Ολυμπιακός «μισό πρωτάθλημα», με «σκυλί του πολέμου», «βράχο» και «10άρι αριστερό μαγικό»!

Κώστας Νικολακόπουλος Κώστας Νικολακόπουλος
Ολυμπιακός «μισό πρωτάθλημα», με «σκυλί του πολέμου», «βράχο» και «10άρι αριστερό μαγικό»!

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος δίνει μέσα από το blog του στο gazzetta τη δική του προέκταση σε άλλη μία κατάθεση ψυχής του φετινού Ολυμπιακού.

Άλλη μία υπερπολύτιμη νίκη του Ολυμπιακού στην πορεία προς τον τίτλο.

Κέρδισε τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ, τον Άρη…Κέρδισε όλα τα παιχνίδια στην επαρχία (Γιάννινα, Ηράκλειο, Τρίπολη, Αγρίνιο, Λαμία)…Κέρδισε και τα παιχνίδια στο Καραϊσκάκη σε δύσκολες ημέρες του (Βόλο, Ιωνικό)…Ε, αν είχε κερδίσει, που έπρεπε να είχε κερδίσει, μέσα στο σπίτι του και τον ΠΑΟ με τον Ατρόμητο, θα είχε τελειώσει το πρωτάθλημα (+12) από 12 Δεκέμβρη!...

Τέλος πάντων, εφόσον ο Ολυμπιακός προασπιστεί αυτό το +8 μέχρι να πάει στις γιορτές, δηλαδή με τρίποντα και στα άλλα δύο παιχνίδια του (στο Περιστέρι την Τετάρτη και με τη Λαμία την Κυριακή), θα έχει πάρει, ψυχολογικά, το μισό πρωτάθλημα, αν και θα απομένουν πάρα πολλές (21) αγωνιστικές!

Το φινάλε του α΄ γύρου της σεζόν, βρίσκει τον πρωταθλητή Ελλάδας σε θέση…πρωταθλητή, πολύ απλά γιατί κατέθεσε ψυχή πρωταθλητή και στις 13 αγωνιστικές (ακόμη και στα δύο ματς που δεν κέρδισε, κυνήγησε με λύσσα τη νίκη στα τελευταία τους 30 λεπτά). Παρότι τα μισά (έξι) παιχνίδια του τα έδωσε ημέρα Κυριακή έχοντας παίξει βράδυ Πέμπτης στο Γιουρόπα Λιγκ με αντιπάλους από την Μπουντεσλίγκα και την πρώτη τριάδα των πρωταθλημάτων Βελγίου και Τουρκίας, δεν λύγισε ούτε από αυτή την μεγάλη κι αναπόφευκτη φθορά.

Όποιος βλέπει σωστά ποδόσφαιρο, αντιλήφθηκε χθες ότι μόνο εύκολο δεν ήταν το παιχνίδι με τον Άρη, στην επιστροφή του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη μετά από τρία παιχνίδια σε οκτώ ημέρες σε Λιβαδειά, Ηράκλειο και Αμβέρσα!

Στα πρώτα 25 λεπτά η ομάδα του Μάντζιου ήταν πλήρως ανταγωνιστική. Μπορεί να μην ήταν απειλητική (παρά τα έξι, έως τότε, κόρνερ της!), αλλά και δεν απειλούνταν, καθώς και οι δύο ομάδες δεν ρίσκαραν.

Ο Ολυμπιακός πήρε το παιχνίδι στα πόδια του από το 25΄, με μόνο μία όμως ευκαιρία, το καλοκτυπημένο φάουλ του Λόπες.

Τη διαφορά την έκανε στα πρώτα 10 λεπτά του β΄ ημιχρόνου, με…αυξανόμενη γεωμετρική πρόοδο: λίγο άστοχο σουτ του Λόπες, δοκάρι του Αγκιμπού, γκολ του Σισέ (!), κτυπώντας στο κατάλληλο σημείο, όπως ακριβώς είχε κάνει και με τον ΟΦΗ την περασμένη αγωνιστική: στο ξεκίνημα της επανάληψης: στο Ηράκλειο στο 49’, χθες στο 54’…

Για άλλα 20 λεπτά ο Ολυμπιακός κοντρόλαρε το παιχνίδι, απειλώντας ωστόσο μόνο μία φορά (καλό σουτ Μασούρα).

Παπασταθόπουλος

Από το 75’ περίπου έως το 95΄ο Άρης πήρε το πάνω χέρι, και με τις δικές του αλλαγές και με την κόπωση των γηπεδούχων-κατά βάθος αυτό ήταν το πλάνο του Μάντζιου, να το πηγαίνει το ματς στο μηδέν και στο τέλος να εκμεταλλευθεί τις επιπτώσεις του αγώνα του Βελγίου για τους Πειραιώτες. Ο Μαρτίνς αυτή τη φορά πήγε από τις τρεις αλλαγές στο ημίχρονο και τις άλλες δύο στο 60-65 στο Βέλγιο, στις τρεις αλλαγές στο 83’ και τη μία στο 91’!). Δεν είχε, ωστόσο, ξανά καθαρή ευκαιρία για γκολ κι έγινε επικίνδυνος μόνο σε δύο κινήσεις του Σάσα από θέση μέσα δεξιά.

Άλλη μία δίκαιη νίκη, όπως και οι 11 του Ολυμπιακού. Παρότι εσχάτως σχεδόν όλοι οι επιθετικογενείς παίκτες του, από τη θέση Νο 8 έως και τη θέση Νο 11, έχουν ξεχάσει τι θα πει γκολ και ασίστ (!), βρίσκει λύσεις μέσα από τις στατικές φάσεις και τον Σισέ (και τον Σεμέδο, στο Κύπελλο)! Χαίρομαι που ο Σισέ με επιβεβαιώνει-επανειλημμένως έχω γράψει ότι με τα αθλητικά του προσόντα και με τα τόσα κόρνερ και φάουλ που κερδίζει η ομάδα, πρέπει να κάνει 10 γκολ ανά σεζόν!

Ακόμη και με τις…γνωστές επιπολαιότητες που δεν απέφυγε χθες σε δύο τρεις περιπτώσεις κακών κοντρόλ, ο «βράχος» κρατάει πολύ γερά πίσω, με τη βοήθεια του πολύ σταθερού και θετικού χθες Σωκράτη. Κάνει άμυνα ψηλά, κυριαρχεί ψηλά, καθαρίζει με τάκλιν στα «ανοικτά», βγαίνει πρώτος στις φάσεις και στις μπάλες. Ενίοτε ρισκάρει λίγο παραπάνω απ΄ ότι πρέπει, αλλά με την ταχύτητα και τη δύναμη του, διώχνει τον κίνδυνο. Την δε βελτίωση του στις μπαλιές, 15άρες αλλά και 40άρες, την λες και συγκλονιστική.

Λόπεζ

Από όλους τους παίκτες από θέση Νο 8 και πάνω, ο μοναδικός σε καλή κατάσταση είναι ο Λόπες, που αρκεί (!) όμως για κάμποσες στιγμές που κάνουν τη διαφορά. Τα «στημένα» του είναι κίνδυνος-θάνατος, τώρα δε που αρχίζει και σουτάρει από τα 15-20 μέτρα κι όχι από τα 25 που έκανε, αγχωμένος, στα πρώτα του παιχνίδια, είναι υποψήφιος για σκόρερ σε κάθε παιχνίδι. Έχει συνεργασίες και πάσες για γκολ (βλέπε χθες ακυρωθέν, στην τρίχα, γκολ Μασούρα) με το μαγικό του αριστερό πόδι. Ανασταλτικά έχει, πολλή, δουλειά ακόμη. Δεν ξέρω αν είναι λόγω αντοχών η, νοοτροπίας, αλλά έχει.

Καταλύτης, βέβαια, της ομάδας είναι άλλος, ο Εμβιλά. Σκυλί του πολέμου! Τον έβλεπες πώς ξαφνικά έφευγε από τη θέση του και έφευγε να πρεσάρει με χίλια, σαν αγρίμι (!)πάνω στην κατοχή της μπάλας από τον Άρη.

Με ένα τέτοιο παίκτη μπροστά από την άμυνα σου, να βάζει στοπ στον αντίπαλο μα με τάκλιν, μα με κεφαλιά, μα με ψαλίδι, μα με κάθε είδους επέμβαση παλικαριού, νιώθεις άλλη ασφάλεια για να ξεκινήσεις και τη δημιουργία του παιχνιδιού σου-κάτι που κάνει ο ίδιος κι αυτό, με τις έξυπνες πάσες του ανάμεσα στις γραμμές του αντίπαλου-ενίοτε και με 40άρα πάσα ακριβείας, να βγάζει τέλεια τον Μασούρα μέσα στην αντίπαλη περιοχή, όπως χθες!

Εμβιλά

Τυχερός ο Ολυμπιακός που τον έχει-μακάρι η ομάδα να έχει πάλι σύντομα πρώτα τον Μπουχαλάκη, που δεν πέρασε χθες μπροστά ούτε μία από τις 10 (!) μπαλιές του και στη συνέχεια τον Καμαρά, που πρόλαβε σε 13 λεπτά παιχνιδιού να κάνει στο 92’ (!) ένα φάουλ σε καλή θέση για τον Άρη, που δεν το είδε ο (γενικά πολύ καλός) διαιτητής Μανούχος.

Κι επειδή ήρθε η κουβέντα διαιτητικά. Όλες οι περιπτώσεις πέναλτι που υπήρξαν χθες, δεν συνιστούσαν καμία ξεκάθαρη παράβαση. Κι ο Σάκιτς στο 49΄ πάτησε ολοφάνερα το πόδι του Μασούρα μέσα στην περιοχή. Δεν το λες πέναλτι αυτό, όπως και τις τρεις στα πρώτα δέκα λεπτά, το…σπρωξιματάκι του Λαλά στον Τζέγκο η, την κλοτσιά του Μπουχαλάκη στις σκάρες που είχε προτάξει αντίπαλος του. Ούτε υπήρξε χέρι, αλλά ώμος του Λαλά. Αν θέλουμε να δίνονται πέναλτι τραβηγμένα από τα μαλλιά, θα μπορούσαν να δοθούν και τα τέσσερα! Αλλά δεν μπορεί να παίζεται έτσι το ποδόσφαιρο. Μια χαρά τα είδαν και ο Μανούχος κι ο Ολλανδός διεθνής (Κάμπχουις) στο VAR.

Η κριτική που μπορούμε να κάνουμε είναι ότι οι δύο παίκτες του Ολυμπιακού, όπως κι ένας τρίτος, ο Σισέ, σε μία μονομαχία στο τέλος, δεν έκαναν, αλλά ρίσκαραν να κάνουν πέναλτι. Πλησίασαν αυτό που λέμε, "δίνω δικαίωμα" και θα πρέπει να το κοιτάξουν πολύ καλά ενόψει της συνέχειας. Δεν θέλει πολύ...

Μπουχαλάκης

Άσχετο: Έκπληκτοι δηλώνουν κάποιοι από τα άσχημα αποτελέσματα του Άρη με τον Ολυμπιακό. Δεν δηλώνουν έκπληκτοι όμως για τα ακριβώς ίδια αποτελέσματα της ΑΕΚ απέναντι στον Ολυμπιακό! Βλέπετε, στα τέσσερα χρόνια που ο Μαρτίνς είναι στον πάγκο, ο Ολυμπιακός έχει σε 12 παιχνίδια με την ΑΕΚ εννιά νίκες και τρεις ισοπαλίες (!) και σε 13 παιχνίδια με τον Άρη δέκα νίκες και τρεις ισοπαλίες. Έτσι δεν είναι;

Παρεμπιπτόντως, πρώτον ο Ολυμπιακός έχει ξεκινήσει την καλή του παράδοση με τον Άρη εδώ και 11 χρόνια (πολλά δηλαδή πριν τον πάρει ο Καρυπίδης) και δεύτερον από πέρυσι όλα τα παιχνίδια των δύο ομάδων κρίνονται από μία λεπτομέρεια. Με τον Ολυμπιακό να έχει τέσσερις νίκες, όλες οριακές (2-1, 2-1, 1-0, 1-0) και τον Άρη τρεις ισοπαλίες (όλες 1-1, με την ισοφάριση και στις τρεις στα τελευταία δεκάλεπτα!).

Όποιος δεν τα βλέπει όλα αυτά, το κάνει για προφανείς, δικούς του, λόγους.

Μάθε πού θα δεις ζωντανά όλους τους αγώνες σήμερα μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.