Παναθηναϊκός: Μπαλάρα, πεντάρα, Τριφυλλάρα και η... μόνιμη κατάρα!

Μία ποδοσφαιρική παράσταση που δεν ήθελες να τελειώσει. Ένα ασταμάτητο σφυροκόπημα, ένα πάρτι ενενήντα λεπτών, το οποίο είχε τα πάντα. Πέντε γκολ, μπαλάρα, τέρματα με ατομική ποιότητα αλλά και καταπληκτικές ομαδικές συνεργασίες(δεν έχει σχέδιο που έγραφαν και κάποιοι... μυστήριοι στο προηγούμενο ποστ) από τον Παναθηναϊκό του Τζέικομπ Νίστρουπ που συνεχίζει να οδηγεί την κούρσα του φετινού πρωταθλήματος, βγάζοντας ξεκάθαρη αντίδραση μετά την ήττα στο Φάληρο.

Στο βράδυ της Πέμπτης όπου το 2-1 ήταν μαγική εικόνα και στο σημερινό απόγευμα όπου σκόρπισε τον Αστέρα Τρίπολης με πεντάρα που κι αυτή... λίγη ήταν!

Σε αμφότερες τις αναμετρήσεις, το Τριφύλλι έπιασε τον αντίπαλο από τον λαιμό, τον έκλεισε στην εστία του από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό, του έκρυψε την μπάλα και τον διέλυσε ποδοσφαιρικά. Με την Μπόρατς δεν μπήκαν, με τους Αρκάδες μπήκαν.

Η ποιότητα της απόδοσης η ίδια ήταν και κάποια στιγμή σε αυτή την άμπαλη χώρα, καλό θα είναι να καταλάβουμε την διαφορά της απόδοσης με το αποτέλεσμα. Υπάρχουν και τα βράδια στο ποδόσφαιρο όπου είσαι πολύ καλός και απλά δεν αξιοποιείς την υπεροχή σου.

Δεν σημαίνει πως ήσουν κακός, ούτε είναι δουλειά του προπονητή(για παράδειγμα) σε καταστάσεις με παίκτη παραπάνω(τρεις φορές σήμερα μέχρι το 3-1) να δίνει την μπάλα στον ελεύθερο παίκτη για να τελειώσει σωστά η φάση.

Και μιας και είπαμε, μιλήσαμε για ένα βράδυ που είχε τα πάντα. Μετά την μπαλάρα, την πεντάρα, την Τριφυλλάρα, να σου και η... μόνιμη κατάρα, αυτό το ρημάδι το σύννεφο που έχει αυτή η ομάδα από πάνω της το μεγαλύτερο διάστημα μίας σεζόν. Να μην μπορείς να χαρείς όσο το θέλεις και του πρέπει.

Ο Ουναί συναντήθηκε με την ατυχία, σε μία ανύποπτη φάση έπαθε ζημιά στον δικέφαλο και η μαγνητική της Δευτέρας θα δείξει το μέγεθος του προβλήματος. Τα πράγματα δεν είναι καλά, δεν υπάρχει αισιοδοξία, δεν φαίνεται μια απλή θλάση. Μακάρι να γίνει μια ωραία ευχάριστη έκπληξη, μια ανατροπή των δεδομένων. Δεν συζητάμε πόσο μεγάλο πλήγμα θα είναι η απουσία του Μαροκινού παιχταρά, όσο και αν είναι το διάστημα που θα τον στερηθεί ο Παναθηναϊκός. Μικρό ή μεγάλο. Και εκεί που πας να σκεφτείς πως μπορεί να χάνεις τον παικταρά αλλά υπάρχε άλλος πιο νεαρός τοπ παίκτης, ο Γιάγκουσιτς, πάρτον κάτω κι αυτόν. Απίθανα πράγματα. Πραγματικά...

Επιστρέφοντας στα ευχάριστα της βραδιάς.

Ο Παναθηναϊκός από το πρώτο λεπτό ήταν ισοπεδωτικός. Σκόραρε από στατική φάση για να ανοίξει τον δρόμο της νίκης. Πρώτο γκολ για τον καθηγητή της άμυνας, Στέφαν Ντε Φράι.

Είδε τον Λουζά να κάνει το καλύτερό του παιχνίδι, να βγάζει πράγματα που τα έχει, όπως την ουσία στη δημιουργία και ένα φοβερό αριστερό πόδι. Δύο ασίστ και ένα γκολ. Έβγαλε αντίδραση μετά το γκολ μείωσης από το πουθενά και μέσα σε δύο λεπτά ξαναηρέμησε με το 3-1 του Ντέσερς. Γκολ από αυτά που έχει το... iso. Κίνηση στο όριο του offside, πέρασμα στον κίπερ και γκολ.

Πέτυχε γκολάρα ομαδική, όπως και το τρίτο, με σουτάρα του Καλάμπρια έξω από την περιοχή. Έβαλε και κερασάκι στη τούρτα με εξαιρετική μετάβαση και γκολ του Τεττέη με το κεφάλι.

Δεν σταμάτησε να παίζει, δεν σταμάτησε να ψάχνει το γκολ, χόρτασε μπάλα τον κόσμο του και ήταν καταπληκτικός.

Και είχε και τον μόνιμο mvp να κυριαρχεί, να έχει ασίστ, να... αλωνίζει στη μεσαία γραμμή, να κάνει τα πάντα. Κινγκς Κάνγκουα, τι παιχτάρα είσαι αγόρι μου! Όλα τα προηγούμενα χρόνια όσοι δεν είχαν Πινέδα παρακαλούσαν να βρουν κάποιον σαν κι αυτόν. Αν συνεχίσει έτσι ο Αφρικανός, όσοι δεν τον έχουν, είναι πιθανό να τον αναφέρουν ως παράδειγμα.

Ο Παναθηναϊκός, πάντως, το καλοκαίρι έκανε μεγάλο... κόλπο(όλα θα ειπωθούν στην ώρα τους) και τον έντυσε στα πράσινα...