Αυτό το είδαμε για πρώτη φορά τόσο πολύ στον Ολυμπιακό!

Αυτό στο οποίο θα ήθελα να σταθώ αναφορικά με το χθεσινό παιχνίδι στο Παγκρήτιο έχει να κάνει με μία ατυχία του Ολυμπιακού.

Εννοώ ότι δεν προέκυψε γκολ για την ομάδα του Μεντιλίμπαρ μέσα από τις πολλές καλές συνεργασίες και τους συνδυασμούς των παικτών της. Το πρώτο ήρθε, κλασικά, από σέντρα. Το δεύτερο ήρθε από κερδισμένες κόντρες. Και το τρίτο από ένα πέναλτι. Όχι ότι μας…κακοπέφτουν να έρχονται έτσι τα γκολ, αλλά πραγματικά άξιζε στους «ερυθρόλευκους» να σκοράρουν μέσα κι από άλλη διαδικασία. Γιατί αυτή τη φορά είδαμε πολλές φορές πραγματικά προσπάθεια δημιουργίας ευκαιριών μέσα από στρωτό παιχνίδι, με την μπάλα κάτω, είτε από πλάγια, είτε κάθετα.

Σίγουρα βοήθησε σε αυτό η παρουσία τριών μπαλαδόρων παικτών (Ζέλσον, Ποντένσε, Ταρέμι) πίσω από τον Ελ Κααμπί, ενδεχομένως και του Νασιμέντο σε ρόλο 8αριού. Με την ουσία να είναι ότι στο συγκεκριμένο παιχνίδι, ίσως περισσότερο από ποτέ είδαμε τον Ολυμπιακό να μην παίζει μονοδιάστατα, μόνο με πλαγιοκοπήσεις και σέντρες. Πρόκειται για κάτι που επιχειρεί να το κάνει εδώ και αρκετό καιρό η ομάδα, άλλοτε με μικρότερη κι άλλοτε με μεγαλύτερη, όπως χθες, επιτυχία. Είναι δε ενδεικτική και η πληροφορία που μετέφερε ο ρεπόρτερ του συνδρομητικού καναλιού που ήταν δίπλα στον πάγκο του Ολυμπιακού, ότι ο Μεντιλίμπαρ κάποια στιγμή προς τα μέσα του α΄ ημιχρόνου ζήτησε από τους παίκτες του λιγότερες σέντρες.

Ήταν λίγο ειρωνικό ότι το πιο ωραίο γκολ του Ολυμπιακού ακυρώθηκε ως οφσάϊντ. Σε εκείνη την εντυπωσιακή συνεργασία των Μουζακίτη, Ζέλσον, Ορτέγκα, Ελ Κααμπί, Ζέλσον και το άψογο πλασέ του Ζέλσον. Με τον σκόρερ να μην είναι οφσάϊντ την στιγμή της εκτέλεσης, αλλά όταν πρωτοπήρε την μπάλα από τον Μουζακίτη. Θα έλεγα ότι ακόμη πιο όμορφη ήταν η φάση του γκολ που έχασε ο Ελ Κααμπί στο 47’. Χάθηκε η μπάλα από το συνδυαστικό ποδόσφαιρο των Νασιμέντο, Ποντένσε, Ταρέμι, με τη μία πάσα να είναι καλύτερη από την άλλη, αλλά τον γκολκίπερ του ΟΦΗ στο τέλος να νικάει τον Μαροκινό.

Γενικά ήταν καλό για τον Ολυμπιακό ότι αυτή τη φορά έβγαλε φάσεις με πολλούς τρόπους.

Με συνεργασίες: οι δύο παραπάνω στιγμές

Με σέντρες: το 1-0 του Ελ Κααμπί, αλλά και η άστοχη κεφαλιά Ταρέμι από γέμισμα Ρόντινεϊ

Με «στημένα»: κεφαλιά Ταρέμι από φάουλ του Ρόντινεϊ με τον γκολκίπερ να μπλοκάρει

Με πίεση ψηλά: σουτ Ζέλσον από πάσα Ταρέμι που έβγαλε ο τερματοφύλακας

Με υπεραριθμίες: άστοχο σουτ Ποντένσε από πάσα Ρόντινεϊ, αλλά και άστοχη κεφαλιά Ελ Κααμπί από σέντρα Ρόντινεϊ

Με πλαγιοκοπήσεις: σουτ Ταρέμι πάνω σε…Ελ Κααμπί!

Με προσωπικές ενέργειες: το πέναλτι στο μπάσιμο Ταρέμι και το σουτ Ποντένσε από καλή θέση με μπλοκάρισμα αμυντικού σε σόλο Ρόντινεϊ

Ακόμη και παίρνοντας κόντρες: το 2-0 κι ένα άστοχο σουτ Ρόντινεϊ στο τέλος από εξαιρετική θέση

Η δε φάση του 1-0 ήταν η κατάληξη μίας επίθεσης του Ολυμπιακού με κατοχή μπάλας 52 δευτερολέπτων, χρόνος πάρα πολύ μεγάλος στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, με 15 αλλαγές της μπάλας από τους «ερυθρόλευκους» χωρίς να μεσολαβήσει παίκτης του ΟΦΗ, και με 16η επαφή τη σέντρα του Ορτέγκα και 17η την κεφαλιά του Ελ Κααμπί.

Ήταν ένας Ολυμπιακός που δεν έβγαλε μάτια, αλλά που είχε 14 τελικές, εκ των οποίων οι εφτά ευκαιρίες (δεν βάζω το παραλίγο αυτογκόλ στη φάση με τον Λαμπρόπουλο και τον Χρηστογιώργο), έκανε γκολ τις τρεις και απείλησε με αρκετούς τρόπους.

Άσχετο: Πανηγύρισε έντονα, τόσο όσο δεν συνηθίζει, το 1-0 ο Μεντιλίμπαρ. Έβγαλε από τη μία ένα άγχος κι από την άλλη μία ανακούφιση. Εύλογα. Η ομάδα του πετυχαίνει τόσο σπάνια γκολ στα α΄ ημίχρονα, που το πανηγύρισε! Και μην το γελάτε καθόλου. Ξέρει ο Βάσκος πόσο σημαντικό είναι για τον Ολυμπιακό να πηγαίνει προηγούμενος στο σκορ στο ημίχρονο. Και πόσο εκνευριστικό είναι να πηγαίνει στο ημίχρονο με αυτό το σπαστικό 0-0, που δυστυχώς γίνεται υπερβολικά συχνά.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Δεν ήταν πέναλτι αυτό που έδωσε ο διαιτητής Ματσούκας στον Ρέτσο, και ορθά το πήρε πίσω με την υπόδειξη του VAR, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο αρχηγός του Ολυμπιακού ενήργησε σωστά στη συγκεκριμένη φάση. Έπρεπε να πάει πιο γρήγορα άνω στον Σαλσέδο η, να μην ρισκάρει να κάνει την προβολή ευρισκόμενος μέσα στην περιοχή. Όπως νομίζω ότι δεν είχε λόγο να πάει να μαρκάρει με φάουλ στη σέντρα τον Νους, παίρνοντας κάρτα.

Κατά τα άλλα, με τη δική μου οπτική ο Ρέτσος ήταν, σίγουρα όχι για πρώτη φορά, ο πιο σταθερός και θετικός παίκτης του Ολυμπιακού σε αυτό το παιχνίδι. Κι ο πρώτος λόγος για τον οποίο ο Ολυμπιακός απειλήθηκε ελάχιστα από τον ΟΦΗ. Διότι έκοβε και ξαναέκοβε, καθάριζε σέντρες ψηλά και χαμηλά, έβγαινε και κέρδιζε μπάλες, ακόμη και κάλυπτε τον Πιρόλα, όταν ο Ιταλός δεν είχε σωστή αντίδραση. Και πάσες έβγαζε ο Ρέτσος και προωθήσεις είχε.

Και για το τέλος ένα ιμότζι 👌

Με πόδι.
Με κεφάλι.
Όρθιος.
Πέφτοντας.
Φαγωμένος.
Νηστικός.
Από κοντά.
Από μακριά.
Στα πρώτα λεπτά.
Στο τέλος του αγώνα.
Με απλό τρόπο.
Με ανάποδα ψαλίδια.
Σε δύσκολα ματς.
Σε λιγότερο δύσκολα ματς.
Στο Καραϊσκάκης.
Εκτός έδρας.

80 γκολ.

Κυριολεκτικά ασύλληπτος.#OlympiacosFC pic.twitter.com/dokwcvcIAp

— Georgia🔴⚪ (@Georgia_kanell) March 14, 2026