Ο Γιώργος Δώνης για Παναθηναϊκό και όχι μόνο, στο #ΜένουμεΣπίτι του gazzetta! (vid)

Ο Γιώργος Δώνης για Παναθηναϊκό και όχι μόνο, στο #ΜένουμεΣπίτι του gazzetta! (vid)

Gazzetta team
Ο Γιώργος Δώνης για Παναθηναϊκό και όχι μόνο, στο #ΜένουμεΣπίτι του gazzetta! (vid)

bet365

O Γιώργος Δώνης μας έκανε... ποδαρικό στον Μάιο και για δύο ώρες φιλοξενήθηκε στο facebook live του Gazzetta.gr! Έφτιαξε τις ιδανικές του ενδεκάδες, μίλησε για τον Παναθηναϊκό, αλλά και για τα χρόνια του σε ΑΕΚ, ΠΑΟΚ. Τι είπε για το Κύπελλο με την Λάρισα και τις θητείες του σε ΑΠΟΕΛ και Σαουδική Αραβία!

Αναλυτικά όσα είπε ο Γιώργος Δώνης:

Για το πώς θα επανέλθουν στην κανονικότητα οι παίκτες από ψυχολογικής άποψης: «Η ψυχολογική διαχείριση είναι το πιο σημαντικό, πέρα από το αθλητικό. Οι ποδοσφαιριστές θα μπουν σε μια διαδικασία που θα έχει άγχος. Έχουμε στην ομάδα έναν άνθρωπο που ασχολείται με αυτό κι έχω ήδη μιλήσει μαζί του. Οι παίκτες θα χρειαστούν έναν χρόνο για να αρχίσουν να νιώθουν περισσότερο ασφαλείς. Οι πρώτες δύο με τρεις εβδομάδες θα είναι σημαντικές για να χτίσουμε την ψυχολογία μας αν τα πράγματα πηγαίνουν καλά».

Για την καλύτερη 11αδα με παίκτες που έχει συνεργαστεί ως προπονητής στο παρελθόν: «Σάχα στο τέρμα, Παπασταθόπουλος, Νταμπίζας ή Ντιγκάο στο κέντρο της άμυνας, Βενετίδης, Αλ-Σαχράνι στα μπακ, Κατσουράνης, Αλ-Φάρατζ στα χαφ, δεκάρι τον Σκόκο, στους εξτρέμ Ελ Μαντόσερι, και Αλ Νταβσάρι από την Αλ Χιλάλ και σέντερ φορ τον Μήτρογλου».

Για την καλύτερη 11αδα συμπαικτών του: «Βάντσικ, Γεωργιάδης του Σάββα, Χέντρι, Ουζουνίδης, Λε Σο, Αποστολάκης, Μαραγκός, Δώνης, Γεωργιάδης του Χαραλάμπους, Μπορέλι, Βαζέχα».

Για την Αλ Χιλάλ: «Έζησα πράγματα που δεν μπορούσα να τα φανταστώ. Αυτόν τον ενάμιση χρόνο εκεί ήταν από τους καλύτερους στην καριέρα μου αναφορικά με όσα είδα».

Για το τι κοιτάει σε μια νέα ομάδα που αναλαμβάνει: «Στην ομάδα που αναλαμβάνω το πρώτο πράγμα που μελετάω είναι το dna της ομάδας. Το ποδόσφαιρο που αρέσει στον κόσμο και μετά κοιτάζω την κατάσταση που παραλαμβάνω. Αξιολογούμε το υλικό που έχουμε και μετά ξεχωριστά τον κάθε ποδοσφαιριστή για να σκεφτώ πως μπορεί να βελτιωθεί και πως μπορώ να τον διαχειριστώ σαν προσωπικότητα δίνοντας του συγκεκριμένους στόχους ώστε έπειτα από τρεις μήνες να μπορέσουμε να πάμε ένα βήμα παρακάτω. Μετά προσπαθώ να συνδέσω όλα αυτά σε ομαδικό επίπεδο και στο τέλος της σεζόν παραδίδω στην ομάδα την αξιολόγηση και το πλάνο για να χτίσουμε την επόμενη σεζόν. Ο πρώτος χρόνος στον Παναθηναϊκό ήταν πολύ ιδιαίτερος για μας. Έπρεπε να βρούμε παίκτες μικρούς σε ηλικία και έπρεπε να προσαρμοστώ πάνω στο υλικό. Τη δεύτερη σεζόν ήθελα να πάω σε ένα άλλο επίπεδο. Το επίπεδο που φανταζόμουν το φτάσαμε, ανεξάρτητα αν κάποιος το αξιολογεί διαφορετικά ως προς τη θέση μας. Τον τρόπο παιχνιδιού θεωρώ πως τον φτάσαμε εκεί που θέλαμε».

Για το rotation: «Ακόμα και σε μεγάλες ομάδες είναι αδύνατο να υπάρχουν 20 ισάξιους παίκτες. Το σημαντικό είναι η προπόνηση. Ο ποδοσφαιριστής γίνεται δυνατός αθλητικά. Μέσα από τη διαδικασία των τριών ματς την εβδομάδα οι παίκτες γίνονται πολύ πιο δυνατοί. Για μένα δεν είναι σημαντικό το rotation, αλλά πώς να εξελίξεις τους ποδοσφαιριστές σου για να αντέξουν τα τρία παιχνίδια την εβδομάδα».

Για την 11αδα που θαύμαζε να βλέπει είτε ως φίλαθλος, είτε ως παίκτης, είτε ως προπονητής: «Όταν παίξαμε με την Μπαρτσελόνα όταν ήμουν στον ΑΠΟΕΛ θυμάμαι ότι κάποια στιγμή γύρισα στον Αγγελίνα να του πω κάτι, όταν έβλεπα τον Μέσι, μετά από ένα δευτερόλεπτο είχε εξαφανιστεί. Το ίδιο και με τον Ρονάλντο. Γινόταν σέντρα και τον έβλεπες έξω από την περιοχή και δεν μπορούσες να αντιληφθείς πως πέρναγε τους αντιπάλους. Κάποιοι παίκτες είναι φαινόμενα. Δεν μου είναι εύκολο να βγάλω μια 11αδα. Σπουδαία επίσης ομάδα ήταν ο Άγιαξ που αντιμετωπίσαμε με τον Παναθηναϊκό. Από τερματοφύλακες θα έβαζα τον Σαργκάνη, κεντρικούς αμυντικούς τον Κυράστα και τον Μανωλά, αριστερό μπακ τον Ζόρντι Άλμπα και δεξιά τον Ντάνι Άλβες, κεντρικά χαφ τον Κασεμίρο και τον Μόντριτς, στα άκρα Νεϊμάρ, Μπαπέ, Μέσι δεκάρι και μπροστά τον Ρονάλντο».

Για τον προπονητή που τον έχει επηρεάσει περισσότερο: «Δεν μπορώ να πω ότι είχα κάποιον στο μυαλό μου. Οι πιο οργανωτικοί παίκτες στον Παναθηναϊκό ήμουν εγώ και ο Γεωργιάδης του Χαραλάμπους. Πάντα είχαμε στο μυαλό μας τι θα κάνουμε μετά το ποδόσφαιρο και πρόσεχα τι προπόνηση κάναμε με κάθε προπονητή. Όταν πέρασαν τα χρόνια αυτό που είχαν πει για τον Δανιήλ ότι ήταν 100 χρόνια μπροστά, πραγματικά το πιστεύω. Πρέπει να δίνεις βαρύτητα σε αρκετά πράγματα όταν αξιολογείς προπονητές. Μπορεί να εξελίσσουν παίκτες, άλλοι μπορεί να διαχειρίζονται τις μεγάλες προσωπικότητες. Για μένα ο μέσος όρος όλων των πραγμάτων που μπορεί να κάνει ένας προπονητής βγάζει τον καλό πραγματικά προπονητή. Εγώ θαυμάζω τον Βενγκέρ στην εξέλιξη των νεαρών ποδοσφαιριστών, τον Αντσελότι για τη διαχείριση των μεγάλων προσωπικοτήτων, τον Γκουαρδιόλα για την ανάπτυξη παιχνιδιού. Εγώ όμως επιλέγω τον Μπρένταν Ρότζερς γιατί αυτά που παρουσιάζει έχουν αρχή μέση και τέλος στα επίπεδα των μέσων όρων. Ο τρόπος που επηρεάζει τις ομάδες του είναι υψηλός. Έβλεπα πράγματα σε αυτόν που τα έκανε και στη Λίβερπουλ και στη Σουόνσι με κατοχή της μπάλας 70%. Ο Γκουαρδιόλα βοηθήθηκε από την Μπαρτσελόνα στην εξέλιξή του και πήρε πράγματα από τον Κρόιφ. Επίσης κορυφαίο μυαλό προπονητικό ήταν ο Μίχελς».

Για τα ματς που έχει ως σημείο αναφοράς και πως είχε αντιδράσει στο γκολ του Βαζέχα στο Άμστερνταμ: «Ήμουν ο πρώτος που πανηγύρισα. Ο πρώτος που κατάλαβα ότι η μπάλα μπήκε στα δίχτυα. Δεν ξέρω καν που πήγα να πανηγυρίσω. Τώρα σημαντικά ματς. Σίγουρα τα παιχνίδια των ημιτελικών με τον Αγιαξ, το πρώτο παιχνίδι μου ως προπονητής στο Champions League με την Μπαρτσελόνα και επίσης ένα άλλο παιχνίδι που δεν μπορώ να ξεχάσω ήταν πως χάσαμε την πρόκριση στον τελικό του Champions League της Ασίας».

Για το πότε ένιωσε μεγαλύτερο άγχος: «Δεν συγκρίνεται ο ποδοσφαιριστής με τον προπονητή. Το άγχος του προπονητή είναι μεγαλύτερο. Πρέπει να οργανώσεις και επίσης η δική σου η δουλειά εξαρτάται από άλλους παρότι έχεις προετοιμάσει τους παίκτες με τον καλύτερο τρόπο. Ακόμα και άγχος να έχεις αυτό δεν πρέπει να περνάει στους παίκτες σου. Πρέπει να τους στηρίξεις και μέσα στο ματς και στο ημίχρονο».

Για την περίοδο που ανέλαβε την ΑΕΚ και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε: «Το 2008 ήμουν 38 ετών. Είχα φύγει από την ΑΕΛ. Είχα όρεξη, αλλά ήμουν ανώριμος να διαχειριστώ πράγματα και μου τύχανε πολλά πράγματα. Έφυγαν παίκτες, έφυγε ο πρόεδρος μετά… Ήταν μεγάλο παράσημο σίγουρα αυτό που είπε ο Ριβάλντο, ότι οι προπονήσεις μας ήταν στο ίδιο επίπεδο με την Μπαρτσελόνα. Είχαν φύγει πολλοί παίκτες όμως και όσοι ήρθαν μετά ήταν αρχές Αυγούστου. Εγώ με τον Ντέμη Νικολαΐδη έχω εξαιρετική σχέση. Τον θεωρώ ποδοσφαιράνθρωπο. Σε ό,τι αφορά τις ιδέες του θα τον εμπιστευόμουν με κλειστά μάτια. Η ΑΕΚ είχε κάνει προσπάθεια να με φέρει πιο νωρίς. Ο Ντέμης νόμιζε ότι είχε ρήτρα και είχε πάρει τον Πηλαδάκη τηλέφωνο. Τότε είχα απαντήσει ότι δεν μπορούσα να αφήσω την ομάδα στα μέσα της σεζόν. Έπρεπε να με είχε προετοιμάσει πως είναι οι συνθήκες στην ομάδα. Το έβλεπα, και δεν το λέω υποτιμητικά, σαν σκαλοπάτι για να πάω στην Αγγλία στην Championship. Τώρα που είμαι πιο ώριμος μπορώ να διαχειριστώ πιο εύκολα τέτοιες καταστάσεις. Όταν καλλιεργείς το μυαλό σου και εξελίσσεσαι σε βοηθά να πας σε ένα άλλο επίπεδο. Γι’ αυτό με βλέπετε τώρα πιο ώριμο και ήρεμο στις αντιδράσεις μου. Γιατί συναντάω πράγματα που έχω ξαναζήσει. Το σημαντικό είναι και από την αποτυχία να βγεις κερδισμένος. Οι προπονητές πρέπει να έχουμε τη βαλίτσα έτοιμη. Το θέμα είναι ότι μέσα από την αποτυχία, παρά το θυμό σου, να καταλάβεις τι έκανες λάθος και να γίνεσαι καλύτερος».

Για το ματς με τον Θρασύβουλο στη Φυλή και αν έχει ξαναζήσει τέτοιο παιχνίδι: «Όχι δεν μου έχει ξανασυμβεί. Και θα μπορούσαμε και να είχαμε χάσει. Πρώτη φορά στην καριέρα μου που από 3-0 δεν πήρα νίκη».

Για το όνειρο να προπονήσει στην Championship: «Φέτος στενοχωρήθηκα πάρα πολύ. Όταν θα πάω σε interview δεν θα τη χάσω τη δουλειά. Είχα την πρόσκληση από τη Χάντερσφιλντ και την απέρριψα. Δεν γινόταν διαφορετικά. Δεν μου ήταν εύκολο να παρατήσω την ομάδα μου μέσα στη σεζόν. Πρέπει να είναι ειδικές συνθήκες, να πάρεις το ok από την ομάδα. Πέρυσι τον Απρίλιο η ομάδα που πήγε ο Λουτσέσκου, η Αλ-Χιλάλ, μου έκανε πρόταση να επιστρέψω. Για 2,5 μήνες, 2,5 εκατομμύρια… Το χρονικό σημείο με τη Χάντερσφιλντ ήταν δύσκολο. Ήταν μέσα στον Αύγουστο, έχοντας μόλις τελειώσει προετοιμασία. Μου ήταν δύσκολο πολύ. Ήταν λίγο πριν το ματς με τη Λαμία, αμέσως με την έναρξη της σεζόν. Δεν είχα την πρόταση να πω ότι θα συζητήσω με τον Παναθηναϊκό. Μου είχαν ζητήσει να πάω στην Αγγλία να μιλήσουμε και να επιλέξουν από τρεις προπονητές. Για μένα το να προπονήσω στην Αγγλία και στην Championship ήταν πάντα το όνειρό μου. Ακόμα και σε μεσαία ομάδα θα μπορώ να παράγω έργο και να με οδηγήσουν μετά κάπου αλλού».

Γιατί είναι πρόκληση η Championship: «Χθες είχαμε ένα σεμινάριο και μίλαγα διαδικτυακά σε 500 προπονητές στην Ελλάδα. Ένας προπονητής μπορεί να είναι υψηλού επιπέδου, αλλά δεν μπορεί να σκεφτεί ότι θα γίνει προπονητής αμέσως σε μια πολύ μεγάλη ομάδα. Θα πρέπει να έχει στο μυαλό του ότι θα προπονεί παίκτες μεσαίας δυναμικότητας και να χτίζεις. Θα πρέπει λοιπόν να είσαι ρεαλιστής. Εγώ σκεφτόμουν πως αν έχω κάνει ένα καλό CV, τότε αυτό μπορεί να σου δώσει τη δυνατότητα να βρεις μια ομάδα στην Championship, η οποία μπορεί να είναι το ταβάνι ενός Έλληνα προπονητή. Δεν θα φοβόμουν ποτέ να αντιπαρατεθώ με έναν οποιοδήποτε προπονητή. Το θέμα είναι η καταγωγή σου. Όταν ακούν Έλληνα προπονητή, δεν σε έχουν σε καμία εκτίμηση λόγω του επιπέδου του ποδοσφαίρου. Εγώ δεν είχα ποτέ ατζέντη».

Για τους καλύτερους προπονητές που έχει αντιμετωπίσει: «Ποτέ δεν αισθανόμουν ότι είμαι ο ισχυρός. Μόνο η ΑΕΚ ήταν σε καλύτερο επίπεδο στην αρχή της, αν και μετά υπήρξαν διαφοροποιήσεις όπως είπα και πριν. Σε όλες τις άλλες ήμουν σε κατάσταση ειδικών συνθηκών. Αν εξαιρέσω τη φετινή σεζόν, γιατί στην ΑΕΚ άντεξα για λίγους μήνες, όλες τις άλλες χρονιές ήμασταν πιο συντηρητικοί. Σαν ιδέες μου άρεσε ο Βαλβέρδε γιατί έβλεπα παιχνίδι υψηλής έντασης με πίεση στον αντίπαλο κάτι που τότε στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν ήταν συνηθισμένο. Υπάρχουν ιδέες με ένα συγκεκριμένο μοτίβο στο πως αναπτύσσεται ο Ολυμπιακός φέτος. Έβλεπα καλά πράγματα από τον ΟΦΗ φέτος στον πρώτο γύρο και πολύ καλή αμυντική συμπεριφορά από τον Καρέρα όταν πήρε την ΑΕΚ. Επίσης μεγάλη δυσκολία να αντιμετωπίσεις τον Λουτσέσκου. Ήξερες ότι η ομάδα του ήταν συμπαγής. Μπορεί να μην σε εντυπωσίαζε, αλλά οι παίκτες ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν μέσα στο γήπεδο. Από Έλληνες προπονητές με τον Σάββα τον Παντελίδη είχαμε καλές… συγκρούσεις».

Για το ποιοι παίκτες έχουν βελτιωθεί στον Παναθηναϊκό και για το ελάττωμα της ομάδας: «Υπάρχουν παίκτες που δεν ήταν στο προσκήνιο όταν ξεκινήσαμε. Σίγουρα ο πρωτοεμφανιζόμενος Μπουζούκης γιατί δεν τον ήξερε κανείς. Έβαλε σωστή βάση την πρώτη χρονιά. Η δεύτερη δεν είναι η καλύτερη, αλλά για μένα δεν είναι τόσο σημαντική η απόδοση. Στα δύο χρόνια όμως έχει βάλει 60 ματς στην πλάτη του. Πέρυσι έπαιζε πιο εσωτερικά, φέτος έπαιζε στην άκρη. Αλλά μπορεί να πάει στο μέλλον στον άξονα στη φυσική του θέση, να γίνει καλύτερος αθλητικά και να γίνει αργότερα ηγέτης της ομάδας. Επίσης τον Τάσο τον Χατζηγιοβάνη δεν πίστευα ότι θα έφτανε εκεί. Θέλει ειδική διαχείριση και στον τρόπο που του δίνεις τις εντολές. Πρέπει να βελτιώσει τα πατήματα στην περιοχή και τα τελειώματα. Αν κάποιος δει που ήταν ο Διούδης, ο Πούγγουρας, ο Μαυρομάτης, ο Ινσούα, ο Γιόχανσον, ο Κουρμπέλης, ο Δώνης πριν δύο χρόνια θα το καταλάβει. Ή τον Μακέντα. Αυτό που έχει παίξει ρόλο είναι ότι μου δίνεται η δυνατότητα να σκεφτώ ένα επίπεδο παραπάνω. Μίλαγα για πρωταθλητρισμό όχι ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά από άποψης πνευματικής νοοτροπίας. Τώρα τι θα μπορούσαμε να λύσουμε με μαγικό ραβδί; Δεν είμαστε εύκολοι στα τελειώματα των φάσεων. Είμαστε η πρώτη ομάδα στην κατηγορία που βάζει την μπάλα μέσα στην περιοχή. Έχουμε κάνει δουλειά στη δημιουργία των κινήσεων, αλλά νομίζω ότι για να μπορέσουμε να φτάσουμε στο καλό επίπεδο των παλιών ετών δεν μπορούμε να φτάσουμε όπως είμαστε αυτή τη στιγμή».

Για τον σχεδιασμό της επόμενης σεζόν εν μέσω κορονοϊού: «Είναι σημαντικό ο πρόεδρος, ο τεχνικός διευθυντής και ο προπονητής να καθορίσουν το πλάνο. Εμείς έχουμε 7 με 8 συμβόλαια δανεικών ή που λήγουν. Μπορεί σημαντικό ποσοστό της ενδεκάδας να μην υπάρχει του χρόνου. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για σχεδιασμό αν δεν δούμε το επόμενο διάστημα. Μπορεί η ζημιά να θεωρείται μεγάλη, αλλά και πάλι σε αυτό το κομμάτι ο προγραμματισμός να μπει σε πρώτο πλάνο για να μπορέσουν να κινηθούν όλες οι ομάδες. Ειλικρινά δεν μπορώ να πω τίποτα για την επόμενη σεζόν. Με ρωτάνε αν θα είμαι στον Παναθηναϊκό. Έχω κάνει υποχωρήσεις που δεν θα τις έκανα πουθενά στον Παναθηναϊκό. Το θέμα είναι αν μπορείς να πηγαίνεις ένα επίπεδο παραπάνω. Και σε αυτό το κομμάτι θα είναι σημαντική η επόμενη χρονιά. Τα είχα διαφορετικά στο μυαλό μου, έκατσε και η πανδημία… Όταν κάναμε το τριετές πλάνο ήμουν με τον Πιεγκμπονσάντ, με τον Νταμπίζα και ότι σε βάθος χρόνου θα άλλαζε η διοίκηση. Το σημαντικό είναι ότι έχει επανέλθει η σταθερότητα οικονομικά και η ομάδα έχει επανέλθει γενικά. Θα πρέπει να περάσει ένα διάστημα 30 ημερών για να πούμε περισσότερα πράγματα για την επόμενη σεζόν».

Για τις καλύτερες ομάδες που έχει δει στην Ελλάδα: «Καλή ομάδα ήταν ο Παναθηναϊκός που έφτασε στους ημιτελικούς του Champions League. Επίσης καλή ήταν η ομάδα της ΑΕΚ του Μπάγεβιτς».

Για τα ματς που θα ξαναέπαιζε: «Θα ξανάπαιζα τη ρεβάνς με τον Άγιαξ. Ο Χουάν στο κομμάτι της διαχείρισης είναι ένας από τους καλύτερους που έχω ζήσει. Εγώ θυμάμαι ότι παρακαλούσα να έχω καλό αντίπαλο γιατί δεν θα μπορούσε να μας σταματήσει. Έτσι προετοιμαζόμασταν με άγνοια κινδύνου. Όταν είχε έρθει το διπλό στο Άμστερνταμ, ίσως έπρεπε να είχαμε έρθει σε περισσότερο κίνδυνο. Βέβαια υπήρχαν και συγκυρίες δύσκολες. Έλειπε και ο Γεωργιάδης του Σάββα και ο Μαρίνος Ουζουνίδης και δεχθήκαμε πολύ νωρίς γκολ. Οπωσδήποτε θα έπαιζα ξανά το παιχνίδι του Champions League της Ασίας. Θα έτρωγα την μπάλα, θα την έβγαζα μόνος μου έξω».

Για το κομμάτι της τακτικής: «Πάντα προσπαθείς να προετοιμάσεις ένα τέλειο παιχνίδι με τέλειο σχεδιασμό. Εγώ έχω διαφοροποιήσει πολλά πράγματα από τότε που ξεκίνησα την προπονητική. Θεωρούσα ότι έπρεπε να έχω ένα σταθερό πλάνο. Τώρα επειδή έχει εξελιχθεί το ποδόσφαιρο. Δεν θα πω ένα συγκεκριμένο σύστημα που μου αρέσει. Είμαι λάτρης των κινήσεων των παικτών μέσα στο γήπεδο. Εμένα πλέον μου αρέσει να υπάρχει μια μεικτή χρήση. Αν κάποιος αναλύσει τον φετινό Παναθηναϊκό, στην ανάπτυξή του είναι 4-3-3 με καθαρό εξάρι. Πάντα υπάρχει ένα πλάνο να απομονώσεις το εξτρέμ. Επίσης μου αρέσει να έχουμε ένα-δύο με τους πλάγιους μπακ και αυτό μου αρέσει να έχουν ανάποδο πόδι. Επίσης μου αρέσει να βάζω παίκτες ανάμεσα στις γραμμές για να χαλάω την άμυνα της αντίπαλης ομάδας. Πολλές φορές στην προπόνηση θα βάλω παίκτες σε άλλους χώρους γιατί μπορεί να ζητήσω από ένα μπακ να συγκλίνει ως αμυντικός χαφ. Για μένα τρία πράγματα είναι τα πιο σημαντικά. Ο έλεγχος χώρου παικτών, η απόφαση και η εκτέλεση. Ο καλός παίκτης στην Ευρώπη έχει μέσο όρο 0,33 τσεκαρίσματα το δευτερόλεπτο. Τζέραρντ και Λάμπαρντ είχαν 0,66. Αυτό εγώ προσπαθώ με τους συνεργάτες μου να το διδάξουμε. Τι επιλογές μπορεί να έχεις. Την κοντινή ή την μακρινή πάσα στους αμυντικούς και πάει λέγοντας. Αυτό προσπαθούμε να το πάμε ένα βήμα παραπάνω. Ο παίκτης αν το βάλει στο μυαλό του και πειθαρχήσει θα υπάρξει εξέλιξη. Φυσικά και το ταλέντο του καθενός παίζει ρόλο. Αλλά υπάρχουν παίκτες που να μην είχαν το υψηλό ταλέντο αλλά να έκανα σπουδαία καριέρα. Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να τα ενώσεις στην προπόνηση και να τα πας παραπάνω. Δεν υπάρχουν μαγικά ραβδιά, υπάρχει η δουλειά και η επανάληψη σε βελτιώνει. Όλοι κάνουμε σκάουτινγκ και μελετάμε, αλλά πρέπει να έχεις διαφορετικά δεδομένα πάντα για να εκπλήξεις. Πρέπει να έχεις μελετήσει τον αντίπαλο και να έχεις δώσει προοπτική στους παίκτες. Στον Παναθηναϊκό έχουμε φτάσει σε καλό επίπεδο σε αυτό το κομμάτι. Στην Ελλάδα ασχολούμαστε με μια φάση, με μια εκτέλεση. Το πρώτο που πρέπει να σταματήσει επιτέλους είναι να απαγορευτούν οι δηλώσεις στους παράγοντες. Είτε για άλλες ομάδες, είτε για παίκτες είτε για δικαστές. Όποιος κάνει δήλωση να έχει -3 βαθμούς και 200.000 ευρώ πρόστιμο. Υπάρχουν πουθενά αυτά σε άλλη χώρα; Δεν είναι υπεύθυνη η Σούπερ Λιγκ για το αν θα παίξουμε ποδόσφαιρο, αλλά το κράτος και οι ειδικοί. Γιατί και εμείς θέλουμε να προστατεύσουμε την υγεία μας. Εύχομαι κάποια στιγμή να καταφέρουμε να χαρούμε το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Εγώ το αγαπάω το ποδόσφαιρο και τους παίκτες. Μια από τις μεγαλύτερές μου χαρές στον Παναθηναϊκό είναι αυτό που έκανα για όλους τους παίκτες να το κάνω και για τον γιο μου».

Για το τι πήγε λάθος στον Παναθηναϊκό: «Στον ΠΑΟΚ ήμουν επιτυχημένος ή αποτυχημένος; Αν μπείτε να δείτε τη χρονιά του ΠΑΟΚ, βγήκε τότε δεύτερος με μόνο 4 ήττες. Θέλετε να πούμε την ενδεκάδα; Αν δει κάποιος πόσοι νέοι παίκτες έκαναν ντεμπούτο μαζί μου... Αν ήταν κάτι αποτυχία ήταν ο αποκλεισμός από τη Ραπίντ Βιέννης. Στο πρωτάθλημα όμως θεωρώ πως είχαμε μια επιτυχημένη χρονιά. Με το υλικό εκείνο, εκεί που φτάσαμε ήταν ικανοποιητικό. Δεν μπορούσε να πάει παραπάνω. Είχα υπογράψει με τον Βρύζα, με χαμηλό μπάτζετ 5 εκατομμυρίων. Έπειτα μπήκε ο κύριος Σαββίδης, αλλά έβλεπα ότι θα αποχωρούσα τότε από τον ΠΑΟΚ. Στον Παναθηναϊκό τώρα στα δύο χρόνια το περσινό ήταν συγκυριακό. Μας είχε συμβεί κάτι στον δεύτερο γύρο με γρίπη που μας είχε επηρεάσει πάρα πολύ. Ήμασταν μερικοί μια βδομάδα στο νοσοκομείο. Είχα 40 πυρετό έξι μέρες. Είχα φύγει από το νοσοκομείο για να δω το παιχνίδι με τη Λαμία. Αποκλειστήκαμε στα πέναλτι, αλλά με διαφορετικές συνθήκες θα είχαμε περάσει το εμπόδιο της Λαμίας και το κύπελλο επίσης θέλει εύνοια. Φέτος και δεν ήταν ευνοϊκή η συγκυρία. Ήμασταν στα καλά μας και είχαμε τέσσερα σερί ντέρμπι ανά τρεις μέρες. Φέτος αποκλειστήκαμε γιατί ήταν καθοριστικό το πρώτο ματς και με σκορ 2-0 εναντίον σου με τον ΠΑΟΚ είναι δύσκολο. Στη ρεβάνς ήρθε νωρίς το γκολ. Σκεφτείτε αν είχαμε κάνει το 1-0 με τον Χατζηθεοδωρίδη στο τετ-α-τετ. Αλλά στο ποδόσφαιρο δεν μπορείς να μιλάς με υποθέσεις».

Για τον λόγο που το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα δεν κρατάει τις σωστές προσωπικότητες για υγιή πρότζεκτ: «Μπορεί να το συντηρεί η ίδια η κοινωνία μας. Η πραγματικότητα είναι ότι όταν θα βρεθούν άνθρωποι με καλές προθέσεις και καλά μυαλά και θα διαχειριστούν ένα πρότζεκτ, στην ΑΕΛ για παράδειγμα. Πρέπει να διανέμεις ξεκάθαρους ρόλους και να υπάρχει επικοινωνία. Όλοι θα πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και μετά να γνωρίζουμε τους ρόλους του καθένα και να ξέρουμε πως θα διαχειριστούμε τα πράγματα. Στην ΑΕΛ είχε γίνει ένα γκέτο γύρω από την ομάδα, όπως και την πρώτη χρονιά στον Παναθηναϊκό. Υπάρχουν πολύ καλά μυαλά στην Ελλάδα. Όταν έφυγα από την ΑΕΛ για την ΑΕΚ μου είχε πει ο Πηλαδάκης ότι θα έφτιαχνε το γήπεδο και να έμενα άλλα δέκα χρόνια. Ωστόσο ήταν θέμα επιλογής. Τότε για το οτιδήποτε γινόταν ήμασταν τέσσερις άνθρωποι γύρω από την ομάδα. Πρέπει όμως να υπάρχει μόνιμη επικοινωνία και ξεκάθαροι ρόλοι».

Για τον πιο ευφυή ποδοσφαιριστή με τον οποίο έχει συνεργαστεί: «Κατσουράνης σίγουρα. Δεν τον είχα πετύχει στα καλά του αλλά είχε πολύ μυαλό. Ήξερε να παίζει και ως κεντρικός αμυντικός και να κατεβάζει την μπάλα. Ο Ζαχίντ επίσης στον Παναθηναϊκό, που ο τρόπος που κινείται και γνωρίζει από ποια πλευρά είναι ο αντίπαλος είναι απίστευτος. Λέω στον Μπουζούκη να τον κοιτάει. Ο Κάρλος Εντουάρντο επίσης. Ο τρόπος που θα πατήσει περιοχή χωρίς η αντίπαλη τετράδα να το καταλάβει. Ο Κλέιτον επίσης. Ο Έλντερ επίσης στην ΑΕΛ από αμυντικούς. Από τον Ηλυσιακό μέχρι τον Παναθηναϊκό πάντα οι παίκτες με θυμούνται και αυτό με ευχαριστεί. Οι ποδοσφαιριστές πρέπει να καταλαβαίνουν τον προπονητή, αλλά πρέπει να γίνεται και το αντίστροφο. Η φύση της δουλειάς μας δεν είναι απλά μπείτε και παίξτε. Ο προπονητής εξαντλεί την ενέργειά του σε πάρα πολλά θέματα και κάποιες στιγμές αδειάζουν οι μπαταρίες. Εκεί χρειάζεται ένα περιβάλλον γύρω του για να ξαναγεμίσει τις μπαταρίες του».

Για τη μεταγραφή που δεν βγήκε, για τη μεταγραφή low-budget που αποδείχθηκε αποκάλυψη και για τη μεταγραφή που χάλασε: «Για τον Φετφατζίδη, ο Νίκος φοβόταν ότι είχε περάσει πολλά χρόνια στον Ολυμπιακό. Στην ΑΕΛ είχαν γίνει εξαιρετικές μεταγραφές. Ο Σαρμιέντο για τα δεδομένα τότε βοήθησε στην εξέλιξη της ομάδας. Επίσης σπουδαία μεταγραφή ήταν ο Ζουράφσκι. Τώρα εξαιρετική μεταγραφή ήταν ο Μπαζίσκι στον Ατρόμητο. Στην Αλ Χιλάλ υπήρχαν πολλά λεφτά. Τώρα… βατόμουρο είναι δύσκολο».

Για το ποιος παίκτης Έλληνας από το τωρινό πρωτάθλημα θα μπορούσε να παίξει στην Premier League: «Δεν είναι τόσο εύκολο γιατί δεν παίζουν πολλοί Έλληνες. ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Παναθηναϊκός και Άρης. Αν εξαιρέσεις τον Παναθηναϊκό οι άλλες ομάδες δεν έχουν τόσους Έλληνες. Στον ΠΑΟΚ σίγουρα ο Γιαννούλης μπορεί να κάνει καριέρα, από τον Ολυμπιακό ο Τσιμίκας. Υπάρχουν παιδιά που μπορούν να κάνουν καριέρα αλλά θα δυσκολεύονταν να πάνε στην Premier League. Θα πρέπει να έχουν τους μέσους όρους που λέγαμε πολύ ανεβασμένους. Γιατί αλλιώς δεν θα προχωρήσουν σε τέτοια μεταγραφή. Αυτός που θα μπορούσε με τα στοιχεία που έχει τα αθλητικά είναι ο Τάσος ο γιος μου. Αν δεν είχε τόσους συχνούς τραυματισμούς, γιατί τον πήγαν πίσω αυτά τα πράγματα».

Για συμπαίκτες του από τη δεκαετία του 90’ που θα τους έβαζε τώρα στην ενδεκάδα: «Βαζέχα και Σαραβάκο σίγουρα. Και τον Μαραγκό. Είναι η αδυναμία μου».

Για το αν αναθεώρησε τακτικά πράγματα φέτος και αν η εικόνα του Παναθηναϊκού στα φιλικά ξεγέλασε: «Δεν ήταν μόνο τα φιλικά. Εγώ έτριβα τα μάτια μου στην προετοιμασία. Είχαμε τους περσινούς 11 με καμία μεταγραφή. Και πέταγαν στα φιλικά και στην προπόνηση. Ίσως ο καθένας είχε δημιουργήσει και ένα προσωπικό κίνητρο. Έρχονταν σκάουτς, υπήρχε ενδιαφέρον για διάφορους παίκτες από ομάδες του εξωτερικού και αυτό τους έδινε μεγάλη ένταση στην προετοιμασία. Όταν φτάσαμε στην έναρξη του πρωταθλήματος είχαμε και μια υπεροψία. Περιμέναμε τον ΟΦΗ ότι θα κάναμε μια καλή νίκη και εκεί ήρθε το πρώτο χτύπημα μετά τη Λαμία. Τα μεγάλα χτυπήματα ήταν με ΟΦΗ και Άρη. Του Άρη δεν έγινε με την τακτική προσέγγιση της προετοιμασίας. Παίξαμε με τριάδα για ασφάλεια. Έπειτα μαζευτήκαμε με τον Ολυμπιακό και τον Πανιώνιο και επανήλθαμε στην τακτική προσέγγιση του καλοκαιριού. Δεχόμασταν τρανζίσιον από δικές μας στημένες φάσεις. Διορθώσαμε πράγματα στο τρανζίσιον και στη δημιουργία με σταθερότητα. Ίσως η σταθερότητα του μυαλού μας έβαλε στον σωστό δρόμο ξανά.

Για το αν τον επηρέασε η ιστορία με την Χάντερσφιλντ: «Δεν επηρεάζομαι από μεγάλα συμβόλαια. Έχω ζήσει πολλά στη ζωή μου. Όταν παίζουμε με Λαμία και Λεβαδειακό, χωρίς να υποτιμώ τις ομάδες, έχω περισσότερο άγχος από τα μεγάλα παιχνίδια. Σίγουρα η εικόνα η δική μου βγαίνει μέσα στο γήπεδο. Όταν διαχειριζόμουν το στρες μου στο ίδιο επίπεδο, τότε η ομάδα μπήκε στα… μικρά παιχνίδια και τα κέρδισε όλα. Άλλοι προπονητές είναι κινητικοί στον πάγκο, ή κάποιος άλλος ακίνητος και να δέχεται κριτική. Το να δίνεις κάθε λεπτό οδηγία δημιουργεί προβλήματα. Αλλά βλέποντας τον Σιμεόνε, τον Γκουαρδιόλα, τον Μουρίνιο έχουν διαφορετικά στυλ ο καθένας. Σπουδαίο επίσης είναι και το coaching. Στη μελέτη δηλαδή με το τεχνικό σου επιτελείο και μέσω της τεχνολογίας να δώσεις τις οδηγίες και να τις μεταφέρεις στους παίκτες σου. Ωστόσο χωρίς να υπάρχει υπερπληροφόρηση γιατί σου… καίει τον εγκέφαλο».

Για το πώς ζει τον Τάσο που παίζει στο εξωτερικό: «Πάντα θα του πω πράγματα. Όχι τόσο τακτικά ή τεχνικά γιατί εγώ μπορεί έχω μια ιδέα, αλλά να τον μπερδέψω. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην δω το παιχνίδι του και να μην δω όλες τις επαφές του με την μπάλα. Θα με ρωτήσει, θα με συμβουλευτεί. Και στην Στουτγκάρδη και στη Ρεμς πάντα θα συζητήσουμε κάποια πράγματα. Επειδή ο Τάσος είχε έναν τραυματισμό, με πήραν ο προπονητής, με τον τεχνικό διευθυντή και τον αντιπρόεδρο, τους είπα ότι δεν ήθελα να επέμβω αλλά τους ρώτησα αν πιστεύουν ότι ο Τάσος μπορεί να κάνει μεγάλη καριέρα ως σέντερ φορ. Και τους είπα ότι ο Τάσος είναι παίκτης με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Μου ειπώθηκε ότι αυτό έγινε κατ’ ανάγκη. Τους είπα εγώ ότι θα έπρεπε να δουν τον τρόπο που να τον διαχειριστούν. Μακάρι κάποια στιγμή να είμαστε όλη στην ίδια ομάδα (σ.σ. γέλια)».

Για το πώς φαντάζεται τον Παναθηναϊκό και τον ίδιο σε τρία χρόνια: «Θα ήθελα ο Παναθηναϊκός να είναι δυνατός οικονομικά σε επίπεδα του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού. Είναι δύσκολος ο συνδυασμός του Παναθηναϊκού αυτή τη στιγμή, δηλαδή να εξυγειένεται και ταυτόχρονα να εξελίσσεται. Εγώ δεν ξέρω πως θα είναι το δικό μου μέλλον. Εγώ αισθάνομαι ότι έχω κάνει το καθήκον μου στον Παναθηναϊκό. Δεν το έχω ολοκληρώσει, αλλά αυτό που είχα στο μυαλό μου αισθάνομαι ότι το έχω κάνει το καθήκον μου και με το παραπάνω. Τώρα για το που θα φτάσω δεν μπορώ να πω κάτι».

Για το τι θέλει να κάνει ακόμα ως προπονητής για να αισθάνεται πλήρης εκτός από το όνειρό του να προπονήσει στην Championship: «Πριν ένα διάστημα στα αποδυτήρια έλεγα ότι νιώθω γεμάτος. Ότι μπορεί κάποιος να βλέπει ότι ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να πάρει κάποιον τίτλο, αλλά νιώθω τόσο μεγάλη ικανοποίηση που βλέπω ποδοσφαιριστές που αν δεν βρίσκονταν στον δρόμο μας να μην είχαν φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Τους έχει δημιουργηθεί μια βάση για να πάνε ψηλότερα. Όταν νιώθω ότι επηρεάζω έναν παίκτη στην εξέλιξή του, αισθάνομαι τεράστια ικανοποίηση που δεν είναι το ίδιο όπως το να πάω σε μια ομάδα ή να πάρω κάποιον τίτλο. Είναι πολύ δημιουργική διαδικασία. Τώρα στις δημιουργικές ηλικίες υποδομής δεν θα μπορούσα να το κάνω. Προτιμώ να δημιουργούν άλλοι κάποια πράγματα και μετά να τους περιλαμβάνω εγώ και να τους εξελίσσω. Είναι μια μεγάλη φιλοδοξία να βρεθώ με τον Παναθηναϊκό σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης».

Μάθε πού θα δεις ζωντανά όλους τους αγώνες σήμερα μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

SUPERLEAGUE NEWS FEED