«Σινεμά Βεριτέ»: Μια παλιά φωτογραφία που κάποιος γρατζούνισε (vid)
Οι παλιές φωτογραφίες λένε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Αν τις έχετε και στην αναλογική τους μορφή, φιλμ, ακόμα καλύτερα. Το χαρτί μπορεί να γυαλίζει, αλλά τα χρώματα, τα βλέμματα, οι στιγμές, είναι εκεί. Η λειτουργία και η συμπεριφορά ωστόσο δεν αλλάζει στο ψηφιακό σύμπαν. Η αφή και η επαφή μπορεί να απουσιάζουν, αλλά η εικόνα και τα μάτια της δεν λένε ποτέ ψέματα. Η εικόνα που γεννιέται αυθόρμητα ή μέσα από την εντολή του συναισθήματος, του τόπου, του τοπίου, έχει ακόμη δύναμη και κρυφά νοήματα, στίχους, ήχους, που περιμένουν να τις νότες και την ακοή του φιλοπερίεργου ακροατή.
Κι αν θέλετε να εξειδικεύσουμε τα προηγούμενα, φανταστείτε ένα καρέ από τα 400 χτυπήματα του Τριφό ή ένα από τον Τρελό Πιερό του Γκοντάρ. Κι αν θέλετε και μια πνευματιστική ενίσχυση ακινητοποιήστε για λίγο Το Θεώρημα του Παζολίνι. Αυτές οι οπτικές, πνευματικές, αποτυπώσεις λειτουργούν αυτόνομα αλλά και με μουσική που με απλότητα και σεβασμό ζητά την αλήθειά τους. Και η απόλυτη σύνδεση, σύμπραξη των τεχνών βρίσκεται σε μια παλιά φωτογραφία που κάποιος γρατζούνισε με ένα πιρούνι. Και κάπου ανάμεσα σε αυτές τις γραμμές προβλήθηκε, ακούστηκε, ο δίσκος «Σινεμά Βεριτέ» (Veego Records), από Αριάννα Κ και «Το Κομμάτι που Λείπει».
Εξυψώνεσαι και γειώνεσαι
Το «Σινεμά Βεριτέ» βγάζει μια ακαταμάχητη αλήθεια. Και ξέρετε πώς γίνεται αντιληπτό αυτό; Από την αίσθηση που σου αφήνει. Ακούς τη φωνή της Αριάννας Κ και μεταφέρεσαι σε μια underground σκηνή που λίγοι ξέρουν. Και εκεί ακούς αυτό που συνδυάζει το επεξεργασμένο με το ανεπεξέργαστο! Εντοπίζεις τη ροκ απεύθυνση και τη σουρεάλ, κυβιστική, ποιητική, στιχουργική ματιά. Τα έγχορδα, οι τολμηρές κιθάρες και οι καθαροί, ενισχυτικοί, ήχοι στο παρασκήνιο, υπογραμμίζουν, γεμίζουν και διαρκώς μετακινούν τα λόγια και τις φωνητικές δράσεις, διαδράσεις. Εδώ υπάρχει μια «πειραγμένη» διάθεση που θέλει να μετατοπίσει το δοσμένο και το δεδομένο.
Η ηχητική, μουσική, εμπειρία κινείται γύρω από τον συναισθηματικό στροβιλισμό και τις μελωδίες που άλλοτε σε εξυψώνουν και άλλοτε σε γειώνουν. Εδώ νιώθεις την αφηγηματική δύναμη που ηχεί πεντακάθαρα στη σπηλιά της ύπαρξης και εδώ νιώθεις το φτερούγισμα των φωνών πάνω από τον απρόσκλητο θόρυβο της πόλης, της ταραγμένης σκέψης. Εδώ υπάρχει η ανάγκη για πραγματικά ελεύθερη επικοινωνία, με τη μεγάλη έκταση της φωνής και τα πολύχρωμα, πολυεπίπεδα, ηχοτοπία να σε οδηγούν εκεί που η ακοή είναι πραγματικά αδέσμευτη. Εδώ αφήνεσαι σε μια κίνηση κι έναν ρυθμό που θα μπορούσε να είναι ο συγκερασμός του Silly Walk με το Life of Brian.
Ένα ιδιαίτερο ηχητικό και ποιητικό σύμπαν
Το «Σινεμά Βεριτέ» αποτελείται από εφτά κομμάτια και όλα μαζί αποκαλύπτουν όαλ τα προηγούμενα λόγια, αυτήν την εικόνα που τη βλέπεις σε γυαλιστερή παλιά φωτογραφία και σε λεπτομέρεια πίνακα του Εγγονόπουλου. Ανεβαστικοί ρυθμοί, ήρεμες και σίγουρες φωνές και μια μουσική παραγωγή (με την υπογραφή του Γιώργου Καρανικόλα των Last Drive) που αναδεικνύει το ποιητικό, εικαστικό σύμπαν του δίσκου. Διαβάζουμε από το δελτίο Τύπου ότι το «Σινεμά Βεριτέ» κινείται σε ένα ιδιαίτερο ηχητικό και ποιητικό σύμπαν. Οι στίχοι είναι συχνά παραβολικοί, άλλοτε έντονα εικαστικοί και κοφτεροί, ενώ η μουσική δομή βασίζεται σε ένα rhythm section με έντονες αναφορές στη Motown, που έχει καθοριστικό ρόλο στη ροή των τραγουδιών. Οι κιθάρες εναλλάσσονται ανάμεσα σε μίνιμαλ και εκκωφαντικές εκφάνσεις, τα πλήκτρα οδηγούν τις μελωδίες — ως φυσική προέκταση της σύνθεσης στο πιάνο — ενώ τα φωνητικά λειτουργούν είτε ως διπλασιασμοί είτε ως αντιστικτικές απαντήσεις στην κύρια φωνή. Τα βιολιά κινούνται από ατονικές περιοχές σε ambient, γλυκά περάσματα, συνθέτοντας έναν ήχο που δεν περιγράφεται εύκολα. Το «Σινεμά Βεριτέ» παίρνει ρεύμα από την ψυχή, από τις εικόνες που ζουν μέσα μας και από την ποίηση του λόγου και του μουσικού τρόπου.
Credits
«Σινεμά Βεριτέ»
Αριάννα Καρανικόλα: φωνή, πιάνο, keyboards
Γιώργος Καρανικόλας: κιθάρες, κρουστά, φωνητικά
Πάνος Τόγιας: τύμπανα
Αλέξης Καλοφωλιάς: μπάσο
Ξάνθος Παπανικολάου: κιθάρα (Σκανδάλη και Πόνος, Μαντόνα)
Andrei Nastasa: βιολί
Μηχανικό Κεφάλι: βιολί
Ιφιγένεια Βιντζηλαίος: φωνές,
Andreas Thomas: μπάσο, φωνητικά (Ψηλά Βουνά)
Ηχογραφήθηκε στο ArtRack studios. Γιώργος Πρινιωτάκης: recording, engineering, mixing
Andrei Nastasa:recording, engineering, mixing (Ψηλά Βουνά, Φτιάχνω Μέλι)
Mixed and produced Γιώργος Καρανικόλας
Mastered by Marco Pellegrino
Φωτογραφίες: Ευτυχία Βλάχου
Cover by : Ερμής Βεριαλενάκης
Lettering : Γιώργος Μαραζιώτης
Design by The Creative Bastart
