Fictosexuality: Γιατί όλο και περισσότεροι επιλέγουν τον «ακίνδυνο» έρωτα
Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα εξελίσσεται μαζί με την κοινωνία και την τεχνολογία και τα τελευταία χρόνια μια έννοια προκαλεί απορίες, συζητήσεις και... αμηχανία. Η fictosexuality, δηλαδή η έλξη προς φανταστικούς χαρακτήρες, εμφανίζεται όλο και συχνότερα, καθώς περισσότεροι άνθρωποι μιλούν ανοιχτά για συναισθήματα που μέχρι πρότινος κρατούσαν για τον εαυτό τους.
Για τους περισσότερους, το να νιώσεις μια αθώα έλξη για έναν ήρωα της λογοτεχνίας ή του κινηματογράφου είναι απλώς παιχνίδι της φαντασίας. Ο Mr Darcy από το Pride and Prejudice, ο Heathcliff από το Wuthering Heights ή ακόμη και η ανθρωποποιημένη Lola Bunny στο Space Jam έχουν υπάρξει αντικείμενα φαντασιώσεων για γενιές ολόκληρες.
Η διαφορά, όμως, για τους fictosexuals είναι ότι αυτή η έλξη δεν είναι παροδική ούτε επιφανειακή.
Όταν η αγάπη για το φανταστικό γίνεται ταυτότητα
Η θεραπεύτρια και ειδική σε ζητήματα φύλου Rebecca Minor εξηγεί ότι η fictosexuality αποτελεί έναν σεξουαλικό προσανατολισμό, όπου το άτομο νιώθει συναισθηματική, ρομαντική ή σεξουαλική έλξη προς φανταστικούς χαρακτήρες, πολλές φορές πιο έντονη από εκείνη προς πραγματικούς ανθρώπους. Όπως τονίζει, για όσους αυτοπροσδιορίζονται έτσι, οι δεσμοί αυτοί είναι βαθιά ριζωμένοι και ουσιαστικοί, όχι φανταστικοί ή επιφανειακοί.
Το πιο γνωστό και ακραίο παράδειγμα είναι εκείνο του Akihiko Kondo, ο οποίος το 2018 παντρεύτηκε την εικονική ποπ σταρ Hatsune Miku. Με κόστος περίπου 15.000 δολάρια, χρησιμοποίησε μια ειδική συσκευή συνδρομής που του επέτρεπε να αλληλεπιδρά καθημερινά με το ολόγραμμα της «συζύγου» του.
Για τον ίδιο, ο γάμος αυτός του πρόσφερε μια αίσθηση ασφάλειας που, όπως έλεγε, κανένας ανθρώπινος σύντροφος δεν μπορούσε να εγγυηθεί. Η Miku θα ήταν πάντα εκεί, δεν θα τον πρόδιδε ποτέ και δεν θα χρειαζόταν να τη δει να αρρωσταίνει ή να πεθαίνει.
Η κοινωνική διάσταση της fictosexuality
Η ερευνήτρια Agnès Giard από το Πανεπιστήμιο Paris Nanterre υποστηρίζει ότι η αδυναμία απόρριψης από έναν φανταστικό χαρακτήρα είναι κομβικό στοιχείο της έλξης. Παράλληλα, σημειώνει ότι ορισμένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτές τις εικονικές σχέσεις ως τρόπο να αμφισβητήσουν κοινωνικούς, έμφυλους και συζυγικούς κανόνες.
Σε αντίθεση με τις πραγματικές σχέσεις, οι χαρακτήρες αυτοί έχουν προκαθορισμένη προσωπικότητα και ιστορία. Δεν εκπλήσσουν, δεν αλλάζουν και, αν η σχέση γίνει «τοξική», μπορεί να τελειώσει απλά κλείνοντας ένα βιβλίο ή ένα παιχνίδι.
Ωστόσο, όπως έδειξε και η περίπτωση του Kondo, ακόμη και οι πιο «ασφαλείς» ψηφιακές σχέσεις εξαρτώνται από την τεχνολογία. Το 2025, η εταιρεία που υποστήριζε το σύστημα επικοινωνίας με τη Miku κατέρρευσε και οι διακομιστές έκλεισαν. Μέσα σε μια στιγμή, η εικονική του σύζυγος σίγησε για πάντα, αφήνοντάς τον ξανά μόνο.
