ΠΑΟΚ: «Πω, πω λαός και τι ομάδα! Δυο φορές την εβδομάδα!»

ΠΑΟΚ: «Πω, πω λαός και τι ομάδα! Δυο φορές την εβδομάδα!»

Σταύρος Σουντουλίδης Σταύρος Σουντουλίδης
ΠΑΟΚ: «Πω, πω λαός και τι ομάδα! Δυο φορές την εβδομάδα!»

bet365

Ο ΠΑΟΚ έπαιξε με καθαρό μυαλό, έλεγξε απόλυτα τον ημιτελικό και με την υπογραφή του Ραζβάν Λουτσέσκου σφράγισε την παρουσία του στον 24ο τελικό Κυπέλλου της ιστορίας του. O Σταύρος Σουντουλίδης γράφει.

Ήταν βραδιά ωριμότητας. Ο ΠΑΟΚ παρέταξε όλα τα όπλα του, έβγαλε από την αρχή περισσότερη ποιότητα και ένταση, είχε καθαρότερη σκέψη στο τελευταίο τρίτο. Εβαλε δυο γκολ, έχασε άλλα δύο και πήρε πανάξια το εισιτήριο για τον τελικό. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Δεν απειλήθηκε ούτε μια φορά η εστία του Ο Παναθηναϊκός δεν βρήκε την παραμικρή απάντηση. Και κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία του δεύτερου ημιτελικού της Τούμπας.

Αν κοιτάξει κάποιος και τον πρώτο ημιτελικό της Λεωφόρου θα αντιληφθεί ότι ο Δικέφαλος» ήταν ο κυρίαρχος του ζευγαριού και πήρε με το σπαθί του την πρόκριση και βρίσκεται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας για 24η φορά στην ιστορία του. Και επιβεβαίωσε ξανά ότι όταν φτάνει στους «4», σπάνια σταματά εκεί.

Ο ΠΑΟΚ είχε τον έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου. Πίεσε σωστά, στόχευσε τα άκρα της αντίπαλης άμυνας και βρήκε ρυθμό κυρίως μέσω του Μεϊτέ στο μεσαίο τρίτο. Οι δύο στιγμές του Γάλλου και η κεφαλιά του Γιακουμάκη πριν την ανάπαυλα ήταν οι πιο καθαρές ευκαιρίες ενός μέρους στο οποίο ο Παναθηναϊκός δεν απείλησε ουσιαστικά.

Η κατοχή ήταν «ασπρόμαυρη», το πρόβλημα ήταν μόνο η τελική ενέργεια. Ο ΠΑΟΚ έφτιαχνε τις προϋποθέσεις, δεν τελείωνε όμως τις φάσεις με την καθαρότητα που απαιτούσε το ματς.

 

Το δεύτερο μέρος μπήκε σε ζώνη διαχείρισης. Για ένα διάστημα το παιχνίδι ισορρόπησε χωρίς φάσεις, με τον ΠΑΟΚ να κρατά εύκολα το μηδέν, αλλά να μην βρίσκει καθαρές επιθέσεις. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε ιδέα δημιουργίας, όμως όσο περνούσε η ώρα παρέμενε «ζωντανός».

Η λύση ήρθε με ποιότητα και καθαρή ανάπτυξη. Στο 71’, μετά από οργανωμένη επιθετική μετάβαση, ο Χατσίδης έβγαλε ιδανική ασίστ και ο Γιώργος Γιακουμάκης τελείωσε τη φάση, φτάνοντας τα 15 γκολ στη σεζόν. Ήταν το γκολ που αντικατόπτριζε την εικόνα του αγώνα: η ομάδα που πίεζε, θα έβρισκε τη στιγμή της.

Τι να πεις για τον φοβερό και τρομερό Σουαλιό Μεϊτέ. Υπήρχαν στιγμές μέσα στο ματς που έδειχνε να παίζει αντίπαλος με τα… παιδιά του. Αρχοντας Κατάπιε τους πράσινους χαφ, Κοντούρη και Μπακασέτα.

Τι να πεις για την αρχηγάρα με Αλφα κεφαλαίο, Αντρίγια Ζίβκοβιτς. Κατάθεση ψυχής και απόψε από τον Σέρβο.

Συγκλονιστικό το δίδυμο Κεντζιόρα – Μιχαηλίδη, το ίδιο και το… σκυλί από το Μερσεσάιντ, ο Κένι.

Τι να πεις για τον Γιώργο Γιακουμάκη. Έφτασε τα 15 γκολ στην τρομερή σεζόν του με την ασπρόμαυρη φανέλα.

Και ο Χατσίδης ήρθε αναγκαστικά, λόγω του κανονισμού, νωρίς στο ματς από τον πάγκο, μπήκε στο 42ο λεπτό όταν τραυματίστηκε ο Πέλκας και υπέγραψε φαρδιά πλατια τον ημιτελικό. Ένα παιδί 20 ετών. Ένα παιδί από τις χρυσές ακαδημίες του ΠΑΟΚ.

Ο ημιτελικός ήταν ένα απόλυτο masterpicece του Στρατηγού, Ραζβάν Λουτσέσκου. Σχεδίασε άριστα το παιχνίδι, δεν σκέφτηκε καν ότι την Κυριακή παίζει ένα ντέρμπι με την ΑΕΚ, ήθελε μόνο την πρόκριση το διαχειρίστηκε σωστά κόντρα στις αναποδιές και οδήγησε τον ΠΑΟΚ για 7η φορά την τελευταία δεκαετία στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας.

Και όπως τραγουδάει η Τούμπα: «Πω, πω λαός και τι ομάδα! Δυο φορές την εβδομάδα!»

 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Σταύρος Σουντουλίδης
Σταύρος Σουντουλίδης

Στα 17 του έκανε τα πρώτα του βήματα, ανεβαίνοντας με «κοντό παντελονάκι» τα σκαλοπάτια του κτιρίου της «Μακεδονίας», επί της Μοναστηρίου, χαζεύοντας από απόσταση «ιερά τέρατα» της θεσσαλονικιώτικης δημοσιογραφίας. Ένας κλασικός «εφημεριδάς» ολκής, ο αείμνηστος Σταύρος Μπαλτίδης φρόντισε και του έδωσε τα κατάλληλα εφόδια στα πρώτα του βήματα, άλλωστε η εφημερίδα παραμένει η πρώτη και μοναδική αγάπη του.

Έχοντας περάσει από το σύνολο των εντύπων της Θεσσαλονίκης («Μακεδονία», «Αγγελιοφόρος», «Σπορ του Βορρά»), αποτέλεσε βασικό στέλεχος του περιοδικού «Φωνή των Σπορ», μιας πρωτοποριακής προσπάθειας για τα δεδομένα της Βόρειας Ελλάδας στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Το 1995 η τηλεόραση μπήκε στη ζωή του με το Star Channel, ακολούθησε η ΕΡΤ-3, βίωσε τη «μαγεία» του ραδιοφώνου (FM-100, Helexpo 105 FM, Flash 96.0) και αρκετά νωρίς, κάπου γύρω στο 2005, «κολύμπησε» στον ωκεανό του διαδικτύου, με τις πρώτες αμιγώς αθλητικές ιστοσελίδες, το «Sportnews.gr», πολύ πριν δηλαδή αποτελέσει μέλος της μεγάλης παρέας του Gazzetta.

Η ενασχόληση του με το ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ τον οδήγησε να περάσει το κατώφλι της Τούμπας και να ζήσει «από μέσα», ως μέλος του Γραφείου Τύπου, την περίοδο της… επανάστασης του Ζαγοράκη.