Ο Don Alberto στο Gazzetta: «Το Σεντράλ - Νιούελς στην Αργεντινή, είναι αντίστοιχο του ΠΑΟΚ - Άρης»

Επαγγελματίας χορευτής τανγκό, χορός ο οποίος τον έκανε να γυρίσει τον κόσμο, αλλά και να γνωρίσει μέσω αυτού, την Ελληνίδα μητέρα των δύο παιδιών του. Είναι ιδιοκτήτης κομμωτηρίου στα Εξάρχεια, με την ονομασία «Don Alberto Peluqueria», με την υπόσχεση πως οι λάτρεις του ποδοσφαίρου που θα το επισκεφτούν, θα νιώσουν άνετα με τον χώρο και τη διακόσμησή του. Μέσα από τα δικά του λόγια μας διηγείται το δικό του ταξίδι ζωής.

Από την άλλη άκρη του κόσμου την Αργεντινή, ήρθε στην Ελλάδα, άλλαξε τα πάντα στη ζωή του και οι ιστορίες του μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για κάθε ονειροπόλο. Άρχισε να χορεύει τανγκό στις φτωχογειτονιές του Μπουένος Άιρες από τις μικρές του ηλικίες και η σχέση του με τον χορό εξελίχθηκε σε κάτι μοναδικό όπως λέει και ο ίδιος. Αν πάει κανείς στα Εξάρχεια κάποιο πρωινό, θα τον δει να βρίσκεται στο κομμωτήριο του, το οποίο αποτελεί πλέον ξεχωριστό κομμάτι της καθημερινότητάς του. Τα βράδια σαν πέσει το φως του ήλιου, θα τον βρει κανείς σε ένα από τα αρκετά στέκια τανγκό που βρίσκονται στην Αθήνα.

Ο Λουίς έζησε και μεγάλωσε στην Αβεγιανέδα του Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή, ξεκίνησε να στροβιλίζεται στους ρυθμούς τανγκό, στις milonga (τα στέκια τανγκό) της περιοχής του και οι περιοδείες τον έφεραν το 1998 στην Ελλάδα, ξεκινώντας μία νέα ζωή. Η ζωή εδώ τον εντυπωσίασε και όπως συμβαίνει συχνά πυκνά με τους Αργεντινούς που μετακομίζουν στη χώρα μας. Είναι στη μοίρα τους φαίνεται, να ταξιδεύουν στην Ευρώπη και να είναι παντού καλοδεχούμενοι, από τη «Γηραιά Ήπειρο» άλλωστε ευρωπαϊκές είναι οι ρίζες του 60% του πληθυσμού της χώρας.

-Πώς μπήκε το τανγκό στη ζωή σου;

-Ξεκίνησα από πολύ μικρός να μαθαίνω τον χορό στη γειτονιά μου στο Μπουένος Άιρες, ήταν η εποχή που σχεδόν όλοι στην Αργεντινή μάθαιναν τανγκό και χόρευαν στις milonga ή και στους δρόμους. Από εκεί και έπειτα όλα πήραν τον δρόμο τους και το δικό μου ταξίδι μόλις είχε αρχίσει.

-Η οικονομική κρίση του 2001 στην Αργεντινή έπαιξε ρόλο στο να μείνεις Ελλάδα;

-Ήταν ίσως η δυσκολότερη εποχή που βίωσε οικονομικά η Αργεντινή, όλα είχαν παραλύσει εκείνη την περίοδο με αποκορύφωμα όταν αλλάξαμε πέντε πρωθυπουργούς μέσα σε 11 ημέρες! Οι κοινωνικές τάξεις έγιναν δύο, οι αστοί και φτωχοί, δεν υπήρχε κάτι ενδιάμεσο με τις κοινωνικές διαφορές να είναι ασύλληπτες. Όσοι μπορούσαν έφυγαν τότε από την Αργεντινή και εγώ ευτυχώς ήμουν στην Ελλάδα.

-Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα δέκα χρόνια αργότερα τι αντίκτυπο είχε προς εσένα;

-Το 2005 άνοιξα ένα εστιατόριο στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Μεταξουργείο, το οποίο πήγαινε αρκετά καλά. Κάναμε αρκετές εισαγωγές από την Αργεντινή σε προϊόντα όπως κρέατα, μπύρες και κρασιά. Όταν έφτασε η κρίση στην Ελλάδα το 2011, οι τράπεζες από την Αργεντινή δεν εμπιστεύονταν αυτές της Ελλάδας και οι εισαγωγές κόπηκαν... μαχαίρι. Κάπως έτσι, αναγκάστηκα να κλείσω το μαγαζί καθώς δεν υπήρχε προοπτική για το μέλλον.

-Ποιες ήταν οι ομοιότητες που εντόπισες και ποιες οι διαφορές στις δύο οικονομικές κρίσεις μεταξύ Αργεντινής και Ελλάδας;

-Αρχικά τόσο στην Αργεντινή όσο και στην Ελλάδα ο κόσμος πήρε την κατάσταση στα χέρια του και βγήκε στους δρόμους. Το capital control ήταν ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε και στις δύο χώρες (στην Ελλάδα λίγα χρόνια αργότερα μετά το επίκεντρο της κρίσης), με απώτερο σκοπό να μην βγουν τα χρήματα στο εξωτερικό. Η διαφορά είναι ότι στην Αργεντινή η έκταση της κρίσης ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή της Ελλάδας. Η Αργεντινή πόνταρε στις εξαγωγές προϊόντων όπως κρέας και σιτηρά ενώ στην Ελλάδα ο τουρισμός της έδωσε μεγάλη ανάσα. Είναι αδιανόητο όμως πως μία χώρα σαν την Αργεντινή, που μπορεί να τροφοδοτήσει με κρέας όλο τον πλανήτη, να πεινάει ο ίδιος ο κόσμος της.

-Πώς είναι τώρα τα πράγματα στην Αργεντινή;

-Μετά τις καραντίνες εν μέσω πανδημίας, τα πράγματα αγρίεψαν ξανά ενώ φαινόταν να είναι κάπως πιο ήσυχα τα τελευταία χρόνια. Οι δυσκολίες και οι επιπτώσεις της πανδημίας είναι πλέον φανερές με την εγκληματικότητα να είναι στα ύψη στις μεγάλες πόλεις της χώρας. Αυτό πιστεύω ισχύει για αρκετές χώρες και όχι μόνο σε εμάς. Οι εκλογές του 2023 τόσο στην Αργεντινή όσο και στην Ελλάδα πιστεύω θα είναι από τις πιο σημαντικές της ιστορίας για τις δύο χώρες.

-Σου λείπει η Αργεντινή;

-Δεν μπορώ να πω ότι μου λείπει ιδιαίτερα, η Ελλάδα σημαίνει πολλά για εμένα, εδώ έκανα οικογένεια και έχω ζήσει πολύ όμορφες στιγμές. Η Ελλάδα είναι παράδεισος και αξία ανεκτίμητη, έχει ομορφιές που αξίζει κανείς να δει στη ζωή τους όπως για παράδειγμα τα υπέροχα νησιά της.

-Μεγάλωσες στην Αβεγιανέδα, τι σημαίνει για την περιοχή το ντέρμπι Ιντεπεντιέντε - Ράσινγκ;

-Στην Αβεγιανέδα είναι αδύνατον να υποστηρίζεις κάτι άλλο πέρα από τις δύο ομάδες της περιοχής, όταν έπαιζαν μεταξύ τους στα χρόνια που επιτρεπόταν να έχουν κόσμο και οι δύο στα γήπεδα η περιοχή θύμιζε... εμπόλεμη ζώνη. Από νωρίς το πρωί οι δρόμοι έκλειναν και ήταν επικίνδυνο ακόμα και να κυκλοφορείς στους γύρω δρόμους καθώς τα δύο γήπεδα τα χωρίζει ένα τσιγάρο δρόμος. Πλέον οι μετακινήσεις οπαδών δεν επιτρέπονται, με την περιοχή να γεμίζει ασφυκτικά στα ντέρμπι με κόσμο μόνο από τη γηπεδούχο ομάδα. Το ντέρμπι το ζουν ημέρες πριν τη διεξαγωγή του στην ευρύτερη περιοχή.

-Αν έπρεπε να επιλέξουμε να δούμε έναν αγώνα στην Αργεντινή, ποιος θα ήταν και γιατί;

-Είναι η κλασική απάντηση, Μπόκα - Ρίβερ στο Μπομπονέρα. Το Superclasico στο γήπεδο της Μπόκα δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλο ποδοσφαιρικό αγώνα παγκοσμίως. Βέβαια η ευρύτερη περιοχή είναι αρκετά επικινδυνά με αρκετή εγκληματικότητα ιδίως το βράδυ. Θέλει αρκετή προσοχή για όσους ταξιδέψουν και θελήσουν να δουν έναν αγώνα εκεί. Αντιθέτως, το γήπεδο της Ρίβερ βρίσκεται σε ένα από τα πλουσιότερα προάστια της πρωτεύουσας, το Νούνιες, με το Superclasico να έχει έντονες κοινωνικές διαφορές μεταξύ τους φιλάθλους των δύο ομάδων. Η Μπόκα εκπροσωπεί την εργατική τάξη και η Ρίβερ την αστική.

-Τι συμβολίζει η πόλη του Ροσάριο για την Αργεντινή;

-Στο Ροσάριο γεννήθηκε ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα, στο Ροσάριο γεννήθηκε ο Λιονέλ Μέσι, στο Ροσάριο έλεγε ο Ντιέγκο Μαραντόνα πως θα έπαιζε ποδόσφαιρο ακόμα και αν δεν τον πλήρωναν. Το Ροσάριο είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη και έχει το ποδοσφαιρικό ντέρμπι Σεντράλ - Νιούελς που θυμίζει αρκετά το ΠΑΟΚ - Άρης. Αξίζει να το επισκεφτεί όποιος ταξιδέψει στην Αργεντινή.

-Θα κλείσουμε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και κάτι πολύ ευχάριστο, αν έπρεπε να επιλέξεις μία από τις Αργεντινή, Ελλάδα και Κατάρ για να βρεθείς την ημέρα του τελικού ποια θα ήταν και γιατί;

-Στην Ελλάδα μαζί με την οικογένεια μου, ήταν κάτι φανταστικό και πάντα τέτοιες αξέχαστες στιγμές θες δίπλα σου τους ανθρώπους που αγαπάς. Σίγουρα το να είσαι μέσα στο γήπεδο και να ζεις από κοντά την κατάκτηση θα ήταν κάτι φανταστικό όπως και το να βρεθείς στο Μπουένος Άιρες όπου βρέθηκαν στους δρόμους περίπου 8 εκατ. Άνθρωποι να πανηγυρίζουν όλοι μαζί στους δρόμους.