Ο Τίιτ Σοκ στη «Μηχανή του Χρόνου» (pics & vids)

Αθλητές που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν αφήσει το στίγμα τους, έχουν κάνει τον κόσμο να ασχοληθεί μαζί τους και να τους αναπολήσει, ακόμα κι αν δεν δικαίωσαν ποτέ τη φήμη τους, επανεμφανίζονται στη «Μηχανή του Χρόνου». Το gazzetta.gr εντοπίζει τα βήματά τους, ακολουθεί την πορεία τους και βρίσκει τις... νέες ασχολίες τους!

Ο πατέρας του, Όγκουστ Σοκ, ήταν παίκτης του μπάσκετ κι έπειτα προπονητής. Η μητέρα του αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής, η γιαγιά του σκιέρ και προπονήτρια τένις. Λένε πως το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, οπότε ο Τίιτ Σοκ δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με τον αθλητισμό.

Με ύψος 1.91μ. επέλεξε να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του και να πιάσει την πορτοκαλί μπάλα. Γεννημένος στις 15 Νοέμβρη του 1964 στο Ταρτού της Εσθονίας έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στην Κάλεβ Ταλίν το 1979 όταν ήταν η χώρα ήταν ακόμα μέλος της ΕΣΣΔ.

Εκεί, έμεινε μέχρι το 1984 κι αφού έκανε ένα διάλειμμα για να φορέσει τα χρώματα της Ντιναμό Μόσχας επέστρεψε στην Κάλεβ μέχρι το 1992.

Με το ταλέντο και τις εμφανίσεις του κέρδισε μία θέση στην εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης!

Δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986, Χρυσό στους Ολυμπιακούς της Σεούλ το 1988, τρίτη θέση στο Eurobasket του 1989 και ασημένιο στο Παγκόσμιο του 1990!

Έπειτα, φόρεσε τα χρώματα της Εσθονίας την οποία εκπροσώπησε πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση στο Προολυμπιακό τουρνουά το 1992, ωστόσο απέναντι στα μεγαθήρια Λιθουανία και Κοινοπολιτεία δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν ανταγωνιστικοί. Από την άλλη... πραγματοποιήθηκε το όνειρό του Σοκ, να εκπροσωπήσει τα χρώματα της πατρίδας του.

Κάπου εκεί βρέθηκε στον δρόμο του ο Παναθηναϊκός όπου ήρθε μαζί με τον Άιβαρ Κούουσμα. Οι δύο τους είχαν αγωνιστεί μαζί στους Youngstown Pride στην World Basketball League το 1990. Μία διοργάνωση που ήταν γνωστή ως η λίγκα των κοντών, αφού δεν μπορούσαν να αγωνιστούν παίκτες που είχαν ύψος πάνω από 1.95μ.

Ο Τίιτ Σοκ ήρθε στους «πράσινους» μία εποχή που ο Ολυμπιακός... κυριαρχούσε στο Πρωτάθλημα κι έμεινε για τέσσερα χρόνια. Είχε ελληνική ιθαγένεια από το 1976 και στο Πρωτάθλημα αγωνιζόταν ως Τίτ Γιαννόπουλος. Ωστόσο, δικαίωμα συμμετοχής στην Ευρώπη.

Ο πλέι μέικερ από την Εσθονία με το χαρακτηριστικό μουστάκι λάτρεψε την χώρα μας, την ατμόσφαιρα που δημιουργούσε ο κόσμος της ομάδας και το μοναδικό του πρόβλημα όταν ήρθε ήταν το ότι δεν ήξερε πως να αντιμετωπίσει το πολύ ζεστό κλίμα!

Το καλοκαίρι του 1992 ο Παναθηναϊκός έντυσε στα πράσινα τον Νίκο Γκάλη και πλάι του έφερε τους Κόμαζετς, Βράνκοβιτς και Σοκ!

H πρώτη του χρονιά του Σοκ στην ομάδα ήταν κι η πιο παραγωγική με 12,3 πόντους, 1,6 ριμπάουντ, 1,2 ασίστ και 1,2 κλεψίματα. Ο Παναθηναϊκός έφτασε στην κατάκτηση του Κυπέλλου με τον Σοκ να μετράει 5 πόντους απέναντι στον Άρη του Γιαννάκη (30π.). Στο Πρωτάθλημα ο τίτλος κρίθηκε... χωρίς παιχνίδι. Ο Ολυμπιακός είχε περάσει από την Γλυφάδα στον τρίτο τελικό κι ο Παύλος Γιαννακόπουλος αποφάσισε να αποσύρει την ομάδα του από τη σειρά αφήνοντας αιχμές κατά της διαιτησίας.

Την επόμενη σεζόν η χρονιά δεν άρχισε καλά για τους «πράσινους» στην θέση του Παβλίσεβιτς ήρθε ο Πολίτης στον πάγκο της ομάδας. Οι Σοκ (9,6π., 1,6ριμπ. μ.ό.) και Κουουσμα έπαιζαν μόνο στην Ελλάδα κι η ομάδα τερμάτισε στην τρίτη θέση.

Τη σεζόν 1994-95 τα πράγματα κύλησαν καλύτερα στο Πρωτάθλημα, αλλά δεν είχαν την κατάληξη που θα ήθελε η ομάδα. Ο τίτλος κρίθηκε στον πέμπτο τελικό κι ο Ολυμπιακός πήρε τον τίτλο στον... πόντο. Στην τελευταία επίθεση των «πρασίνων» ο Οικονόμου αστόχησε σε τρίποντο, ο Βρανκοβιτς πήρε το ριμπάουντ κι ο Σοκ δεν κατάφερε να συγκρατήσει την μπάλα... με τους «ερυθρόλευκους» να παίρνουν τη νίκη.

Η τέταρτη χρονιά τον βρήκε να χάνει ακόμη ένα πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό, ενώ τραυματίστηκε (διάστρεμμα) πριν την ημιτελική σειρά των playoffs με τον Πανιώνιο κι έμεινε εκτός για περίπου 10 μέρες (σ.σ. 7π., 2,5ριμπ. μ.ό.).

Έπειτα, από τους «πράσινους» επέστρεψε για ένα χρόνο στην ομάδα που ανδρώθηκε την Ταλίν πριν κλείσει την καριέρα του στον Άρη (5,9π., 3,2ριμπ.) πρόωρα λόγω τραυματισμού.

Η καριέρα του ως παίκτης τελείωσε, ωστόσο μία νέα πόρτα άνοιξε αμέσως. Το μπάσκετ δεν βγήκε ποτέ από τη ζωή του ίδρυσε τη δική του σχολή προπονητικής κάθισε στον πάγκο των εσθονικών Νιμπίτ (1998-2008), Νουρτεκούντις (2006-07/2009-10), της Κάλεβ ως βοηθός (2010), στο Πανεπιστήμιο TTÜ (2010-14), ενώ είναι προπονητής στην Εθνική Εσθονίας.

Οι γιοι ακολούθησαν την... αθλητική παράδοση της οικογένειας και τα χνάρια του πατέρα τους. Ο Τάνελ είναι 29 χρονών, αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ στην εσθονική Ταρτού. Ο μικρότερος Στεν-Τιμού είναι 25 χρονών αγωνίζεται επίσης ως πόιντ γκαρντ και παίζει στην Ρακβέρε Τάρβας της Εσθονίας.