Από τα 30 εκατομμύρια δραχμές το 1990 στα 49 εκατομμύρια ευρώ το 2026: Η μεγάλη τηλεοπτική διαδρομή του ελληνικού μπάσκετ

• H «χρυσή εποχή» με τα 11,5 δισεκατομμύρια
• Τρεις δεκαετίες αργότερα, τα 49 εκατομμύρια ευρώ

Υπάρχουν ορισμένοι αριθμοί στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ που δεν αποτυπώνουν απλώς οικονομικά μεγέθη, αλλά περιγράφουν ολόκληρες εποχές. Τα 30 εκατομμύρια δραχμές (αξία τηλεοπτικών) των αρχών της δεκαετίας του ’90, τα 11,5 δισεκατομμύρια δραχμές της μεγάλης συμφωνίας του 1998 και σήμερα, τα 49 εκατομμύρια ευρώ του νέου πενταετούς τηλεοπτικού συμβολαίου αποτελούν τρεις διαφορετικούς σταθμούς στην πορεία του ελληνικού μπάσκετ

Όταν ανέλαβε την ΕΣΑΚ, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο Θοδωρής Καρατζάς η τηλεοπτική αξία του πρωταθλήματος βρισκόταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, συγκεκριμένα, στα 30 εκατομμύρια δραχμές, ένα ποσό που σήμερα μοιάζει συμβολικό αν συγκριθεί με τα χρήματα που επενδύθηκαν (τηλεοπτικά) στο μπάσκετ λίγα μόλις χρόνια αργότερα.

Στη λίγκα αντιλήφθηκαν από την πρώτη στιγμή ότι η τηλεοπτική αγορά μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους βασικούς μηχανισμούς χρηματοδότησης και ανάπτυξης του επαγγελματικού μπάσκετ και ότι, για να αυξηθεί η αξία των δικαιωμάτων, έπρεπε πρώτα να αυξηθεί η αξία του ίδιου του προϊόντος.

Το κλειδί στην όλη υπόθεση των τηλεοπτικών και στο μεγάλωμα της «πίτας» ήταν η κεντρική διαχείριση των δικαιωμάτων που επέτρεψε στη λίγκα να εμφανίζεται στην αγορά ως ένα ενιαίο και πολύ πιο ισχυρό εμπορικό προϊόν. Δεν ήταν πλέον κάθε ομάδα που προσπαθούσε να πουλήσει ξεχωριστά το δικό της πρόγραμμα, αλλά ολόκληρο το πρωτάθλημα που διεκδικούσε μία θέση στην τηλεοπτική αγορά.

Το ελληνικό μπάσκετ γνώριζε τη μεγαλύτερη άνθηση της ιστορίας του εκείνη την περίοδο, με τις μεγάλες ομάδες να πρωταγωνιστούν στην Ευρώπη και το ενδιαφέρον του κοινού να αυξάνεται συνεχώς, η αξία της Λίγκας ανέβαινε με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Το πρωτάθλημα είχε πλέον μετατραπεί σε ένα προϊόν για το οποίο τα τηλεοπτικά δίκτυα ήταν διατεθειμένα να ανταγωνιστούν.

H «χρυσή εποχή» με τα 11,5 δισεκατομμύρια

Η κορύφωση της πορείας των τηλεοπτικών δικαιωμάτων ήρθε το 1998, όταν η Filmnet κέρδισε τη μάχη για τα τηλεοπτικά δικαιώματα απέναντι στον ΑΝΤ1. Το τίμημα της συμφωνίας έφτασε περίπου στα 11,5 δισεκατομμύρια δραχμές για τρία χρόνια, ποσό που με την επίσημη ισοτιμία μετατροπής αντιστοιχεί σε περίπου 33,75 εκατομμύρια ευρώ!

Η απόσταση από τα 30 εκατομμύρια δραχμές των αρχών της δεκαετίας του 1990 ήταν τεράστια. Σε ονομαστικούς όρους, η αξία του προϊόντος είχε αυξηθεί περίπου 383 φορές, γεγονός που αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την εκρηκτική άνοδο του ελληνικού μπάσκετ εκείνη την περίοδο.

Ακόμη πιο σημαντικό, όμως, ήταν ότι τα χρήματα αυτά δεν αφορούσαν μόνο τους δύο ή τρεις μεγαλύτερους συλλόγους. Η λογική της κεντρικής διαχείρισης προέβλεπε την ισόποση κατανομή των τηλεοπτικών εσόδων στις 14 ομάδες της λίγκας. Έτσι, τα 11,5 δισεκατομμύρια δραχμές αντιστοιχούσαν σε περίπου 821 εκατομμύρια δραχμές ανά ομάδα για την τριετία, δηλαδή περίπου 2,4 εκατομμύρια ευρώ με την επίσημη ισοτιμία.

Για τα δεδομένα της εποχής, το ποσό ήταν εξαιρετικά σημαντικό και κυρίως, δημιουργούσε μία οικονομική βάση για ολόκληρη τη λίγκα. Η λογική ήταν απλή αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματική, όσο ισχυρότερο και ανταγωνιστικότερο ήταν το πρωτάθλημα, τόσο μεγαλύτερη γινόταν η τηλεοπτική του αξία και, κατ’ επέκταση, τόσο περισσότερα χρήματα επέστρεφαν στις ίδιες τις ομάδες.

Αυτό ήταν ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της εποχής Καρατζά και ένας από τους λόγους για τους οποίους η δεκαετία του ’90 εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς όταν γίνεται συζήτηση για τα τηλεοπτικά δικαιώματα του ελληνικού μπάσκετ.

Τρεις δεκαετίες αργότερα, τα 49 εκατομμύρια ευρώ

Με την ολοκλήρωση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΣΑΚΕ το μεσημέρι της Τετάρτης (7/10) εξασφαλίστηκε πενταετή τηλεοπτική συμφωνία συνολικής αξίας 49 εκατομμυρίων ευρώ από τον ΣΚΑΙ, ένα ποσό που σε απόλυτους και ονομαστικούς αριθμούς ξεπερνά εκείνο της μεγάλης συμφωνίας του 1998!

Το χρυσοφόρο deal του 1998 έφτανε τα 33,75 εκατομμύρια ευρώ τότε, ενώ πλέον μιλάμε για 49 εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, η πραγματική εικόνα είναι πιο σύνθετη, καθώς τα δύο συμβόλαια έχουν διαφορετική διάρκεια.

Η συμφωνία της δεκαετίας του ’90 αφορούσε τρία χρόνια και αντιστοιχούσε σε περίπου 11,25 εκατομμύρια ευρώ ανά σεζόν, ενώ το σημερινό πενταετές deal των 49 εκατομμυρίων ευρώ αντιστοιχεί σε περίπου 8 εκατομμύρια ευρώ ανά σεζόν.

Επομένως, σε καθαρά ονομαστική ετήσια βάση, η μεγάλη συμφωνία της «χρυσής εποχής» εξακολουθεί να βρίσκεται μπροστά. Και η διαφορά γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθεί υπόψη η μεταβολή της αξίας του χρήματος. Τα 33,75 εκατομμύρια ευρώ του 1998 δεν έχουν σήμερα την ίδια αγοραστική δύναμη και με βάση την εξέλιξη των τιμών στην Ελλάδα, αντιστοιχούν σε ένα σημαντικά υψηλότερο ποσό σε σημερινές τιμές. Με μία ενδεικτική αναγωγή, η αξία τους προσεγγίζει τα 63 εκατομμύρια ευρώ σε σημερινά χρήματα, γεγονός που δείχνει ότι η συμφωνία της δεκαετίας του ’90 εξακολουθεί να αποτελεί ένα εξαιρετικά υψηλό σημείο αναφοράς.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι τα σημερινά 49 εκατομμύρια ευρώ δεν αποτελούν μεγάλη επιτυχία. Το αντίθετο. Η σημασία της νέας συμφωνίας γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν εξετάσει κανείς το περιβάλλον μέσα στο οποίο πραγματοποιείται.

Το ελληνικό πρωτάθλημα (GBL) κατάφερε να εξασφαλίσει μία συμφωνία σημαντικού ύψους σε μία αγορά όπου η προσοχή του κοινού είναι πολύ πιο δύσκολο να κερδηθεί και όπου το αθλητικό περιεχόμενο ανταγωνίζεται πλέον εκατοντάδες άλλες επιλογές.

Τα 49 εκατομμύρια ευρώ αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία πρέπει να χτιστεί η επόμενη περίοδος. Το μπάσκετ έχει δημιουργήσει με την δουλειά που γίνεται μια αξία που συνεχώς ανεβαίνει, γεγονός που βοηθάει, ώστε να γίνονται σταθερά ανοδικά βήματα, που θα προσφέρουν στον κόσμο ολοένα και καλύτερο (τηλεοπτικά) προϊόν.