+slo-gun

ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Βιάζοντας την κοινή λογική

Βιάζοντας την κοινή λογική

Βιάζοντας την κοινή λογική

Η... σκόνη από τα όσα απαράδεκτα έως χυδαία συμβαίνουν στο τηλεοπτικό τοπίο δεν έχει πέσει ακόμη και ο Χρήστος Κιούσης γράφει περί... κοινής λογικής!

Χτίζοντας το νέο τηλεοπτικό σου πρόγραμμα για τη νέα τηλεοπτική σεζόν καταφεύγεις σε νέες ιδέες,  τις εξής παλιές: παίρνεις το πιο προβοκατόρικο τηλεοπτικό reality υποπροϊόν,  επαναφέρεις μετά βαΐων και κλάδων τον άρχοντα του προβοκατόρικου τηλεοπτικού σχολιασμού, έστω και σε side ρόλο και κάνεις casting μέσα στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία επενδύοντας στη «διαφορετικότητα» και στη «μοναδικότητα» που προσεκτικά επιλέγεις.
 
Τα κλείνεις όλα μαζί σε ένα πολύχρωμο σπίτι και χωρίς καν να χρειαστεί να ανακινήσεις το μείγμα σου παίρνεις το κοκτέιλ που περιμένεις. Ντόρο, διαφήμιση, νούμερα και λεφτά.
 
Κάποτε ρώτησα on air τον Τζώνη Καλημέρη, ένα από τα μακροβιότερα και πιο έμπειρα στελέχη της ελληνικής τηλεόρασης, «ποιος αποφασίζει τελικά το πρόγραμμα ενός καναλιού, ο διευθυντής προγράμματος ή το εμπορικό τμήμα;» Η απάντηση ήταν σχεδόν κατηγορηματική πως αποφασίζει ο διευθυντής προγράμματος.
 
Όταν περιγράφοντας τα ατομικά χαρακτηριστικά των διευθυντών προγραμμάτων συμφωνήσαμε ότι πρόκειται για στελέχη με σπουδές, με εμπειρία, με αισθητική, μου γεννήθηκε το δεύτερο ερώτημα, «αφού οι διευθυντές προγραμμάτων έχουν τόσο ποιοτικά στοιχεία, πως γίνεται τα τηλεοπτικά προγράμματα να είναι σε αυτή την κατάσταση;».
 
Με τον όρο «σε αυτήν την κατάσταση» δεν αναφέρομαι μόνο σε ακραία φαινόμενα σαν αυτό που συζητάμε τις τελευταίες μέρες αλλά γενικότερα σε όλα αυτά που λείπουν από την ελληνική τηλεόραση, αν δεν έχεις πρόσβαση στα θεματικά κανάλια της συνδρομητικής ή σε συνδρομές τύπου Netflix. Καταλήγω στο ασφαλές κατ’ εμέ συμπέρασμα, ότι την τελική απόφαση για το πρόγραμμα την παίρνει το εκάστοτε εμπορικό τμήμα. Show me the money που θα ‘λεγε κι ο Jerry Maguire.
 
Όταν εκπέμπεις τη συνεύρεση του αποτελέσματος του “επιλεκτικού casting” που έκανε το εμπορικό σου τμήμα σε live streaming, πρέπει να είσαι απολύτως προετοιμασμένος για το οτιδήποτε. Κυριολεκτικά για το οτιδήποτε. Για την αφέλεια και την ανοησία στην πιο light περίπτωση, για το καφριλίκι και τις εγκεφαλικές πορδές που μπορεί να ξεστομίζει το κάθε αρρωστημένο κεφάλι σε πιο heavy καταστάσεις. Ό,τι ζητήσεις παίρνεις.
 
Και φυσικά επειδή αυτά γίνονται σε live streaming, δηλαδή σε συνεχόμενη κι ανεξέλεγκτη ροή δεν μπορείς μετά να κατηγορείς τον τεχνικό του δικτύου σου, που από δήθεν ανθρώπινο λάθος  επέτρεψε να μεταδοθεί αυτό που μεταδόθηκε. Live streaming είναι έτσι; Δεν απευθύνεσαι σε ηλίθιους εκτός αν είσαι βέβαιος ότι σε τέτοιους απευθύνεσαι. Εκτός αν εσκεμμένα βιάζεις την κοινή λογική.
 
Παραπάνω έγραψα “ό,τι ζητήσεις παίρνεις” κι αυτό δεν απευθύνεται σε παραγωγούς και τηλεοπτικά στελέχη μόνο. Υπάρχεις κι εσύ ο τηλεθεατής. Τον εαυτό μου τον εξαιρώ γιατί είμαι μέσα στο κουτί. Εσύ ο τηλεθεατής έχεις κάτι στα χέρια σου. Έχεις μια επιλογή. Κάποιοι άλλοι έχουν την επιλογή της άδειας λειτουργίας, κάποιοι άλλοι της δημιουργίας προγράμματος και εσύ την επιλογή της παρακολούθησης του προγράμματος.
 
Πάτα το κουμπί, άνοιξε το δέκτη. Πάτα το κουμπί, άλλαξε κανάλι. Πάτα το κουμπί κλείσε το δέκτη. Υπάρχει βέβαια η δικτατορία της “φτήνιας” αλλά υπάρχει και το δημοκρατικό σου δικαίωμα να επιλέγεις. Κατηγόρησε όσο θες τη δικτατορία αλλά μην κατηγορείς τον άλλον που εσύ δεν ασκείς το δικαίωμά σου.
 
Το πιο εύκολο είναι να πεις “κόψτε το, απαγορεύστε το, ντροπή”. Ok μαζί σου, είναι ντροπή. Κοίτα γύρω σου. Τι περίμενες στην Ελλάδα του 2020, τους Monty Python ; Θα τους σταύρωναν! Το πιο δύσκολο που είναι να μη δίνεις το τηλεοπτικό ή όποιο άλλο παρών το σκέφτηκες; Ούτε click στα clickbate άρθρα, ούτε share / like / comment στα social media, ούτε στο τραπέζι φαγητού του σπιτιού σου. “Ναι αλλά το βλέπουν τα παιδιά και το συζητούν στο σχολείο”.
 
Γιατί νομίζεις στο σχολείο το καφριλίκι δεν παράγεται, μόνο αναπαράγεται; Με το ίδιο το σχολείο ασχολήθηκες;  Κι ο κάφρος που εξέπεμψε την ατάκα που σε σόκαρε, κάποιο σχολείο τελείωσε. Και μάντεψε, δεν είναι ο μόνος που την είπε, απλά αυτόν μόνο άκουσες.  Κι όχι δεν είναι “ο Κρητικός”, έχει ονοματεπώνυμο, ευθύνη έκφρασης, πράξεων και είναι υπόλογος στους νόμους. Αν βέβαια οι νόμοι αποφασίσουν να λειτουργήσουν όχι μόνο στον ημι-επώνυμο κάφρο αλλά και στον κάφρο με εξουσία και γραβάτα.
 
Διαλέγω πολύ προσεκτικά τις λέξεις και αυτολογοκρίνομαι γιατί σέβομαι το Μέσο που αρθρογραφώ και την εκφραστική ελευθερία που μου εξασφαλίζει. Πριν ανησυχήσεις αν σε παρακολουθεί ο Μεγάλος Αδελφός, αν σου βάλει τσιπ στις νέες ταυτότητες, στα εμβόλια, στις μάσκες ή στα δημητριακά το πρωί, σκέψου, τι δεν ξέρει για σένα που πρέπει ακόμα να μάθει;  Σκέψου αν αυτός παρακολουθεί εσένα ή εσύ αυτόν. Μετά μανίας μάλιστα και με τηλεοπτική οικογενειακή ευλάβεια.