ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Ο… Λεωνίδας του Πόρτλαντ!

Ο… Λεωνίδας του Πόρτλαντ!

Ο …Λεωνίδας του Πόρτλαντ!

Ο Ντέιμιαν Λίλαρντ συνεχίζει να προκαλεί παράκρουση και να τρελαίνει κόσμο και ο Βασίλης Σκουντής σκιαγραφεί το προφίλ του αντισυστημικού παίκτη που επιβεβαιώνει κατά γράμμα τους στίχους του Καβάφη…

Όλα του καλά αυτουνού του σατανά του Ντέιμιαν Λίλαρντ, αλλά θαρρώ πως έκανε ένα λάθος και του εύχομαι ολόψυχα να μην το μετανιώσει…

Το λάθος αυτό ο λεγάμενος το έκανε σε ανύποπτο χρόνο: ακριβώς πριν από δυο μήνες, πολύ προτού ανοίξει η «φούσκα» του Ορλάντο και κουβαλήσει εκεί από τη «Rip City» τα σπάνια, ανεκτίμητα, ου μην και αμύθητα ταλέντα του.

Στις 12 του περασμένου Ιουνίου, λοιπόν, ο «Dame Time» είπε το εξής: «Θέλω να παίξω με τους Λέικερς στον πρώτο γύρο των play offs και νομίζω πως μπορούμε να τους αποκλείσουμε».

Ορέ, μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις!

Το νόημα αυτής της παροιμίας ο Λίλαρντ θα έπρεπε να το ξέρει. Για την ακρίβεια να έπρεπε να το είχε διδάξει ο φίλος του, άλλοτε συμμαθητής και συμπαίκτης του στο Weber State, Στιβ Πάνος (Κολοσσός Ρόδου, Καβάλα, Τρίκαλα, Προμηθέας Πατρών), αλλά ξα του!

Θα δείξει πάντως…

Θα δείξει οσονούπω εάν αυτή τη δήλωση του για τους Λέικερς, εάν κι εφόσον τύχει να αναμετρηθούν οι δυο ομάδες στα play offs, την έχει σημειώσει στα κιτάπια του ο ΛεΜπρόν Τζέιμς που πάντοτε ψάχνει εναγωνίως να εμπλουτίσει και να ενισχύσει τα κίνητρα του…

Σε κάθε περίπτωση αυτό που έχουν καταφέρει στο Ορλάντο οι Μπλέιζερς συνιστά μια υπέρβαση η οποία πάντως είχε προαναγγελθεί από τους ίδιους και από τους αντιπάλους τους.

Άλλη ομάδα ήταν μέχρι τις 11 Μαρτίου, σε άλλη μεταλλάχθηκαν και ούτως ειπείν, επέστρεψαν δριμύτεροι μετά την επανεκκίνηση…

Εκτός από τους Λέικερς, πάντως, ο Λίλαρντ και η… συμμορία της οποίας ηγείται, έχουν ανοικτούς λογαριασμούς με τους Κλίπερς…

Τις προάλλες, στο μεταξύ τους ματς, αστόχησε σε δυο κρίσιμες βολές και είδε τον Πολ Τζορτζ και τον Πάτρικ Μπέβερλι να τον κοροϊδεύουν, αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά: στο καπάκι οδήγησε τους Μπλέιζερς σε δυο απανωτές νίκες, σκοράροντας 51 πόντους κόντρα στους Σίξερς και άλλους 61 απέναντι στους Μάβερικς!

Α, για να μην το ξεχάσω: ο Λίλαρντ έχει προηγούμενα με τον Πολ Τζορτζ από τις 23 Απριλίου του 2019, όταν στον πέμπτο (και τελευταίο αγώνα) της σειράς του πρώτου γύρου των play offs με τους Θάντερ μπουμπούνισε από του… διαόλου τη μάνα ένα τρίποντο με το οποίο «έγραψε» το 118-115 και σφράγισε τη νίκη και την πρόκριση των Μπλέιζερς στην επόμενη φάση…

Τότε ο καταληφθείς εξαπίνης, Τζορτζ είχε πει πικρόχολα ότι το σουτ ήταν κακό! Κακό ξεκακό ήταν ένα

από τα τρομακτικότερα στην ιστορία του ΝΒΑ για πολλούς και διαφόρους λόγους…

Έκρινε με συνοπτικές διαδικασίες και σε στιλ «μπαμ και κάτω» το αποτέλεσμα ενός αγώνα, την κατάληξη μιας σειράς και την πρόκριση μιας ομάδας…

Έγινε το κερασάκι στην τούρτα μιας φοβερής εμφάνισης στο πλαίσιο της οποίας ο Λίλαρντ σκόραρε 50 πόντους, χώρια τα επτά ριμπάουντ, οι έξι ασίστ, τα τρία κλεψίματα και η μία τάπα…

Απέδειξε δια μίαν εισέτι φοράν ότι για τον Λίλαρντ τέτοια buzzer beater εμπίπτουν στην κατηγορία εκείνης της αρχαιοελληνικές γνωμικής έκφρασης που λέει «έξις δευτέρα φύσις».

Η συνήθεια είναι δεύτερη φύση (του ανθρώπου)!

Ο Λίλαρντ πιθανότατα δεν είναι ο καλύτερος παίκτης του ΝΒΑ. Μάλλον δεν θα δει κιόλας το όνομα του να φιγουράρει στη λίστα των υποψηφίων MVP της σεζόν, πολλώ δε μάλλον των G.O.A.T.

Για τους παλιούς, αθεράπευτους και ρομαντικούς φίλους των Μπλέιζερς είναι ο MVP και ο G.O.A.T. της καρδιάς τους!

Είναι επίσης αυτός ο τύπος του παίκτη που κάθε ομάδα θα ήθελε να έχει στις τάξεις της και να του δίνει την μπάλα στην τελευταία επίθεση ενός αγώνα ο οποίος κρίνεται in extremis.

Ο τύπος είναι clutch player του κερατά!

Κάθε φορά που τον συναντώ, στα κατά καιρούς All Star Games, του κάνω την ίδια ερώτηση. Με έχει μάθει πια και απαντά προτού αρχίζω να τη διατυπώνω….

Στην τελευταία από δαύτες τις σύντομες συνεντεύξεις μου είχε πει: «Είμαι τόσο υποτιμημένος, όσο ήμουν και πέρυσι που με ξαναρώτησες»!

Είναι στ’ αλήθεια, υποτιμημένος, υποβαθμισμένος και αδικημένος. Για να χρησιμοποιήσω έναν ελληνικό νεολογισμό, ο τύπος είναι (και) αντισυστημικός!

Δεν ζητάει τίποτε άλλο παρά να σέβονται το όνομα του, όπως το βροντοφώναξε πάλι μετά την φαντασμαγορική πανδαισία του στον αγώνα με τους Μάβερικς κι ενώ είχε βάλει το όνομα του στην ίδια πρόταση με τον Αλεν Αίβερσον, τον ΛεΜπρόν Τζέιμς, τον Γουίλτ Τσάμπερλεν και τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ.

Ο Λίλαρντ είναι φονιάς! Σεσημασμένος για τα εγκλήματα του και επικηρυγμένος σε όλες τις Πολιτείες, ακόμη και σε αυτές που έχουν καταργήσει πλέον τη θανατική ποινή!

Συν τοις άλλοις-και αυτό του πιστώνεται ως σπουδαίο παράσημο- ο Λίλαρντ είναι πιστός: ομνύει στο loyalty προς την ομάδα μέσω της οποίας αναδείχθηκε και δεν έχει μπει στο τριπάκι άλλων σούπερ σταρς του ΝΒΑ που αλλάζουν ομάδες κάθε τρεις και λίγο, κυνηγώντας το πρωτάθλημα ή τα μεγάλα συμβόλαια.

Μένει στο Ορεγκον για να βολοδέρνει. Μένει στο… χωριό για να δίνει σάρκα και οστά στους στίχους του Κωνσταντίνου Καβάφη…

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες, ποτέ από το χρέος μη κινούντες…

Αυτό βεβαίως δεν αφορά μονάχα τον ίδιο, αλλά και ολόκληρη την ομάδα του Πόρτλαντ, εις τους αιώνας των αιώνων!

Το εννοώ, διότι ακόμη και στην εποχή της μεγάλης ακμής τους, όταν διεκδίκησαν τον τίτλο του ΝΒΑ, οι Μπλέιζερς θεωρούνταν χωριάτες και παρακατιανοί!

Εδώ τον κατέκτησαν κιόλας πριν από 43 χρόνια και πάλι δεν κατάφεραν να πετάξουν από πάνω τους την ταμπέλα των πληβείων!

Κι όμως ήταν πάντοτε τόσο γλυκούλικα και τρυφερούλικα τα χρυσά μου!

Ήταν τέτοιοι από καταβολής τους και έγιναν ακόμη περισσότερο τη σεζόν 1976-77 όταν διάνυσαν όλο το δρόμο και ανέβηκαν για πρώτη φορά στο θρόνο του ΝΒΑ, νικώντας στη σειρά των τελικών τους Σίξερς με 4-2.

Τότε πάνω στο παρκέ οργίαζαν ο Μπιλ Γουόλτον και ο Μορίς Λούκας, ενώ στον πάγκο κινούσε τα νήματα ο συχωρεμένος ο Tζάκ Ράμσι, με τον οποίο πριν από 25 χρόνια ο Θεός με ευλόγησε και η τύχη με αξίωσε να περάσω μια ονειρεμένη και αξέχαστη βραδιά στα μπουζούκια, εξ ου και το φωτογραφικό ντοκουμέντο που δημοσιεύεται.

Ένα ενσταντανέ που τραβήχτηκε στο κέντρο «Monté», που είχαν ο Μηνάς Γκέκος με τη συχωρεμένη σύζυγο του Βούλα, στην οδό Ξάνθου στο Κολωνάκι και εκεί κουβαλήθηκε ένα βράδυ ο Ράμσι και όχι μόνο διασκέδασε με την ψυχή του, αλλά κάποια στιγμή ανέβηκε κιόλας πάνω στο τραπέζι και χόρεψε τσιφτετέλι!

Δυο χρόνια νωρίτερα με τον Ρικ Εϊντελμαν στον πάγκο οι Μπλέιζερς είχαν φτάσει στους τελικούς του ΝΒΑ, όπου ηττήθηκαν με 4-2 από τους Μπουλς,. Το ίδιο συνέβη και το 1990, παρόντος τότε και του συχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, όταν απέναντι τους βρέθηκαν οι Πίστονς (1-4).

Είχαν μια πεντάδα να την πιεις στο ποτήρι τότε οι Μπλέιζερς με τον Τέρι Πόρτερ, τον (αποκαλούμενο «Τζόρνταν της Δύσης) Κλάιντ Ντρέξλερ, τον Μπακ Γουίλιαμς, τους συχωρεμένους Τζερόμ Κέρσι και Κέβιν Ντάκγουερθ και με έκτο παίκτη τον Κλιφ Ρόμπινσον, που έκανε μόδα την κορδέλα στα γήπεδα του ΝΒΑ!

Με τρέλα και με κορδέλα που λένε!

Τότε ο Λίλαρντ ήταν ακόμα αγέννητος, αλλά τώρα ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει!

Υποτιμημένος ή όχι, δείχνει το ποιόν του και μπορεί κι ελόγου του να ξεφουρνίζει την περιβόητη ατάκα του Κλαρκ Γκέιμπλ προς τη Βίβιαν Λι στην ταινία «Όσα παίρνει ο άνεμος», που ταιριάζει κιόλας στο παρατσούκλι του, με την απαραίτητη παραποίηση σε ένα γράμμα…

Frankly my dear, I don’t give (όχι a damn, αλλά) a Dame!

Πριν από πέντε χρόνια ο ΛαΜάρκους Ολντριτζ την έκανε από το Πόρτλαντ και να τράβηξε κατά Σαν Αντόνιο μεριά, αλλά ο Λίλαρντ δεν το κουνάει ρούπι. Στέκει εκεί μαζί με τον Σι Τζέι Μακ Κόλουμ και τα λοιπά μέλη της συμμορίας που καθοδηγεί ο Τέρι Στοτς, ο οποίος παρεμπιπτόντως μετά την κολεγιακή θητεία του έπαιξε και τα δέκα χρόνια της επαγγελματικής καριέρας του στην Ευρώπη.

Απλώς τότε είχε μαλλί αφάνα και πηδούσε στο Θεό!

Α, και κάτι ακόμη: ο Λίλαρντ «παιζόταν» πρόπερσι στο ελληνικό πρωτάθλημα, όχι ως φυσική παρουσία βεβαίως, αλλά ως σύστημα…

Τη σεζόν 2018-19, ο Ντέιβιντ Μπλατ λάνσαρε ένα καινούργιο επιθετικό σύστημα, το οποίο έχει αντιγράψει από το ρεπερτόριο του Στοτς και το προσάρμοσε στα δεδομένα της δικής του ομάδας, όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις.

Παρεμπιπτόντως ένα σύστημα με το όνομα «Spanoulis» ή «Οlympiacos» χρησιμοποιεί στους Γιούτα Τζαζ και ο (άλλοτε assistant coach του Ετορε Μεσίνα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας) Κουίν Σνάιντερ.

Το σύστημα «Portland» που χρησιμοποιεί ο Μπλατ (ο οποίος έχει στο play book του και ένα ονόματι «Dallas») και μάλιστα το έπαιξε στα τελευταία λεπτά του αγώνα με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ συνίσταται σε δυο επιλογές: η πρώτη είναι να βγει ένα καλό σουτ που εάν δεν προκύψει τότε εξελίσσεται το plan b με μια επίθεση pick n’ roll.

Ποιος προβαίνει σε αντιποίηση αρχής του Λίλαρντ; Κανονικά αυτό το ρόλο θα τον υποδυόταν ο Βασίλης Σπανούλης, αλλά λόγω του τραυματισμού του, αποδέκτης της μπάλας για να το εκτελέσει ήταν ο Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος.