στην τρία, θα κερδίσω κάτι εγώ; Τι θα κερδίσω; 200 ευρώ από τα εισιτήρια; 300; Τι θα κάνω. Σε τι θα επωφεληθεί η διοίκηση. Απλά είναι αδικία για την ομάδα, για τον σύλλογο που δεν στηρίζουν στα δύσκολα. Στα λόγια, ό,τι λέει ο καθένας, δεν μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία. Όλοι κάνουμε λάθη. Λάθη δεν κάνει ο τεμπέλης και ο πεθαμένος. Κανένας άλλος. Όλοι οι άλλοι κάνουν λάθη. Ειδικά όταν από το πρωί μέχρι το βράδυ, επιχειρήσεις, ομάδα, λεφτά, κόσμος. Όταν είσαι όλη μέρα στα τηλέφωνα, δεν θα κάνεις λάθος;».

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

• Euroleague: Οι σέντερ που θα βγουν... στο παζάρι των ελεύθερων
• Γιάννης και Θοδωρής Τσιριγώτης στο Gazzetta: «Πώς γίνεται να ήμασταν στο άρμα της ΑΕΚ και να βάλαμε 15 γκολ στο 90';»
• Ολυμπιακός, Μιλουτίνοφ: Οι αγωνιστικοί λόγοι για τους οποίους δε γινόταν να χαθεί