Εμπρός Αετέ

Η ΑΕΚ φτάνει στο τέταρτο F4 της στο BCL αφού επιβίωσε σε μια μεγάλη μάχη με τη Χουβεντούτ, δημιουργώντας παράλληλα σπουδαίες αναμνήσεις για τον κόσμο της. Συνέπεια, σταθερότητα, επιμονή. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, ειδικά όταν μιλάμε για σπορ υψηλού επιπέδου όπου ο ανταγωνισμός χτυπάει “κόκκινο”. Ο “Δικέφαλος” της Αθήνας επιστρέφει κάθε χρόνο στα μεγάλα ματς του BCL, αποτελώντας μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις στην ιστορία της διοργάνωσης. Eίναι “εκεί”, μάχεται, διεκδικεί τίτλους, αφήνει το δικό του αποτύπωμα.

Κεντρική φιγούρα σε αυτήν τη διαδρομή τα τελευταία χρόνια αποτελεί σίγουρα ο Ντράγκαν Σάκοτα. Ένας σπουδαίος μπασκετάνθρωπος και ένα μειλίχιος ηγέτης για την ΑΕΚ. Τα αντανακλαστικά του Σέρβου κόουτς και η δική του αντίληψη για την ανάγκη να ακολουθήσει αγωνιστικά η ομάδα τις επιταγές του σύγχρονου μπάσκετ, δημιούργησαν τη βάση για την επιτυχία.

Όπως έχουμε πει πολλάκις στο Hoopfellas Show, η φετινή ΑΕΚ συνδυάζει σε υψηλό βαθμό δύο στοιχεία που κάνουν τη διαφορά στο σύγχρονο μπάσκετ: Tαχυδύναμη/αθλητικότητα και παίχτες με ικανότητα να κερδίζουν μάχες στο ένας εναντίον ενός, σε άμυνα και επίθεση. Αυτό λειτουργεί ως “τάλισμαν” το οποίο οι κιτρινόμαυροι κρατούν σφιχτά στο χέρι τους, κάθε φορά που το μονοπάτι γίνεται δύσβατο.

Η χρησιμότητα του είναι μεγάλη δε, γιατί τους δίνει ένα εγγενές πλεονέκτημα στα κλειστά ματς που κρίνονται στις τελευταίες κατοχές. Εκεί όπου η ροή στις επιθέσεις σταματάει (καθότι βασική προτεραιότητα είναι να αναμειχθούν λιγότεροι παίχτες/λιγότερες δράσεις για να μειωθεί η πιθανότητα λάθους) και βγαίνουν στο πάλκο οι σολίστ και τα βαριά “όπλα”. Αλήθεια, ποιος μπορεί να σκοράρει με ασφάλεια σε κατάσταση “απομόνωσης” έχοντας απέναντι του τον RaiQuan Gray, μετά από αλλαγή στον άξονα; Ποιος αμυντικός νιώθει τις πιθανότητες να είναι υπέρ του προσπαθώντας να αναχαιτίσει στις τελευταίες κατοχές παίχτες όπως ο Μπάρτλεϊ ή ο Νάναλι;

Όταν το ματς πάει στο ένας με έναν (εκεί που κατά κύριο λόγο πάνε τα μεγάλα -χωρίς αύριο- παιχνίδια), η ΑΕΚ έχει το πλεονέκτημα. ‘Εχει τη δύναμη, το “φυσικό” προφίλ, την αθλητικότητα, παίχτες που μπορούν να σκοράρουν μετά από ντρίμπλα και μέσα σε ελάχιστο χώρο, ψηλούς που μπορούν να βγουν μπροστά και να σκεπάσουν προικισμένους γκαρντ. Κάπως έτσι δεν επέβαλλε τον νόμο της πέρυσι η Φενέρμπαχτσε, στην υψηλότερη βαθμίδα ανταγωνισμού του αθλήματος στην Ευρώπη, κατακτώντας την Ευρωλίγκα; Aνάπτυξη στη βάση του “1on1”, αρκετή ντρίμπλα, άμυνα αλλαγών, πλήθος επαφών και physicality.

Στο F4 της Μπανταλόνα, η ΑΕΚ θα βρει απέναντι της, τις άλλες δύο μεγάλες δυνάμεις της διοργάνωσης. Στα ημιτελικά την περιμένει το απόλυτο τεστ, καθώς η Ουνικάχα συνδυάζει επίσης όλες αυτές τις αρετές και τον two-way χαρακτήρα του “Δικεφάλου”, διαθέτοντας τη μαγική ικανότητα να μεταμορφώνεται ανάλογα με τη συνθήκη και το περιβάλλον ώστε να επιβιώνει κερδίζοντας μάχες διαφορετικής φύσεως. Στον άλλον ημιτελικό, η Ρίτας θα βρεθεί αντιμέτωπη με την πιο fundamental επίθεση του ευρωπαϊκού μπασκετ τα τελευταία χρόνια. Η Τενερίφη του κόουτς Vidorreta και του βιονικού Μαρτσελίνιο Χουέρτας αποτελεί το Νο1 content creator για τους προπονητές της άλλης πλευράς του Ατλαντικού σε όλες τις βαθμίδες (από το σχολείο μέχρι το ΝΒΑ), δείχνοντας τους τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στην εντέλεια μια επίθεση βασισμένη στο ευρωπαϊκό ball-screen και τις off-ball δράσεις.

Η μάχη αναμένεται τεράστια. Και η ΑΕΚ φέτος πάει καλύτερη εξοπλισμένη, για να τελειώσει τη δουλειά.