Αυτοί το στήσανε!

Όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώ τον πρώτο λόγο να τον έχουν τα γεγονότα. Η ιστορία. Αυτή που γράφουν οι άλλοι κυρίως, κάποιες φορές κι αυτή που έγραψε η παλιοπαρέα μου, στις καθιερωμένες πια «ρετρό ιστορίες της Τρίτης» ή στα -εσχάτως δημοσιευμένα- «ρετρό ακούσματα της Πέμπτης». Στο άρθρο που διαβάζετε τώρα, πάντως, είναι μία από τις ελάχιστες φορές όλα αυτά τα χρόνια που θα καταχραστώ πλήρως τη φιλοξενία της γκαζέτας για κάτι πιο προσωπικό. Για μια αναφορά στην παρουσίαση του πρώτου μου βιβλίου...

Η αλήθεια είναι πως μετά την υπερένταση των τελευταίων εβδομάδων για την προετοιμασία της εκδήλωσης, ακόμα νιώθω ...άδειος. Δυσκολεύομαι να γράψω, κάποιες στιγμές δυσκολεύομαι και να σκεφτώ. Νιώθω σαν κάτι τύπους που κοροϊδεύω, που πιστεύω πως επειδή δεν μπορούν να κάνουν δυο πράγματα μαζί, σκοντάφτουν όταν περπατάνε και ταυτόχρονα μασάνε τσίχλα. ίσως και γι΄ αυτό τελικά να αποφεύγω τις τσίχλες, χωρίς ωστόσο ουσιαστικό αποτέλεσμα. Λίγο πριν καθίσω στο γραφείο για να προετοιμάσω τούτο το «πόνημα», εκ της απροσεξίας μου λίγο έλειψε να με πατήσει αυτοκίνητο. Δεν με πάτησε...

Δεν γλίτωσε κανείς άλλος, δηλαδή, εκτός από εμένα. Και τον φουκαρά τον οδηγό που θα τραβιόταν τζάμπα...

Το Σάββατο, στο βιβλιοπωλείο «Ιανός», έγινε η εν Αθήναις παρουσίαση του βιβλίου μου με τίτλο «Είναι στημένο». Παρόντες ήταν πολλοί και από διάφορα σημεία εκκίνησης. Συγγενείς, φίλοι, παλιοί και νέοι συνεργάτες, φίλοι της στήλης, φίλοι του βιβλίου. Και στο πάνελ, μαζί με τον υπογράφοντα, μια ετερόκλητη παρέα τεσσάρων ...παλιόφιλων, δύο εκ των οποίων γνώρισα εκεί. Κι όμως, πλέον τους νιώθω παλιόφιλους, παρότι ντράπηκα να ζητήσω ακόμα και τα τηλέφωνά τους! Μια διευκρίνιση: δεν τους θεωρώ «παλιόφιλους» εξαιτίας όσων -καλών λόγων κυρίως- είπαν για το βιβλίο μου, αλλά γιατί ο τρόπος που προσέγγισαν τον «Μίλτο» μου ήταν ίδιος με αυτόν που τον προσέγγισαν οι άλλοι, οι -εξ αρχαιοτάτων χρόνων- παλιόφιλοι. Την ανάλυση αυτής της άποψης, θα μου επιτρέψετε να την κρατήσω για τον εαυτό μου.

Οι δύο παλιόφιλοι του πάνελ ήταν ο Θανάσης Ασπρούλιας και ο Χρύσανθος Τάσσης. Ο πρώτος ήταν λογικό και αναμενόμενο να βρίσκεται εκεί. Ο παλιός συνάδελφος, με τον οποίο κάναμε μαζί τα πρώτα μας βήματα στο χώρο της δημοσιογραφίας, τυχαίνει να είναι και ο ένας εκ των δύο εκδοτών μου (ο άλλος είναι ο Βασίλης Παπαθεοδώρου - σλουρπ, σλουρπ). Η παρουσία του δεύτερου ήταν μια καινοτομία των εκδόσεων Εμβιπή (MVPublications). Ήταν πιθανότατα ο πρώτος ήρωας μυθιστορήματος που παρουσιάστηκε στο κοινό. Πρόκειται για τον αγαπημένο Παππού των ρετρό ιστοριών μου, ο οποίος έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και στο βιβλίο μου.

Οι δύο νέοι «παλιόφιλοι» του πάνελ δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις στο ευρύ κοινό. Ο δικός μας άνθρωπος, ο μπλόγκερ της γκαζέτας, Μάνος Αντώναρος, και ο ...αγαπούλας πρόεδρος της γνωστής τηλεοπτικής διαφήμισης και αγαπημένος ηθοποιός, Τάκης Σπυριδάκης. Και μόνο που βρέθηκα ανάμεσά τους, πριν καν πουν οτιδήποτε, είχα αρχίσει να ιδρώνω (περιέργως, και μέσα από τα μάτια).

Επειδή αυτή η στήλη δεν κρατάει ποτέ μυστικά και ...κακίες, όσοι δεν καταφέρατε να βρεθείτε το Σάββατο στον «Ιανό», μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρουσίαση στο βίντεο που ακολουθεί. Ελπίζω να μη βαρεθείτε. Εμείς, πάντως, καλά περάσαμε!

Μέχρι να ξεχάσω αυτή τη μέρα και να πάψω να ελπίζω στην επόμενη, εγώ, ο Μίλτος, να ΄μαι καλά...

Υ.Γ. Περισσότερα για το μυθιστόρημά μου, «Είναι στημένο», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εμβιπή (MVPublications) με υπογραφή Χρήστου Ελευθερίου, μπορούμε να πούμε στην ιστιοσανίδα μου στο φέισμπουκ.