2004... χρόνια μετά!

Ετοιμάζεστε για τις γιορτές; Ψωνίσατε ή όχι ακόμα; Πολύ όμορφη η σημερινή μέρα. Ειδικά, αυτό που χτύπησε το κουδούνι πρώτη φορά στις 8π.μ. και δεν σταμάτησε μέχρι τη 1μ.μ. ήταν το αγαπημένο μου. Μαζί με το σκύλο της Λόλας, που αν δούλευε με μπαταρία, τρεις φορές θα ήθελε φόρτιση μέχρι το μεσημέρι με τόσο γαύγισμα που έριξε! Να με συγχωρείτε για τη χθεσινή μου απουσία, όμως πλην της έλλειψης υλικού, υπήρχε και έλλειψη υπομονής. 1,5 ώρα πέρασα η γυναίκα στην τράπεζα. Πήγε η Λόλα να πάρει το σήμα κυκλοφορίας, γιατί άκουσε τι έπαθε ο Λιάπης και σου λέει ας είμαι νόμιμη. Τι το ήθελα;

Μέχρι να πάρω το σήμα κυκλοφορίας, είχα εκπέμψει σήμα κινδύνου, σήματα μορς, σήματα καπνού (από τη μύτη έβγαινε), ακόμα και σήμα καμπάνα! Πάντως, φιλενάδα μου, εσύ που ξέρεις και από τράπεζες, πολύ ενισχύουν τον ανταγωνισμό και καθόλου δεν βοηθούν τις ανθρώπινες σχέσεις. Πέρα από το γεγονός ότι μετά από καμία ώρα ορθοστασίας, αν τύχει και βρεις μια καρέκλα να κάτσεις, θα εμφανιστεί ξαφνικά ένας ηλικιωμένος από την άλλη άκρη της τράπεζας και θα σε κοιτάει στα μάτια μέχρι να του δώσεις τη θέση σου, είναι κι αυτό με τα αριθμάκια… Κοιτάς ξανά και ξανά το χαρτάκι σου και κάθε φορά που αλλάζει το νούμερο εύχεσαι ο προηγούμενος να λείπει, να έφυγε, να εγκατέλειψε, να ζαλίστηκε, να κουτσάθηκε για να γλιτώσεις δύο λεπτά αναμονής! Μα, τι διάολο συλλογική συνείδηση να αποκτήσουμε μετά; Που με τη χθεσινή κατάσταση, έπαιρνες αριθμάκι, πήγαινες μέχρι τη Λαμία και επέστρεφες εγκαίρως, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα άγιες μέρες! Αντιθέτως, έχουμε τα δικά μας θέματα να ασχοληθούμε.

Σήμερα θα την πάμε αλλιώς τη δουλειά. Το θέμα μας είναι οι φωτογραφίες και όχι η είδηση. Εξάλλου τα αγαπημένα μας περιοδικά κυκλοφόρησαν μια μέρα νωρίτερα του συνηθισμένου, το «Ciao» έριξε την τιμή του, αλλά όχι την ποιότητά του και η ζωή συνεχίζεται ωραία! Θα ξεκινήσουμε από την αντάμωση που είχαν οι διεθνείς μας πριν μια εβδομάδα. Εκείνοι που μας έκαναν τόσο περήφανους το 2004 και τώρα μοιάζουν λίγο με μεσήλικες σε απόγνωση! Από το φωτορεπορτάζ ξεχωρίζουμε τον Θοδωρή Ζαγοράκη που ντύνεται σαν 60χρονος, τον Ντέμη Νικολαΐδη που φοράει παντού και πάντα σκουφί γιατί το τελευταίο του κούρεμα δεν το λες κι επιτυχία, τον Κώστα Κατσουράνη που από την τόση λακ έχει να δει το μαλλί του να κινείται από το 2012 και κυρίως την ξανθιά τούφα του Άγγελου Χαριστέα, που ελπίζουμε να οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος!

Τι άλλο έχουμε για σας; Τη γιορτή του ΟΠΑΠ για το χριστουγεννιάτικο δέντρο που άναψε, με καλεσμένους τον Μπρούνο Τσιρίλο και την Έλενα Ασημακοπούλου, αλλά και τον Δημήτρη Παπαδόπουλο σε μια πολύ σπάνια εμφάνισή του με την κόρη του. Τόσο σπάνια που τη σκανάραμε μαζί με το κείμενο!!! Κι επειδή έχω μια αδυναμία στη φιλενάδα μου και η φιλενάδα μου στον Ντέμη με το σκουφί, έχουμε και ολίγον παραπάνω από Νικολαΐδη σε καθημερινή του βόλτα στην Γλυφάδα. Φυσικά και φορούσε και πάλι σκούφο! Αφού σκέφτεται να ανοίξει εστιατόριο για να πάρει και τον χρυσό σκούφο!!! Χαχαχαχαχαχα! Πολύ καλό το αστείο μου…

Λοιπόν, αναγνώστες και αναγνώστριες, τίμιοι φίλοι που περιμένετε σαν τη Λόλα στην ουρά, να έχετε καλά Χριστούγεννα! Να περάσετε καλά στο ρεβεγιόν, να τιμήσετε τη γαλοπούλα και τα λοιπά εδέσματα και να ανανεωθείτε σωματικά και πνευματικά! Χρόνια Πολλά και καλά!