Μουντιάλ 2026: Το Gazzetta σας μεταφέρει στο... backstage των τριών «εκπλήξεων» της διοργάνωσης

Μία χώρα που έχει πληγεί σε μεγάλο βαθμό από τη φτώχεια, την εξαθλίωση και τις δύσκολες συνθήκες, κατάφερε να χαμογελάσει. Και ο λόγος είναι το ποδόσφαιρο. Μετά από 52 ολόκληρα χρόνια, η εθνική ομάδα της χώρας κατάφερε να πανηγυρίσει την πρόκριση σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου, βγάζοντας στους δρόμους χιλιάδες ανθρώπους και κάνοντας την Αϊτή να νιώσει πρωτόγνωρες εικόνες.

Τελευταία φορά ήταν το μακρινό 1974 όταν η ομάδα από την Καραϊβική έδωσε το παρών στο κορυφαίο ραντεβού του πλανήτη, ωστόσο δεν πέρασε και λίγα για να καταφέρει να μπει στο αεροπλάνο για τις ΗΠΑ.

Το πρώτο και μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η έδρα. Τα προβλήματα στη χώρα, ανάγκασαν την εθνική ομάδα να αγωνιστεί σχεδόν 500 μίλια μακριά από το «σπίτι» της αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να σταματήσει την ομάδα του Μινιέ στον δρόμο προς το όνειρο.

Στα προκριματικά κατάφερε να περάσει χέρι-χέρι με τη Κουρασάο για να βρεθεί στο γκρουπ με Ονδούρα, Νικαράγουα και Κόστα Ρίκα, με τον 1ο να παίρνει απευθείας το εισιτήριο για τελικά του Μουντιάλ. Η Φρεντζί Πιερό της ΑΕΚ και η παρέα του ήταν εκπληκτικοί με μόλις μία ήττα σε έξι αγώνες και παράλληλα τρεις νίκες και δύο ισοπαλίες, συλλέγοντας 11 βαθμούς.

Αυτοί ήταν αρκετοί για να τερματίσουν στην κορυφή του ομίλου, πάνω από την Ονδούρα και πετώντας εκτός διοργάνωσης την Κόστα Ρίκα (!) και γράφοντας ιστορία για το ποδόσφαιρο της χώρας.

Φρέντζι Πιερό στο Gazzetta: «Είχαμε 1% πιθανότητες, αυτή η πρόκριση σημαίνει ελπίδα για την Αϊτή»

Το «πολυβόλο» της Αϊτής. Ο Φρεντζί Πιερό της ΑΕΚ βαδίζει τα 31 του χρόνια και θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων παικτών στην ιστορία της χώρας, έχοντας 34 γκολ σε 51 συμμετοχές μέχρι στιγμής. Αποτέλεσε από τους κύριους πυλώνες της εθνικής ομάδας για να φτάσει μέχρι την πρόκριση στο Μουντιάλ του 2026.

Ποια ήταν η πρώτη σκέψη που σου ήρθε στο μυαλό όταν επιβεβαιώθηκε ότι θα πηγαίνατε στο Παγκόσμιο Κύπελλο;

«Η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό ήταν: «Τα καταφέραμε». Δεν πίστευαν πολλοί ότι μπορούσαμε να προκριθούμε. Πριν ξεκινήσουν τα προκριματικά, η Αϊτή είχε μόλις 1% πιθανότητες πρόκρισης. Αυτό δεν ήταν απλώς ένα προσωπικό επίτευγμα· ήταν μια στιγμή για κάθε Αϊτινό που ονειρεύτηκε να δει τη σημαία μας στη μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου. Ένιωσα περηφάνια, χαρά και ταυτόχρονα ένα βαθύ αίσθημα ευθύνης».

Ποιο ήταν το πρώτο άτομο με το οποίο μίλησες μετά την πρόκριση και τι του είπες;

«Τηλεφώνησα στην οικογένειά μου. Τους είπα: «Πάμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο!». Υπήρχαν δάκρυα χαράς στα πρόσωπα της μητέρας και του πατέρα μου. Οι γονείς μου στήριζαν πάντα τα όνειρά μου και ήθελα να είναι περήφανοι για μένα».

Τι σημαίνει αυτή η πρόκριση για την Αϊτή;

«Αυτή η πρόκριση σημαίνει ελπίδα. Είναι ένα σημάδι ότι, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε ως έθνος, οι Αϊτινοί μπορούν να ξεπερνούν τα εμπόδια και να πετυχαίνουν σπουδαία πράγματα. Είναι μια ευκαιρία να εμπνεύσουμε τη νεολαία μας και να της δείξουμε ότι όλα είναι δυνατά όταν είμαστε ενωμένοι και δουλεύουμε μαζί ως χώρα. Δεν ήμασταν η καλύτερη ούτε η πιο ταλαντούχα ομάδα σε εκείνη τη διοργάνωση. Όμως παλέψαμε όλοι μαζί και ποτέ δεν εγκαταλείψαμε ο ένας τον άλλον».

Τι σου έλεγαν οι συμπατριώτες σου;

«Ο κόσμος μάς έλεγε: «Πιστεύουμε σε εσάς» και «Κάντε μας περήφανους!». Τα μηνύματα ενθάρρυνσης και υπερηφάνειας ήταν συγκλονιστικά. Αϊτινοί από κάθε γωνιά της χώρας, αλλά και της διασποράς, γιόρταζαν και μοιράζονταν τον ενθουσιασμό τους, και ξέρω ότι ανυπομονούν».

Τι περιμένεις περισσότερο από το τουρνουά;

«Αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο είναι να αγωνιστώ απέναντι στους καλύτερους παίκτες του κόσμου και να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας στη μεγαλύτερη σκηνή. Θέλω να δείξω σε όλο τον κόσμο πόσο καλοί είμαστε. Πέρα από αυτό, ανυπομονώ να προσφέρουμε χαρά στον λαό μας και να κάνουμε κάθε Αϊτινό να νιώθει ότι εκπροσωπείται στη διεθνή σκηνή».

Πόσο σημαντικό είναι για έναν ποδοσφαιριστή να συμμετάσχει σε αυτό το τουρνουά;

«Το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι η κορυφή του ποδοσφαίρου. Είναι εκεί όπου τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, οι καριέρες καθορίζονται και τα έθνη ενώνονται. Για κάθε ποδοσφαιριστή, είναι μια μοναδική ευκαιρία να αφήσει το αποτύπωμά του στην ιστορία, όχι μόνο του ποδοσφαίρου αλλά και της χώρας του. Για μένα, το να εκπροσωπώ την Αϊτή το κάνει ακόμη πιο ξεχωριστό. Θέλω να κάνω κάθε Αϊτινό περήφανο, να δω τη σημαία μας να κυματίζει ψηλά στα γήπεδα και να δείξω στον κόσμο τη δύναμη και το πνεύμα μας. Αυτή είναι η στιγμή μας να γράψουμε ιστορία και ξέρω ότι είμαστε έτοιμοι».

Ήταν κάτι που ονειρευόσουν ως παιδί; Συγκινήθηκες όταν το πέτυχες;

«Ειλικρινά, ποτέ δεν ονειρεύτηκα ότι αυτό θα ήταν δυνατό. Προερχόμενος από την Αϊτή, έμοιαζε τόσο μακρινό. Αλλά αυτή είναι η ομορφιά της ζωής: ποτέ μη λες ποτέ· όλα είναι δυνατά. Όταν το πετύχαμε, με κατέκλυσαν τα συναισθήματα: περηφάνια, χαρά, ανακούφιση και ακόμη λίγη δυσπιστία. Είναι κάτι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άτομο· είναι ένα όνειρο για ολόκληρο το έθνος. Τώρα ξέρω ότι η επόμενη γενιά θα το δει αυτό και θα πιστέψει ότι μπορεί να είναι η επόμενη που θα το καταφέρει. Αποδείξαμε ότι η Αϊτή είναι δυνατή και ικανή για τα πάντα, και η νεολαία μας θα ακολουθήσει τα βήματά μας».

Τι θα έλεγες αν ο μικρός Πιερό, που ονειρευόταν αυτό το επίτευγμα, στεκόταν τώρα μπροστά σου;

«Θα έλεγα στον μικρό εαυτό μου: "Ποτέ μην πάψεις να πιστεύεις στον εαυτό σου, όσο αδύνατο κι αν φαίνεται. Συνέχισε να ονειρεύεσαι, συνέχισε να παλεύεις και να έχεις εμπιστοσύνη ότι μια μέρα τα όνειρά σου μπορούν να γίνουν πραγματικότητα"».

«Ξέρετε, στην Αφρική, αν υπάρχει ένα άθλημα που μπορεί να ενώσει μια ολόκληρη χώρα και να σε κάνει να ξεχάσεις όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, και να σου ξαναφέρει το χαμόγελο στο πρόσωπό σε μόλις 90 λεπτά, αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει κανένας κάτοικος του Πράσινου Ακρωτηρίου στον κόσμο που να μην ήταν χαρούμενος στις 13 Οκτωβρίου 2025. Αυτή η ημερομηνία θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην ιστορία της χώρας μας».

Αυτή ήταν η δήλωση του «χρυσού» σκόρερ, Γουίλι Σεμέδο, ο οποίος έστειλε το Πράσινο Ακρωτήρι στο Μουντιάλ για πρώτη φορά στα χρονικά. Μία χώρα που χωρίζεται σε δέκα νησιά και άλλες οκτώ νησίδες και αποτελεί επίσημα την μικρότερη σε πληθυσμό που θα συμμετάσχει στα τελικά του Μουντιάλ με 520 χιλιάδες κατοίκους.

Βέβαια ο δρόμος δεν ήταν εύκολος για να φτάσει μέχρι εκεί. Ειδικά όταν στην πρεμιέρα των προκριματικών ηττήθηκε με το βαρύ 4-1 από το φαβορί του ομίλου, το Καμερούν. Ίσως το... όνειρο να έσβησε σε εκείνο το χρονικό σημείο όμως η συνέχεια ήταν άκρως εντυπωσιακή. Ήταν η υπέρβαση που χρειαζόταν η χώρα για να γράψει ιστορία.

Μέχρι το τέλος των ομίλων, η ομάδα της Αφρικής παρέμεινε αήττητη με μόλις μία ισοπαλία, νικώντας δύο φορές τη Μαυριτανία, την Ανγκόλα, την Εσουατίνι, τη Λιβύη και έγραψε ιστορία νικώντας και το Καμερούν, κλειδώνοντας την 1η θέση και την πρόκριση στο Μουντιάλ.

Γκάρι Ροντρίγκες στο Gazzetta: «Θα επέλεγα να πάω Μουντιάλ με τη χώρα μου αντί να πάρω Champions League»

Ο άλλοτε ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού, αποτελεί από τα βασικά μέλη της εθνικής ομάδας της χώρας του και από τους πρωταγωνιστές στον δρόμο για την παρθενική παρουσία σε τελικά Μουντιάλ. Ο Γκάρι Ροντρίγκες στα 35 του ετοιμάζεται να ζήσει μία από τις κορυφαίες εμπειρίες της καριέρας του και προσθέσει στις 60+ συμμετοχές με το εθνόσημο, μία παρουσία στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Πρώτο συναίσθημα μόλις κλειδώσατε την πρόκριση στο Μουντιάλ;

«Είναι κάτι απίστευτο. Δεν μπορώ να σου περιγράψω με λόγια αυτό που ένιωσα μόλις ο διαιτητής έληξε το ματς. Το πρώτο που έκανα ήταν να κλάψω. Ήταν πολύ συναισθηματική στιγμή και μετά τους έβλεπα όλους να τρέχουν, να πανηγυρίζουν. Ήταν μία ιστορική μέρα για το έθνος».

Τι σημαίνει για τη χώρα σου αυτή η πρόκριση;

«Είναι ιστορική επιτυχία. Είναι και η χρονιά που συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την ανεξαρτησία της χώρας και συνδυάστηκε με αυτή την μεγάλη πρόκριση στο Μουντιάλ. Ζούμε μοναδικές στιγμές σαν χώρα επειδή είναι κάτι που δεν είναι εύκολο να συμβεί».

Στα αποδυτήρια τι είπατε μετά την πρόκριση;

«Δεν είπαμε τίποτα (γέλια). Απλά τραγουδάμε, χορεύαμε, πίναμε, φωνάζαμε... Τα πάντα εκτός από το να μιλήσουμε. Τόση φασαρία, πανηγυρισμοί. Τα συναισθήματα ήταν στο ταβάνι (γέλια). Έκλαιγα στη λήξη και μετά μόνο χαμογελούσα».

Πόσο σημαντικό είναι για έναν ποδοσφαιριστή να βρεθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο;

«Είναι η μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου. Όποιος καταφέρει να πάει στο Παγκόσμιο Κύπελλο, πρέπει να είναι περήφανος για τον εαυτό του, την ομάδα του και τη χώρα του. Είναι τόσο μεγάλο τουρνουά με τόσο μεγάλες ομάδες. Για εμάς είναι ακόμα παραπάνω γιατί είμαστε μικρή χώρα, οι πιθανότητες είναι λίγες αλλά είδαμε ότι αν πιστεύεις σε κάτι, μπορείς να τα καταφέρεις αν παλέψεις».

Έχεις να επιλέξεις. Champions League με σύλλογο ή απλά να βρεθείς σε Μουντιάλ με τη χώρα σου;

«Να είμαι στο Μουντιάλ με τη χώρα μας. Η χώρα σου είναι διαφορετική από ένα κλαμπ που παίζεις. Είναι πραγματικά δύσκολη η ερώτηση σου (γέλια). Εγώ θα επέλεγα το Παγκόσμιο Κύπελλο γιατί είναι πολύ ιδιαίτερο να είσαι με τη χώρα σου σε αυτή τη διοργάνωση και να την εκπροσωπείς».

Ξεπέρασαν μαζί με την Αϊτή την πρώτη φάση του Concacaf για να βρεθεί σε όμιλο με Τρινιντάντ, Μπερμούδες και Τζαμαϊκα, βλέποντας όνειρο να είναι πιο κοντά από ποτέ. Η Κουρασάο είχε επενδύσει σε μεγάλο βαθμό στη νέα φουρνιά έχοντας παίκτες που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σε άλλες χώρες αλλά επιλέγοντας την καταγωγή τους στο θέμα του εθνόσημου.

Με τον πολύπειρο Ολλανδό προπονητή Ντικ Αντβοκάτ στο... τιμόνι και τον Ταχίτ Τσονγκ ως το αστέρι της ομάδας, οι «μπλε» πανηγύρισαν την παρθενική τους παρουσία σε τελικά του Μουντιάλ, τερματίζοντας στην κορυφή του ομίλου.

Η πορεία της ήταν καταιγιστική με αποκορύφωμα το ευρύ 7-0 κόντρα στις Μπερμούδες ενώ είχε συνολικά τρεις νίκες και δύο ισοπαλίες πανηγυρίζοντας μία ιστορική στιγμή για όλη τη χώρα. Αυτός ήταν και ο λόγος που χιλιάδες κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους, κάνοντας άπαντες να ζήσουν πρωτόγνωρες εικόνες και καταστάσεις.

Παράλληλα είναι από τα... στοιχήματα της διοργανώσεις με αρκετούς να τη θεωρούν ότι βασική υποψήφια για έκπληξη στο Μουντιάλ ενώ ήδη έχει τραβήξει τα βλέμματα με τα θετικά vibes με αποκορύφωμα το πούλμαν που θυμίζει σχολικό πούλμαν.

Ελόι Ρουμ στο Gazzetta: «Είχα όνειρο να αγωνιστώ σε Μουντιάλ με το Κουρασάο και για αυτό το επέλεξα από την Ολλανδία»

Ο Ελόι Ρουμ είναι ένας ποδοσφαιριστής που έχει φορέσει 69 φορές τη φανέλα της Κουρασάο και αποτελεί βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας. Στα 37 του θα ζήσει για πρώτη φορά τη χαρά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έχοντας γεμάτο βιογραφικό με παρουσίες σε Φίτεσε, Αϊντχόφεν, Γκόου Αχέντ Ίγκλς, Κολούμπους και Σερκλ Μπριζ ενώ αυτή τη στιγμή παίζει στη Miami FC.

Ποιο ήταν το πρώτο άτομο που μίλησες μετά την πρόκριση στο Μουντιάλ;

«Το πρώτο άτομο με το οποίο μίλησα ήταν η γυναίκα μου. Ήταν στην Ολλανδία και έβλεπε το παιχνίδι και ήταν τόσο χαρούμενη. Μιλήσαμε μετά το ματς και ήταν πραγματικά περήφανη και συγκινημένη επειδή ήξερε τι έχω περάσει για να φτάσω μέχρι εκεί και να κάνω πραγματικότητα το όνειρο μου».

Ποια ήταν τα συναισθήματα σου για αυτή την πρόκριση;

«Το πρώτο που σκέφτηκα... ουφ... πολλά συναισθήματα. Μόλις καταλάβαμε ότι περάσαμε ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές. Ακόμα και τώρα δεν το έχουμε καταλάβει ότι είμαστε στο Μουντιάλ για την Κουρασάο. Πάρα πολλά συναισθήματα αλλά πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα. Αν ρωτούσες τους ανθρώπους πριν από δύο χρόνια για το αν θα περάσουμε, κανείς δεν το πίστευε και όμως είμαστε εδώ»

Τι σημαίνει αυτή η πρόκριση για τη Κουρασάο;

«Αυτή η πρόκριση σημαίνει πολλά για το Κουρασάο. Όχι μόνο για το ποδόσφαιρο, είναι κάτι μεγαλύτερο. Πρώτα από όλα κάναμε υπερήφανους τους ανθρώπους της Κουρασάο και η νέα γενιά ζει πρωτόγνωρες στιγμές. Δώσαμε κάτι πίσω στη χώρα των γονιών μας και τους κάναμε όλους τόσο υπερήφανους. Ήταν πολύ συγκινητικό. Το έβλεπες στα πρόσωπα τους όταν προκριθήκαμε. Δώσαμε ελπίδα και κάθε λόγο στα νέα παιδιά να ονειρεύονται»

Τι συζητήσατε μεταξύ σας μετά την πρόκριση;

«Όλοι ήταν πολύ συγκινημένοι. Όλοι μας έδειξαν πόσο σημαντική ήταν αυτή η πρόκριση και είναι πραγματικά υπέροχο ταξίδι που οι περισσότεροι από εμάς είμαστε από την αρχή σε όλο αυτό. Οι άνθρωποι βλέπουν το αποτέλεσμα αλλά είναι μία δουλειά δέκα χρόνων που γίνεται».

Τι σημαίνει για έναν ποδοσφαιριστή να βρίσκεται στο Μουντιάλ;

«Είναι πολύ σημαντικό. Είναι η μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου. Κάθε παίκτης θα ήθελε να αγωνιστεί στο Μουντιάλ και είναι το υψηλότερο επίπεδο του κόσμου. Όταν βρίσκεσαι εκεί σημαίνει ότι έχεις πετύχει στην καριέρα σου είναι μία επιτυχία ξεχωριστή».

Ήταν ένα όνειρο που είχες από παιδί;

«Από παιδί ονειρευόμουν να αγωνιστώ στο Μουντιάλ με την Κουρασάο. Και αυτός ήταν ο λόγος που αποφάσισα να εκπροσωπήσω το Κουρασάο και όχι την Ολλανδία στο τέλος. Θεωρώ και μόνο που αντιπροσωπεύουμε την Κουρασάο στο Μουντιάλ είναι κάτι μοναδικό. Δεν μετανιώσαμε ποτέ που πήραμε αυτή την απόφαση να εκπροσωπήσουμε τη χώρα μας και πόσο μάλλον στο Παγκόσμιο Κύπελλο»

Ποιο είναι το... μότο που ακολουθείς;

«Πάντα έλεγα μέσα μου από μικρός να μην τα παρατάω ποτέ και να πιστεύω στον εαυτό μου και τα όνειρα μου. Ακόμα και όταν πέσεις κάτω, να συνεχίσεις να πιστεύεις στον εαυτό σου. Όλα τα παιδιά ονειρεύονται αλλά εγώ πίστεψα σε αυτά τα όνειρα και έγιναν πραγματικότητα. Όλα είναι πιθανά αν πιστεύεις σε εσένα και στα όνειρα σου. Τίποτα δεν θα είναι απίθανο τότε».

Ποιον παίκτη ανυπομονείς να αντιμετωπίσεις;

«Το πρώτο παιχνίδι είναι κόντρα στη Γερμανία και το ότι θα παίξω κόντρα στον Νόιερ είναι ένα όνειρο που γίνεται. Ο θρύλος όλων των τερματοφυλάκων και το είδωλο για όλους μας, οπότε θα είναι ιδιαίτερα ξεχωριστό.»