«Άρης»: Σε ξέρω…

«Άρης»: Σε ξέρω…
Το Gazzetta παρακολούθησε τον μονόλογο για τη ζωή και τη δράση του Άρη Βελουχιώτη στον τεχνοχώρο «Cartel». Σπουδαία ερμηνεία από τον Τάσο Σωτηράκη.

Μια ιστορία θα σας πω, ένα παραμύθι, όχι σαν αυτά που μας λέγαν παιδιά, αλλά σαν αυτά που μας έμαθαν τα βουνά, τα λαγκάδια, οι αετοφωλιές και η Ιστορία. Κάπως έτσι ξεκινά, συνεχίζει, τελειώνει και αρχίζει ξανά η ιστορία του Άρη Βελουχιώτη. Θα μπορούσε να ναι παραμύθι. Θα μπορούσε… Δεν είναι όμως, δεν ήταν. Για δύο λόγους: δεν είχε ευτυχισμένο τέλος και δεν έχει τελειώσει ακόμη. Ρομαντικό; Ναι. Αφελές; Ίσως. Η διαπίστωση όμως είναι πέρα για πέρα αληθινή και ζωντανή. Το όνομα που έγινε αγώνας, αδελφός, αίμα, κρίμα, φως και σκοτάδι, το όνομα που τραγουδήθηκε και πέρασε στη ξαφνική μάχη των πολεμιστών-ποιητών, που έγινε «Το υστερόγραφο της δόξας», σύμφωνα με τον Γιάννη Ρίτσο, τα μπαρουτοκαπνισμένα αποσιωπητικά, το μεγάλο λάθος, πάθος, η μεγάλη νίκη και η μεγάλη ήττα. Τα παραμύθια λένε τις μεγαλύτερες αλήθειες γιατί γράφονται με τα αθώα μάτια των παιδιών και στην περίπτωση του Άρη τα παιδιά είδαν πριν απ’ αυτόν και μετά απ’ αυτόν. Ο Ρίτσος στην ποιητική του πρόζα δίνει το στίγμα του ανθρώπου, του συμβόλου Άρης:

-Τον ξέρεις τον Άρη;
-Ναι, μου λέει. Τον ξέρω.

Αν, λοιπόν, σας ρωτήσουν το ίδιο, να απαντήσετε «ναι» κι ας τον μισείτε, ας τον λατρεύετε. Αξίζει να δείτε τον μονόλογο του «Άρη» στον «Cartel Τεχνοχώρο». [photo credits: Δήμητρα Ψυχογυιού]

Ένα πρόσωπο, πολλά πρόσωπα

Η Σοφία Αδαμίδου (σ.σ έφυγε πρόωρα από τη ζωή στις 12 Ιουνίου 2021) έγραψε τον μονόλογο και το ένα πρόσωπο, ο ένας λόγος, έγιναν πολλά πρόσωπα, πολλά λόγια, πολλές σκέψεις, συναισθήματα, στοχασμοί. Το κείμενο προσεγγίζει το ιστορικό πρόσωπο Άρης Βελουχιώτης με την ασφάλεια της απόστασης του χρόνου, αλλά και με την εντιμότητα της ανθρώπινης περιέργειας. Τόσο η συγγραφέας, όσο και ο σκηνοθέτης Βασίλης Μπισμπίκης δεν θέλησαν να μείνουν στο σύμβολο του αγώνα, στο σύμβολο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Θα ήταν ανούσιο, διότι η συμβολοποίηση συνήθως φέρνει την εξιδανίκευση και τη λήθη. Ο ανθρώπινος παράγοντας μπαίνει στην άκρη και όλα μεγεθύνονται αφύσικα. Η περιέργεια, λοιπόν, είναι αυτή που φέρνει στο προσκήνιο τον άνθρωπο-αγωνιστή Άρη Βελουχιώτη. Το πώς και το γιατί στη δράση, την αντίδραση, στο συναίσθημα, είναι που αποκαλύπτουν το ιστορικό πρόσωπο χωρίς να του συγχωρούν τίποτα και χωρίς να ξεχνούν αυτά που κατάφερε. Πάνω σε αυτή τη γραμμή περπάτησε και περπατά η παράσταση που από το 2017 κέρδισε την προσοχή και το χειροκρότημα του κοινού. Η παράσταση δικαιώνει τη γενική αποστολή της τέχνης, αφού δεν διδάσκει, δεν υποδεικνύει. Εξηγεί -τουλάχιστον προσπαθεί- αυτό που συμβαίνει και συνέβη τότε και αφού καθαρίσει το τοπίο αφήνει τον θεατή να αποφασίσει. Να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.

σκηνή από παράσταση Αρης

Μπροστά στον λαό

Ο θεατής που θα βρεθεί στον τεχνοχώρο «Cartel» δεν μπορεί να μην πάει με τον Τάσο Σωτηράκη που υποδύεται τον Άρη Βελουχιώτη. Ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, παρά τον θάνατο του, συνεχίζει να βρίσκεται στην επικαιρότητα, στα στόματα και στις σκέψεις, άλλοτε με αναθεματικό τρόπο και άλλοτε με δοξολογικό-υμνητικό τρόπο. Ο Άρης «περπατά» ανάμεσα μας και μας κοιτά, προσπαθεί να καταλάβει αν κάτι έμεινε από τα χρόνια του αίματος, της επανάστασης, των κανονιών, του βουνού. Όταν θα σταθεί μπροστά στον καθρέφτη, στον λαό, στο κοινό, θα εξομολογηθεί, θα βγάλει τον «τελευταίο» του λόγο προς εμάς. Σε αυτή την ατμόσφαιρα, σε αυτή την υποβλητική, επιβλητική, συνθήκη ο Σωτηράκης απευθύνεται με πάθος και αμεσότητα στους θεατές. Η αγωνία του, το βλέμμα του, οι λυγμοί του, τα ξεσπάσμα του, οι ψίθυροι, όλα είναι αληθινά και σε καθηλώνουν, σε υποχρεώνουν να τον ακούσεις. Εδώ παίζει ρόλο η κινησιολογία (Αγγέλα Πατσέλη). Ο τρόπος που κινείται ο Σωτηράκης φανερώνουν έναν άνθρωπο κουρασμένο, μα και ανυποχώρητο, θαρραλέο, τραυματισμένο ψυχικά. Τα σκηνικά-κοστούμια από την ομάδα Cartel συμβαδίζουν με την εποχή και τον χώρο του Άρη και οι φωτισμοί του Λάμπρου Παπούλια ακολουθούν τον ήρωα σε όλα τα μονοπάτια του. Η μουσική της παράστασης ανήκει στο μεγαλύτερο μέρος της στους «Villagers of Ioannina City» (Το τραγούδι «Άρη μου», σε στίχους Αγλαΐας Κλάρα, μελοποίησε και ερμηνεύει η Ερωφίλη. Το μουσικό κομμάτι της έναρξης και του τέλους είναι του Βασίλη Καραγιάννη) και ταιριάζει στο ύφος και τον ρυθμό του μονολόγου (λίγο πιο δυνατή σε ορισμένα σημεία). Ο Σωτηράκης κατάφερε να εντοπίσει την ψυχή του Βελουχιώτη και από κει να φτάσει στον άνθρωπο Βελουχιώτη. Τα λάθη του παρουσιάζονται (συμφωνία Βάρκιζας, κομματική πειθαρχία, δήλωση), τα επιτεύγματα του (ανατίναξη γέφυρας Γοργοπόταμου), η απόγνωση, η πίστη στο κόμμα, στον αγώνα, η θλίψη, η οργή, όλα στο σώμα, στο πρόσωπο και στον λόγο του Τάσου Σωτηράκη.

Ταυτότητα παράστασης

Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης
Στον ρόλο του Άρη, ο Τάσος Σωτηράκης
Συγγραφέας: Σοφία Αδαμίδου
Ο ηθοποιός Θοδωρής Τσουανάτος και ο μικρός Πέτρος Φλωράκης «έδωσαν» τις φωνές τους.
Σκηνικά – κοστούμια: Ομάδα Cartel.
Μουσική: Villagers of Ioannina City (VIC). Το τραγούδι «Άρη μου», σε στίχους Αγλαΐας Κλάρα, μελοποίησε και ερμηνεύει η Ερωφίλη. Το μουσικό κομμάτι της έναρξης και του τέλους είναι του Βασίλη Καραγιάννη.
Κινησιολογία: Αγγέλα Πατσέλη
Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας
Επιμέλεια video: Ηλίας Φλωράκης
Ειδικά Εφέ: Προκόπης Βλασερός
Φωτογραφίες: Δήμητρα Ψυχογυιού
Σκίτσο αφίσας: Γιώργος Γούσης
Σχεδιασμός αφίσας: Νικολέτα Διολή
Εκτέλεση Παραγωγής: Φαίη Τζήμα
Υπεύθυνη Επικοινωνίας Cartel Τεχνοχώρου: Mαρίκα Αρβανιτοπούλου

Info
Ημέρες παραστάσεων: Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή
Ώρα έναρξης: 18:00
Διάρκεια: 80'
Εισιτήρια: 12 ευρώ (γενική είσοδος), 8 ευρώ (φοιτητικά, άνω των 65, ανέργων και ΑμεΑ).
Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr/tickets/theater/cartel/aris

Σημαντική ενημέρωση
Ο Cartel Τεχνοχώρος θα λειτουργεί κάθε Σάββατο και Κυριακή ως αμιγώς covid free κλειστός χώρος, μόνο για εμβολιασμένους και νοσήσαντες με πιστοποιητικό σε ισχύ (180 ημέρες μετά τον πρώτο θετικό έλεγχο).
Κάθε Παρασκευή θα είναι μεικτός χώρος, δηλαδή για όσους έχουν κάνει rapid test με διάρκεια 48 ωρών, εμβολιασμένους και νοσήσαντες, και με πληρότητα 50%.

*Αστυνομική ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης ή διαβατήριο είναι απαραίτητα προκειμένου να διενεργείται έλεγχος ταυτοπροσωπίας.