Παναθηναϊκός: Η απολύτως σωστή απόφαση με Λεσόρ και το κίνητρο για τον τίτλο

Το Final Four τελείωσε. Πέρασε. Αποτελεί παρελθόν. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να μπουν όλοι σε μια σειρά και να επαναφέρουν το πνευματικό τους κομμάτι στην ελληνική πραγματικότητα μετά από μια αποτυχία ωστόσο είναι κάτι που πρέπει να γίνει. Και άμεσα.

Κακά τα ψέματα. Ο Παναθηναϊκός AKTOR απέτυχε στο Άμπου Ντάμπι. Παρουσιάστηκε ανέτοιμος και κατώτερος των περιστάσεων. Και το πλήρωσε. Όπως έπρεπε. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν καλύτερος της Φενέρμπαχτσε και πήρε αυτό που του άξιζε σε αυτό το Final Four. Δηλαδή τίποτε απολύτως.

Τουλάχιστον αυτή η εικόνα να αποτελέσει και ένα καλό μάθημα ενόψει των τελικών. Φυσικά τον μικρό τελικό δεν τον βάζω καν στην εξίσωση. Μιλάμε για αστείο και αχρείαστο παιχνίδι. Φάνηκε από τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετώπισε ο Παναθηναϊκός. Αλλά και ο Ολυμπιακός. Οπότε δεν μπορεί να μπει στην εξίσωση καμία «δοκιμή προπονητών» ενόψει των τελικών της φετινής Stoximan GBL. Αν μπορούσαν και οι δύο θα είχαν πάρει το πρώτο αεροπλάνο και θα είχαν επιστρέψει στην Αθήνα από την βραδιά των ημιτελικών!

Θέλω να σταθώ στην είδηση που βγήκε το βράδυ της Πέμπτης (30/5) και αφορούσε το «κόψιμο» του Ματίας Λεσόρ από την τελική επτάδα των ξένων. Η αλήθεια είναι ότι δεν αχνοφαινόταν κάτι τέτοιο από τη στιγμή που ο Γάλλος σέντερ είχε δώσει κανονικά το «παρών» στο Final Four έχοντας πάρει από 16 και 17 λεπτά συμμετοχής αντίστοιχα.

Η λογική έλεγε ότι έπαιρνε ρυθμό ώστε να βρισκόταν και πάλι στην διάθεση του Εργκίν Άταμαν για τους τελικούς με τον Ολυμπιακό. Σίγουρα τελείως διαφορετικός θα ήταν ο Παναθηναϊκός με τον Λεσόρ στο ρόστερ του και τελείως διαφορετικός χωρίς τον Λεσόρ. Τον υγιή και έτοιμο Λεσόρ. Όμως ήταν ηλίου φαεινότερον ότι δεν «πατούσε» καλά. Ήταν διστακτικός. Δεν είχε έκρηξη. Δεν έβγαλε την ίδια ενέργεια. Δεν έμπαινε δυναμικά στις φάσεις. Απολύτως λογικό. Θα ήταν άλλωστε... παράλογο εάν συνέβαινε το αντίθετο.

Παρόλα αυτά υπήρχε η πεποίθηση ότι θα γινόταν η αλλαγή και ότι θα συμπεριλαμβανόταν στην επτάδα των ξένων για τους τελικούς. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Και υπήρχαν λόγοι.

Οι λόγοι του «κοψίματος»

Πρώτον, ο ίδιος ο Λεσόρ είδε από μόνος του ότι είναι πολύ δύσκολο για εκείνον να «βγάζει» συνεχόμενα παιχνίδια με διαφορά 48 ωρών το ένα με το άλλο. Και όντας ανέτοιμος! Πολλώ δε μάλλον απέναντι στον Ολυμπιακό όπου θα κρίνεται ένα τίτλος. Ο τελευταίος της χρονιάς. Αυτός που αφήνει την τελευταία «γεύση» στον έναν εκ των δύο «αιωνίων» και «αποφασίζει» για το αν τελικά η χρονιά τους ήταν πετυχημένη ή αποτυχημένη.

Δεύτερον, μετά την επιστροφή της αποστολής στην Αθήνα ήταν ξεκάθαρο ότι ο Ματίας Λεσόρ δεν μπορούσε να προπονηθεί καλά-καλά. Πώς θα μπορούσε να βρεθεί σε «φουλ ένταση» το επόμενο 10ημερο εάν και εφόσον χρειαστούν πέντε ματς στους τελικούς; Πώς θα μπορούσε να ανταποκριθεί ύστερα από πέντε μήνες αποχής; Δεν θα εγκυμονούσε ο κίνδυνος υποτροπής και στη συνέχεια θα έτρεχε και δεν θα έφτανε; Όχι, δεν υπήρχε λόγος ρίσκου. Κανένας.

Τρίτον, εδώ και πέντε μήνες ο Παναθηναϊκός έχει μάθει να παίζει μ' ένα συγκεκριμένο ρόστερ. Αυτό τον έφερε έως το Final Four, αυτό που κράτησε το αήττητο στο ελληνικό πρωτάθλημα καθ' όλη τη διάρκεια της regular season, αυτό που ίσως και να άξιζε να βρεθεί στους τελικούς της Stoiximan GBL. Μην με παρεξηγείτε. Αν ο Ματίας ήταν 100% υγιής (όχι ότι δεν είναι από ιατρικής άποψης, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά» στην προκειμένη περίπτωση), σε φουλ ρυθμό και έτοιμος ως ο καλός γνωστός Λεσόρ, θα κάναμε άλλη κουβέντα.

Όμως από τη στιγμή που δεν είναι σε θέση να βοηθήσει σύμφωνα με τις πραγματικές του δυνατότητες, ο Άταμαν ορθώς επέλεξε να βρεθεί στους τελικούς με την ίδια επτάδα ξένων. Επαναλαβάνω και λέω. Με την συγκατάθεση και του ίδιου του Λεσόρ καθώς βλέπει ότι δεν είναι στην κατάσταση που θα ήθελε να βρίσκεται. Και προς τιμήν του Γάλλου, εκείνος πρώτος ήθελε να ανοίξει τον δρόμο στους συμπαίκτες του. Μην ξεχνάτε ότι εκείνος το είπε πρώτος απ' όλους στη διάρκεια του Final Four αποδίδοντας τα εύσημα σε αυτούς.

Τέταρτον, δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι. Ναι μεν είναι δηλωμένοι επτά παίκτες, όπερ και σημαίνει ότι οι έξι από αυτούς θα έχουν το δικαίωμα συμμετοχής στα παιχνίδια των τελικών. Το να ήταν ο Ματίας στην επτάδα και να υπήρχε κίνδυνος... αναποδιάς θα ήταν ένα ακόμα ρίσκο στο ήδη... ρίσκο της ενδεχόμενης συμμετοχής του.

Το «πρέπει» που δεν... πρέπει να «βαραίνει»

Οπότε λοιπόν η επτάδα των ξένων του Παναθηναϊκού αποτελείται από τους Κέντρικ Ναν, Τζέριαν Γκραντ, Τσέντι Όσμαν, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, Γουένιεν Γκέιμπριελ, Ομέρ Γιούρτσεβεν, Λορέντζο Μπράουν. Ένας από αυτούς θα μένει εκτός σε κάθε ματς με τον τελευταίο να συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες βάσει των όσων έχει παρουσιάσει (ή αν προτιμάτε δεν έχει παρουσιάσει) στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν.

Το σίγουρο είναι ότι ο Παναθηναϊκός κουβαλάει ένα μεγάλο «πρέπει» στις πλάτες του σε αυτούς τους τελικούς. Αφενός έχει το αβαντάζ της έδρας το οποίο και κατέκτησε με 2/2 νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό κατά τη διάρκεια της regular season και αφετέρου η αποτυχία στο Final Four έχει μετατρέψει την κατάκτηση του τίτλου σε μονόδρομο. Αν υπάρχει αγωνστική πίεση στην ομάδα; Υπάρχει. Αν πρέπει να την ξεπεράσουν και να αφοσιωθούν στο 100% στον μεγάλο τους στόχο; Σαφέστατα και πρέπει.

Υπάρχουν το βάθος, το ταλέντο, η ικανότητα και το «know how» προκειμένου να ανταποκριθούν και φέτος σε αυτόν τον στόχο.Και δεν πρέπει να υπάρχει κανένα αγωνιστικό βάρος. Βέβαια μπάσκετ είναι. Και τα πάντα μπορεί να συμβούν. Το ζητούμενο για το «τριφύλλι» είναι να βγάλει στο παρκέ τον πραγματικό του εαυτό. Παίκτες και προπονητής τις πραγματικές τους δυνατότητες. Και όχι να παρουσιάσουν εφάμιλλη εικόνα όπως στον ημιτελικό με τη Φενέρμπαχτσε. Ήττα από ήττα έχει διαφορά. Μεγάλη.

Εάν δεν κατακτήσει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα η σεζόν θα είναι αποτυχημένη. Ξεκάθαρα. Το Κύπελλο στην Κρήτη δεν το θυμάται πια κανείς. Από εκεί και πέρα ωστόσο οι «πράσινοι» έχουν φροντίσει να περάσουν ένα ήρεμο καλοκαίρι όσον αφορά τις προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ. Ούτε δραματικές αλλαγές θα γίνουν, ούτε τίποτα. Ίδιος κορμός με συγκεκριμένες και στοχευμένες κινήσεις, μερικές εκ των οποίων (σ.σ. Σορτς, Τολιόπουλος) έχουν ήδη γίνει.

Είπαμε όμως. Όλα αυτά μετά τους τελικούς. Προέχει το πρωτάθλημα.