Ολυμπιακός: Τα ψήγματα-υποσχέσεις του Γάλλου και του Πορτογάλου

Λογικό, τα βλέμματα να ήταν στραμμένα κυρίως στα νέα πρόσωπα, κατά το πρώτο φιλικό του Ολυμπιακού ενόψει της νέας σεζόν κόντρα στην ολλανδική ΝΑΚ Μπρέντα.

Με τον Σιπιόνι να δείχνει μεγαλύτερη ετοιμότητα, έχοντας και το πλεονέκτημα ότι έχει ήδη κάνει προετοιμασία με την προηγούμενη ομάδα του στην Αργεντινή, την Τίγκρε, με την οποία είχε παίξει πριν έρθει εδώ και ένα επίσημο παιχνίδι, για το Κύπελλο.

Η αλήθεια είναι ότι από τον Καμπελά και τον Ντιόγκο Νασιμέντο είδαμε μόνο ψήγματα της ποιότητας του. Ωραία, αλλά πολύ λίγα, έως ελάχιστα πράγματα. Με μία υποσημείωση, πάντως: δεν έπαιξαν στις ιδανικές θέσεις τους και δη έπεσαν και σε έναν Ολυμπιακό, που στο β΄ ημίχρονο έκανε μία εμφάνιση απερίγραπτα κακή. Αυτό, χωρίς διάθεση δικαιολογίας-άλλωστε, θα κριτικάρω όσα είδα και δεν θα επικαλεστώ ότι έπαιξαν για πρώτη φορά, ότι μπορεί να έχουν ακόμη θέματα προσαρμογής κλπ.

Ο Καμπελά χρειάστηκε να φτάσει το 89ο λεπτό για να μας δείξει «κάτι» πραγματικά καλό, σε ένα διάστημα στο οποίο ο Μεντιλίμπαρ τον είχε μετακινήσει στα δεξιά, από τα αριστερά. Τότε ήταν που ο έμπειρος Γάλλος μυρίστηκε το λάθος αντίπαλου και μπαίνοντας στην περιοχή «πάτησε» την μπάλα πίσω του, με εξαιρετικό τρόπο, βγάζοντας τον Σιπιόνι σε θέση γκολ. Ο Αργεντίνος αστόχησε, το 4-1 δεν έγινε, μετά από ένα λεπτό έγινε το 3-2, κάποιες εντυπώσεις χάθηκαν, όπως κι ο Καμπελά έχασε την πρώτη του ασίστ!

Η μοναδική άλλη περίπτωση στην οποία φάνηκε ο Γάλλος ήταν όταν με καλή τεχνική «άφησε» την μπάλα στον Μπετανκόρ εκεί γύρω στο ημικύκλιο της περιοχής των Ολλανδών, χωρίς ο συμπαίκτης του να εκμεταλλευθεί την ωραία πασούλα. Από εκεί και πέρα, το μόνο που διακρίναμε στο παιχνίδι του, σε ρόλο έξω αριστερά κυρίως, ήταν η διάθεση του να συνεργαστεί με τον Ντιόγκο και τον Μπετανκόρ, αλλά και αφενός μεν να παίξει με τη μία, αφετέρου δε να προσπαθήσει να κλέψει, να κόψει, να γυρίσει πίσω να βοηθήσει, ακόμη και να πρεσάρει τον γκολκίπερ της ΝΑΚ.

Όχι, όμως, άλλες κινήσεις από αυτές που λέμε ότι κάνουν τη διαφορά και που τόσο ανάγκη έχει ο Ολυμπιακός από τους επιθετικογενείς παίκτες του. Μάλιστα, μία πάσα του προς τον σέντερ φορ δεν ήταν καλή, στη μοναδική του στιγμή που πήγε στο ένας μ΄ έναν κόπηκε πολύ εύκολα και δύο φορές που του πέταξαν συμπαίκτες του μπροστά την μπάλα φάνηκε αργός να ακολουθήσει. Επιπλέον, σε άλλη μία στιγμή, ενώ είχε δυνατότητα να σουτάρει, επέλεξε να πασάρει αριστερά του στον Μπετανκόρ, χωρίς να προκύψει εν τέλει κάτι καλό.

Η καλύτερη θέση του Καμπελά είναι στο 10, πίσω από τον φορ, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ξέρει την θέση του εξτρέμ. Για κάποιο λόγο, πάντως, είχε λίγα καλά πράγματα να μας δείξει.

Το ίδιο ισχύει και για τον Ντιόγκο, που δεν έπαιξε σε ρόλο 8αριού, αλλά 10αριού και δεν φάνηκε να του ταιριάζει τόσο πολύ η θέση, υπό την έννοια ότι όσα, όχι πολλά, καλά είδαμε από αυτόν, τα είδαμε όταν γύριζε προς τα πίσω, κινούμενος σε θέση κεντρικού χαφ. Χωρίς, πάντως, και τότε να μας εντυπωσίασε, για να είμαστε ειλικρινείς.

Κάποιες κινήσεις καλές, όμως, τις έκανε ο βραχύσωμος Πορτογάλος. Όπως μία έξυπνη πάσα με την οποία έβγαλε ωραία τον Ολυμπιακό στην επίθεση. Η, μία πολύ καλή αλλαγή παιχνιδιού από δεξιά προς τα αριστερά. Και στο τέλος, «άφησε» καλά την μπάλα στον Μουζακίτη, για το καλύτερο ίσως μακρινό σουτ της ομάδας σε ολόκληρο το 90λεπτο.

Προσπάθησε κι άλλα πράγματα ο Ντιόγκο, αλλά χωρίς επιτυχία. Περίμενα από αυτόν π.χ. μία καλύτερη πάσα στον Καμπελά, έχοντας και χώρο και χρόνο να την κάνει-και ήταν η δεύτερη πάσα που δεν μπόρεσε να βγάλει μπροστά. Σίγουρα δεν περίμενα να χάσει δύο φορές το κοντρόλ και την μπάλα, όπως και να χάσει κι άλλη φορά τόσο εύκολα την κατοχή-και σε μία άλλη στιγμή να μην τα καταφέρει στην ντρίμπλα. Πήγε προς το τέλος, που ζωντάνεψε και άνοιξε το παιχνίδι, να παίξει το «ένα-δύο» με τον Μπετανκόρ, αλλά χωρίς επιτυχία.

Ήταν μαχητής, μπήκε στη φωτιά, γύρισε πίσω να μαρκάρει, είχε μία ανάκτηση της μπάλας, όμως σίγουρα δεν ήταν αρκετά αυτά που έδωσε σε σούμα. Απλά κάποιες στιγμές του, όπως και του Καμπελά, ήταν σαν να έδωσαν υποσχέσεις ότι μπορούν κι ο Πορτογάλος κι ο Γάλλος να δώσουν ποιοτικές λύσεις. Για να δούμε!

Άσχετο: Δύο διαφορετικές πηγές του Ολυμπιακού επιμένουν ότι η πιο κοντινή περίπτωση εξτρέμ είναι του Αντίνο και δεν βλέπουν κάτι προχωρημένο με τον Κόστιτς. Μία τρίτη πηγή, τον βάζει τουλάχιστον μέσα στη λίστα.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Συνέντευξη στην Ο Jogo έδωσε ο Κοστίνια εκφράζοντας την επιθυμία του να παίξει στην Εθνική Πορτογαλίας. «Φυσικά. Είναι μία πολύ έντονη επιθυμία. Είμαι διεθνής από τα 18. Ήμουν στον τελικό του ΓΙΟΥΡΟ Κ19 εναντίον της Ισπανίας, έπαιξα δύο φορές στο τουρνουά της Τουλόν. Το να είμαι στην εθνική ανδρών είναι ο απώτερος στόχος. Το να εκπροσωπήσω τη χώρα μου στο υψηλότερο επίπεδο θα ήταν μεγάλη πηγή υπερηφάνειας».

Κάλεσε μάλιστα τον ομοσπονδιακό τεχνικό Ρομπέρτο Μαρτίνεθ να έχει το νου του γενικά στον Ολυμπιακό. «Υπάρχουν αρκετοί Πορτογάλοι παίκτες εδώ που τα πάνε πολύ καλά. Ο Τσικίνιο, ο Ζέλσον Μάρτινς, έχουν απίστευτη ποιότητα. Στην προπόνηση, στις μονομαχίες, είναι πολύ δύσκολο να τους σταματήσει κανείς. Νιώθω ότι θα μπορούσαν εύκολα να βρίσκονται σε έναν ακόμα μεγαλύτερο σύλλογο».

Σχολίασε επιπλέον ότι, «σήμερα, το ποδόσφαιρο παρακολουθείται πολύ περισσότερο παντού. Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι πολύ πιο ανταγωνιστικό και οι μεγάλες ομάδες είναι πολύ δυνατές. Το να παίζεις στο Champions League και να διεκδικείς τίτλους δίνει μεγάλη προβολή. Νιώθω μάλιστα ότι είχα περισσότερες δυσκολίες εναντίον ορισμένων ομάδων εδώ, παρά σε αγώνες εναντίον μικρότερων ομάδων στην Πορτογαλία. Και αυτή η απαίτηση να πρέπει να κερδίζουμε κάθε παιχνίδι, μας κάνει να αναπτυσσόμαστε πολύ».

Ο Κοστίνια μίλησε με τα καλύτερα και για τον ανταγωνιστή του στη θέση του δεξιού μπακ, τον Ρόντινεϊ: «Είχε μια απίστευτη σεζόν. Είναι ένας σπουδαίος παίκτης. Έμαθα πολλά απ΄ αυτόν, παρόλο που ήμασταν άμεσοι ανταγωνιστές. Και πάντα λέει αστεία και σκέφτεται καινούργια πράγματα. Είναι ο Ούκρα του Ολυμπιακού. Φέρνει απίστευτη ενέργεια στην ομάδα, ακόμα και στις όχι και τόσο καλές στιγμές. Είναι μια προσωπικότητα του κλαμπ», διαβεβαίωσε. Και υπάρχουν ακόμη και κάποιες ιστορίες, προσθέτει γελώντας, που δεν μπορούν να ειπωθούν!

Τι είπε για το Καραϊσκάκη; «Αν και δεν είναι τόσο μεγάλο —32.000 θέσεις— έχει μια απίστευτη ατμόσφαιρα, ειδικά κατά τη διάρκεια μεγάλων αγώνων. Μερικές φορές, δεν μπορείς καν να επικοινωνήσεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Έχει ακόμη καλύτερη ατμόσφαιρα από ό,τι με σχεδόν 70.000 οπαδούς στο Estádio da Luz της Μπενφίκα. Το να παίζεις εκεί είναι πραγματικά σαν να ξεκινάς με προβάδισμα 1-0. Ο φανατισμός των οπαδών είναι μεγαλύτερος από αυτόν της Πορτογαλίας».

Για τον τρόπο παιχνιδιού: «Το σχέδιο του προπονητή ήταν διαφορετικό και στην αρχή δεν καταλάβαινα πολλά. Έπρεπε να το κατανοήσω μόνος μου και να προσαρμοστώ σε αυτό που έβλεπα στην προπόνηση, με ένα πιο άμεσο σύστημα και διαφορετικές απαιτήσεις από τους ακραίους αμυντικούς. Στην αρχή, μου φάνηκε περίεργο που μια μεγάλη ομάδα έπαιζε τόσο άμεσο ποδόσφαιρο. Αλλά σταδιακά προσαρμόστηκα και αυτό κατέληξε να με κάνει καλύτερο παίκτη».

Τέλος, για τον εαυτό του είπε: «Ο στόχος είναι να συνεχίσω να βελτιώνομαι, να έχω μια καλή σεζόν και να παίζω στο Champions League. Και αργότερα, ποιος ξέρει, να κάνω ένα ακόμη άλμα. Ονειρεύομαι να παίξω στην Ισπανία και την Αγγλία, ειδικά στην Premier League. Θα ήταν απίστευτο, να είμαι σε αυτό το επίπεδο κάθε εβδομάδα, με τους καλύτερους».

Και για το τέλος ένα ιμότζι με αφορμή τα 10 γκολ και τις 11 ασίστ (!) του Πεπ Μπιέλ στο MLS

Εχω πολυ σοβαρο θεμα, που ακομα πιστευω στον Πεπ τον Μπιελ;; #OlympiacosFC

— Thomasfromtexas (@Thomasotexanos) July 20, 2025