Εθνική Μπάσκετ: Ελλαδάρα βάλε ένα σουτ

Τα φαινόμενα, ενίοτε και τα ποσοστά, απατούν ως προς την αξιολόγηση της λειτουργίας ενός συνόλου. Ένα εύστοχο σουτ μπορεί να κρύψει μια προβληματική κατάσταση, ένα άστοχο δεν επιβραβεύει τη συνολική τακτική και τη σωστή ομαδική λειτουργία. Κατά τον Βασίλη Σπανούλη, τούτο συνέβη δεκαπέντε φορές στο τέταρτο τεστ προετοιμασίας της Εθνικής, στη νίκη επί του Μαυροβουνίου. Η αλήθεια του ομοσπονδιακού τεχνικού ουδόλως απέχει από την πραγματικότητα γιατί η ομάδα πράγματι λειτούργησε σωστά αλλά το αποτέλεσμα των περισσοτέρων επιθέσεων ήταν αντιστρόφως ανάλογο των προσδοκιών.

Αυτό το 5/35 σουτ έξω από τη γραμμή του τριπόντου επανέφερε φαντάσματα του παρελθόντος μιας και η Εθνική ουδέποτε φημιζόταν για την αποτελεσματικότητά της από μακρινή απόσταση. Αυτό το… «πότε τα βάλαμε για να τα βάλουμε και τώρα», διατηρείται ως κύριος προβληματισμός. Πάντα ήμασταν με τις στιγμές της. Η τελευταία φορά που η Εθνική καυχήθηκε για το ποσοστό της ήταν στο Eurobasket του 2017 όταν πλησίασε το 39%. Στις υπόλοιπες μεγάλες διοργανώσεις δεν έφτασε ούτε στο 35%, στους δε περσινούς Ολυμπιακούς Αγώνες περιορίστηκε στο 29.8%.

Βέβαια, δεν είναι ίδια όλα τα σουτ. Υπάρχουν αυτά της απελπισίας που οδηγούν σε πετροπόλεμο αλλά και τα αντίστοιχα που αποτελούν προϊόν συστήματος. Έχει σημασία επίσης το πρόσωπο που εκτελεί. Άλλο το τρίποντο του Θανάση Αντετοκούνμπο από τη γωνία όπου οι πιθανότητες ευστοχίας δεν ξεπερνούν το 20% κι άλλο αυτό του Κώστα Σλούκα από την κορυφή γιατί τέτοια σουτ τα έχει για ψωμοτύρι αλλά με το Μαυροβούνιο μάταια προσπάθησε να βρει στόχο.

Η νίκη είναι αυτοσκοπός για κάθε επαγγελματία που σέβεται τον εαυτό του έστω κι αν πρόκειται για παιχνίδι δίχως βαθμολογικό αντίκτυπο. Οι δοκιμές αποτελούν τον αντικειμενικό στόχο κάθε προπονητή ο οποίος θέλει να αισθανθεί βεβαιότητα για το επίπεδο αποτελεσματικότητας ενός σχήματος. Να πάει – όσο το δυνατόν πιο – προετοιμασμένος στη μάχη.

Για παράδειγμα, σ’ όλο το πρώτο ημίχρονο ο Σπανούλης επένδυσε στα βαριά πόδια των σέντερ του Μαυροβουνίου. Pick n’ roll και pick n’ pop με κύριο εκφραστή τον Ντίνο Μήτογλου. Γι’ αυτό έβαζε τις φωνές όταν διαπίστωνε έλλειψη επιμονής. Το πλάνο άλλαξε ολοκληρωτικά στο δεύτερο ημίχρονο. Εκεί αυξήθηκαν οι ευθύνες των γκαρντ παράλληλα της υποχρέωσης να πατήσουν στο ζωγραφιστό επιδιώκοντας να τελειώσουν τη φάση ή να «σπάσουν» την μπάλα στις γωνίες σε περίπτωση double team. Άλλο πλάνο, άλλες απαιτήσεις.

Τα εύστοχα μακρινά σουτ παρέμειναν είδος προς εξαφάνιση και η διατήρησης της επένδυσης στην επιθετική άμυνα έμεινε ως η τελευταία επιλογή. Στην πραγματικότητα, αυτή η απαίτηση υπήρχε από το πρώτο λεπτό. Γι’ αυτό κάποιες διεισδύσεις του Ντόμπριτς τον έβγαλαν από τα ρούχα του. Δίχως καθαρό point guard, με δίδυμο ψηλών τους Μήτογλου-Κώστα Αντετοκούνμπο και αρκετές προσπάθειες κινούμενες στο πλαίσιο του ηρωισμού έφεραν το αποτέλεσμα και το ευχάριστο κλίμα. Η Εθνική είχε ανάγκη μια νίκη, ειδικά μπροστά στο δικό της κοινό.

Αυτή δεν αλλάζει το πακέτο συμπερασμάτων που ήδη έχει εξαχθεί. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο όντως συμπεριφέρθηκε ως μέλος της ομάδας, παρακολουθώντας το παιχνίδι από τον πάγκο, κάποια στιγμή όμως πρέπει να βάλει και τη φανέλα. Κατά τον Βασίλη Σπανούλη, αυτό θα γίνει στο τουρνουά «Ακρόπολις». Αμήν. Ο Γιάννης κουβαλάει τεράστιο όγκο ευθυνών. Αγωνιστικά είναι αυτός που θα διαμορφώσει το ύψος των βλέψεων αυτού του γκρουπ κι εκτός γραμμών, έξι-επτά χιλιάδες κόσμου χαλάλισαν τον Δεκαπενταύγουστο και καμιά 500αρια στοιβάχτηκαν για μια φωτογραφία περιμένοντας καρτερικά τον ήρωα των παιδιών τους. Εν τέλει, συμπέρασμα γι’ αυτή την ομάδα θα εξαχθεί μόνο όταν μπει στο παιχνίδι και ο Γιάννης