Εθνική ομάδα πόλο ανδρών: Αυτή ήταν αντίδραση Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας
Την ώρα που γράφω αυτό το μπλογκ, κάθομαι και βλέπω την απονομή στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα υγρού στίβου. Στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου η Ισπανία, στο δεύτερο η Ουγγαρία και στο τρίτο η Εθνική μας. Τα ερωτήματα που έχουν περάσει από το μυαλό μου πολλά. «Τι πήγε λάθος;», «ποια πράγματα θα μπορούσαν να πάνε καλύτερα;», «γιατί πάλι τέτοιος αποκλεισμός;», αλλά το πιο βασικό είναι το εξής: «πόσο κρίμα που δεν είμαστε εμείς αυτοί που φοράμε το χρυσό στο στήθος;».
Δεν θα αναλύσω τους λόγους, ούτε θα κρίνω το γιατί δεν είμαστε εμείς σήμερα οι Παγκόσμιοι πρωταθλητές. Οι αρμόδιοι και κυρίως οι πρωταγωνιστές γνωρίζουν τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα και αυτή η στιγμή είναι η χειρότερη για να τους προσάψουμε ευθύνες. Το καλύτερο, λοιπόν, που έχουμε να κάνουμε είναι να χειροκροτήσουμε γι' αυτούς και να τους ευχαριστήσουμε που έφεραν ακόμη μία επιτυχία για τον ελληνικό αθλητισμό, μετά από αυτή της Εθνικής ομάδας πόλο γυναικών.
Εκεί που θέλω να σταθώ είναι στην αντίδραση της Εθνικής ομάδας πόλο ανδρών στον μικρό τελικό. Πολλοί ίσως να μην της δώσουν τεράστια σημασία, άλλοι απλά να την απαξιώσουν με μία ατάκα του τύπου «σιγά μωρέ αδιάφοροι ήταν οι Σέρβοι». Λάθος!
Σε έναν αγώνα Παγκοσμίου πρωταθλήματος υγρού στίβου, στον οποίον διακυβεύεται η κατάκτηση ενός μεταλλίου, κανείς δεν είναι αδιάφορος. Όσο «χορτασμένη» κι αν είναι μία ομάδα όπως αυτή της Σερβίας - τρεις φορές χρυσή Ολυμπιονίκης - το να φύγει με άδεια χέρια όταν απέχει μία νίκη από το μετάλλιο μόνο επιθυμητό δεν είναι.
Ξεκάθαρο παράδειγμα του πόσο αδιάφορη ΔΕΝ ήταν η Σερβία είναι το κλάμα του Νίκολα Γιάκσιτς, στις δηλώσεις του μετά τη βαριά ήττα από την Εθνική πόλο με σκορ 16-7.
Για να επιστρέψουμε όμως στα της Εθνικής μας, η αντίδραση που έβγαλε εντός των τεσσάρων γραμμών του τερέν ήταν υποδειγματική. Μία αντίδραση Παγκόσμιας πρωταθλήτριας! Και όχι, ο χαρακτηρισμός αυτός δεν προέρχεται από την αγάπη προς το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ή από υπερβολή. Είναι ωμή αλήθεια!
Και εξηγούμαι...
Οι παίκτες του Θοδωρή Βλάχου για δεύτερη συνεχόμενη μεγάλη διοργάνωση γνώρισαν τον αποκλεισμό στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού ένα γκολ του Γιάκσιτς διαμόρφωσε το 12-11 στα προημιτελικά της διοργάνωσης, ενώ λίγες ημέρες πριν ένα γκολ του Μουνιαρίθ έστειλε την αναμέτρηση στα πέναλτι όπου και ήρθε ο αποκλεισμός από τον τελικό του Παγκόσμιου πρωταθλήματος.
Προφανώς αυτά τα δύο γεγονότα δεν χρειάζεται να είσαι αθλητής για να καταλάβεις πόσο ψυχοφθόρα είναι. Εδώ εμείς καλά - καλά που κάναμε live και γράφαμε το ματς, οριακά δεν μιλιόμασταν για κάποιο χρονικό διάστημα. Πόσω μάλλον οι αθλητές που έζησαν κάθε δευτερόλεπτο και από την ανατροπή του 7-6, βούτηξαν στην παγωμάρα της ισοφάρισης για να έρθει στο τέλος η ψυχρολουσία του αποκλεισμού. Αυτός είναι και ο λόγος που κάνει πολύ σημαντική την αντίδραση της Εθνικής ομάδας πόλο ανδρών.
Η «γαλανόλευκη» στον μικρό τελικό εμφανίστηκε με το... μαχαίρι στα δόντια. Η ξενέρα της ήττας στον ημιτελικό είχε ξεχαστεί και το μάτι γυάλιζε. Δεδομένα, η ιδέα της κατάκτησης του χάλκινου μεταλλίου δεν τους γέμιζε, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Σκουμπάκης στο Gazzetta, αλλά η ανάγκη να κλείσουν με τον καλύτερο τρόπο την πορεία τους βγάζοντας μία ηχηρή αντίδραση.
Μια αντίδραση "οδηγός" για τις επόμενες διοργανώσεις, μία αντίδραση που δείχνει το πείσμα των Ελλήνων παικτών, μία αντίδραση που κάνει ξεκάθαρο πως το χρυσό είναι θέμα χρόνου.
Γιατί σημασία δεν έχει πόσες φορές θα πέσεις - αν το χάλκινο μετάλλιο θεωρείται καν «πτώση» - αλλά πόσες θα σηκωθείς...
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
