Όταν ο έρωτας δοξάζεται
Ο έρωτας δύο νέων ανθρώπων στο θέατρο. Ο έρωτας είναι το θέατρο, διότι είναι η ζωή και όταν το βλέπεις μπροστά σου είναι μαγικό! Και η μαγεία βρίσκεται στην ομορφιά της αλήθειας που κομίζει αυτός ο έρωτας, η άρρηκτη σχέση δύο παιδιών που κρατά για πάντα δεν μπορεί παρά να είναι μοναδική, κυριολεκτικά και υπερβολικά. Τα λόγια τα μεγάλα, τα όμορφα, θέλουν δικό τους ουρανό για να πατήσουν και να εκτοξευτούν στην αιωνιότητα και αυτόν τον φτιάχνουν οι πράξεις οι άδολες, οι αγνές, οι απόλυτα τραυματικές. Όλα ξεκινούν με ένα μεγάλο «γιατί;» που περιέχει τους καημούς, τους αναστεναγμούς, τα δάκρυα, τα γέλια και τη θάλασσα του Αιγαίου, τον ουρανό και τ’ αστέρια…Να ο ουρανός που χρειάζονται τα μνημειώδη λόγια και είναι απόκοσμα φωτισμένος, ψυχρά φωτισμένος, ζεστά φωτισμένος, φτιαγμένος από διαμαντένια δάκρυα και ανίκητα βλέμματα και όσοι βρεθούν από κάτω ζουν και πεθαίνουν την ίδια στιγμή και ο έρωτας επιβιώνει στο διηνεκές. Ο έρωτας δύο νέων ανθρώπων δεν είναι κάτι νέο, δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Είναι προϋπόθεση για να κινείται ο κόσμος, να χτυπούν οι καρδιές και να αισθάνονται τα σώματα ζωντανά. Στην παράσταση «Οι κάτω απ’ τ’ αστέρια», στο «Σύγχρονο θέατρο», ο έρωτας δοξάζεται όπως του πρέπει και μας λυτρώνει.
Η αίσθηση του χειροποίητου
Η παράσταση ανεβαίνει για 4η χρόνια και δικαίως έχει συζητηθεί. Αν κάτι αναδεικνύεται ξεκάθαρα, θεατρικά, αυτό είναι η αίσθηση του χειροποίητου. Το κείμενο του Τηλέμαχου Τσαρδάκα, η σκηνοθεσία των Άρτεμις Γρύμπλα, Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής, τα σκηνικά του Αντώνη Χαλκιά, οι φωτισμοί της Σεσίλιας Τσελεπίδη, όλα δίνουν πνοή στην πνοή που ορίζει το θέατρο. Η παράσταση χρειάζεται μια σκηνή, ανθρώπους και λόγια… Αυτά υπάρχουν στην ανεπιτήδευτη, απλή, μορφή τους και μεγαλώνουν τον ερμηνευτικό χώρο, το πεδίο δράσης των ηθοποιών και ο έρωτας απλώνεται σε κάθε τετραγωνικό στου «Σύγχρονου θεάτρου». Η παράσταση έχει την ακρίβεια κινηματογραφικής μεταφοράς και τη ζωντάνια της σκηνής, συνδυασμός ακαταμάχητος. Οι δύο νέοι μας επιστρέφουν στην παιδική ηλικία, στην εφηβική, στην ενηλικίωση, σε όσα κάποτε αφήσαμε και νομίζουμε ότι έχουμε ξεχάσει. Ο έρωτας τους επιβεβαιώνει τη σταθερή πορεία της ζωής την οποία επιβραβεύει ο απόλυτος θάνατος! Το οριστικό τέλος όμως είναι και η οριστική αρχή για τους επόμενους αθώους ερωτευμένους. Η δύναμη των νιάτων, η φρεσκάδα των προσώπων, των σωμάτων, των αισθημάτων και της επιθυμίας που γίνεται προσμονή, ελπίδα και δοκιμασία ψυχής. Δύο άνθρωποι πάνω στη σκηνή, κι ένας κόσμος να μπροστά στα μάτια μας. Ένας κόσμος που δεν έχει τίποτα φθαρτό, τίποτα κουρασμένο πάνω του, μόνο τον έρωτα της Μενίτας και του Νικολή.
Μαζί-ποτέ!
Οι δύο νέοι αντιμέτωποι με την ανάμνηση που επιμένει και μένει στα αναπάντητα ερωτηματικά. Η Μενίτα (Λίλα Μπακλέση) και ο Νικολής (Κωνσταντίνος Μπιμπής) βρίσκονται ξανά και μαζί τους αναβιώνουν τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και οι αρχές του ’90. Ο άντρας και η γυναίκα γίνονται το κορίτσι και το αγόρι και το αγόρι ρωτά «γιατί;». Το απευθύνει στη Μελίτα που τον κοιτά και δεν μιλά. Τα λόγια χειμαρρώδη, «σπάνε» στο βλέμμα, στις εκφράσεις του κοριτσιού. Η σιωπή… συνομιλεί με το πάθος και την ανικανοποίητη ανάγκη και μετά οι ρόλοι αντιστρέφονται και το κορίτσι εκτοξεύει λέξεις ορμητικές προς τον Νικολή. Οι δυο εραστές συναντιούνται μία τελευταία φορά και ξεκαθαρίζουν γιατί είναι μαζί κι ας μην ενώνονται, πια, τα σώματα και οι αναπνοές τους. Μαζί-ποτέ!
Ο Μπιμπής και η Μπακλέση μεταφέρουν με απίστευτη ακρίβεια τον παιδικό, νεανικό, ενήλικο έρωτα και μαζί όλη την ατμόσφαιρα, τη νοοτροπία της εποχής των χαρακτήρων τους. Η συγκίνηση εναλλάσσεται με το χιούμορ και το πάθος με τη γαλήνη και όλα αυτά κάτω απ’ τ’ αστέρια. Οι δυο πρωταγωνιστές έχουν απίστευτη χημεία μεταξύ τους, ο ρυθμός της παράστασης αμείωτος. Τα πάντα δημιουργούνται -σχεδόν- εκ του μηδενός και αυτό είναι το νόημα της θεατρικής πράξης. Γι’ αυτό και το σκηνικό -καρέκλες καφενείου σκορπισμένες και ένα ξύλινο έπιπλο- είναι απλό, διότι εκφράζει τα ερείπια και τη ερημιά του εσωτερικού κόσμου των ηρώων. Το ίδιο και οι φωτισμοί και οι μουσικές σφήνες. Η παράσταση «Οι κάτω απ’ τ’ αστέρια» έχει όλα όσα θέλει ο θεατής: συγκίνηση, χιούμορ, έρωτα.
Ταυτότητα παράστασης
«Οι κάτω απ’ τ’ αστέρια»
Κείμενο: Τηλέμαχος Τσαρδάκας
Σκηνοθεσία: Άρτεμις Γρύμπλα, Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς
Φωτισμοί: Σεσίλια Τσελεπίδη
Ερμηνεύουν: Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Παραστάσεις: Δευτ., Τρ. 9.15μ.μ.[έως 28/12]
Εισιτήρια: 15, 12 ευρώ
Το θέατρο λειτουργεί σαν Covid free χώρος με 100% πληρότητα
