Ολυμπιακός: Για το νταμπλ με μπροστάρηδες τα Ελληνόπουλα

Η σεζόν πλησιάζει στο τέλος της, ο Ολυμπιακός έχει στεφθεί πρωταθλητής και απέχει ένα βήμα από την κατάκτηση του νταμπλ, έχοντας να παίξει στον τελικό του Κυπέλλου με την παραδοσιακά κορυφαία ομάδα της ελληνικής περιφέρειας, τον ΟΦΗ.

Ένα δε από τα σημεία στα οποία πρέπει να σταθούμε ως προς τον φετινό Ολυμπιακό, που επιπλέον μπόρεσε και συγκέντρωσε 15 βαθμούς στη League Phase του Europa League, τερματίζοντας στην εξαιρετικά τιμητική 7η θέση, είναι ότι μπροστάρηδες είχε τέσσερα Ελληνόπουλα. Τον αρχηγό της ομάδας Ρέτσο, τον εδώ κι ένα χρόνο βασικό γκολκίπερ Τζολάκη και τους δύο φοβερούς ρούκις, τον Μουζακίτη και τον Κωστούλα.

Κι αν περιμέναμε κάτι τέτοιο από τον Ρέτσο και τον Τζολάκη, καθώς μας είχαν προϊδεάσει από την περασμένη σεζόν, ειδικά στο β΄ μισό της, προφανέστατα δεν το περιμέναμε από τα δύο 18χρονα παιδιά, που όχι απλά δεν κρύφτηκαν πίσω από πολύ πιο έμπειρους και καλοπληρωμένους συμπαίκτες τους, αλλά βγήκαν μπροστά και έδωσαν πολλά στην ομάδα. Τόσο καθαρά αγωνιστικά, όσο και ψυχολογικά (!), καθώς η παρουσία τους έφερε μία θετική αύρα και, εκτός όλων των άλλων, κάλυψε σε ένα τεράστιο βαθμό την αποτυχία στις μεταγραφές των επιθετικογενών παικτών του περασμένου καλοκαιριού, με την γκρίνια του κόσμου από την αστοχία των επιλογών (Γουίλιαν, Ολιβέϊρα, Στάμενιτς, Βέλντε κ.α) να μειώνεται αισθητά, βλέποντας τους δύο πιτσιρικάδες να τα «σπάνε».

Ο Μουζακίτης (24 παιχνίδια βασικός κι εννιά αλλαγή) ήταν ένα συνήθως υπέροχο 8άρι, που έκανε όλες τις δουλειές καλά. Μεταξύ άλλων, από το αριστερό του πόδι ήρθε η πρόκριση στο Κύπελλο επί του Παναθηναϊκού με το γκολ στο 94ο λεπτό, αλλά και το τρίποντο για το πρωτάθλημα στη Λιβαδειά πάλι με γκολ στα τελευταία λεπτά, ενώ δικές του ασίστ έφεραν τα δύο γκολ στο 2-1 επί της Μπόντο και στο 1-0 επί της Πόρτο.

Ο Κωστούλας (20 παιχνίδια βασικός και 15 αλλαγή) ήταν ένας συνήθως εκπληκτικός πασπαρτού επιθετικός, παίζοντας άλλοτε πίσω από τον φορ, άλλοτε φορ, άλλοτε έξω δεξιά κι άλλοτε έξω αριστερά! Έχει στο ενεργητικό του εφτά γκολ, εκ των οποίων δύο επί του ΠΑΟΚ κι ένα επί του Παναθηναϊκού, συν δύο στη νίκη 2-1 επί του Άρη, συν δύο κερδισμένα πέναλτι, με την Τβέντε και την ΑΕΚ.

Ο Τζολάκης, από την πλευρά του, έφερε ηρεμία και σιγουριά, όντας καλός και κάτω από τα δοκάρια και έξω από αυτά, παίζοντας και στα 29 παιχνίδια πρωταθλήματος, καθώς και στα 10 παιχνίδια στο Europa League, όπου στη League Phase δέχθηκε τα λιγότερα γκολ από κάθε άλλο τερματοφύλακα (μόλις τρία), ενώ ο Ολυμπιακός έχει και την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος. Στα μισά και πλέον παιχνίδια (20 από τα 39) κράτησε το μηδέν κι αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Ο Ρέτσος παρά τις ατυχίες λόγω τριών τραυματισμών του έπαιξε σε 23 ματς βασικός και πέντε αλλαγή και θεωρώ ότι όσο ήταν υγιής ήταν συνήθως ο καλύτερος κεντρικός αμυντικός της ομάδας, δίνοντας και κάποιες βοήθειες επιθετικά. Κάποια παιχνίδια του ήταν πραγματικά πολύ υψηλού επιπέδου και γενικά πλέον είχε λιγότερα λάθη (πέναλτι, κάρτες κλπ).

Η παρουσία αυτών των τεσσάρων παιδιών, σε συνδυασμό με τη βοήθεια που έδωσαν, στα αποδυτήρια κυρίως, οι άλλοι Έλληνες γκολκίπερ (Πασχαλάκης, Αναγνωστόπουλος) και τα παιδιά που έφυγαν τον χειμώνα (Μασούρας, Ντόη, Αποστολόπουλος, Μπακούλας, Κουτσίδης, Ανδρούτσος), αλλά και που έμειναν (Παπακανέλλος, Μπότης), απέδειξε για άλλη μία φορά την πολυτιμότητα του ελληνικού στοιχείου σε αυτή την ομάδα. Γιατί η μεγαλύτερη ελληνική ομάδα δεν μπορεί να μην έχει (καλούς) Έλληνες παίκτες.

Εξάλλου, βλέπετε και πώς ενοχλούνται οι ανταγωνιστές του Ολυμπιακού με την επιτυχία που έχουν τα Ελληνόπουλα του Ολυμπιακού, την στιγμή κατά την οποία π.χ. στην ενδεκάδα της ΑΕΚ βλέπεις συνήθως μόνο τον Ρότα και του ΠΑΟΚ μόνο τον Κωνσταντέλια, ο δε Παναθηναϊκός να δούμε πόσους Έλληνες, πλην των ηλικιακά 30+ Μπακασέτα, Σιώπη, Κώτσιρα, θα κρατήσει το καλοκαίρι.

Άσχετο: Ο Σαμάτα στη συνέντευξη που έδωσε στο Βέλγιο είπε και κάτι άλλο, που δεν το…πολυείδα γραμμένο στον ελληνικό Τύπο. Δήλωσε ο επιθετικός του ΠΑΟΚ ότι, «ο Ολυμπιακός είναι άξιος πρωταθλητής» (Olympiakos is de verdiende kampioen). Αφού το είπε, πρέπει να το μεταφέρουμε, έτσι δεν είναι; Αν, δηλαδή, έλεγε ότι ο Ολυμπιακός πήρε το πρωτάθλημα από τη διαιτησία, να φανταστώ ότι θα ήταν πρώτο θέμα χθες, παντού, σωστά;

Η φωτογραφία της ημέρας:

Ο αγώνας της Κυριακής με την ΑΕΚ ήταν ένα ενδιαφέρον τεστ για τον Μπρούνο, υπό την έννοια ότι τον είδαμε με τη βασική ενδεκάδα του Ολυμπιακού και δη σε ένα δύσκολο παιχνίδι. Για να πούμε ότι πήρε καλό βαθμό, δεν πήρε. Κακός δεν ήταν, όμως, από έναν παίκτη που φιλοδοξεί να κερδίσει τη θέση του ενδεκαδάτου αριστερού μπακ περιμένεις περισσότερα.

Ήταν στα συν του ότι πήγε καλά τον Ελίασον, που έγινε αλλαγή, ότι έβγαλε ορισμένες καλές άμυνες και ότι είχε κάποιες καλές προωθήσεις, χωρίς όμως να προέκυψε από αυτές κάτι ενδιαφέρον, με εξαίρεση ίσως μία ωραία συνεργασία με τον Τσικίνιο. Είναι κάπως άτσαλος στις πάσες του κι αυτό πρέπει να το δει-όπως χρειάζεται βελτίωση και στις σέντρες του.

Στην δε μοναδική ευκαιρία της ΑΕΚ ήταν αρνητικός πρωταγωνιστής και δη σε δύο φάσεις. Αρχικά έχασε τον έλεγχο της μπάλας, ενώ ήταν δική του και βρήκε την δυνατότητα η ΑΕΚ να επιτεθεί εκ νέου. Και στη συνέχεια στην πάσα του Λαμέλα προς τον Μάνταλο, πήγε φανερά δεύτερος πάνω στην μπάλα κι ήταν τυχερός που ο αρχηγός της ΑΕΚ αστόχησε.

Και για το τέλος ένα ιμότζι 😀

#Arsenal's Mikel Merino is just the third visiting player in UEFA Champions League history to assist 2 goals against Real Madrid at the Santiago Bernabéu after Predrag Djordjevic for Olympiakos in October 2007 & Dusan Tadic for Ajax in March 2019.

— Harvey Downes (@HarveyDownes92) April 16, 2025