Και το «αφελής» είναι κομψότατο...

Και το αφελής, ως χαρακτηρισμός, κομψότατος είναι. Το ίδιο ισχύει και για τον προσδιορισμό που απέδωσε ο Ούρος Ράτσιτς ο οποίος έβαλε χρονικό περιθώριο στο διάστημα που ο Άρης δεν παρουσιάζεται «τακτικά ευφυής». Η ποδοσφαιρική ευφυία, γενικώς, είναι ένα στοιχείο που δεν διαθέτει αυτή η ομάδα και μάλιστα με τεράστιο ανταγωνισμό μεταξύ των αγώνων που διεκδικούν θέση στο Top10. Δεν διαθέτει ούτε ποδοσφαιρική αλητεία, όπως είχε παραδεχθεί ο Μανόλο Χιμένεθ σ’ ένα από τα πρώτα συμπεράσματά του για τα χαρακτηριστικά αυτής της ομάδας, γιατί αν την είχε, σίγουρα θα είχε περισσότερους από τους 22 βαθμούς που έχει συγκεντρώσει, κυρίως όμως θα είχε περισσότερες κατακτήσεις στόχων συγκριτικά μ’ αυτούς που υλοποίησε.

Πιο πειστικό στοιχείο από αυτό που έγινε στο 90+3 κόντρα στον Λεβαδειακό, είναι τουλάχιστον αδύνατο να βρεις, καθότι υπάρχει και μια σημαντική λεπτομέρεια. Το «μοιραίο» πλάγιο εκτελέστηκε μπροστά στον πάγκο του Άρη. Προφανώς τα μυαλά ήταν θολά για μια υποτυπώδη οδηγία ή τα αυτιά κλειστά για να την ακούσουν. Εστιάζοντας στη φάση, κατά την εκτέλεση του πλαγίου δεν υπήρχε ούτε ένας παίκτης για μια «πάσα» προς τα πίσω και στο δε μισό του Άρη βρίσκονται μόλις τέσσερις ποδοσφαιριστές του, όλοι τους, σχεδόν στη γραμμή του κέντρου! Με τέτοια τοποθέτηση ομάδας, δεν «επιτρέπεις» την εκτέλεση του πλαγίου. Ουρλιάζεις και τους επαναφέρεις στην τάξη.

Το παζλ των εικόνων που συνθέτουν το δεύτερο γκολ του Λεβαδειακού – φτάνοντας και στην τραγική αμυντική αντίδραση μετά το λάθος του Χόνγκλα – είναι όλος ο Άρης της φετινής σεζόν. Μιας ομάδας η οποία σπανίως παίζει καλά κι όταν το κάνει, δεν κερδίζει. Γι’ αυτό εξάλλου έχει μόνο μαθηματικές ελπίδες για την κατάληψη θέσης στην πρώτη τετράδα και στην πραγματικότητα θα παλέψει για να παραμείνει στο 5-8. Μιας ομάδας η οποία ακόμη κι όταν παίζει καλά – όπως έκανε απέναντι στον Λεβαδειακό – δεν μπορεί να κερδίσει γιατί επιτρέπει 40αρες κούρσες σαν αυτή του Μπάλτσι στο πρώτο γκολ των Βοιωτών αλλά και υποπίπτει σε λάθη σαν τούτο στο δεύτερο γκολ. Πολλά χρόνια τώρα, ο Άρης έχει εξαντλήσει τα σενάρια του «πώς μπορείς να μην κερδίσεις ή να χάσεις ένα παιχνίδι». Το χθεσινό, ήταν σαν ήττα.

Κι αυτή η ήττα δεν ήταν μόνο των ποδοσφαιριστών αλλά και του Μανόλο Χιμένεθ. Στη συγκεκριμένη γωνιά έχουν αναγνωριστεί όλα τα «ελαφρυντικά» για τον Ισπανό τεχνικό. Ξεκινώντας από τη διαχείριση που δεν μπορούσε να κάνει λόγω περιορισμένου ρόστερ και της «μάστιγας» των τραυματισμών και καταλήγοντας στην πραγματική ποιότητα των παικτών η οποία δεν είναι στο επίπεδο που θα ήθελαν κάποιοι να ήταν. Χθες όμως, παρασύρθηκε και ο ίδιος από την ένταση του αγώνα και ξέχασε να βοηθήσει την ομάδα του κάνοντας δεύτερο ανεξήγητο κοουτσάρισμα μετά από αυτό στη Λάρισα. Άφησε τον κατάκοπο Χόνγκλα στο γήπεδο παρότι ήταν φανερό, μέσα από τα λάθη του, ότι ο Καμερουνέζος είχε εξαντληθεί από δυνάμεις.

Με εξαίρεση την αλλαγή του 77ου λεπτού (Ντούντου αντί Μισεουί), έκανε παρέμβαση στο 90+2 βάζοντας τον βραχύσωμο Νινγκ – και όχι τον Γαλανόπουλο – ο οποίος θα έπρεπε να είχε μπει στο γήπεδο πολύ νωρίτερα χάριν φρεσκαρίσματος στον άξονα. Κι ενώ ο Νίκος Παπαδόπουλος του Λεβαδειακού ορθώς είχε βάλει φρέσκα πνευμόνια σε κέντρο και επίθεση, ο Χιμένεθ άφησε την ομάδα του να υποφέρει από το 77’ και μετά. Ναι, μέχρι τότε ο Άρης θα μπορούσε να είχε πετύχει τρίτο γκολ και όλα να είχαν τελειώσει. Ωστόσο, δεν το έκανε κι όλα κρέμονταν από μια κλωστή. Κι αυτή κόπηκε από το πλάγιο που εκτελέστηκε μπροστά στον πάγκο του, στην πλευρά που είχε φορτώσει ο Λεβαδειακός.

Στο δια ταύτα, ο Άρης είναι στο -13 από τον τέταρτο Λεβαδειακό και στο +4 από τον ένατο ΟΦΗ, οκτώ αγωνιστικές πριν το φινάλε της κανονικής διάρκειας. Δεν είναι μια ομάδα με σταθερές για να υποψιαστείς τι μπορεί να καταφέρει. Ούτε μπορείς να χαρακτηρίσεις το πρόγραμμα (εκτός έδρας με Παναιτωλικό, Βόλο, Παναθηναϊκό και Πανσερραϊκό κι εντός έδρας με ΠΑΟΚ, Κηφισιά, Ατρόμητο και ΟΦΗ). Στις προηγούμενες σεζόν είχε μια σταθερότητα στα εντός έδρας παιχνίδια. Στα πρώτα εννιά των δύο που προηγήθηκαν είχε 6/9 νίκες. Από πέντε είχε πετύχει από το 2020 έως και το 2023. Φέτος, οι 12 βαθμοί σε εννιά εντός έδρας αποτελούν τη χειρότερη βαθμολογική συγκομιδή οκταετίας. Σε τί λοιπόν μπορείς να υπολογίσεις σ’ αυτή την ομάδα και τί μπορείς να θεωρήσεις δεδομένο ότι είναι σε θέση να πετύχει; Το βλέμμα δεν μπορεί να «ξεμακρύνει» πέραν του αγώνα της επόμενης εβδομάδας στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό.

Αντί επιλόγου. Για τη διαιτησία του Ματσούκα δεν είχα σκοπό να γράψω λέξη αλλά το να φτάνει στο σημείο ο Λεβαδειακός να διαρρέει παράπονα για τη διαιτησία προσβάλλει τη νοημοσύνη. Τα τρία λάθη στον πειθαρχικό έλεγχο του πρώτου ημιχρόνου αφορούν ισάριθμες κάρτες που δεν δόθηκαν κατά των φιλοξενούμενων κι ενώ οι δύο κεντρικοί χαφ του Άρη (Ράτσιτς και Μόντσου) είχαν κίτρινες από το... ξημέρωμα. Στα δε τελειώματα του αγώνα, ο Ματσούκας έδωσε ένα φάουλ στο ύψος της περιοχής του Άρη γι' απευθείας εκτέλεση (του Μάγκνουνσον) το οποίο μάλλον μόνο ο ίδιος είδε. Γιατί η επικοινωνιακή πολιτική έχει και τα όριά της...