Η νύχτα που η Ρωσία ξέμεινε από βότκα: Η παράδοση των ναζί γέννησε το πιο ξέφρενο μεθύσι της ιστορίας (vid)
- Η νίκη επί της ναζιστικής Γερμανίας τελείωσε τη βότκα στη Ρωσία
- Ρωσία και βότκα: Μία απόλυτα δεμένη σχέση που κρατάει πάνω από μισή χιλιετία
Μπορεί να ακούγεται πραγματικά απίστευτο και απίθανο, αλλά η Ρωσία κατάφερε μέσα σε ένα βράδυ να ξεμείνει από το εθνικό της ποτό, τη βότκα.
Πώς φτάσαμε όμως εκεί; Και γιατί η βότκα, στη ρωσική ιστορία, είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα ποτό;
Η νίκη επί της ναζιστικής Γερμανίας τελείωσε τη βότκα στη Ρωσία
Τα πολυαναμενόμενα νέα ήρθαν λίγο μετά την 1:00 π.μ. στις 9 Μαΐου 1945 από το ράδιο της Μόσχας. Ο εκφωνητής Γιούρι Λεβιτάν ανακοίνωσε στους ακροατές ότι η ναζιστική Γερμανία είχε παραδοθεί δύο ημέρες νωρίτερα (ο σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν καθυστέρησε την ανακοίνωση, μέχρι να βεβαιωθεί ότι η παράδοση είχε επικυρωθεί). Οι κάτοικοι της Μόσχας ξέσπασαν αμέσως σε πανηγυρισμούς και η βότκα άρχισε να ρέει ανεξέλεγκτα.
Οι Σοβιετικοί είχαν υποφέρει απερίγραπτα από τα χέρια των ναζί. Αναμεσά τους, η πολιορκία του Λένινγκραντ, μία από τις σημαντικότερες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που στοίχισε τουλάχιστον 800.000 αθώες ζωές. Συνολικά, η Σοβιετική Ένωση έχασε 27 εκατομμύρια ανθρώπους, εκ των οποίων 19 εκατομμύρια ήταν άμαχοι.
Η έκρηξη χαράς και η κατανάλωση βότκας στα νέα της παράδοσης των ναζί συνεχίστηκε μέχρι την επομένη ημέρα. Το αποτέλεσμα; Σε λιγότερο από 24 ώρες μετά την έναρξη των πανηγυρισμών, όλη η χώρα είχε εξαντλήσει κάθε διαθέσιμη σταγόνα από το εθνικό της ποτό.
Ρωσία και βότκα: Μία απόλυτα δεμένη σχέση που κρατάει πάνω από μισή χιλιετία
Στη Ρωσία, η βότκα και το όνομα της χώρας θεωρούνται σχεδόν συνώνυμα. Όπως αναφέρει το Μουσείο Ιστορίας της Βότκας στη Μόσχα: «Σχεδόν κανείς στον πολυγλωσσικό κόσμο που μας περιβάλλει, όταν ακούει το όνομα Ρωσία, δεν θα σκεφτεί τίποτε άλλο παρά βότκα». Αν και η βότκα πιθανώς γεννήθηκε στην Πολωνία, ήδη από τον 13ο αιώνα οι Ρώσοι την υιοθέτησαν ως απολύτως δική τους, ενώ η κυβέρνηση την ενσωμάτωσε σύντομα στον κρατικό προϋπολογισμό, ιδρύοντας το πρώτο κρατικό μονοπώλιο σε αυτή την παραγωγή ο Τσάρος Ιβάν Γ’ το 1472.
Ο τελευταίος Τσάρος, ο Νικόλαος Β', απαγόρευσε την πώληση βότκας το 1914, προκαλώντας απώλειες στα δημόσια έσοδα, κοινωνική δυσαρέσκεια και τη χρήση σιτηρών που θα μπορούσαν να θρέψουν τον λαό, για την παράνομη παραγωγή ποτού (moonshine). Αλλά, κατά τη διάρκεια του σοβιετικού καθεστώτος (δεκαετία του 1920), ο Ιωσήφ Στάλιν την επανέφερε στην αγορά. Σύντομα, αντιπροσώπευε το 20% των εσόδων του κράτους.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και σε μία από τις φραστιαστικές πείνες, ο Στάλιν πίεσε για τη διεύρυνση της παραγωγής βότκας, χρησιμοποιώντας σιτηρά και πατάτες που οι πολίτες χρειάζονταν για επιβίωση. Η παραγωγή συνεχίστηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με τους σοβιετικούς στρατιώτες να λαμβάνουν καθημερινή ποσότητα βότκας.
Ίσως ο μετέπειτα σοβιετικός ηγέτης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ θα έπρεπε να είχε μάθει κάτι από την τακτική του Στάλιν, αφού όταν περιόρισε τη διαθεσιμότητα του ποτού το 1985, ορισμένοι Ρώσοι στρατιώτες αντάλλαξαν το άρμα τους με δύο περισσευούμενες θήκες βότκας.
Έτσι, ενώ υπήρχε σχετικά αρκετή βότκα στη Ρωσία κατά την ημέρα νίκης (VE Day), δεν ήταν στη συνήθη ποσότητα. Ωστόσο, να στεγνώσει ολόκληρη η χώρα από βότκα μέσα σε λιγότερο από μία ημέρα είναι ένα περίεργο κατόρθωμα. Λίγες εβδομάδες μετά, ο Στάλιν οργάνωσε μια επίσημη γιορτή στο Κρεμλίνο, όπου αυτός και οι συνεργάτες του ήπιαν ως την τελευταία γουλιά.
