ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Τώρα είναι στο χέρι του

Τώρα είναι στο χέρι του

Τώρα είναι στο χέρι του

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για τη μεγάλη αξία της νίκης στο Ολυμπιακό Στάδιο και τη μετάλλαξη του Άρη σε «γεμάτη» ομάδα. 

Υπό διαφορετικές συνθήκες, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ο Άρης έβγαλε με τον πλέον ανώδυνο τρόπο μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, στη διάρκεια της οποίας ανατράπηκε το οργανόγραμμα της εταιρίας (σε αθλητικό επίπεδο), δοκιμάστηκε επίσης και στις δύσκολες καταστάσεις που επέβαλε ο ευρωπαϊκός αποκλεισμός. Η αλήθεια είναι όμως ότι πέτυχε πολλά περισσότερα, γιατί βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας έχοντας παίξει... έναν καλό αγώνα. Για την ακρίβεια, δύο ημίχρονα. Το πρώτο στον χθεσινό αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ και το δεύτερο στην πρεμιέρα του Πρωταθλήματος με τη Λαμία. 

Αν ο Άρης αξιολογήσει σωστά τον εαυτό του θα αντιληφθεί ότι συγκέντρωσε αυτούς τους δέκα βαθμούς κινούμενος περίπου στο 50% σε επίπεδο αγωνιστικής ετοιμότητας, δίχως βασικά στοιχεία στο παιχνίδι του όπως είναι η συνέπεια στη διάρκεια του αγώνα, χωρίς επίσης την πληθώρα επιλογών που θα του προσφέρουν πλέον οι τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις. Βάσει συνθηκών, οι πρώτες τέσσερις αγωνιστικές θα μπορούσαν να είχαν προσθέσει ένα σωρό προβληματισμούς, τελικώς όμως συνέβη το αντίθετο. Του έδωσαν τον αέρα της ήρεμης διαχείρισης της όμορφης κατάστασης που έχει δημιουργήσει. Δηλαδή, της βαθμολογικής απόστασης από τους άμεσους αντιπάλους του. 

Πριν πάμε στην κατάσταση που διαμόρφωσε μετά τις μεταγραφές και την εικόνα της πλήρους ομάδας που παρουσιάζει, είναι τεράστια η αξία της νίκης επί του Παναθηναϊκού. Αυτή θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί με μεγαλύτερη άνεση αλλά λίγο η έλλειψη αποτελεσματικότητας στο πρώτο ημίχρονο και η αντίστοιχη της ηρεμίας στις 1-2 φάσεις στο δεύτερο έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Το στοιχείο του «σκοτώνω», που έλεγαν και οι παλιοί, δεν το διαθέτει (σήμερα) ο Άρης, αλλά οφείλει να το αποκτήσει. Δηλαδή, δεν παίρνει το 100% από το δικό του καλό διάστημα, αλλά προσφέρει ανάσες ζωής στον αντίπαλο. Το ματς με τον Παναθηναϊκό θα μπορούσε να είχε τελειώσει στο πρώτο 45πτο, για να αποφευχθεί αυτό το… κορώνα γράμματα στο δεύτερο, όπου επίσης (θα) μπορούσε να είχε γυρίσει μπούμερανγκ. 

Στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό είδαμε επίσης ότι 1) τελικά ο Τζέιμς Τζέγκο έχει και κάθετη πάσα, οπότε κακώς οι επικριτές του βιάστηκαν να τον βγάλουν άχρηστο και αμέτοχο στη δημιουργία της ομάδας, 2) ο Ντάνιελ Μαντσίνι μπορεί να προσφέρει περισσότερα απ’ όσα ήδη έχει δώσει και δεν αναφέρομαι τόσο στο γκολ όσο στον γενικό τρόπο λειτουργίας του στο γήπεδο στο πρώτο ημίχρονο, 3) ο καλός Ματίγια μπορεί να αλλάξει την εικόνα αυτής της ομάδας, 4) ο Λόπεθ λειτουργεί καλύτερο για το σύνολο σε σχέση με τον Μπράουν Ιντέγε αλλά δεν παίρνει  μπάλες στην περιοχή. Το δικό του πρόβλημα λογικά θα λυθεί με την ουσιαστική ενσωμάτωση του Ματέο Γκαρσία καθώς ο Αργεντίνος έχει την αίσθηση του γκολ, θα απασχολεί άμυνες και θα δημιουργεί χώρους στον Ισπανό. 

«ΓΕΜΑΤΗ» ΟΜΑΔΑ 

Μεγαλύτερη αξία έχει το αύριο και στη προκειμένη περίπτωση οι τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις θωρακίζουν την ομάδα και καλλιεργούν περισσότερο τον εσωτερικό ανταγωνισμό. Ο Άρης ενισχύθηκε στις θέσεις που πραγματικά πονούσε, αλλά το επίπεδο ανταπόκρισης των τελευταίων επενδύσεών του θα φανεί στην πορεία του Πρωταθλήματος. Ο Γιοχάν Μπεναλουάν είναι παίκτης πολλών παραστάσεων, σκληροτράχηλος, έχει τα στοιχεία που λείπουν από την κεντρική γραμμή άμυνας του Άρη. Υπάρχουν όμως και ερωτηματικά. Το βασικότερο είναι ότι πέρυσι αγωνίστηκε μόλις 50 λεπτά, σε σημείο να συμπεράνει κανείς ότι αυτή τη συνεργασία την έχει περισσότερο ανάγκη ο Τυνήσιος. Αυτή τη στιγμή ο Άρης έχει πέντε στόπερ (Ροζ, Δεληζήσης, Ντάτκοβιτς, Μπαγκαλιάνης και Μπεναλουάν), γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα χρησιμοποίησης του Ροζ και στο δεξί άκρο της άμυνας όπου ο Εμάνουελ Σάκιτς δείχνει ότι δεν νιώθει άνετα αγωνιζόμενος σ’ αυτή τη θέση ενώ ο Ντάνιελ Σούντγκρεν (μέχρι πρότινος) ήταν παροπλισμένος. Προσωπική άποψη, θα είναι λάθος να κάψει το χαρτί του Ντάτκοβιτς. 

Το δύσκολο κομμάτι για τον Άκη Μάντζιο έχει να κάνει με τη διαχείριση του υλικού και ειδικά σε θέσεις όπου διαπιστώνεται πληθώρα επιλογών, όπως για παράδειγμα στον άξονα της μεσαίας γραμμής με τους Ματίγια, Τζέγκο, Λούκας Σάσα και Κάτσε. Ο πρώτος είναι δημιουργικός, οι άλλοι τρεις διακρίνονται για την ανασταλτική ικανότητά τους και γενικώς στη συγκεκριμένη θέση θα υπάρξει έντονος ανταγωνισμός. Στις… καθυστερήσεις της μεταγραφικής περιόδου οι «κίτρινοι» προσπαθούν να ικανοποιήσουν το απωθημένο τους με τον Μπρούνο, αλλά αυτή η υπόθεση παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. 

Ανταγωνισμό θα νιώσει και ο Κριστιάν Λόπεθ με την άφιξη του Ξάντε Σίλβα. Ο Πορτογάλος πήγε στην Αγγλία ως ακραίος επιθετικός, αλλά στη Γουέστ Χαμ χρησιμοποιήθηκε στην κορυφή της επίθεσης. Ωστόσο, η ικανότητα του να αγωνιστεί και στις τρεις θέσεις της επίθεσης προσφέρει τη δυνατότητα των επιλογών στον Άκη Μάντζιο ο οποίος ήθελε τρίτο φορ διότι μέχρι στιγμής ο Λόπεθ δεν φθάνει στο σημείο να πετύχει γκολ, ενώ δεν υπάρχει ικανοποίηση από το επίπεδο ανταπόκρισης του Δημήτρη Μάνου.  

Καταλήγοντας, αυτές οι δύο εβδομάδες που μεσολαβούν μέχρι τον αγώνα με τον Απόλλωνα Σμύρνης είναι απολύτως σημαντικές για να αυξηθεί το επίπεδο ετοιμότητας της ομάδας και κυρίως να διορθώσει το μεγαλύτερο αγωνιστικό πρόβλημά της. Τα έντονα σκαμπανεβάσματα που έχει στην απόδοσή της, την… κοιλιά που παρουσιάζει στα τελευταία 20-25 λεπτά του αγώνα, σε σημείο να «αναζητείται» εντός του αγωνιστικού χώρου αλλά και τη δημιουργία στο σετ παιχνίδι.
...