Η ΑΕΚ του Καραϊσκάκη μπορεί να σώσει τη ζημιά

Πηγαίνοντας στο Καραϊσκάκη για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, ο Σωκράτης Οφρυδόπουλος μαζί με τον Ηλία Κυριακίδη συμπλήρωναν 32 ημέρες από τη στιγμή που ανέλαβαν την ευθύνη της καθοδήγησης της ΑΕΚ σε μια πολύ ευαίσθητη και κρίσιμη συνθήκη. Στο 5ο τους παιχνίδι, στην έδρα του Ολυμπιακού παρουσίασαν μια ομάδα που κράτησε περισσότερο την μπάλα (52% - 48%), έκανε περισσότερες οργανωμένες επιθέσεις (31-26), είχε περισσότερες τελικές προσπάθειες εντός εστίας (5-3), ανέπτυξε επιθέσεις στον ίδιο ή και σε ελαφρώς υψηλότερο ρυθμό από τον αντίπαλό της (17.4 - 16.6 πάσες ανά «καθαρό» λεπτό κατοχής της μπάλας). Με άλλα λόγια εμφάνισαν μια ομάδα που είχε ισορροπημένη απόδοση στις τέσσερις φάσεις του παιχνιδιού, ήταν απειλητική, ζήτησε τη νίκη.

Για ακόμη μια φορά σε ένα σημαντικό παιχνίδι η ΑΕΚ προδόθηκε από ατομικά λάθη και επέτρεψε στον αντίπαλό της να πετύχει ένα γκολ και να δημιουργήσει ακόμη τέσσερις ευκαιρίες μεγάλης αξίας. Κοιτάζοντας όμως την μεγάλη εικόνα, της αγωνιστικής νοοτροπίας της, ο παρατηρητής μένει με την αίσθηση ότι η ΑΕΚ, που έζησε για περίπου 15 ημέρες στο κλίμα της εντός έδρας ήττας από τον ΠΑΟΚ ήταν μια ομάδα που έδειξε μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. Ανασυντάχθηκε μετά το γκολ που δέχθηκε εξαιτίας ενός σοβαρού ατομικού λάθους, ισοφάρισε, και συνέχισε να παίζει για να νικήσει και όχι για να μη χάσει.

Η εντύπωση που θα δημιουργούσε η ΑΕΚ αν δεν είχε στην σύνθεσή της τον Στάνκοβιτς και τον Κριχόβιακ δεν θα ήταν ίδια. Με άλλα λόγια, η ΑΕΚ θυμήθηκε ξανά πώς είναι να έχει τερματοφύλακα που μπορεί να είναι αποφασιστικός και να επηρεάσει το τελικό αποτέλεσμα της προσπάθειάς της με δύο αποκρούσεις, και θυμήθηκε πώς είναι να έχει στο τερέν έναν κεντρικό μέσο που μπορεί να οργανώσει την ανάπτυξη των επιθέσεών της. Ακόμη όμως και η συνεισφορά του Πολωνού έχει αντανάκλαση στην δουλειά που έκανε το προπονητικό επιτελείο για να ετοιμάσει εκείνον και την ομάδα με εκείνον σε διάστημα λίγων ημερών.

Σε διάστημα ενός μήνα, κατά του οποίου τη διάρκεια απουσίασαν διεθνείς από τις προπονήσεις, δεν θα μπορούσαν να δείξουν πολύ περισσότερα πράγματα αυτοί που παρέλαβαν μια ομάδα σε τόσο προβληματική αγωνιστική και ψυχολογική κατάσταση. Με άλλα λόγια, αν ο Οφρυδόπουλος δεν πήγαινε στα ματς με το hoodie και εμφανιζόταν καλογυαλισμένος μπροστά στους τηλεοπτικούς και φωτογραφικούς φακούς, οι πρώτες εντυπώσεις θα γέμιζαν περισσότερο το μάτι, κι ας μην έχει κάνει νίκη στις πρώτες τρεις αγωνιστικές των playoffs. Διότι στους δύο εκ των τριών αγώνων, στις έδρες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, η εικόνα της ΑΕΚ ήταν καλύτερη από την εικόνα που είχε στο παρελθόν της στην κανονική περίοδο. Στην περίπτωση των Οφρυδόπουλου και Κυριακίδη όμως αυτό που θα μετρήσει είναι η τελική εντύπωση, δηλαδή το αν θα έχουν καταφέρει να βοηθήσουν την ΑΕΚ να κρατήσει το ευρωπαϊκό εισιτήριο ενόψει μιας ιστορικής σεζόν, κατά την οποία θα μπει στο νέο γήπεδό της. Αυτή η υπηρεσία θα είναι πολύτιμη για τον σύλλογο και την ΠΑΕ, πολύ πιο κρίσιμη από όσο θα ακουγόταν σε μια συνηθισμένη σεζόν.

Η επιλογή που κάνει ο Νταμιάν Σιμάνσκι κατά τον πανηγυρισμό του για το γκολ που πέτυχε, δηλαδή η αγκαλιά του με τον Ηλία Κυριακίδη είναι ένα καθαρό σημάδι σύνδεσης ενός ποδοσφαιριστή με τους προπονητές. Μια τέτοια σκηνή η ΑΕΚ είχε καιρό να τη ζήσει. Και σήμερα, στο σημείο που βρίσκεται, με τόσο κρίσιμα ματς μπροστά της στη διάρκεια των επόμενων 40 ημερών, η ΑΕΚ ακριβώς αυτό έχει ανάγκη: προπονητές που να εμπνέουν, να παρακινούν, αλλά και αν υποστηρίζουν ψυχοπνευματικά ποδοσφαιριστές που ξέρουν ότι δεν παίζουν για να πετύχουν κάτι μεγάλο - παίζουν μόνο για να περιορίσουν τη ζημιά.

Πηγή στοιχείων ανάλυσης της απόδοσης: Wyscout.