Η εργασιακή ασφάλεια σε κατάρρευση: Μόλις τρεις επιθεωρητές για 6.000 επιχειρήσεις σε Τρίκαλα-Καρδίτσα
- 233 επιθεωρητές σε όλη την Ελλάδα: Πάνω από 1.700 επιχειρήσεις ο καθένας
- Ακραία υποστελέχωση, αλλά και γήρανση του προσωπικού: «Θα έπρεπε να είμαστε τουλάχιστον διπλάσιοι»
Είναι χαρακτηριστικό της χώρας μας: πρώτα πρέπει να γίνει το κακό και μετά να λάβουμε μέτρα, για να μην υπάρξουν περεταίρω θύματα. Πρόσφατο παράδειγμα, το δυστύχημα των Τεμπών. Έτσι και τώρα, στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο «Βιολάντα», αρχίζουν και βγαίνουν στοιχεία στην επιφάνεια που αποκαλύπτουν - με τον χειρότερο τρόπο - την υποστελέχωση και τα ελλιπέστατα μέτρα ασφαλείας που επικρατούν στην Ελλάδα.
Στις περιοχές των Τρικάλων και της Καρδίτσας, όπου δραστηριοποιούνται περίπου 6.000 επιχειρήσεις, υπάρχουν μόλις τρεις επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας και ένας προϊστάμενος.
233 επιθεωρητές σε όλη την Ελλάδα: Πάνω από 1.700 επιχειρήσεις ο καθένας
Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε το ThessPost.gr, η πρόεδρος του Συλλόγου Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία, Παναγιώτα Ρόζου, σε ολόκληρη τη χώρα υπηρετούν σήμερα μόλις 233 επιθεωρητές, συμπεριλαμβανομένων και των νησιωτικών περιοχών.
Τα πανελλαδικά δεδομένα αποτυπώνουν μια φρικτή πραγματικότητα: κάθε επιθεωρητής καλείται να ελέγξει πάνω από 1.700 επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή, ενώ το 2000 προβλέπονταν 415 οργανικές θέσεις, σήμερα ο αριθμός έχει σχεδόν υποδιπλασιαστεί. Ανάλογες ελλείψεις καταγράφονται και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως στον Έβρο και τη Ροδόπη, όπου επίσης εργάζονται μόλις τρεις επιθεωρητές ανά περιφέρεια.
Ακραία υποστελέχωση, αλλά και γήρανση του προσωπικού: «Θα έπρεπε να είμαστε τουλάχιστον διπλάσιοι»
Η κα Ρόζου τονίζει: «Η ενίσχυση της Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας θα επέτρεπε περισσότερους και ουσιαστικότερους ελέγχους, ειδικά σε επιχειρήσεις αυξημένης επικινδυνότητας. Όσο αυξάνονται οι έλεγχοι, τόσο πιέζονται οι επιχειρήσεις να τηρούν τη νομοθεσία και τα μέτρα».
Σύμφωνα με την πρόεδρο του Συλλόγου, η κατάσταση επιδεινώνεται διαρκώς, καθώς οι οργανικές θέσεις μειώθηκαν την περίοδο των μνημονίων, ενώ οι προσλήψεις είναι ελάχιστες ή και ανύπαρκτες τα τελευταία χρόνια: «Αποχωρούν συνεχώς εργαζόμενοι, χωρίς αναπλήρωση. Ο μέσος όρος ηλικίας των επιθεωρητών ξεπερνά τα 55 έτη, σε μία δουλειά που απαιτεί συνεχώς αντοχές, φυσική παρουσία και πνευματική εγρήγορση».
Με βάση τον αριθμό των επιχειρήσεων και τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, η κα Ρόζου εκτιμάει πως οι επιθεωρητές θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 500, ακόμη κι αν αυτό δεν επαρκεί για καθημερινούς ελέγχους σε όλους τους χώρους: «Η ενίσχυση του θεσμού θα οδηγούσε με βεβαιότητα σε μείωση των σοβαρών και θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων. Η πρόληψη δεν είναι κόστος, είναι ευθύνη».
