70.000 παλιά λάστιχα γίνονται άσφαλτος: Το σχέδιο που αλλάζει 100 χλμ. δρόμων στη Βραζιλία
Η πολιτεία Minas Gerais στη Βραζιλία δοκιμάζει μια λύση που ενώνει την οδική ασφάλεια με την ανακύκλωση: άσφαλτο φτιαγμένη με παλιά ελαστικά. Η τεχνολογία, γνωστή ως asfalto borracha, χρησιμοποιείται σε έργα αποκατάστασης δρόμων στο νότιο τμήμα της πολιτείας και υπόσχεται πιο ανθεκτικό οδόστρωμα, λιγότερες ρωγμές και καλύτερη συμπεριφορά σε περιόδους βροχής.
Οι εργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη σε τμήματα ανάμεσα στις περιοχές Monte Belo, Areado και Muzambinho, με στόχο να αποκατασταθούν περίπου 100 χιλιόμετρα δρόμων μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Πώς τα παλιά λάστιχα γίνονται δρόμος
Η λογική πίσω από την τεχνολογία είναι σχετικά απλή. Στο ασφαλτικό μείγμα προστίθεται περίπου 15% αλεσμένο καουτσούκ από ελαστικά που δεν μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν. Το υλικό αυτό ενσωματώνεται στο ασφαλτικό τσιμέντο πετρελαίου και δημιουργεί ένα οδόστρωμα πιο ελαστικό και πιο ανθεκτικό σε σχέση με τη συμβατική άσφαλτο.
Η περιβαλλοντική διάσταση είναι σημαντική. Για κάθε χιλιόμετρο δρόμου που κατασκευάζεται με αυτή την τεχνολογία, επαναχρησιμοποιούνται περίπου 350 ελαστικά. Στη συγκεκριμένη φάση των έργων, η εκτίμηση είναι ότι θα αξιοποιηθούν περίπου 70.000 ανακυκλωμένα ελαστικά, τα οποία διαφορετικά θα αποτελούσαν ένα δύσκολο απόβλητο, καθώς μπορούν να χρειαστούν εκατοντάδες χρόνια για να αποσυντεθούν στη φύση.
Πέρα όμως από την ανακύκλωση, το asfalto borracha παρουσιάζεται ως λύση και για την ποιότητα των δρόμων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνοδεύουν το έργο, η συγκεκριμένη άσφαλτος μπορεί να έχει έως και πέντε φορές μεγαλύτερη αντοχή στις ρωγμές, κάτι που μειώνει την ανάγκη για συχνές διορθωτικές παρεμβάσεις και μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια ζωής του οδοστρώματος.
Υπάρχει και το κομμάτι της ασφάλειας. Το υλικό βελτιώνει την πρόσφυση των ελαστικών στον δρόμο, βοηθώντας στη μείωση του κινδύνου ολίσθησης. Σε περιόδους βροχής, μπορεί επίσης να περιορίσει το λεγόμενο spray effect, δηλαδή τη διασπορά σταγονιδίων νερού από τα διερχόμενα οχήματα, που μειώνει την ορατότητα των οδηγών.
Στην πράξη, η ιδέα παίρνει ένα υλικό που θεωρείται πρόβλημα για το περιβάλλον και το μετατρέπει σε κομμάτι της λύσης. Τα παλιά λάστιχα δεν καταλήγουν απλώς σε χωματερές ή αποθήκες, αλλά επιστρέφουν στον δρόμο με άλλη μορφή, αυτή τη φορά για να κάνουν την άσφαλτο πιο ανθεκτική, πιο ασφαλή και πιο χρήσιμη για όσους τη χρησιμοποιούν καθημερινά.
