Οι αντίπαλοι της «γαλανόλευκης»

Οι «διψασμένοι» διοργανωτές

Την τελευταία φορά που φιλοξένησε μεγάλη διοργάνωση, η Τουρκία, έχοντας τη φόρα της «οικοδέσποινας», κατάφερε να φτάσει μέχρι και τον τελικό του Ευρωμπάσκετ (σ.σ. ήττα στον τελικό του 2001 από τη Γιουγκοσλαβία). Έκτοτε δεν έχει καταφέρει πολλά, τερματίζοντας στην 6η θέση στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, όπου επίσης είχε συναντηθεί με την Ελλάδα στην πρώτη φάση, ενώ στο πρόσφατο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας έφτασε μέχρι την οχτάδα, όπου κι αποκλείστηκε από ελληνικά χέρια.

«Πρώτα βιολιά» για την ομάδα του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς είναι οι NBAers Χινταγέτ Τούρκογλου (Ράπτορς) και Ερσάν Ιλιασόβα (Μπακς), αν και δεν αποκλείεται, εν αντιθέσει με το Ευρωμπάσκετ του 2009, στην αποστολή για το Παγκόσμιο να βρίσκεται αυτή τη φορά κι ο Μέμο Οκούρ των Τζαζ.

Κατάταξη στη FIBA: 8η θέση

Το πάντα υπολογίσιμο Πουέρτο Ρίκο

Αν το Πουέρτο Ρίκο είχε την ευκαιρία να γράψει μία «χρυσή» σελίδα στην ιστορία του, αυτή ήταν στους τελευταίους Παναμερικανικούς, όπου κρίθηκαν τα «εισιτήρια» για τα παρκέ της Τουρκίας και τους οποίους φιλοξένησε. Έμεινε, όμως, με την χαρά, αφού ηττήθηκε στον τελικό από τη Βραζιλία. Σε μεγάλη διοργάνωση δεν έχει καταφέρει ποτέ να μπει στα μετάλλια (4η θέση στο Μουντομπάσκετ του 1990), ενώ τα τελευταία χρόνια δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το ιδιαίτερο (6η θέση τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, 17η θέση στο Μουντομπάσκετ του 2006). Παρόλα αυτά, είναι μία ομάδα που μπορεί να κάνει τη ζημιά σε όποιον «μείνει» στην ιστορία και δεν προσέξει το παρόν.

Η παρουσία του Κάρλος Αρόγιο, που, έπειτα από το περσινό του πέρασμα από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, επέστρεψε φέτος στο ΝΒΑ με τη φανέλα των Χιτ, ξεχωρίζει μπροστά από τον -άλλοτε παίκτη του Ιωνικού Νέας Φιλαδελφείας- Λάρι Αγιούσο, από τον Χουάν Χοσέ Μπαρέα των Μάβερικς κι από τον Ντάνιελ Σαντιάγκο της Εφές Πίλσεν.

Κατάταξη στη FIBA: 10η θέση

Πήρε wild card, θα είναι και... wild;

Η Ρωσία από το πρώτο σκαλί του βάθρου στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας βρέθηκε στην 7η θέση σε αυτό της Πολωνίας το 2009 και παραλίγο κι εκτός Μουντομπάσκετ. Παίρνοντας, όμως, στα χέρια της μία από τις τέσσερις wild cards, θα είναι κι αυτή παρούσα στο μεγάλο ραντεβού, ευελπιστώντας πως η πορεία της δε θα εξακολουθήσει να είναι φθίνουσα. Με τον Αντρέι Κιριλένκο των Τζαζ στο πλευρό της, δεν αποκλείεται και να τα καταφέρει...

Ο «ΑΚ-47», λόγω προσωπικού προβλήματος δεν είναι παρών στην Πολωνία, όμως, έχει δηλώσει πως θα ενισχύσει την προσπάθεια της χώρας του στα παρκέ της Τουρκίας. Ξεχωρίζουν επίσης οι Κριάπα (τραυματίας στο Ευρωμπάσκετ), Φριντζόν, Μπίκοφ και Μόνια, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει... καθιερώσει και τους νατουραλιζέ, αρχικά με τον Τζέι Αρ Χόλντεν της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που στην Ισπανία το 2007 της είχε χαρίσει το χρυσό μετάλλιο, κι εν συνεχεία με Κέλι ΜακΚάρτι της Κίμκι.

Κατάταξη στη FIBA: 17η θέση

Η... πρώην του Καζλάουσκας

Στο Παγκόσμιο του 2006 με τον Γιόνας Καζλάουσκας στον πάγκο της έψαχνε το κάτι παραπάνω. Είχε την ατυχία, όμως, να πέσει πάνω στην Ελλάδα στη φάση των «16». Το προσεχές καλοκαίρι στην Τουρκία η Κίνα θα προσπαθήσει να ψάξει και πάλι την αξιοπρεπή εμφάνιση, ώστε να επιβεβαιώσει σε όλους την άνοδό της, αλλά κι ότι η ήττα της από το Ιράν στον τελικό των πρόσφατων Πανασιατικών ήταν τυχαία.

Μόνη δικαιολογία για το ασημένιο μετάλλιο μπορεί να θεωρηθεί η απουσία του τραυματία Γιάο Μινγκ, ο οποίος θα μείνει εκτός ΝΒΑ τη φετινή χρονιά, λόγω της επέμβασης στο αριστερό του πόδι. Η Κίνα, πάντως, έχει ακόμη έναν NBAer να υπερηφανεύεται γι' αυτόν και δεν είναι άλλος από τον Γι Γιανλιάν των Νετς.

Κατάταξη στη FIBA: 9η θέση

Χωρίς... Ντρογκμπά, χωρίς τίποτα

Δεν έχει δώσει ποτέ το «παρών» σε Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν έχει σημειώσει νίκη τις άλλες δύο φορές που αγωνίστηκε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1982, 1986). Σε αυτές τις λίγες λέξεις συνοψίζεται το βιογραφικό της Ακτής Ελεφαντοστού, η οποία ετοιμάζεται για την τρίτη της παρουσία σε Μουντομπάσκετ. Η ομάδα δεν έχει την εξέλιξη με αυτή του ποδοσφαίρου του Ντιντιέ Ντρογκμπά και της παρέας του και πολύ δύσκολα θα μπορέσει να απειλήσει κάποια από τις υπόλοιπες χώρες του ομίλου. Όχι όταν στον τελικό των Παναφρικανικών χάνει από την Ανγκόλα, που, με τη σειρά της, χάνει απ' όλους στις υπόλοιπες διοργανώσεις.

Ο πιο γνωστός παίκτης της είναι ο Πάπε Αμαγκού, τον οποίο γνωρίσαμε πέρυσι στην Καβάλα, πριν βρεθεί φέτος στη γαλλική Ροάν.

Κατάταξη στη FIBA: 40ή θέση