Η εξομολόγηση του Ταμπόρδα στο Gazzetta: «Η αγάπη των οπαδών με βοήθησε να μείνω στον Παναθηναϊκό, πρέπει να τους κάνουμε χαρούμενους»!

Για την οικογένεια του και για την Μπόκα Τζούνιορς είπε:

«Έχω μία αδερφή, την Εμίλια και τη μητέρα μου, Μαρία-Σεσίλια. Η αδερφή μου ζει στο Μπουένος Άιρες και η μητέρα μου στo Γουαλεγουάι απ' όπου και κατάγομαι. Είναι κοντά στο Μπουένος Άιρες. Μου άρεσε από μικρό παιδί το ποδόσφαιρο. Όταν ήμουν 11 μετακόμισα στο Μπουένος Άιρες για να αρχίσω το όνειρό μου και να παίξω στην Μπόκα Τζούνιορς. Έμεινα εκεί για 11-12 χρόνια. Τα πρώτα χρόνια ήμουν μόνος στο Μπουένος Άιρες, έπειτα ήρθε μαζί μου η αδερφή μου, που είναι πέντε χρόνια μεγαλύτερη. Δεν ήταν εύκολο. Αλλά πάλευα για το όνειρό μου και ήξερα ότι αυτή η ευκαιρία δεν σου δίνεται κάθε μέρα. Ήταν δύσκολα, αλλά ταυτόχρονα ωραία. Τελείωσα γυμνάσιο και λύκειο στο Μπούενος Άιρες. Όταν ήρθε η αδερφή μου, τα πράγματα ήταν καλύτερα. Αλλά τον δεύτερό μου χρόνο ήμουν μόλις 12, οπότε τίποτε δεν ήταν εύκολο. Έμαθα πράγματα για τη ζωή, για τη καθημερινότητα αυτής, όπως το μαγείρεμα κι αυτά. Είναι διαφορετικά.

Όταν ήρθε η πρόταση για την ακαδημία της Μπόκα η μητέρα μου είπε ''Αν θες μπορείς να πας και να δοκιμάσεις. Αν δεν σου αρέσει, μπορείς πάντα να επιστρέψεις. Εδώ είναι το σπίτι σου κι εγώ είπα ''Ευχαριστώ μαμά για την ευκαιρία αυτή, θα προσπαθήσω γιατί είναι το όνειρό μου. Και το έκανα. Προφανώς τον πρώτο χρόνο, καθώς ήμουν μόνος μου είχα δεύτερες σκέψεις και πολλές. Και πολλές. Αλλά ήμουν μαζί με άλλους συμπαίκτες, που παίζουν τώρα στην Αργεντινή και ήμασταν πολύ κοντά ο ένας με τον άλλον.

Όταν ξεκίνησα να κυνηγάω το όνειρό μου δεν ήξερα τόσα πολλά για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Στην πόλη μου είναι παράξενο ένα παιδί να γίνεται επαγγελματίας. Είναι μεγάλο όνειρο. Όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα έλεγα θα προσπαθήσω, αφού μου αρέσει και θα δούμε. Έχω την οικογένειά μου που με υποστηρίζει. Όταν περνούσαν τα χρόνια, στα 16 έλεγα πως ήμουν κοντά. Στα 20 υπέγραψα το πρώτο μου επαγγελματικό συμβόλαιο. Με τα πρώτα μου χρήματα από το ποδόσφαιρο πήγαμε σ' ένα μαγαζί με παπούτσια και πήρα ένα ζευγάρι για την μαμά μου κι ένα για την αδελφή μου κι έπειτα πήγαμε σ' ένα εστιατόριο».

«Πήγα στα γραφεία της Μπόκα για να πιέσω ώστε να έρθω στον Παναθηναϊκό»

Για την εμπειρία ως ποδοσφαιριστής στην Μπόκα Τζούνιορς και το story πίσω από τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό.

«Ήταν τρομερό να παίζω για την Μπόκα. Ήμουν από πάντα οπαδός της. Το συναίσθημα ήταν τρομερό. Είχα περάσει πολύ χρόνο μέσα στην ομάδα οπότε το περίμενα πως θα συμβεί κάποια στιγμή. Ήξερα ότι είναι κοντά. Ξέρω το κλαμπ πολλά χρόνια, πέρασα εκεί όλη την παιδική μου ηλικία. Προφανώς ήταν το όνειρό μου. Το ζούσα και ήμουν πολύ χαρούμενος. Μην ξεχνάμε πως ήταν και η ομάδα που υποστήριζα από μικρό παιδί. Μεγάλωσα έχοντας ως είδωλο τον Μέσι. Κατά τη γνώμη μου είναι ο καλύτερος στον κόσμο. Πέρα απ' αυτόν, έβλεπα πολύ τον Κάρλος Τέβες και τον Σέρχιο Αγουέρο. Όσον αφορά εκείνους που έπαιζαν στη θέση μου, δεν ξέρω, γιατί δεν γνώριζα ακριβώς τη θέση μου. Τώρα βλέπω πολύ τον Ντιμπάλα, επειδή για μένα είναι τρομερός στη θέση μου.

Στην Μπόκα δεν έχεις χρόνο για να κάνεις πράγματα. Πρέπει να παίξεις καλά από το πρώτο παιχνίδι, επειδή υπάρχουν πολλοί καλοί παίκτες στην Καντέρα (ακαδημίες Μπόκα). Ήμουν καλός. Πάντα ήθελα να παίξω εκεί. Αλλά προφανώς μπορούσα να παίξω περισσότερο. Κάποιες φορές δεν είναι η απόφασή σου και χρειάζεται να αποδεχθείς τα πράγματα.

Πήγα στη Πλατένσε ως δανεικός. Ήμασταν μία μεγάλη οικογένεια στα αποδυτήρια. Μπορούσες να το καταλάβεις από την ατμόσφαιρα εκεί. Αυτός ήταν ο βασικός λόγος που πήραμε το πρωτάθλημα. Ήταν η πρώτη που το κλαμπ πήρε τον τίτλο στην ιστορία του. Μπορείτε να φανταστείτε την κατάσταση που επικράτησε στον σύλλογο, στους οπαδούς, στον Τύπο.

Μετά από αυτή την χρονιά ήρθε η πρόταση του Παναθηναϊκού. Η Ευρώπη είναι στόχος για κάθε παίκτη από την Αργεντινή. Το ήθελα πάρα πολύ. Να σκεφτείς πως, πήγαμε με τον ατζέντη μου στα γραφεία της Μπόκα για να ζητήσουμε να κλείσει το deal όταν τα πράγματα έδειχναν να χαλάνε. Οι διαπραγματεύσεις κράτησαν αρκετά. Μερικές φορές οι Αργεντίνοι είναι περίπλοκοι σε τέτοια πράγματα. Είναι φυσιολογικό. Όπως και να 'χει, είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ. Όταν έφτασα είπα ''Αυτή είναι μία πραγματικά μεγάλη ομάδα. Μπορούσα να το νιώσω στην ατμόσφαιρα όταν έφτασα. Πολλοί οπαδοί, δημοσιογράφοι''. Ήμουν χαρούμενος γιατί ήταν παρόμοια με ότι συμβαίνει στην Αργεντινή με την Μπόκα. Πας παντού και όλοι σε ξέρουν. Είναι φυσιολογικό για μένα, το ίδιο γινόταν και στην Αργεντινή. Είμαι χαρούμενος».

Για τη δύσκολη αρχή στον Παναθηναϊκό και πώς η αγάπη του κόσμου τον κράτησε στο «τριφύλλι»

«Όλοι γνωρίζουν πως το πρώτο μου διάστημα εδώ δεν ήταν και το καλύτερο, αλλά πάντα πίστευα σε μένα. Δύσκολος ο πρώτος καιρός. Δεν έπαιζα, ήμουν σε μία νέα ήπειρο, πολλές αλλαγές προπονητών. Δεν είναι η καλύτερη κατάσταση για έναν παίκτη που έρχεται από την Αργεντινή. Όμως πάντα πίστευα σε μένα κι αυτός είναι ο βασικός λόγος που είμαι εδώ τώρα. Με τον Κόντη δεν ξεκίνησα ποτέ σε ματς. Δεν ξέρω το γιατί. Μερικές φορές δεν είναι η απόφασή μου. Εγώ πάντα προπονούμαι σκληρά. Κάθε προπονητής έχει διαφορετική φιλοσοφία.

Το μας με την Ρόμα άλλαξε τα πάντα. Είχα μπει και ως αλλαγή στο φινάλε του ματς με την Φερεντσβάρος που πήγα καλά. Ο λόγος που έπαιξε με τη Ρόμα ήταν τα πολλά προβλήματα που είχαμε. Θυμάμαι που γυρνούσα στην άμυνα έπειτα από μία πίεση ψηλά κι εγώ πάντα είμαι επικεντρωμένος στη μπάλα. Περίμενα μία μακρινή πάσα και μετά το λάθος που έκανε ο κεντρικός αμυντικός της Ρόμα, ήμουν εκεί και σκόραρα. Ωραίο γκολ.

Η δεύτερη στιγμή ήταν το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Προφανώς ήταν η ατμόσφαιρα ήταν ωραία, να παίζεις σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον. Τις ημέρες πριν όλοι μιλούσαν για το ντέρμπι. Η ομάδα δεν είναι στα καλύτερά της. Όμως τα ντέρμπι είναι ντέρμπι, ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Μπαίνεις παίζεις. Το συναίσθημα όταν σκόραρα ήταν ωραίο.

Η αλήθεια είναι πως φτάσαμε στο παρά πέντε για να φύγω τον Γενάρη, αλλά τώρα είμαι εδώ. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Μ' ένα παιχνίδι όλα μπορούν να αλλάξουν. Δεν ξέρω αν είναι μαγεία, αλλά αν δουλέψεις σκληρά μπορείς να τα καταφέρεις. Γνώριζα για την αγάπη του κόσμου και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους μπόρεσα να μείνω δυνατός πνευματικά. Μπορώ να αισθανθώ τους οπαδούς εδώ, γιατί είναι όπως στην Αργεντινή. Αυτό είναι καλό για μένα, όπως και για όλους τους παίκτες, να έχει τους φιλάθλους μαζί σου. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που έμεινα στην ομάδα.

Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω μαζί μου τον Αντίνο και τον Τσάβες. Κάνουν τη ζωή μου καλύτερη τώρα που είμαι μακριά από το σπίτι. Για τον Αντίνο όλοι οι οπαδοί περιμένουν περισσότερα πράγματα. Είναι φυσιολογικό, το γνωρίζει. Το γνωρίζουμε όλοι. Νομίζω με την προετοιμασία αυτή, ότι μαθαίνει αγγλικά κι άλλα πράγματα που είναι σημαντικά θα είμαστε καλύτεροι. Θα έχουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση. Θα κάνουμε καλύτερα πράγματα και θα δούμε καλύτερα πράγματα από τον Αντίνο».

Πέρσι η σεζόν δεν πήγε καλά. Το βασικό κατά τη γνώμη μου είναι πως αν έχεις πολλούς προπονητές μέσα σε λίγους μήνες, είναι δύσκολο για όλους στην ομάδα (κόσμο, παίκτες, σταφ, οπαδούς). Είχαμε μερικά παιχνίδια με μικρότερες ομάδες, που δεν έπρεπε να χάσουμε βαθμούς. Ακόμη και στο γήπεδό μας. Στο Κύπελλο ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερη ομάδα από μας εκείνη τη στιγμή».

«Όλοι μας και οι οπαδοί έχουμε προσδοκίες για τη νέα σεζόν. Ο προπονητής έχει νέες ιδέες που πρέπει να μάθουμε. Χρειαζόμστε να προπονηθούμε σ' αυτές, όπως και κάνουμε. Βλέπω να έρχονται πολλά καλά πράγματα. Πάντα είμαι αισιόδοξος. Ατομικά, αν βοηθήσω το κλαμπ, θα είμαι ικανοποιημένος. Όσον αφορά την ομάδα, θα ήθελα να παλέψουμε σε όλες τις διοργανώσεις. Θα πρέπει να είμαστε εκεί γύρω από την πρώτη θέση κι έπειτα θα δούμε. Θα κάνουμε τα πάντα για να δώσουμε χαρά στους οπαδούς μας.

Σκεφτόμουν τα 16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα. Όταν παίζω γίνομαι ένας απ' αυτούς, ένας από τους οπαδούς. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω να αγωνίζομαι. Το μόνο πράγμα που μπορώ να πω είναι πως εγώ και όλη η ομάδα δουλεύουμε σκληρά για να συμβεί αυτό. Θα παλέψουμε για όλα. Ο νέος προπονητής Βάζει ένταση στις προπονήσεις. Έχει ωραίες ιδέες, καλή ενέργεια ενόψει της νέας σεζόν. Κι αυτό είναι καλό για όλους μας».

Ο Ταμπόρδα έξω από το γήπεδο

Τέλος, αναφέρθηκε στον Ταμπόρδα εκτός αγωνιστικών χώρων, αναφέροντας τις συνήθειες του στον ελεύθερο του χρόνο.

«Είμαι κανονικός άνθρωπος. Δεν έχω περίεργα χόμπι. Μου αρέσει να παίζει τένις. Ο αγαπημένος μου είναι ο Φέντερερ. Ο Ναδάλ είναι κοντά σε μας. Ποτέ δεν θα παίξεις πάνω από 1-2 ματς σε μια σεζόν χωρίς να πονάς κάπου. Εκείνος βέβαια είχε ακραίους πόνους.

Το αγαπημένο μου φαγητό είναι το Ασάδο (μπάρμπεκιου με μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο, τσορίσο και μορτσίγια). Η αγαπημένη μου σειρά είναι το Prison Break. Δεν έχω αγαπημένο ηθοποιό ούτε ταινία. Από μουσική μου αρέσει το αργεντίνικο ροκ. Από ποτό φυσικά το μάτε».