Παναθηναϊκός: Οι νέοι ήταν ωραίοι!

Ήταν όμορφο το απόγευμα στη Λεωφόρο. Όχι για το 3-0 του Παναθηναϊκού επί της Κηφισιάς. Αυτά είναι πράγματα αυτονόητα, όπως και οι τρεις βαθμοί σε παιχνίδια με ομάδες αυτού του επιπέδου. Ήταν όμορφο γιατί η επικράτηση επί της ομάδας του Σεμπαστιάν Λέτο «γέννησε» πρωταγωνιστές σε ατομικό επίπεδο, δημιούργησε προσδοκίες για νεαρούς άσους του Τριφυλλιού, παρά το γεγονός πως οι ομαδικές λειτουργίες δεν έθελξαν. Ούτε δημιουργικά αλλά ούτε και ανασταλτικά, όπου χρειάστηκαν τρεις επεμβάσεις του Αλμπάν Λαφόν για να κρατηθεί ανέπαφη η εστία στο ξεκίνημα του δευτέρου μέρους, μέχρι να έρθει η αποβολή στο 64' και να κάνει τα πράγματα πολύ πιο εύκολα για τους «πράσινους».

Ντεμπούτο για τον Σωτήρη Κοντούρη. Στο «6», στη βάση του τριγώνου, όπου είχε μπροστά του Ρενάτο και Σιώπη σε έναν αδόκιμο ρόλο για τις συνθήκες του παιχνιδιού. Για ένα παιδί που πρέπει φορά έπαιξε με την φανέλα του συλλόγου, που απέχει από το χορτάρι δύο μήνες λόγω μυικού τραυματισμού στον Παναιτωλικό, η πρώτη γεύση ήταν εξαιρετική. Κυρίως για όσα έκανε με την μπάλα στα πόδια. Ηρεμία, καλό όραμα, διάγωνιες μακρινές μεταβιβάσεις, συνεργασίες και ψηλότερα στο γήπεδο, όπου απείλησε μέσα από την περιοχή. Έκοψε κιόλας, βοήθησε στις επανακτήσεις, πολύ γεμάτη η παρουσία του.

Σαντίνο Αντίνο κυρίες και κύριοι. Ακόμη μια παρθενική εμφάνιση. Ο Αργεντινός εξτρέμ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως έρχεται από διακοπές, από περίοδο διακοπής στη χώρα του, θέλει χρόνο και ήταν εμφανές. Όπως εμφανέστατη ήταν και η ποιότητά του, τα χαρακτηριστικά του. Παίκτης που ζει και αναπνέει για το 1vs1, που είναι «σκύλος» κι απόλυτα συνεπής στο ανασταλτικό κομμάτι και καλός στις αποφάσεις στα τελευταία μέτρα. Όπως στη φάση που έβαλε την μπάλα στα πόδια του Τεττέη, δίνοντας την πρώτη του ασίστ. Αυτά τα ματς, τα πρώτα του, θα είναι ευεργετικά, ώστε να βρει ρυθμό. Από παιχνίδι σε παιχνίδι, η λογική λέει πως θα δείχνει ολοένα και περισσότερα πράγματα, αρκεί και η ομάδα να λειτουργεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να τον απομονώνει σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός.

Eίχαμε ακόμη μία... πρωτιά. Το πρώτο του Τεττέη. Το λέγαμε την Παρασκευή στους Galacticos, πως το ποδόσφαιρο σκαρώνει τέτοιες ιστορίες. Κι έγινε. Τι ενέργεια έκανε ο παικταράς; Ένα γκολ από την αρχή μέχρι σχεδόν και το τέλος, δικό του. Διέλυσε δύο γραμμές άμυνας του αντιπάλου. Με την πρώτη ντρίμπλα που ξέφυγε στη μεσαία γραμμή, με την δεύτερη εντός περιοχής για να την φέρει στο δεξί και να εκτελέσει. Σε σημείο καθοριστικό, σε σημείο όπου η ομάδα του αδυνατούσε να δημιουργήσει, έχοντας σημαντικό θέμα στην ανάπτυξή της.

Ένας 20χρονος, ένας 19χρονος κι ένας 25χρονος ξεχώρισαν σήμερα, «έφτιαξαν» τον κόσμο που βρήκε την διάθεση να πάει στη Λεωφόρο αλλά το ζητούμενο για τον φετινό Παναθηναϊκό πάντα θα είναι η διάρκεια. Όπως και η εφαρμογή ενός συγκεκριμένου μοντέλου παιχνιδιού, όπου θα βοηθήσει όλους τους παίκτες να κατανοήσουν προπονητή και να βγάλουν καλύτερα πράγματα στον αγωνιστικό χώρο.

Επίσης, να μην ξεχάσουμε την συνέπεια του Κάρολ Σφιντέρσκι και τον επαγγελματισμό του. Ξέρει πως ο σύλλογος θέλει να τον πουλήσει, ξέρει πως το κλαμπ θέλει να φέρει επιθετικό. Μπήκε αλλαγή και στην πρώτη του επαφή το «κόλλησε». Αξίζει μπράβο για την νοοτροπία του, «καθάρισε» το ματς με το 2-0, μετά την εξαιρετική κάθετη, του πολύ καλού Καλάμπρια.

Για το τέλος; Βιθέντε Ταμπόρδα. Δεν θυμόμαστε ποτέ σε τούτη την γωνιά να μπαίνει παίκτης ως αλλαγή στη Λεωφόρο που δεν είναι βασικός και πρωταγωνιστής και να γίνεται αυτό το πράγμα. Αυτή η αποθέωση. Όπως και ότι πανηγύρισε το γκολ του Αργεντινού λες και ήταν το 1-0 που... ξεκλείδωνε την νίκη. Για τον βραχύσωμο άσο τα έχουμε ξαναπεί. Αξίζει περισσότερο χρόνο συμμετοχής, τον κερδίζει κάθε φορά που παίρνει την ευκαιρία. Έχει «κάτι» που δεν έχουν οι υπόλοιποι χαφ, το εύκολο γκολ, το απρόβλεπτο, την ταχύτητα στη σκέψη, μπορεί να βοηθήσει την ομάδα του.

Μικρή παρένθεση: Ο κόσμος γουστάρει τον Ταμπόρδα, όπως και τούτη η γωνιά αλλά μην ξεχνάμε το πιο σημαντικό. Κάθε προπονητής έχει το δικό του σχέδιο, τα δικά του ιδανικά χαρακτηριστικά σε κάθε θέση. Ο Μπενίτεθ είτε βάλει γκολ με την Ρόμα, είτε με την Καβάλα ο Ταμπόρδα, είτε δύο σερί κολλητά Πέμπτη και Κυριακή δεν θα γίνει ξαφνικά ο... αγαπημένος του κόουτς. Ακόμη και σήμερα στο 80' μπήκε, σε ματς όπου προτιμήθηκε ο κακός κόντρα στη Κηφισιά Ρενάτο. Κάποια πράγματα είναι ξεκάθαρα και κομμάτι της ποδοσφαιρικής πραγματικότητας. Δεν είναι κάτι κακό. Είναι μια πραγματικότητα, μας αρέσει δεν μας αρέσει. Το ιδανικό θα ήταν να του βρει ρόλο, σε μία ομάδα που ακόμη ψάχνεται αλλά τούτο δεν μοιάζει πολύ πιθανό.