Παναθηναϊκός: Φωτάρα, απόλαυσέ το!

Η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική κοινωνία είναι έτσι δομημένη, όπου το ελληνικό πρωτάθλημα αδυνατεί, δεν μπορεί ούτε να σκεφτεί ότι θα καταφέρει να κρατήσει για αρκετά χρόνια στη βιτρίνα του, ποδοσφαιριστές σε ιδανική ηλικία που η ποιότητά τους ανήκει στην ελίτ του αθλήματος. Υπό το παραπάνω πρίσμα, η μεταγραφή του Φώτη Ιωαννίδη από τον Παναθηναϊκό στη Σπόρτινγκ Λισαβώνας ήρθε ως η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί, όπως έγινε με τον Βαγιαννίδη, τον Τσιμίκα, τον Τζόλη, τον Κουλιεράκη, τον Κωστούλα, τον Τζίμα, όπως θα συμβεί αύριο-μεθαύριο με τον Κωνσταντέλια, τον Μουζακίτη και πάει λέγοντας. Οι συνθήκες και το στάτους της ελληνικής Super League απέχουν όσο η Γη από τον Ποσειδώνα σε σχέση με το top5 και σημαντικά σε σχέση με την πορτογαλική Λίγκα.

Εδώ που τα λέμε για τους γηγενείς ποδοσφαιριστές των μεγάλων ομάδων για έναν ανεξήγητο λόγο, δημιουργείται ένα κλίμα αμφισβήτησης, στοχοποίησης, μία άδικη κατάσταση πέρα για πέρα για τα παιδιά αυτά. Ο Μάνταλος στην ΑΕΚ, ο Μασούρας στον Ολυμπιακό, ακόμη και για τον Φώτη μπορούσες να αντιληφθείς μία τέτοια τάση. Μην γυρίσουμε τον χρόνο καμιά εικοσαριά χρόνια πίσω, για την αντιμετώπιση που είχε η φουρνιά του Παναθηναϊκού που δικαιώθηκε στα γήπεδα της Πορτογαλίας.

Άβυσσος η ψυχή του Έλληνα ποδοσφαιρόφιλου, που μπορεί να δημιουργήσει μία κατάσταση πνευματικής ''ασφυξίας'', να σε κάνει να μην το ευχαριστιέσαι πια, να μην το χαίρεσαι. Εκτός και αν κάποιο μέλος αυτής εδώ της γωνιάς θεωρεί πως είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, να κατηγορούν δημόσια την σύντροφό σου επειδή έχασες μια ευκαιρία, ή να ισοπεδώνονται τα πάντα εις βάρος σου μετά από ένα κακό ματς ή μια μέτρια σεζόν. Η λογική ''παίρνουν εκατομμύρια και πρέπει να αντέχουν τα πάντα'' είναι τόσο ανθρώπινη όσο η επιλογή του Ισραήλ να αποκλείσει την Γάζα. Καθόλου, δηλαδή.

Ο Φωτάρας, λοιπόν, έκανε το επόμενο βήμα, έγινε η πιο ακριβή πώληση στην ιστορία του Παναθηναϊκού, δικαιώνοντας τον εαυτό του, τους προπονητές που τον δούλεψαν και φυσικά την διοίκηση του Παναθηναϊκού που τον πίστεψε όσο κανείς άλλος. Tον Φεβρουάριο του 2022 κόντρα στις εισηγήσεις αλλά και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, με προσωπική του απόφαση ο Γιάννης Αλαφούζος αρνήθηκε πρόταση 2.5 εκατομμυρίων από το MLS. Πριν τρεισήμιση χρόνια, ο Ιωαννίδης ήταν ο τελευταίος στην ιεραρχία των φορ πίσω από Μακέντα και Καρλίτος, κάποιος που δεν ήταν σημαντικός για εκείνη την ομάδα. O μεγαλομέτοχος του κλαμπ το πήρε πάνω του, τότε. Τρία χρόνια μετά, ο Ιωαννίδης πουλήθηκε αντί 25 εκατομμυρίων ευρώ, έχοντας φέρει το προηγούμενο καλοκαίρι προτάσεις 30+ εκατομμυρίων ευρώ αλλά η δίψα και λογική τρέλα για την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, κάποιες φορές οδηγεί και σε αποφάσεις με τεράστιο ρίσκο.

Οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι και προφανώς οι πορτογαλικές ομάδες δεν λειτουργούν με τους κανόνες του ελληνικού ποδοσφαιρικού περιβάλλοντος. ''Ποιός θα δώσει 25 εκατομμύρια για τον Ιωαννίδη μετά την χρονιά που έκανε πέρσι''; Αυτό ακούγαμε όλο το καλοκαίρι. Και γελούσαμε. Δεν πάει έτσι, δεν λειτουργεί έτσι. Οι ομάδες δεν βλέπουν την μικρή εικόνα. Βλέπουν την μεγάλη. Τα χαρακτηριστικά, την προοπτική, το πως φαντάζονται ένα προφίλ παίκτη στον οργανισμό τους, γνωρίζουν τα πάντα για κάποιον που είναι έτοιμοι να δαπανήσουν ένα... σκασμό λεφτά.

Στο τέλος της ημέρας έγινε το καλύτερο για όλους. Για τον Παναθηναϊκό που γέμισε τα ταμεία του και έσβησε μια και καλή τα λογιστικά προβλήματα του cost control, βγαίζοντας στην αγορά για σέντερ φορ που θα είναι killer και πιο ταιριαστός στο σχέδιο του προπονητή, για τον Ιωαννίδη που από πέρσι είχε εκδηλώσει την ανάγκη να αλλάξει ποδοσφαιρικό περιβάλλον και να κάνει το next step.

Φωτάρα να το απολαύσεις. Να ανασάνεις ανθρώπινα και ποδοσφαιρικά στη Λισαβώνα. Να το χαρείς με την ψυχή σου και να μην σταματήσεις να σκοράρεις. Κάθε γκολ σου, θα είναι σαν να το βάζει ο Παναθηναϊκός.

Κι ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ποδοσφαιρικό ιστορικό κειμήλιο μετά το τελευταίο σου παιχνίδι που θα κοσμεί το δωμάτιο του μικρού, για να κοιτά την φανέλα σου και να μαθαίνει πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο στη ζωή.

Και όπως είπες κι εσύ, ''εις το επανιδείν''...