Ολυμπιακός: Μάγια τους είχαν κάνει;

Προσπαθώ ακόμη να χωνέψω κάποια πράγματα από το παιχνίδι του Άρη με τον Ολυμπιακό, αλλά δεν μπορώ να τα καταφέρω.

Όπως για παράδειγμα, την εκτέλεση φάουλ στη φάση στην οποία ανατράπηκε ο Ταρέμι και αποβλήθηκε ο αμυντικός του Άρη. Η θέση ήταν ιδανική για απευθείας εκτέλεση. Μάλιστα, την μπάλα για να σουτάρει πήρε ο Ελ Κααμπί, ο οποίος μόλις τις προάλλες είχε μία πάρα πολύ καλή εκτέλεση απευθείας φάουλ, αλλά είχε ατυχήσει με την μπάλα να βρίσκει το οριζόντιο δοκάρι του Χουτεσιώτη στο παιχνίδι με τον Ατρόμητο.

Περίμενα λοιπόν ο Μαροκινός να επιχειρήσει και στο Χαριλάου ένα απευθείας σουτ, από θέση ιδανική για αριστεροπόδαρο. Κι αντ΄ αυτού τι είδαμε; Μία κομπίνα με τον Ταρέμι, που κατέστρεψε τη δυνατότητα για ένα σουτ από τόσο καλή θέση, με έναν αμυνόμενο του Άρη να κόβει εύκολα το «ένα-δύο» που επιχείρησαν οι δύο επιθετικοί του Ολυμπιακού. Κι αναρωτιέσαι, είναι δυνατόν σε ένα ματς που το βλέπεις ότι δεν πάει όπως το θέλεις, που είσαι 0-0 και καίγεσαι να το κερδίσεις, να πετάς μία τέτοια ευκαιρία για να βρεις ένα γκολ από απευθείας εκτέλεση για να κάνεις…κομπίνα;

Επαναλαμβάνω ότι πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω πολλά πράγματα από αυτό το παιχνίδι. Και κυρίως γιατί δεν είχε ο Ολυμπιακός τον κυνισμό, την ψυχρότητα, αλλά και την ψυχραιμία να τελειώσει καλά τις φάσεις του. Δεκαπέντε (15) τελικές στο Χαριλάου είναι απολύτως αρκετές για να κάνεις διπλό. Κι εδώ είδαμε ένα 0-0, που με λίγη τύχη από πλευράς Άρη θα μπορούσε να είναι υπέρ του 1-0. Όπως για παράδειγμα στις άστοχες καλές κεφαλιές των Ράσιτς και Μορόν στο β΄ ημίχρονο από εξαιρετικές θέσεις. Η, στο άστοχο σουτ του Πέρεθ στο α΄ ημίχρονο από πολύ καλή θέση. Η, στο εκπληκτικό μπλόκο του Πιρόλα στο 66’ σε ένα σουτ του Άρη από θέση γκολ.

Ένα άλλο παράδειγμα απόφασης που ποτέ δεν την κατάλαβα ήταν στο 37ο λεπτό. Με τον Ελ Κααμπί πάλι πρωταγωνιστή. Να μπαίνει στην περιοχή και ευρισκόμενος σε θέση μια χαρά για να σουτάρει, έχοντας όλο τον χώρο και τον χρόνο, τελικά τι κάνει; Ούτε σουτάρει, ούτε πασάρει σωστά, όπως επιχείρησε να κάνει στον Ταρέμι…Ναι, ήταν άτυχος ο Ολυμπιακός που σε αυτό το παιχνίδι δεν είχε τον καλό του εκτελεστή μέσα στις καλύτερες φάσεις. Αλλά κι όταν τις είχε τις φάσεις ο Μαροκινός, είτε δεν τις τελείωσε καλά (θυμηθείτε το σουτ πάνω στον γκολκίπερ Αθανασιάδη), είτε δεν τις τελείωσε ποτέ (τις δύο παραπάνω φάσεις).

Πραγματικά ήταν λες και τους είχαν κάνει μάγια οι παίκτες του Ολυμπιακού. Γίνεται μία κομπίνα σε εκτέλεση κόρνερ στο 34’ και αφενός μεν ο Ταρέμι που ήταν ο αποδέκτης σούταρε…αέρα (!), αφετέρου δε ο Ζέλσον, στον οποίο πήγε στη συνέχεια η μπάλα, σούταρε και την έστειλε στο πέταλο! Ακόμη και η καλύτερη επίθεση της ομάδας του Μεντιλίμπαρ στο παιχνίδι, είχε το χειρότερο τελείωμα. Κι αναφέρομαι στο 44΄, όπου πραγματικά χάθηκε η μπάλα. Ξεκίνησε από μία πολύ καλή αμυντική προσπάθεια του Γκαρθία, αλλά και πάσα του στον Μουζακίτη, που συνεργάστηκε με τον Στρεφέτσα, ο οποίος έξοχα έβγαλε μπροστά τον Ζέλσον, εκείνος τον Ταρέμι κι ο Ιρανός τον Ελ Κααμπί. Η επίθεση εκτυλίχθηκε σε χρόνο ρεκόρ και ήταν εκπληκτική. Ποια ήταν η κατάληξη; Μία υπέροχη πάσα για γκολ του ΕΛ Κααμπί στον Ζέλσον. Τι έκανε ο Ζέλσον; Σούταρε…αέρα, όπως στην προηγούμενη φάση που σας είπα ο Ταρέμι!

Έτσι κύλησε όλο το παιχνίδι! Με τους παίκτες του Ολυμπιακού να έχουν τελειώματα επιπέδου παικτών Γ΄ Εθνικής. Κι επειδή είναι δύσκολο να…έπιασαν τα μάγια (!), η λογική λέει ότι δεν είχαν όχι καλό, αλλά ούτε μέτριο βαθμό συγκέντρωσης σε ένα παιχνίδι-κλειδί. Κανείς όμως! Λες και υπήρχε ένα βραχυκύκλωμα διαρκείας. Ο Ταρέμι, που γενικά έχει τελειώματα καλύτερα κι από του Ελ Κααμπί, είχε τραγικό σουτ στο 32΄, σε ένα ωραίο στρώσιμο της μπάλας από τον Ζέλσον. Ο Στρεφέτσα είχε ένα κακό πλασέ από τόσο κοντά, με συνέπεια να διώξει την μπάλα με τα πόδια ο γκολκίπερ. Ο Έσε στο τετ α τετ του 85ου λεπτού όχι εστία δεν βρήκε, αλλά έστειλε την μπάλα δύο μέτρα άουτ!

Το φοβερό είναι ότι έβλεπες τους ίδιους παίκτες να κάνουν ωραίες πάσες για καλές τελικές στους συμπαίκτες τους και όταν οι ίδιοι παίκτες που έκαναν τις καλές πάσες βρίσκονταν σε θέση για γκολ έκαναν κακές τελικές! Ένα ακαταλαβίστικο πράγμα. Τόσο άγχος είχαν μαθαίνοντας ότι ο ΠΑΟΚ είχε χάσει στο Περιστέρι και άρα είχαν την ευκαιρία να τον αφήσουν πίσω πέντε πόντους; Η, ακριβώς αυτό, η γκέλα του ΠΑΟΚ, τους έκανε να χαλαρώσουν;

Δεν ξέρω. Αλλά αυτή η πρωτοφανής αστοχία μίας ολόκληρης ομάδας, που από τις 15 τελικές έχει καλή μόνο τη μία, την πρώτη, στο 4ο λεπτό, δεν είναι καλό σημάδι για ομάδα που θέλει να πάρει πρωτάθλημα. Όταν θέλεις να είσαι πρωταθλητής πρέπει να έχεις ένστικτο δολοφόνου. Να τελειώνεις τη δουλειά.

Άσχετο: Ο Ρόντινεϊ γιατί να μην ήταν στην αποστολή του Ολυμπιακού στη Θεσσαλονίκη; θα μπορούσε να αποκλειστεί, ως 6ος ξένος, ο Μάντσα, αφού ούτως η, άλλως θα ήταν για τον πάγκο. Και να υπήρχε αναπληρωματικός στόπερ ο Βέζο, που έτσι κι αλλιώς ήταν στην 23άδα. Ο Ρόντινεϊ θα μπορούσε να μπει στο τελευταίο 20λεπτο και να δώσει βοήθειες επιθετικά, σε ένα ματς στο οποίο η ομάδα είχε ανάγκη από καλές πλαγιοκοπήσεις. Κι όμως έμεινε στην Αθήνα.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Η πιο δυσάρεστη έκπληξη για μένα από τον Ολυμπιακό στο Χαριλάου ήταν ο Κοστίνια. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι η πρώτη φορά που τη φετινή σεζόν ο Πορτογάλος αποδίδει κάτω από το αναμενόμενο. Ίσως είναι και πολλές αυτές οι φορές. Ούτε μπορώ να του δώσω δικαιολογία ότι είχε να παίξει καιρό και δεν είχε ρυθμό-ήταν βασικός τις προάλλες και στο Αγρίνιο και στη Σύρο.

Να καταλάβω ότι μπορεί να έχει παράπονο που έχασε τη θέση του στην ενδεκάδα με το που επέστρεψε ο Ρόντινεϊ. Και μπορεί να έχει και τα δίκια του και να αξίζει να παίζει και περισσότερο, να μοιράζεται τον χρόνο με τον Βραζιλιάνο. Αλλά το δίκιο του το χάνει με τέτοιες εμφανίσεις όπως την προχθεσινή στη Θεσσαλονίκη. με μία καλή επίθεση σε ολόκληρο το παιχνίδι; Και αμυντικά να πηγαίνει μία φορά δεύτερος πάνω στην μπάλα και, κυρίως, την δεύτερη φορά να χάνει εντελώς τον παίκτη του (στην μόλις άστοχη κεφαλιά του Ράσιτς);

Με αντίπαλο τον τραγικό σε αυτό το ματς Ντουντού, ο Κοστίνια έπρεπε να κάνει πάρτι από την πλευρά του. Και το μόνο που δεν είδαμε ήταν πάρτι. Εκτός κι αν λέμε για πάρτι από κακές σέντρες, κακές αλλαγές, κακά κοντρόλ, κακές πάσες, κακές προωθήσεις. Είναι εικόνα αυτή;

Και για το τέλος ένα ιμότζι 🤔

Όλοι οι μεγάλοι προπονητές έχουν τα κολλήματά τους γιατί στο δικό τους μυαλό/τακτική,έχουν κάποιους παίκτες άχαστους.Eμείς δεν μπορούμε να μπούμε εκεί.Θυμηθείτε Ντούσαν,Βαλβέρδε πχ...κι όσο κι αν δεν μου αρέσει,όσοι δεν είχαν αυτά τα απίθανα κολλήματα,δεν πρόκοψαν #olympiacosfc

— John Kadmos (@JohnKadmos) December 14, 2025