ΑΕΚ: Έκανε τη δουλειά με υπομονή και επιμονή

• Ο σωστός τρόπος επιθετικής ανάπτυξης και ο σταθερά καλός Πινέδα
• Η ΑΕΚ που πρέπει επιτέλους να γίνει κυνική και η... μπασκετική επαφή

Η ΑΕΚ κατέβηκε στο Ηράκλειο και «καιγόταν» για τη νίκη. Δεν μπορούσε να πάει στη διακοπή των δύο εβδομάδων που ακολουθεί για τις Εθνικές ομάδες με εσωστρέφεια, η οποία δεδομένα θα υπήρχε αν η Ένωση δεν έφευγε με το διπλό από το Παγκρήτιο. Οι τρεις βαθμοί μπήκαν στο σακούλι προσφέροντας παράλληλα και την ηρεμία που έψαχναν οι κιτρινόμαυροι και αυτός ο συνδυασμός ήταν λυτρωτικός στο τέλος της ημέρας.

Η επικράτηση της ΑΕΚ στο Ηράκλειο ήρθε με το κλασικό 1-0 που μας έχει συνηθίσει σε αρκετά παιχνίδια της φετινής σεζόν. Ωστόσο, δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα του παιχνιδιού καθώς η Ένωση πήρε το τρίποντο πολύ πιο εύκολα, έχοντας πολλές ευκαιρίες για μεγαλύτερο σκορ και χωρίς να δεχθεί την παραμικρή απειλή από έναν ακίνδυνο ΟΦΗ. Το μόνο που έκανε αγχωτική τη νίκη της Ένωσης είναι ότι χρειάστηκε να φτάσουμε στο 74' για να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα.

Ο σωστός τρόπος επιθετικής ανάπτυξης και ο σταθερά καλός Πινέδα

Χωρίς καμία αμφιβολία η ΑΕΚ ήταν πολύ καλύτερη στο κομμάτι της ανάπτυξης και της δημιουργίας σε σύγκριση με άλλα ματς του τελευταίου διαστήματος. Σίγουρα στο πρώτο μέρος έβγαλε λίγες καλές στιγμές, όμως στο δεύτερο η παραγωγή αυξήθηκε σημαντικά με τους κιτρινόμαυρους να αναπτύσσονται με ορθολογικό τρόπο. Επιχειρήθηκε ποδόσφαιρο συνεργασιών, η μπάλα έφτανε πανεύκολα στην περιοχή του ΟΦΗ με την ΑΕΚ να παίζει μονότερμα και να διαθέτει την απαραίτητη υπομονή.

Η ΑΕΚ επέμεινε και αυτό την οδήγησε στο να βρει τρόπο να ξεκλειδώσει το ματς με τον συνδυασμό του Πιερό με τον Πινέδα και τον Μεξικανό, όπως και την περασμένη αγωνιστική με τον Παναιτωλικό, να σκοράρει το γκολ της νίκης. Ο «Μαγίτο» έχει ξαναβρεί τον καλό του εαυτό τελευταία, είναι το γνωστό... μηχανάκι στη μεσαία γραμμή, με ένταση και πίεση, με τρομερή συμμετοχή στο κομμάτι της ανάπτυξης και πατώντας ξανά στο «κουτί» όλο και πιο πολύ βρίσκει και τα γκολ τα οποία του έλειψαν από πέρυσι.

Ήταν πολύ καλό σημάδι στο Παγκρήτιο το γεγονός ότι η ΑΕΚ στο δεύτερο μέρος έβγαλε σωστή ανάπτυξη στον αγωνιστικό χώρο βάζοντας την μπάλα κάτω και επιμένοντας σε έναν όμορφο στο μάτι τρόπο λειτουργίας πάνω στο χορτάρι μέχρι να της βγει. Αυτό είναι ένα ουσιαστικό πλάνο παιχνιδιού, πάνω στο οποίο πρέπει να χτίσει η ΑΕΚ, φτιάχνοντας βέβαια τα τελειώματά της γιατί είναι κρίμα να αδικεί τον εαυτό της συστηματικά με τόσες πεταμένες ευκαιρίες.

Η ΑΕΚ που πρέπει επιτέλους να γίνει κυνική και η... μπασκετική επαφή

Το έχει πει και ο Νίκολιτς, αλλά αποτυπώνεται και στη στατιστική, ότι η ΑΕΚ πρέπει να γίνει κυνική στα τελειώματα των φάσεων. Σχεδόν σε κάθε παιχνίδι είναι παραγωγική, αλλά ο αριθμός των γκολ που σκοράρει δεν αντιστοιχεί με την ποιότητα των ευκαιριών της. Σε αυτό παίζει μεγάλο ρόλο η απόφαση της στιγμής και η συγκέντρωση. Θεωρώ πως είναι περισσότερο πνευματικό το θέμα της αξιοποίησης των ευκαιριών, με τους κιτρινόμαυρους να κρατάνε «ζωντανά» παιχνίδια που θα έπρεπε να είχαν τελειώσει. Είναι ένα βασικό ζητούμενο για την ΑΕΚ από το ξεκίνημα της σεζόν, όπως είχαμε αναδείξει με τη βοήθεια του Wyscout στην προηγούμενη διακοπή, κάτι που θα αναλύσουμε και τις επόμενες μέρες.

Βέβαια η ΑΕΚ πριν το γκολ του Πινέδα είχε σκοράρει άλλα δύο με Ζοάο Μάριο και Γιόβιτς, τα οποία ωστόσο δεν μέτρησαν, με τον Τσακαλίδη να τα ακυρώνει για φάουλ και τον Τζήλο στο VAR να συμφωνεί με τις αποφάσεις του και να μην τον καλεί για on field review. Και εντάξει, στο δεύτερο γκολ που ακυρώνεται, αυτό του Γιόβιτς, ο Μουκουντί σπρώχνει τον Καραχάλιο και ας πούμε πως σωστά δεν μέτρησε. Στο πρώτο όμως η επαφή του Ζοάο Μάριο στον Μαρινάκη είναι τέτοια που για να ακυρωθεί το γκολ πρέπει να δεχθούμε πως μιλάμε για... μπάσκετ και όχι για ποδόσφαιρο. Όμως αυτά δεν χάλασαν το μυαλό της ΑΕΚ που με υπομονή και επιμονή έκανε τη δουλειά.