Ιμανόλ Αλγκουαθίλ: Τα τελευταία λόγια της μητέρας του έγιναν ο δικός του οδηγός
Όριο. Γκιπούθκοα. Περίπου 15 χιλιόμετρα από το Σαν Σεμπαστιάν στη Χώρα των Βάσκων. Ουσιαστικά ένα γραφικό ψαροχώρι με λίγο περισσότερους από 6.000 κατοίκους όπου έλαβε την ονομασία του από τον ποταμό Όρια που περνά μέσα από το χωριό. Πάμε πίσω τον χρόνο στο 1971, στις 4 Ιουλίου όταν ήρθε στη ζωή ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ.
Ο άνθρωπος που 55 χρόνια μετά θα γινόταν ο εκλεκτός που θα αντικαταστήσει τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στην άκρη του πάγκου στον Ολυμπιακού και θα διαδεχθεί τον πρώτο προπονητή που κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο με ελληνική ομάδα σε συλλογικό επίπεδο στην ιστορία.
Ωστόσο, ο Βάσκος κόουτς δεν υπήρξε ποτέ το παιδί-θαύμα ως ποδοσφαιριστής, δεν ήταν ποτέ ο σταρ, δεν ήταν ποτέ το μεγάλο προπονητικό μυαλό. Ήταν ένας δουλευταράς που έμαθε να δίνει αποδείξεις για την ποιότητα του. Έμαθε να κερδίζει εμπιστοσύνη. Έμαθε να νικά, έμαθε να είναι πετυχημένος. Και έρχεται στον Πειραιά έχοντας ζήσει τη μισή ζωλή του στη Σοσιεδάδ.
Το Gazzetta εκμεταλλεύεται την ευκαιρία της μετακίνησης του στον Ολυμπιακό και σας παρουσιάζει τη ζωή του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ.
Έχασε τη μητέρα του στα 14 και εκείνη του άφησε το καλύτερο «δώρο»
Παρότι στην περιοχή Όριο, η κωπηλασία είναι δημοφιλή άθλημα για τα παιδιά της περιοχής, ο Αλγκουαθίλ επέλεξε να πάρει τον δρόμο του ποδοσφαίρου και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Orioko Futbol Taldea όπου έμεινε μέχρι την εφηβεία του πριν μεταπηδήσει στις ακαδημίες της Ρεάλ Σοσιεδάδ.
Παρότι η οικογένεια του ήταν κυρίως Μπιλμπάο, εκείνος ερωτεύτηκε την Σοσιεδάδ και έγινε πραγματικός οπαδός. Ωστόσο, η ζωή δεν έπαιξε και το καλύτερο παιχνίδι της μοίρας απέναντι του καθώς μόλις σε ηλικία 13 ετών, έμαθε ότι η μητέρα του έχει έναν όγκο και μία επιθετική μορφή καρκίνου.
Μάλιστα, όπως είχε μοιραστεί ο ίδιος, η μαμά του είχε φτάσει σε σημείο να δυσκολεύεται να σταθεί όρθια και μετά από έναν κύκλο χημειοθεραπειών, είχε φτάσει στο τελικό στάδιο. Από μέρα σε μέρα περίμεναν άπαντες τα δυσάρεστα με τον ίδιο να μην ξέρει πότε θα είναι η τελευταία επίσκεψη. Χωρίς να το ξέρει, η μητέρα του, τού είπε την εξής φράση: «Μην σταματήσεις να παλεύεις και μην σταματήσεις να χαμογελάς».
Αυτά ήταν και τα τελευταία λόγια με τον γιο της πριν αφήσει την τελευταία της πνοή. Ο μικρός Ιμανόλ ήταν μόλις 14 ετών και παρότι αρχικά δεν κατάλαβε τη βαρύτητα αυτής της φράσης, ο ίδιος τα μετέτρεψε σε στάση ζωής.
Ο πατέρας του έμαθε την ώρα που οδηγούσε ότι θα κάνει επαγγελματικό ντεμπούτο
Ο Αλγκουαθίλ δεν ήταν ποτέ το μεγάλο ταλέντο, ούτε το ποδοσφαιριστής που θα άφηνε το αποτύπωμά του. Ήταν ένα τίμιο δεξί μπακ που κατάφερε να παίξει στο υψηλό επίπεδο και μάλιστα με τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας, φτάνοντας τις 130 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις με τη φανέλα των Βάσκων ενώ έπαιξε άλλα 17 ματς με τη Βιγιαρεάλ και στη συνέχεια πήγε σε Ρεάλ Ζαέν και Μπούργκος.
Άξιο αναφοράς είναι το ντεμπούτο του όμως με την πρώτη ομάδα της Σοσειδάδ, τον Σεπτέμβρη του 1990. Ο Μάρκο Αντόνιο Μπορονάτ ήταν ο άνθρωπος που τον έριξε στα βαθιά στην εκτός έδρας ήττα από την Οβιέδο (2-1) και ο Ιμανόλ ήταν μόλις 19 ετών.
Ο πατέρας του, που δούλευε ως οδηγός φορτηγού και για πολλές ώρες λόγω ότι είχε να θρέψει επτά παιδιά (!), ήταν στο τιμόνι όταν έμαθε ότι ο γιος του θα κάνει επαγγελματικό ντεμπούτο.
Η χαρά του ήταν τεράστια για το παιδί του αλλά ταυτόχρονα είχε και τη δική του λύπη που δεν κατάφερε να δει από κοντά τον γιο του σε μία τέτοια στιγμή. Στην πορεία της ποδοσφαιρικής του καριέρας δεν είχε τεράστιες στιγμές που θα τον έκαναν να μείνει στην ιστορία για τις επιδόσεις του.
Λίγο οι τραυματισμοί, λίγο οι συνθήκες, ο Ιμανόλ κατάλαβε ότι θα πρέπει να κοιτάξει το επόμενο βήμα του μακριά από τον «ποδοσφαιριστή» και έτσι έπεσε με τα... μούτρα στην προπονητική, με τη Σοσιεδάδ να γίνει η πρώτη του στέγη, αρχικά ως προπονητής των ακαδημιών.
Η ακαδημία που... έφτιαξε τον οδήγησε και στην πρώτη ομάδα όπου πέρασε δύο φορές από «τεστ»
Για περισσότερα από πέντε χρόνια, ο Αλγκουαθίλ βρισκόταν στο τιμόνι της Β' ομάδας φτιάχνοντας ένα σύνολο παικτών με στόχο να πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα. Παιδιά από τη Χώρα των Βάσκων που μάθαιναν να αγωνίζονται για να περάσουν μία μέρα το κατώφλι των Ανδρών. Ωστόσο αυτό δεν το έκαναν μόνο οι παίκτες αλλά και ο ίδιος ο κόουτς που περίμενε υπομονετικά να έρθει η ευκαιρία.
Ξαφνικά, τον Μάρτιο του 2018, ο Βάσκος κόουτς κλήθηκε να ολοκληρώσει τη σεζόν ως πρώτος προπονητής. Ο απολογισμός ήταν εντυπωσιακός με μόλις τρεις ήττες σε εννιά παιχνίδια στη La Liga ενώ πανηγύρισε πέντε νίκες με μία από αυτές κόντρα στην Μπιλμπάο στο ντέρμπι των Βάσκων.
Αν και υπήρχαν σκέψεις να παραμείνει στο τιμόνι, εν τέλει το καλοκαίρι επέστρεψε στη Β' ομάδα. Δεν άργησε να πάρει εκ νέου προαγωγή. Τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους του δίνουν ξανά τα ηνία. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν προσωρινό. Ήταν η αφετηρία για να φτάσει τα 330 ματς σε όλες τις διοργανώσεις ως προπονητής της Σοσιεδάδ και να γίνει ένας από τους πιο αγαπητούς τεχνικούς στην ιστορία του συλλόγου.
Μάλιστα στο πρώτο παιχνίδι της δεύτερης θητείας του, έφυγε από το Σαντιάγο Μπερναμπέου νικητής με 2-0 κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης και μάλιστα έτρεξε ένα σερί χωρίς ήττα για δέκα αγώνες.
Το ιστορικό κύπελλο απέναντι στην Μπιλμπάο, το viral βίντεο και η «συγνώμη» στην οικογένεια του
Ο πλανήτης πέρασε δύσκολες καταστάσεις στον COVID, όμως για τη Σοσιεδάδ γράφτηκε μία χρυσή σελίδα στην ιστορία της. Το Copa del Rey της σεζόν 2019/20 ολοκληρώθηκε το 2021 λόγω της πανδημίας και εκεί στον τελικό βρέθηκαν η Αθλέτικ Μπιλμπάο κόντρα στη Ρεάλ Σοσιεδάδ.
Το γκολ ενός δικού του «παιδιού» από τις ακαδημίες, του Μικέλ Οργιαθάμπαλ, ήρθε η ιστορική κατάκτηση του κυπέλλου για πρώτη φορά από το 1987. Είχαν περάσει 34 χρόνια από την τελευταία φορά που ο βάσκικος σύλλογος σήκωσε τρόπαιο. Ο Αλγκουαθίλ ήταν παιδάκι τότε και για αυτό το γιόρτασε με τη ψυχή του.
Μάλιστα, υπάρχει ένα viral βίντεο με τον ίδιο μετά την κατάκτηση, στη συνέντευξη Τύπου φορώντας φανέλα της Σοσιεδάδ και έχοντας κασκόλ της ομάδας να φωνάζει συνθήματα μπροστά στους δημοσιογράφους. Μία κίνηση που ουδέποτε δεν μετάνιωσε γιατί δεν είχε κρύψει ποτέ πόσο αγαπάει τον συγκεκριμένο σύλλογο.
«Θέλω να προσφέρω αυτό το κύπελλο στους γιατρούς και τους νοσηλευτές, σε όλους τους ανθρώπους στην πρώτη γραμμή που αγωνίζονται και σώζουν ζωές. Αυτό είναι και για αυτούς» είχε δηλώσει μετά τον τελικό, συγκινώντας άπαντες, όμως η πιο δυνατή ατάκα ήρθε μετά αυτό.
«Είμαι σοβαρός άνθρωπος, με πολλή κοινή λογική. Έχω δύο έφηβα παιδιά. Στο σπίτι, φοράω μάσκα και δεν τρώω καν δείπνο μαζί τους. Με τον τελικό στο μυαλό μου, μπορείτε να φανταστείτε. Εκείνη την εβδομάδα, ήταν χωρίς σύζυγο και χωρίς πατέρα, οπότε τους ζήτησα συγγνώμη μετά τον τελικό. Κάλεσα πρώτα τη γυναίκα και τα παιδιά μου, αυτοί είναι που με υποφέρουν κάθε μέρα.
Ήμουν αφόρητος τις τελευταίες δύο εβδομάδες, πρέπει να το παραδεχτώ. Έχω περάσει τους τελευταίους έξι μήνες: Ζουμπιέτα-σπίτι, σπίτι-Ζουμπιέτα. Νομίζω ότι έχω βγει βόλτα με τη γυναίκα μου τέσσερις φορές. Γυρίζω σπίτι και φοράω μάσκα. Προσπαθώ να μην τρώω δείπνο μαζί τους. Με έχουν υποφέρει, δεν υπάρχουν λόγια για το πόσα έχουν ανεχτεί».
Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι ιστορικά που μετά από μία κατάκτηση τίτλου έχουν βγει να ζητήσουν συγνώμη προς την οικογένεια τους για εκείνο το διάστημα που ενδεχομένως η κατάσταση να ήταν δύσκολη.
Το φινάλε ήταν όπως το ήθελε ο ίδιος
Με τη σεζόν 2024/25 να φτάνει προς το τέλος της, ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ έκανε γνωστό ότι με την ολοκλήρωση του συμβολαίου του το καλοκαίρι, θα αποτελέσει παρελθόν από τη Σοσιεδάδ.
Ουσιαστικά μετά από 14 χρόνια συνεχούς παρουσίας στον σύλλογο, ο ίδιος θα αποχωρούσε από τη θέση του προπονητή παρότι είχε δεχθεί πρόταση ανανέωσης συνεργασίας του για ακόμα δύο χρόνια.
Ο Βάσκος προπονητής παραδέχθηκε ότι από τη στιγμή που σταμάτησε να κερδίζει, είχε έρθει η στιγμή να κλείσει το κεφάλαιο της αγαπημένης του ομάδας όσο δύσκολο και αν ήταν για τον ίδιο.
Το φινάλε του σηματοδότησε το τέλος μίας μεγάλης εποχής για τη Σοσιεδάδ, ίσως μία από τις πετυχημένες στην ιστορία της με την κατάκτηση του κυπέλλου αλλά και συμμετοχή στο Champions League.
Στην τελευταία συνέντευξη Τύπου, ο Αλγκουαθίλ αποχώρησε λέγοντας την εξής ατάκα: «Δεν εγκαταλείπω το πλοίο, το αφήνω σε ασφαλές λιμάνι με πλήρη εφόδια για να πλεύσει σε μεγάλες θάλασσες».
Βέβαια η παρουσία του στην Αλ Σαμπάμπ δεν ήταν όπως την περίμενε, όπου παρά το μεγάλο του συμβόλαιο για δύο χρόνια, αποχώρησε μετά από λίγους μήνες.
Τα κοινά στοιχεία στη φιλοσοφία με τον Μεντιλίμπαρ, το χτύπημα στο στήθος και το βασικό στοιχείο του πλάνου του
Η προπονητική φιλοσοφία του Αλγκουαθίλ δεν απέχει πολύ από αυτή του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ σε ορισμένα κομμάτια στο στυλ παιχνιδιού. Ο 55χρονος προπονητής είναι λάτρης του επιθετικού παιχνιδιού και της ιδεολογίας «η άμυνα ξεκινά από τον επιθετικό». Παίζει με ψηλά την άμυνα, θέλει οι επιθετικοί να στριμώχνουν τους αντιπάλους στην περιοχή τους με στόχο το εύκολο λάθος που θα δημιουργήσει προϋποθέσεις για γκολ.
Υπάρχουν δύο φράσεις που έλεγε ξανά και ξανά στα αποδυτήρια και τις προπονήσεις. Η μία ήταν: «Θέλω να έχουμε την μπάλα, αλλά ακόμη περισσότερο θέλω να έχουμε την πρωτοβουλία» και η δεύτερη: «Όταν χάσουμε την μπάλα, δεν πρέπει να φοβηθούμε, πρέπει να την κυνηγήσουμε».
Είναι ένας απαιτητικός προπονητής που δεν περιορίζεται στο «νέκταρ» μίας επιτυχίας αλλά πάντα κρατάει τους πάντες με χαμηλά το κεφάλι για την επόμενη πρόκληση. Στη Σοσιεδάδ ουκ ολίγοι παίκτες αναφέρθηκαν με τα καλύτερα λόγια στον χαρακτήρα του και στον τρόπο που μπορεί να γίνει αυστηρός αλλά παράλληλα να κάνει τον άλλον να νιώσει εμπιστοσύνη στα χέρια του.
Ο Τζόσου Οζκόιντι είχε πει κάτι που κάνει συχνά ο Αλγκουαθίλ πριν τα παιχνίδια: «Στις ομάδες νέων, όταν μας περίμενε στη σήραγγα, πριν βγούμε έξω, μας αγκάλιαζε σφιχτά, αλλά μας χτυπούσε τόσο δυνατά που μερικές φορές οι άνθρωποι δεν ήξεραν αν ήθελαν να ξεκινήσουν ή όχι λόγω των χτυπημάτων που σου έδινε πριν συνεχίσουμε. Ήταν ο βοηθός προπονητή στη Σάνσε. Ήταν πολύ κοντά στους παίκτες, ακόμη περισσότερο από τον προπονητή. Στην αρχή του αγώνα, θυμάμαι τα χτυπήματα που έδινε στο στήθος».
Παράλληλα είναι ένας άνθρωπος που θα φτάσει πρώτος στο προπονητικό κέντρο και θα φύγει τελευταίος, χωρίς ποτέ να σταματάει την μελέτη και την εξέλιξη του παιχνιδιού του. Έχει το «My Way» χωρίς να υπολογίζει ποιος είναι αντίπαλος αλλά πάντα έχοντας μελετήσει που θα πρέπει να χτυπήσει για να έρθει και το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Λάτρης του 4-3-3 και του 4-2-3-1 με έμφαση στην κυκλοφορία της μπάλας και στο κάθετο παιχνίδι. Δεν θέλει να υπάρχει κυκλοφορία σε υπερβολικό βαθμό αλλά κινήσεις που θα ανοίξουν τους χώρους και θα αφήσουν το απαιτούμενο κενό για να χτιστεί μία γρήγορη επίθεση.
Ουσιαστικά, οι κινήσεις χωρίς την μπάλα είναι το βασικό στοιχείο της τακτικής του προσέγγισης ώστε να δημιουργούνται υπεραριθμίες και κενά στην αντίπαλη άμυνα.
Σε αρκετά πράγματα φαίνεται ότι μοιάζει στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αλλά υπάρχουν και ουκ ολίγα στα οποία έχει διαφορετική προσέγγιση. Αν αυτό ταιριάζει καλύτερα στον Ολυμπιακό, θα το δείξει ο χρόνος.
