Εθνική Ελπίδων: Τι άλλο να τους ζητήσεις;

«Τι άλλο να ζητήσει κανείς από αυτά τα παιδιά για τη συνολική τους έως τώρα εικόνα;». Η ερώτηση του Γιάννη Ταουσιάνη μετά το παιχνίδι με τη Β. Ιρλανδία τα λέει όλα για την Εθνική Ελπίδων. Τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό. Για άλλους μπορεί να ήταν «αποτυχία» η μη απευθείας πρόκριση στο EURO U21. Αλλά πραγματικά αυτή η ομάδα έκανε τα πάντα και ακόμα περισσότερα από όσα περιμέναμε.

Έχασε μία φορά από τη Γερμανία και μετά είχε 9/9 νίκες. Μάζεψε τους 27 από τους 30 διαθέσιμους βαθμούς, είχε 29-6 γκολ, άγγιξε την πρωτιά ως καλύτερη 2η, έβαλε πίεση στα «πάντσερ» μέχρι και την τελευταία αγωνιστική αλλά το ποδόσφαιρο δεν είναι πάντα δίκαιο. Για την ακρίβεια, υπάρχουν αυτές οι λεπτομέρειες που χωρίζουν προσπάθειες όπως της Ελλάδας από την απόλυτη επιτυχία.

Αν κάποιος κάτσει σε σκεφτεί μόνο πόσες φάσεις χάθηκαν μετά το 1-0 στη Β. Ιρλανδία ενώ ψάχναμε μόλις ένα γκολ ακόμα ή αν η Ιταλία δεν είχε κάνει buzzer beater στην έδρα της Αρμενίας την τελευταία αγωνιστική ή αν η Πολωνία δεν είχε βρει δεύτερο γκολ με τους «ατζούρι». Πολλά «αν». Για εμένα αποκορύφωμα είναι το «χαζό» γκολ από τη Λετονία στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων στη Λιβαδειά. Σε ένα ματς που απλά ψάχναμε και 5ο τέρμα, ξαφνικά οι Λετονοί μείωσαν σε 4-2.

Γιατί τα λέω αυτά θα μου πείτε; Είναι δυνατόν να στέκομαι σε τέτοια πράγματα ενώ αυτά τα παιδιά έχουν μία τόσο μεγάλη προσπάθεια; Ναι, γιατί όλο αυτό που συνέβη είναι για το καλό τους. Είναι ένα εξαιρετικό μάθημα ότι όντως, το ποδόσφαιρο δεν μας κάνει την χάρη ακόμα και αν στο τέλος της μέρας έχουμε κάνει ότι καλύτερο μπορούσαμε.

Είναι μεγάλο «+» για το mentality της ομάδας αλλά πρέπει άπαντες να καταλάβουν ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει. Για την ακρίβεια, τώρα είναι που θα πρέπει να συντονιστούν, να μαζέψουν τα κομμάτια τους και να παλέψουν στα μπαράζ για την πρόκριση στο EURO U21. Το έχω ξαναγράψει σε προηγούμενα blog. Αυτή η ομάδα έχει τόσο ισχυρό mentality και τόσο πολύ ταλέντο που αναμφίβολα δεν «βλέπει» ποιος θα πέσει πάνω της. Δεν επιλέγει. Ούτε θα πανηγυρίσει ή θα φοβηθεί ανάλογα με το αποτέλεσμα της Παρασκευής (9/10, στις 12:00).

Αυτή η ομάδα θέλει να πάει στο EURO και θα το κάνει είτε ως 1η στον όμιλο, είτε ως καλύτερη 2η, είτε μέσω μπαράζ. Το θέμα είναι ότι θα πάει. Γιατί μπορεί, γιατί έχει το ταλέντο, γιατί έχει την ποιότητα, γιατί έχει όσα χρειάζεται για να συμβεί. Δεν θα είναι εύκολο σε καμία περίπτωση. Είναι δεδομένο αυτό. Αλλά αυτή η ομάδα φτιάχτηκε για τα δύσκολα και μετά από την πορεία των προκριματικών, έχει σκληρύνει ακόμα παραπάνω.

Και από εμάς; Να μην ακούσουν ένα «μπράβο»; Να μην πάρουν ένα χειροκρότημα; Να μην δουν ότι ο κόσμος είναι υπερήφανος για εκείνους; Για όλη αυτή την προσπάθεια που έκαναν για τη χώρα μας. Για την ομάδα που είναι ο προθάλαμος της πρώτης ομάδας και το κέρδος από αυτή τη... φουρνιά το είχα αναφέρει πριν καν ολοκληρωθεί το ματς της Ιταλίας με την Πολωνία.

ΥΓ: Μεγάλη υπόθεση που τα μπαράζ είναι σε κάτι παραπάνω από έναν μήνα ώστε η ομάδα να μην χάσει τη συγκέντρωση και τον στόχο της. Βέβαια δεν είναι καλό για τις επιστροφές των τραυματιών αλλά θα δείξει.

ΥΓ2: Όταν η Λετονία μείωσε σε 4-2, έλεγα μέσα μου «κοίτα να δεις που θα μας στοιχίσει αυτό το ριμάδι». Ε, μας στοίχισε.

ΥΓ3: «Έκαναν εξαιρετικά παιχνίδια, πέτυχαν εννέα νίκες σε δέκα αγώνες και σήμερα πάλεψαν μέχρι το τελευταίο λεπτό, καταθέτοντας όλα τους τα ψυχικά αποθέματα για την απευθείας πρόκριση», τα είπε όλα ο κόουτς.