Άλεξ Τεϊσέιρα στο Gazzetta: «Πάντα ήθελα να αγωνιστώ στην Ελλάδα, ο λόγος που δεν πήγα στη Λίβερπουλ»

Πάμε από την αρχή και τα παιδικά σου χρόνια...

«Τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ ταπεινά. Η μητέρα μου εργαζόταν ως καθαρίστρια σε ένα σχολείο και ο πατέρας μου έκανε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες. Οι δυσκολίες ήταν μεγάλες, αλλά χάρη στο ποδόσφαιρο κατάφερα να τους προσφέρω μια καλύτερη ζωή».

Ποιον είχες ως είδωλο και ποιο παιχνίδι θυμάσαι πιο έντονα;

«Τα παιδικά μου είδωλα ήταν ο Ρομάριο και ο Ροναλντίνιο Γκαούτσο. Ένας ιδιαίτερος αγώνας από την παιδική μου ηλικία ήταν ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα στη Βραζιλία και τη Γερμανία. Ήταν μια ξεχωριστή στιγμή για όλους τους Βραζιλιάνους. Αναμφίβολα, το ποδόσφαιρο με έκανε ώριμο άνδρα από πολύ μικρή ηλικία και όλα όσα έχω σήμερα στη ζωή μου τα οφείλω σε αυτό».

Πότε κατάλαβες ότι μπορείς να γίνεις επαγγελματίας ποδοσφαιριστής;

«Άρχισα πραγματικά να πιστεύω στον εαυτό μου όταν ήμουν 15 ετών, επειδή κλήθηκα στην Εθνική Βραζιλίας Κ15 και στη συνέχεια στην Κ17, μέχρι που έφτασα στο επαγγελματικό επίπεδο με τη Βάσκο. Έπειτα συμμετείχα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ20 με την Εθνική Βραζιλίας. Λίγο αργότερα μεταγράφηκα στη Σαχτάρ και τότε ένιωσα ότι έγινα πραγματικά ποδοσφαιριστής».

Μία συμβουλή που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

«Μια συμβουλή που μου έδωσε ένας προπονητής και δεν ξέχασα ποτέ ήταν: «Έχεις πολύ ταλέντο, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Πρέπει να είσαι πειθαρχημένος και να παραμένεις προσηλωμένος στους στόχους σου». Και τελικά κατάφερα να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου».

Πώς ήταν οι πρώτες σου μέρες ως επαγγελματίας;

«Οι πρώτες μου μέρες ως επαγγελματίας ήταν υπέροχες, γιατί οι πιο έμπειροι παίκτες με υποδέχθηκαν πολύ θερμά. Η μόνη δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν στο σωματικό κομμάτι του παιχνιδιού, καθώς οι υπόλοιποι παίκτες ήταν πιο δυνατοί από εμένα».

Πώς πήρες την απόφαση να πας στη Σαχτάρ;

«Μετά από δύο χρόνια στη Βάσκο, έλαβα την πρόταση από τη Σαχτάρ, την οποία είδα ως μια ευκαιρία να αλλάξω τη ζωή τη δική μου και της οικογένειάς μου, αλλά και ως μια μεγάλη ευκαιρία στην καριέρα μου, αφού θα αγωνιζόμουν στο Champions League και θα μπορούσα να δείξω το ποδόσφαιρό μου σε όλο τον κόσμο».

Δυσκολεύτηκες με την προσαρμογή;

«Ο πρώτος χρόνος ήταν πολύ δύσκολος εξαιτίας του κρύου στην Ουκρανία, αλλά είχα τη στήριξη πολλών συμπαικτών που έκαναν την προσαρμογή μου πιο εύκολη».

Εκεί βρήκες τον Μιρτσέα Λουτσέσκου. Τι ήταν για σένα και αν τον είχες μπροστά σου, τι θα του έλεγες;

«Ο Μίρτσεα Λουτσέσκου ήταν σαν πατέρας για μένα από τη στιγμή που έφτασα στην Ουκρανία. Με βοήθησε πολύ στον τρόπο παιχνιδιού μου. Θυμάμαι να μου λέει ότι έπρεπε να παίζω πιο γρήγορα με την μπάλα, να είμαι πιο άμεσος και να κατευθύνομαι πάντα προς την εστία. Αν τον είχα σήμερα απέναντί μου, θα του έλεγα: "Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα όσα έκανες για εμένα και την καριέρα μου".».

Ποιο πρωτάθλημα ήταν ξεχωριστό για σένα;

«Όλα τα πρωταθλήματα και τα τρόπαια ήταν ξεχωριστά και το καθένα έφερε διαφορετικά συναισθήματα. Γι’ αυτό μπορώ να πω ότι όλα ήταν ιδιαίτερα».

Τι το ξεχωριστό είχε η Σαχτάρ τότε;

«Η ομάδα μας ήταν εξαιρετική συνολικά. Υπήρχαν Βραζιλιάνοι, Ουκρανοί, Ρουμάνοι παίκτες, ο Κροάτης αρχηγός μας και φυσικά ο προπονητής που κρατούσε τα πάντα υπό έλεγχο. Όλοι γνωρίζαμε ακριβώς ποιοι ήταν οι στόχοι μας και γι’ αυτό πετύχαμε τόσα πολλά εκείνη την περίοδο. Ήταν μια εποχή γεμάτη επιτυχίες».

Πες μου για τον Τάισον...

«Ο Τάισον είναι φαινόμενο. Όπου κι αν αγωνίστηκε, γνώρισε την επιτυχία. Μιλάμε συχνά μέσω Instagram, WhatsApp ή όταν συναντιόμαστε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης».

Ο Γουίλιαν γιατί δεν πέτυχε στην Ελλάδα;

«Ο Γουίλιαν είναι σπουδαίος ποδοσφαιριστής και το απέδειξε όπου κι αν αγωνίστηκε. Ωστόσο, δεν γνωρίζω πολλά για το γιατί δεν πέτυχε στην Ελλάδα, γιατί δεν παρακολούθησα εκείνη την περίοδο της καριέρας του».

Υπάρχει και ο πόλεμος στην Ουκρανία...

«Με στενοχώρησε πολύ να βλέπω τον τόπο όπου έζησα να καταστρέφεται και προσεύχομαι κάθε μέρα να τελειώσει αυτός ο πόλεμος, γιατί πολλές οικογένειες και φίλοι υποφέρουν πάρα πολύ».

Αντιμετώπισες μεγάλες ομάδες στην καριέρα σου. Ποιος παίκτης ήταν ο δυσκολότερος;

«Υπήρξαν αρκετές ομάδες που ήταν δύσκολοι αντίπαλοι, ιδιαίτερα στο Champions League, όπου αντιμετώπισα την Μπαρτσελόνα, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Γιουβέντους, την Τσέλσι, την Μπάγερν και άλλες μεγάλες ομάδες. Στη Βραζιλία αντιμετώπισα επίσης τη Φλαμένγκο και την Παλμέιρας. Αγωνίστηκα απέναντι σε πολλούς σπουδαίους ποδοσφαιριστές που δημιούργησαν προβλήματα στην ομάδα μου. Αν όμως έπρεπε να αναφέρω έναν που με μάγεψε ακόμη και ως αντίπαλος, αυτός θα ήταν ο Μέσι. Ήταν όμορφο να τον παρακολουθείς, ακόμη και όταν έπαιζες εναντίον του».

Ποια ήταν η καλύτερη περίοδος της καριέρας σου;

«Η καλύτερή μου περίοδος ήταν τα δύο τελευταία χρόνια μου στη Σαχτάρ, τις σεζόν 2014/15 και 2015/16, όταν έγινα αρχηγός της ομάδας και ήμουν σταθερά από τους κορυφαίους παίκτες, με γκολ και ασίστ τόσο στο ουκρανικό πρωτάθλημα όσο και στο Champions League».

Είχες πρόταση από ελληνική ομάδα;

«Όχι, αλλά ήταν μια χώρα στην οποία πάντα ήθελα να αγωνιστώ και να ζήσω».

Ποιο είναι το story πίσω από το ενδιαφέρον της Λίβερπουλ;

«Η αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια της παρουσίας μου στη Σαχτάρ δέχθηκα αρκετές προτάσεις από μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Ωστόσο, η μόνη που κατέθεσε επίσημη πρόταση ήταν η Λίβερπουλ το 2016. Η Σαχτάρ και η Λίβερπουλ δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν στο οικονομικό σκέλος και έτσι η μεταγραφή δεν πραγματοποιήθηκε. Εκείνη την εποχή ήμουν πολύ απογοητευμένος, γιατί η Premier League ήταν ένα από τα όνειρά μου».

Τι έγινε και δεν πήγες στη Λίβερπουλ;

«Στην πραγματικότητα ήθελα να παίξω στη Λίβερπουλ, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν ολοκληρώθηκαν με επιτυχία. Όταν ήρθε η πρόταση από την Κίνα, η Σαχτάρ συμφώνησε να με αφήσει να φύγω και οικονομικά ήταν μια πρόταση που δύσκολα μπορούσε κανείς να αρνηθεί. Δεν το μετάνιωσα ποτέ και ήμουν πολύ χαρούμενος εκεί».

Η προσαρμογή εκεί πώς ήταν;

«Αρχικά το πρωτάθλημα δεν είχε ιδιαίτερα υψηλή εκτίμηση, αλλά με την άφιξη πολλών ποιοτικών παικτών το επίπεδο ανέβηκε σημαντικά και έγινε πολύ ανταγωνιστικό».

Τι το ξεχωριστό έζησες εκεί;

«Η κατάκτηση του πρωταθλήματος με την ομάδα μου απέναντι σε έναν από τους μεγάλους διεκδικητές του τίτλου ήταν μια μοναδική και ξεχωριστή εμπειρία, τόσο για μένα όσο και για την οικογένειά μου. Με υποδέχθηκαν και με αγκάλιασαν θερμά και γι’ αυτό έχω μεγάλη αγάπη για την Κίνα».

Όταν ήρθε η στιγμή να γυρίσεις στην Ευρώπη, ένιωθες ότι θα ήταν δύσκολο να βρεις κάποια ομάδα;

«Ήξερα ήδη ότι μετά την επιστροφή μου στη Βάσκο θα ήταν δύσκολο να επιστρέψω στην Ευρώπη. Είναι δύσκολο να εξηγήσεις γιατί κάποιος θα ήθελε να φύγει από την Ευρώπη και να επιστρέψει στη Βάσκο όταν η ομάδα αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία. Εκείνη τη στιγμή, όμως, προτίμησα να ακούσω την καρδιά μου, γνωρίζοντας ότι θα υπήρχαν συνέπειες. Παρ’ όλα αυτά, είχα και άλλες προτάσεις, κυρίως από τη Βραζιλία. Όπως ανέφερα, όμως, η Ελλάδα ήταν μια χώρα στην οποία ήθελα να ζήσω και να αγωνιστώ. Η σύζυγός μου μού το ζητούσε πάντα (γέλια)».

Ποιο είναι το story για να έρθεις στον Πανσερραϊκό;

«Είχα ήδη πει στη σύζυγό μου και στους κοντινούς μου φίλους ότι θα επέστρεφα στο ποδόσφαιρο μόνο αν αυτό σήμαινε επιστροφή στην Ευρώπη. Όταν όμως προέκυψε η πρόταση από τον Πανσερραϊκό και γνώρισα το πρότζεκτ του συλλόγου, μίλησα με τον Λέο Μάτος, ο οποίος μου είπε τα καλύτερα για το πρωτάθλημα, την πόλη και το πόσο ευτυχισμένος ήταν στην Ελλάδα. Για άλλη μια φορά άκουσα την καρδιά μου και αποδέχθηκα την πρόκληση».

Με ποιον μίλησες για την Ελλάδα;

«Όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί μου που είχαν αγωνιστεί εδώ μιλούσαν πάντα με τα καλύτερα λόγια, οπότε είχα ήδη θετικές προσδοκίες. Σήμερα μπορώ να επιβεβαιώσω ότι είχαν δίκιο».

Ποιες ομάδες σε εντυπωσίασαν περισσότερο στην Ελλάδα;

«Ο ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ ήταν οι ομάδες που με εντυπωσίασαν περισσότερο με το επιθετικό και ποιοτικό τους ποδόσφαιρο».

Γιατί επέλεξες την Ελλάδα;

«Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας μου ήθελα να αγωνιστώ στην Ελλάδα, επειδή φίλοι που έπαιξαν εδώ μιλούσαν με ενθουσιασμό για τη χώρα και το πρωτάθλημα. Αυτό μου δημιούργησε την περιέργεια να ζήσω κι εγώ αυτή την εμπειρία. Θέλω να συνεχίσω να παίζω εδώ για άλλα δύο ή και περισσότερα χρόνια».

Ποιο είναι το αγαπημένο σου γκολ;

«Έχω πετύχει πολλά γκολ στην καριέρα μου, αλλά τα πιο ξεχωριστά ήταν τα δύο γκολ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Δυστυχώς χάσαμε με 4-3, αλλά ήταν ιδιαίτερα γκολ επειδή σημειώθηκαν απέναντι σε έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους του κόσμου».

Ποιο παιχνίδι δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

«Ήταν στον αγώνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου πέτυχα δύο γκολ, ενώ στον αγωνιστικό χώρο βρισκόταν και ο Κριστιάνο Ρονάλντο (ο οποίος πέτυχε επίσης δύο γκολ)».

Είχες ποτέ μεγάλες δυσκολίες εκτός αγωνιστικού χώρου;

«Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων στο ποδόσφαιρο υπήρξαν φυσικά και δύσκολες στιγμές. Τις ξεπέρασα με τη βοήθεια ψυχολόγου, κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό στις δύσκολες περιόδους της ζωής».

Θα άλλαζες κάτι από την καριέρα σου;

«Δεν θα άλλαζα τίποτα, γιατί όλα όσα έκανα ήταν αποτέλεσμα της δικής μου ελεύθερης βούλησης».

Τι πλάνο έχεις το «μετά» της καριέρας σου;

«Σκοπεύω να αγωνιστώ για άλλα δύο ή τρία χρόνια και, όταν αποσυρθώ από την ενεργό δράση, θα ήθελα να γίνω αθλητικός διευθυντής ή μάνατζερ ποδοσφαιριστών».

Τι σημαίνει το ποδόσφαιρο για σένα;

«Είμαι ευγνώμων στο ποδόσφαιρο για τα πάντα, γιατί όλα όσα έχω πετύχει στη ζωή μου είναι χάρη σε αυτό».