Ολυμπιακός: Άλλος παίκτης από μία και μόνο στιγμή!

Στο ποδόσφαιρο, για όποιον δεν το ξέρει, το άλφα και το ωμέγα είναι η ψυχολογία. Μου το είχε πει ο μέγας Λάγιος Ντέταρι κι από τότε δεν το έχω ξεχάσει ποτέ.

Το σκέφτηκα χθες, με αφορμή το κυρίαρχο σημείο του αγώνα του Ολυμπιακού με την Καλαμάτα, που ήταν το πρώτο γκολ, καθώς άλλαξε όλη τη ροή του αγώνα. Αλλά και μεταμόρφωσε έναν ποδοσφαιριστή, από μοιραίο παίκτη σε μεγάλο πρωταγωνιστή.

Διότι μέχρι το 37^ο λεπτό, οπότε και άνοιξε ο ίδιος το σκορ, ο Ζότα αυτό το οποίο είχε ήταν τρεις τελικές (σουτ) η μία χειρότερη από την άλλη! Και σε άλλη μία στιγμή δεν είχε προλάβει να στείλει την μπάλα στα δίχτυα μετά από κεφαλιά πάσα του Γκονζάλες. Έβλεπες έναν κυνηγό μέσα στα νεύρα, που αν είχε κάνει κάτι σωστό σε 37 λεπτά παιχνιδιού ήταν μία καλή συνεργασία με τον μπακ πίσω του, τον Πέντερσεν.

Γιατί μέσα στα νεύρα; Πολύ απλά γιατί σε μία σειρά εφτά αγώνων σε πρωτάθλημα κι Ευρώπη (μετά το Βόλος-Ολυμπιακός 1-1 και το γκολ του με πέναλτι), ο έμπειρος Πορτογάλος είχε…άπειρες (!) τελικές κι όχι γκολ δεν είχε σταυρώσει, αλλά δεν είχε καν ούτε μία πραγματικά καλή τελική, κάτι πραγματικά πρωτοφανές, ειδικά μάλιστα κάτω από το πρίσμα ότι είναι πρώτος παίκτης σε τελικές στο πρωτάθλημα (συνολικά 23) και πρώτος παίκτης σε τελικές και στο Γιουρόπα Λιγκ (συνολικά 17)!

Και ξαφνικά τι βλέπουμε; Στέλνει την μπάλα στα δίκτυα ο Ζότα χθες στο 37^ο λεπτό με τη δυνατή κεφαλιά και έκτοτε εμφανίζεται ένας άλλος παίκτης! Παίρνει τα πάνω του, φεύγει το μαύρο σύννεφο και μέσα σε μόλις δύο λεπτά κάνει κι άλλο γκολ και δη πολύ δύσκολο, με ένα σουτ φαρμάκι από τα 25 μέτρα…Γυρίζει σαν σκυλί του πολέμου όταν χρειάζεται στην άμυνα και κόβει…Κάνει περίτεχνα τακουνάκια άμα λάχει!...Βγάζει με έξυπνη πάσα τον Έσε σε θέση για γκολ, άσχετα αν ο Αργεντίνος το χάνει…Συνεργάζεται πολύ καλά ξανά και ξανά με τον Πέντερσεν, με αποκορύφωμα τη φάση του 4-0 του Μάριους…Και για ένα κλικ δεν βάζει ο ίδιος ο Ζότα και τέταρτο γκολ στη φάση του 73^ου λεπτού, με αμυντικό της Καλαμάτας να διώχνει σωτήρια προ της γραμμής της εστίας του…

Όλα αυτά μέσα σε 40 λεπτά, από το 37^ο, οπότε και πέτυχε το πρώτο γκολ, έως το 76^ο, οπότε και έγινε αλλαγή για να πάρει ανάσες, να αποθεωθεί από την εξέδρα και να πάρει λίγο χρόνο κι ο Μπέιλι. Μία δαιμονιώδη απόδοση εκ μέρους του Ζότα σε αυτό το διάστημα το μικρότερο του ενός ημιχρόνου, με συμμετοχή σε έξι στιγμές για γκολ (!) και με παρουσία σχεδόν παντού στο γήπεδο. Για να αποδειχθεί για άλλη μία φορά ότι όλα τα λεφτά στο ποδόσφαιρο είναι η ψυχολογία. Με το που έβαλε το γκολ που τόσο καιρό έψαχνε, μεταμορφώθηκε σε άλλον παίκτη.

Με τον Ιμανόλ να επιμένει στον Πορτογάλο ως έναν εκ των πλέον αναντικατάστατων μονάδων του. Για όποιον δεν το έχει προσέξει, στα οκτώ παιχνίδια του στον πάγκο του Ολυμπιακού, ο Βάσκος έχει στα εφτά βασικό τον Ζότα και ακόμη και στο Αγρίνιο που έκανε εκτεταμένο ροτέισον τον πέρασε ως αλλαγή, όταν είδε τα δύσκολα, και πήρε από αυτόν την πάσα για το 2-0, που κλείδωσε το τρίποντο.

Κι ενώ όλοι λέμε ότι καλύτερη θέση του Ζότα είναι πίσω από τον φορ, ο προπονητής του Ολυμπιακού τον βάζει πάντα στα πλάγια της επίθεσης και δη αποκλειστικά στα δεξιά. Προφανέστατα επειδή στη θέση πίσω από τον φορ ο Ιμανόλ χρειάζεται έναν παίκτη που να μπορεί να παίζει μέσα στο παιχνίδι σε δύο θέσεις μαζί (!), τόσο ως δεύτερος κυνηγός, όσο όμως και ως τρίτος χαφ, κάτι που θεωρεί ότι μπορεί να του το κάνει μόνο ο Τσικίνιο, με εναλλακτική τον Σα.

Ο Ζότα μπορεί να μην έχει την ντρίμπλα του Ζέλσον η, του Ρόκα αλλά έχει πολλά καλά πράγματα για μία θέση στα πλάγια, έστω κι αν δεν είναι ο κλασικός εξτρέμ.

Άσχετο: Είναι ντροπή για τη διαιτησία αυτό που συμβαίνει σε κάθε παιχνίδι του Ολυμπιακού. Με τους Έλληνες διαιτητές, αλλά και επόπτες (!), εννοείται και VAR, να φοβούνται να δώσουν μία φάση υπέρ του. Όχι πέναλτι, αλλά έστω φάουλ κοντά στην περιοχή του αντίπαλου του Ολυμπιακού, όπως συνέβη χθες με τον Ζαμπαλά.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Ο Ρόκα μπορεί να μην λάμπει ακόμη, όμως δίνει πράγματα σε κάθε παιχνίδι που παίζει. Χθες από δική του σέντρα ήρθε το 1-0, που ξεκλείδωσε το ματς. Και επιχείρησε και τέσσερις φορές να σκοράρει, με τα σουτ όμως δύο φορές να κοντράρονται και μία φορά να το βγάζει ο γκολκίπερ, ενώ η καλύτερη του ευκαιρία ήταν μόλις στο 5’, με εκείνο το άστοχο πλασέ από κοντά «με τη μία».

Έχει πολύ ωραίες κινήσεις ο νεαρός Ισπανός εξτρέμ, ιδίως όταν συγκλίνει προς τον άξονα, αλλά πρέπει να φτιάξει κάτι σοβαρό στον τρόπο παιχνιδιού του-να έχει μεγαλύτερη διάρκεια και συμμετοχή. Να ζητάει πιο πολλές μπάλες, να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες. Αυτά που κάνει είναι καλά, όμως συνήθως δεν είναι πολλά. Χθες έπαιξε 78 λεπτά και ήταν σαν να έπαιξε ένα ημίχρονο, με βάση την συμμετοχικότητα του στο παιχνίδι.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Γύρισε τον διακόπτη . Σίγουρα σηκώνει βελτίωση η ομάδα, αλλά κατάφερε να ανατρέψει το κλίμα που υπήρχε ανάμεσα στο κόσμο. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη του νίκη. Άρτιος μέχρι στιγμής. Σου βγάζω το καπέλο. #Olympiacosfc https://t.co/wvhlMUznRc

— Antikeimenikos Olympiacos (@vezedaddy) October 25, 2026